English
It remains in that state. The emanations of the Buddha are never interrupted. The Dharma of liberation also never disappears. Thus, it is said that the Buddha does not pass into nirvana, and the sacred Dharma also does not disappear. Furthermore, in the tantric scriptures, there are many statements about the duration of the teachings, some definite, some indefinite, and some that never disappear, which are not elaborated here. So, considering the duration of these teachings, how much time has passed in the past? There are many different opinions on this. To put it briefly, they can be summarized into two
Tibetan
་སོགས་མཁས་པ་མང་པོའི་བཞེད་པ་སྟེ། བོད་སྔ་རབས་ཀྱི་རྒྱ་ནག་གི་གབ་རྩེ་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་འདོད་པ་འདི་དང་མཚུངས་པར་གནས་ཞེས་ཁ་ཅིག་ནས་གསུང་པ་དེ་དང་། སུམ་སྟོང་བརྒྱད་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་ལྔ་()འདས་པ་ནི་རྒྱལ་པོའི་གཏམ་གྱི་ལུགས་ཀྱི་བསྟན་རྩིས་གང་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དཔལ་ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏའི་ཞལ་བཞེས་ཏེ་གྲགས་ཆེ་བ་དང་། སུམ་སྟོང་བདུན་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་པ་()རས་ཆུང་རྡོ་རྗེ་གྲགས་པའི་ལུགས། སུམ་སྟོང་དང་བཞི་བཅུ་()ལྷག་ངེས་འགྲོ་བ་དགྲ་བཅོམ་པ་དགེ་འདུན་འཕེལ་གྱི་ལུང་བསྟན་པའི་ལི་ཡུལ་ལུགས་ཀྱི་བསྟན་རྩིས་དང་། རྒྱ་ནག་ཐང་ཐ་ཛུང་རྒྱལ་པོའི་ཡིག་ཚང་དང་བསྟུན་པའི་ལུགས་ལ་ཉིས་སྟོང་བདུན་བརྒྱ་བཞི་བཅུ་ཞེ་དགུ་()སྟེ་མང་བ་དང་། ཉིས་སྟོང་དྲུག་བརྒྱ་གྱ་དགུ་()འདས་པ་ཉུང་བ་སྟེ་གཉིས་དང་། རྒྱ་ནག་གི་ཡིག་ཚང་ཙནྡན་ཇོ་བོའི་ལོ་རྒྱུས་ལས་བྱུང་བའི་བསྟན་རྩིས་ལ་ཡང་མང་བ་ཉིས་སྟོང་ལྔ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་རེ་བརྒྱད་()ལོན་པ་དང་། ཉུང་བ་ནི་ཉིས་སྟོང་བཞི་བརྒྱ་དགུ་བཅུ་གོ་གཅིག་པ་()སྟེ་ལུགས་གཉིས་དང་། ཉིས་སྟོང་བཞི་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་()ཙམ་འགྲོ་བ་རྒྱ་ནག་ཆོས་འབྱུང་ད་ལྟ་གསར་བྱུང་ལ་བརྟེན་རགས་རྩིས་སུ་དཔྱད་པ་དང་། ཉིས་སྟོང་ཉིས་བརྒྱ་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་ལྔ་()འདའ་པ་འདོད་པ་ནི་བལ་པོའི་ལམ་རྩིས་དང་། སིངྒ་ལ་ཡི་ཉན་ཐོས་ཚོགས་ནས་ཤིང་བུ་བསྐྱུར་བའི་ལོ་རྩིས་དང་བལ་པོ་པཎྜི་ཏ་བུདྡྷ་ཤྲཱི་དང་ཁ་ཆེ་བསོད་སྙོམས་པ་མ་ཧཱ་པཎྜི་ཏ་ཤཱཀྱ་ཤྲཱི་རྣམས་ཀྱི་བཞེད་པ་མཐུན་པའི་བསྟན་རྩིས་དང་། ཉིས་སྟོང་ཉིས་བརྒྱ་ང་གཉིས་()ནི་རྫོགས་ཆེན་སྙིང་ཐིག་མཁན་པོ་རྒྱལ་བ་ཞང་སྟོན་གྱིས་བཞེད་པའི་བསྟན་རྩིས་དེ་དག་གི་སྔར་ཕན་ཆད་མཐོང་བ་རགས་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཐང་ཡིག་གི་གཉིས་ཏེ་གཅིག་ཏུ་སྡོམ་པས་འདིར་རྣམ་གྲངས་བཅུའོ། ། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པའི་བསྟན་རྩིས་ནི། དེ་ལ་ཡང་རྒྱལ་བས་བདུད་རྩི་བརྙེས་ནས་དེ་ཡི་ལོ་ཕྱི་མར་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་རྩ་རྒྱུད་གསུང་ཞིང་ལོ་དེ་ནས་འདས་ལོ་བཟུང་བ་དང་། མྱ་ངན་འདས་པའི་ལོ་དེའམ་དེ་ཡི་སྔ་མར་རྒྱུད་གསུངས་ཤིང་མྱ་ངན་འདས་པའི་ལོ་དང་མཐུན་པའི་འདས་ལོ་སྟེ་ལུགས་སྲོལ་གཉིས་བྱུང་བའི། སྔ་མའི་ཕྱོགས་ལ་སུམ་སྟོང་དང་བཞི་བཅུ་ཞེ་དགུ་()འདས་པ་ནི་འགོས་ལོ་གཞོན་ནུ་དཔལ་བའི་རྩིས་ཀྱི་འཁྲུལ་སེལ་དུ་གྲགས་པའི་ལུགས་དང་། ཉིས་སྟོང་ལྔ་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་ལྔ་()ནི་རྭ་འབྲོའི་རྗེས་འབྲང་བར་སྐབས་ཀྱི་དུས་འཁོར
Chinese
等等众多智者的观点。有些说法是，西藏早期来自中国的占卜者也持有相似的观点。已过去三千八百七十五年（）是国王遗教派的教法纪年，这是伟大的萨迦班智达的著名主张。已过去三千七百二十三年（）是惹琼多杰扎巴的观点。已过去三千零四十年（）以上，这是阿罗汉格敦培的预言，是于阗地区的教法纪年。根据与中国唐太宗皇帝的文献相符的纪年法，已过去两千七百四十九年（），这是较多的说法。已过去两千六百八十九年（），这是较少的说法，共有两种说法。根据中国文献旃檀觉卧传记中记载的教法纪年，较多的说法是已过去两千五百六十八年（），较少的说法是已过去两千四百九十一年（），共有两种说法。大约过去了两千四百五十年（），这是根据中国新出现的佛教史所做的粗略估计。尼泊尔的历法认为已过去了两千二百八十五年（），僧伽罗的声闻部派放弃木棍的历法，以及尼泊尔班智达布达室利和克什米尔的托钵僧摩诃班智达释迦室利等人的观点一致的教法纪年。两千二百五十二年（）是佐钦宁提堪布嘉瓦祥尊所持的教法纪年。以上是迄今为止大致可见的，总而言之，唐代的文献有两种，因此这里有十种不同的体系。关于基于时轮金刚的教法纪年：其中，胜者在获得甘露后，次年宣讲了时轮金刚的根本续，并从那一年开始计算过去的时间。或者，在涅槃之年或之前宣讲了续，并与涅槃之年相符的过去时间，由此产生了两种传统。在前一种观点中，已过去三千零四十九年（），这是著名的俄·洛扎瓦·衮奴伯的历算著作《历算释疑》中的观点。已过去两千五百七十五年（）是惹派和仲派之间的时轮
English
etc., are the views of many scholars. Some say that the diviners from China in early Tibet also held similar views. Three thousand eight hundred and seventy-five years () have passed, according to the royal testament tradition of the Dharma reckoning, which is the famous assertion of the great Sakya Paṇḍita. Three thousand seven hundred and twenty-three years () have passed, according to the tradition of Rechung Dorje Drakpa. More than three thousand and forty years () have passed, according to the prophecy of Arhat Gendun Pel, which is the Dharma reckoning of the Li region. According to the tradition that aligns with the documents of Emperor Taizong of the Tang Dynasty in China, two thousand seven hundred and forty-nine years () have passed, which is the greater count. Two thousand six hundred and eighty-nine years () have passed, which is the lesser count, making two systems. According to the Dharma reckoning found in the Chinese account of the Candana Jowo statue, the greater count is two thousand five hundred and sixty-eight years () have passed, and the lesser count is two thousand four hundred and ninety-one years (), making two systems. Approximately two thousand four hundred and fifty years () have passed, which is a rough estimate based on the newly emerged Chinese Buddhist history. The Nepalese calendar considers two thousand two hundred and eighty-five years () have passed, which aligns with the calendar of the Theravada Sangha of Sri Lanka that abandoned the wooden stick method, and the Dharma reckoning that agrees with the views of the Nepalese Paṇḍita Buddhashri and the Kashmiri mendicant Mahāpaṇḍita Shakya Shri. Two thousand two hundred and fifty-two years () is the Dharma reckoning held by Dzogchen Nyingthig Khenpo Gyalwa Zhangton. The above are the rough estimates seen so far. In summary, there are two types of Tang Dynasty documents, so there are ten different systems here. Regarding the Dharma reckoning based on the Kalachakra: Among them, the Victorious One, after attaining the nectar, taught the root tantra of the Kalachakra in the following year, and the years passed are counted from that year. Alternatively, the tantra was taught in the year of Parinirvana or the year before, and the years passed are consistent with the year of Parinirvana, thus giving rise to two traditions. In the former view, three thousand and forty-nine years () have passed, which is the view in the famous work "Clarifying Errors in Calculation" by Go Khugpa Lhazonnu Pal. Two thousand five hundred and seventy-five years () have passed, according to the Kalachakra of the intermediate period following the Ra and Dro traditions.
Tibetan
་མཁན་ཕལ་ཆེ་བ་དང་། བྱེ་བྲག་ནི་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཀུན་མཁྱེན་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་དོལ་པོ་པ། མཁྱེན་རབ་དབང་ཕྱུག་བུ་སྟོན་རིན་ཆེན་གྲུབ། བོ་དོང་འཇིགས་བྲལ་དབྱངས་ཅན་དགའ་བའི་ཞབས། དེ་ལྟར་རྒྱལ་བསྟན་ཡོངས་རྫོགས་ཤིང་རྟ་དང་། གཞན་ཡང་རྒྱལ་བསྟན་གསལ་བྱེད་ཇི་སྙེད་པ། ཇོ་ནང་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་དང་རྟོགས་ལྡན། སྒྲ་པ་ནི་བཟང་འཇམ་དབྱངས་ཆོས་མགོན་པོ། ཉག་ཕུ་བསོད་བཟང་ཚུར་ཕུ་འཇམ་དབྱངས་ཆེ། ཐིལ་པ་ཀུན་རྒྱལ་པཎ་ཆེན་བྱམས་པ་གླིང་། བྱང་བདག་གྲགས་བཟང་རྒྱ་ཕྲུག་དཀོན་རིན་པ། །མཁས་གྱུར་རི་བོ་དགའ་ལྡན་པ། དགེ་ལེགས་དཔལ་དང་ཆོས་སྐྱོང་བཟང་། །རིག་འཛིན་བློ་གྲོས་རྒྱལ་མཚན་ལ་སོགས་ཏེ། །དེ་ལྟར་ཕྱི་ནང་རིག་པའི་གནས་རྣམས་ལ། །མཁས་གྱུར་སྤྱོད་ལྡན་དམ་པ་མང་པོ་དང་། །རྗེ་བཙུན་ཆེན་པོ་སྒྲོལབའི་མགོན་པོས་ཀྱང་། །རྣམ་གྲངས་ཚུལ་དུ་འདི་ཉིད་བཞེད་ཀྱང་སྣང་། །ཞེས་སོ། །དེ་རྣམས་ནང་ཁུལ་དུ་ལོ་ཁྱད་གཅིག་ཙམ་རེ་ལས་གཞན་ཁས་ལེན་མཐུན་པ་ཉིད་དང་། དེ་བཞིན་གཉིས་སྟོང་སུམ་བརྒྱ་དགུ་བཅུ་གོ་གཉིས་()འདས་པ་རྡོ་རྗེ་གདན་དུ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ཤིང་བུ་བསྐྱུར་བའི་གྲངས་དང་། ཀམ་པོ་ཆེའི་གླིང་ནས་མགོན་པོའི་རྒྱུད་བཞུགས་པའི་ལུང་བསྟན་ལས་བྱུང་བའི་ལོ་ཚིགས་རམ་ཤིང་གི་རྒྱལ་རབས་དང་བསྟུན་ནས་གྲུབ་ཐོབ་ཨོ་རྒྱན་པས་རྩིས་པ་དང་། ཉིས་སྟོང་སུམ་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་བཞི་()ཙམ་ལོན་པ་ནི་རྒྱ་དཀར་གྱི་རྒྱལ་རབས་ལོ་རྒྱུས་དག་དང་མཐུན་ཇོ་ནང་རྗེ་བཙུན་སྒྲོལ་མགོན་ཞབས་ཀྱིས་བཞེད་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་ལོ་དག་ཡང་། འདིར་ནི་བརྟག་སླ་བའི་ཆེད་དུ་རྒྱུད་གསུངས་པ་ནས་བརྩམ་པའི་ལོ་སོགས་མ་ཡིན་པར་སྤྱིར་བཏང་བཞིན་སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པས་པའི་ལོ་ནས་བགྲངས་བར་བྱས་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་རྒྱུད་གསུང་པའི་ལོ་དག་བསྣན་པར་བྱས་ན་བཞི་བཅུ་རྩ་ལྔའམ་རྩ་བཞི་གང་རིག་བསྣན་པས་རྟོགས་པར་ནུས་པའོ། །ལུགས་ཕྱི་མའི་ཕྱོགས་ལ་ཉིས་སྟོང་བདུན་བརྒྱ་དགུ་བཅུ་རྩ་དགུ་()འདས་ལོར་གྱུར་པ་གདན་དུས་ཀྱི་རྩིས་གཞི་མཁན་པོ་འབྲུག་པ་པུ་རེ་ཤ་མ་ཏིའི་བསྟན་རྩིས་དང་། ཉིས་སྟོང་དྲུག་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་སོང་བ་པད་དཀར་ཞལ་ལུང་དུ་གྲགས་པ་ཕུགས་ལུགས་ཀྱི་བསྟན་རྩིས་སྟེང་ཀོང་པོ་འབུམ་རམས་པ་ཡང་འདིའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ནས་ཁོང་རྒྱ་གར་ཕྱིན་པས་བལ་པོ་པཎྜི་ཏ་ཀུ་སུ་མ་རཱ་ཛ་དང་། དབུས་འགྱུར་བྲམ་ཟེའི་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་བི་སྣུད་པ་ཞེས་དང་འཕྲད་ཅིང་དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཚུལ་འདི
Chinese
大多数的智者，特别是这样说的：全知者杜松桑杰多波巴，智者自在布顿仁钦珠，博东吉扎央坚嘎瓦之足。像这样，是完整佛法的车乘，还有其他许多阐明佛法者，觉囊派秋吉南杰和托丹，扎巴尼桑蒋扬曲贡波，娘普索南桑楚普蒋扬切，提巴昆嘉班禅绛巴林，江达扎桑嘉珠衮仁巴，成为智者的日沃丹丹巴，格勒巴和曲炯桑，持明者洛哲坚赞等等。像这样，对于内外明处，成为智者的具行持的圣者很多，至尊大成就者卓卫贡布也以多种方式认可了这一点。这些内部的年份差别只有一年左右，其他方面都一致认可。同样，两千三百九十二年（）过去，这是金刚座（菩提伽耶）小乘行者丢弃木棍的数字，以及从柬埔寨洲关于怙主续存在的授记中出现的年份，与拉姆树的王统相符，由成就者邬金巴计算。大约两千三百七十四年（）符合印度历史的记载，这是觉囊至尊卓衮夏所认可的。这些年份，为了便于考察，不是从续部宣说时开始计算的年份，而是按照通常的方式，从佛陀入灭的年份开始计算的。如果加上续部宣说的年份，那么加上四十五或四十四，就能理解了。在外道方面，两千七百九十九年（）过去，这是根敦时的算法，堪布竹巴布热夏玛提的教法计算，以及两千六百二十二年过去，这是被称为白莲花语录的普鲁派教法计算，康波翁然巴也跟随这个算法，他去了印度，遇到了尼泊尔班智达古苏玛拉扎，以及卫藏的婆罗门大班智达比斯努达，他们也认可了这个方式。
English
Most of the wise ones, especially say this: Omniscient Dusum Sangye Dolpopa, the wise and powerful Buton Rinchen Drup, Bodong Jikdral Yangchen Gawai Zhap. Like this, it is the chariot of the complete Buddhadharma, and there are many other elucidators of the Buddhadharma, Jonang Chokle Namgyal and Tokden, Drakpa Nyesang Jamyang Chokyongpo, Nyakpu Sonam Zangtshurpu Jamyang Che, Tilpa Kungyal Panchen Jampa Ling, Jangdak Drakpa Zanggya Zhuk Konrinpa, the wise Riwodan Dampa, Gelek Pal and Chokyong Zang, Rigdzin Lodro Gyaltsen and so on. Like this, for the inner and outer fields of knowledge, there are many holy ones with conduct who have become wise, and the great venerable Acharya Dolwai Gonpo also seems to approve of this in various ways. The difference in years among these is only about one year, and they all agree on other aspects. Similarly, two thousand three hundred and ninety-two () years have passed, which is the number of sticks discarded by the Shravakas at Vajrasana (Bodh Gaya), and the years that appear in the prophecy about the existence of the Lord's lineage from the continent of Cambodia, which corresponds to the Ram Tree's dynasty, calculated by the Siddha Orgyanpa. About two thousand three hundred and seventy-four () years are in accordance with the records of Indian history, which is approved by Jonang Jetsun Dolgon Zhap. These years, for the sake of easy examination, are not the years calculated from the time of the Sutra's declaration, but are counted from the year of Buddha's Parinirvana in the usual way. If the years of the Sutra's declaration are added, then adding forty-five or forty-four will make it understandable. On the side of the outer systems, two thousand seven hundred and ninety-nine () years have passed, which is the calculation of Genden time, the teaching calculation of Khenpo Drukpa Pureshramati, and two thousand six hundred and twenty-two years have passed, which is the Phukpa teaching calculation known as the White Lotus Oral Transmission, Kongpo Ongrampa also followed this calculation, and when he went to India, he met the Nepalese Pandit Kusumaraja, and the great Brahmin Pandit Visnudatta of Utsang, and they also approved of this method.