Tibetan
ག་པ་ཟླ་སྟེ་དཔྱིད་ཟིན་ཅིང་། །ཚུལ་དེས་ལྷག་རྣམས་མཚུངས་རིམ་སྦྱོར། །གཉིས་པ་འདུལ་ལས་དུས་ཚིགས་ལྔ། །འདི་ནི་མར་ངོ་སྔོན་འགྲོ་བས། །ཚེས་དབུ་བཅུ་དྲུག་དེ་ཕྱི་མའི། །བཅོ་ལྔ་ཟླ་བའི་རྫོགས་མཚམས་བཞག །ཡར་ངོ་སྔོན་འགྲོའི་སྔོན་ཟླ་ཕྱེད། །ནུར་གྱུར་ཟླ་བའི་མིང་དེ་བཞིན། །དེས་ཤེས་སྤྱིར་བཏང་སྨིན་དྲུག་ཟླའི། །བཅུ་དྲུག་ནས་བརྩམས་སྦོ་ཟླ་ཡི། །བཅོ་ལྔའི་བར་གྱི་ཟླ་བ་བཞི། །དགུན་གྱི་ཟླ་བ་བཞི་རུ་བཞག །སྦོ་ཟླའི་དེ་ནས་ཆུ་སྟོད་དེའི། །བར་གྱི་ཟླ་བཞི་དཔྱིད་དུ་གྲགས། །དེ་ནས་གྲོ་ཞུན་བཅོ་ལྔའི་བར། །ཟླ་གཅིག་དབྱར་གྱི་དུས་སུ་ངེས། །དེ་མཐར་ཚེས་པ་བཅུ་དྲུག་པ། །ཉིན་ཞག་གཅིག་སྟེ་དབྱར་ཐུང་ངུ་། །དེའི་སང་ཉིན་བཅུ་བདུན་ནས། །སྨིན་དྲུག་ཟླ་བའི་བཅོ་ལྔའི་བར། །ཞག་གཅིག་མ་ཚང་ཟླ་བ་གསུམ། །རིང་པོ་དབྱར་ཞེས་གསུང་པ་ཡིན། །གསུམ་པ་སྨན་དཔྱད་གཞུང་དང་ནི། །འདུལ་བཏུས་མདོ་རྩ་སོ་ཐར་མདོ། །ཉི་སྙིང་གསེར་འོད་དམ་པ་དང་། །མྱང་འདས་རྒྱ་ནག་འགྱུར་རྣམས་ལས། །དགུན་དཔྱིད་དབྱར་སྟོན་དུས་བཞི་ལ། །ཟླ་བ་གསུམ་གསུམ་ཉིད་དུ་བརྟན། །བཞི་པ་འདུལ་བའི་མེ་ཏོག་འཕྲེང་། །མངོན་པ་རྩ་འགྲེལ་ལས་དཔྱིད་དབྱར། །དགུན་སྟེ་དུས་ཚིགས་གསུམ་དུ་མཛད། །སོས་སྟོན་དཔྱིད་དང་དབྱར་ཁོངས་བསྡུས། །སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་དུས་དང་པོ། །དགུན་ནས་བརྩམ་སྟེ་ཡིན་ཞེས་གསུངས། །དེ་རྣམས་དུས་བཞི་ལས་གཞན་པ། །ནག་ཟླ་ནས་བརྩམ་དཔྱིད་བྱེད་མཐུན། །དུས་བཞི་ལོ་མགོ་ཐ་དད་པས། །དཔྱིད་རར་མགོ་རྒྱལ་མཆུ་རིམ་སྦྱོར། །རྒྱ་ནག་ཡུལ་དུ་ད་ལྟའི་བར། །དཔྱིད་ར་མཐུ་ཟླར་བཞག་པར་སྣང་། །འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་སྤྲུལ་པའི་སྐུ། །བོད་རྗེ་མེས་དབོན་སྐབས་སུ་ནི། །ལོ་གསར་དཔྱིད་ར་རྒྱལ་ཟླར་མཛད། །རྒྱལ་ནག་གཙུག་ལག་གཞུང་མཐུན་མིན། །དགོངས་པ་ཡང་ནི་དེར་ངེས་ཞེས། །དམ་པ་ཆེ་གྱུར་མང་པོས་གསུངས། །གང་ལྟར་དཔལ་མཆོག་དུས་འཁོར་ལོ། །གདན་བཞི་མཁའ་འགྲོ་རྒྱ་མཚོ་སོགས། །མཐུན་པར་རྟེན་འབྲེལ་ཟླ་བ་ཡི། །ཐོག་མ་རྒྱལ་ཡིན་ཐེ་ཚོམ་མེད། །འཇིག་རྟེན་མིག་གྱུར་སྔོན་ཆེན་པོས། །སྦོ་ཟླར་དཔྱིད་རར་བརྡའ་ཆད་མཛད། །སྤྱིར་ནི་དཔྱིད་ར་སོགས་འཕགས་ཡུལ། །སྐད་དུ་དཀོན་མདོ་ཉ་སྐར་མིང་། །འབྱུང་བ་ལོ་ཙཱས་བོད་ཡུལ་གྱི། །བརྡའ་མཐུན་བསྒྱུར་བ་མང་རྟོགས་སོ། །ལྔ་པ་དུས་གཉིས་ཉི་མ་ཡི། །ལྷོ་བྱང་བསྒྲོད་པ་ལས་གདགས་ཏེ། །རྒྱ་གར་ཤར་ཕྱོགས་སོགས་ཡུལ་འགར། །བགྲོད་དེ་ལོ་རུ་འདོད་ཀྱང་སྣང་། །དེ་ཚེ་མགོ་ཟླ་ལོ་གསར་ཉིད། །འཆི་མེད་སེང་གེའི་མཛོད་ལས་ཀྱང་། །རི་དྭགས་མགོ་དང་ལྷན་ཅིག་པ། །ཟླ་བ་ལོ་ཡི་དང་པོ་ཡིན། །བཤད་དེ་རིག་བྱེད་སྨྲ་བའི་ལུགས། །ལོ་ཡི་ཐོག་མ་མགོ་ཟླ་རུ། །འདོད་མོད་སྟག་ཟླ་དང་དཔྱིད་རར། །ནམ་ཡང་འཁྲུལ་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ལོ་གཅིག་བྱེ་བྲག་གི །དུས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་མདོར་བསྟན་བྱས། །བཞི་པ་དུས་དེ་རྣམས་ཀྱི་གཟེར། །མཐར་ཐུག་མཉམ་ཉིད་མདོར་བཤད་པ། །གོ་ལའི་འགྲོས་དང་ས་ཚིགས་དབང་། །གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཀྱང་། །བོད་ཡུལ་དབུས་འགྱུར་ཉི་ལྡོག་དང་། །མཐུན་པར་མཁས་རྣམས་མྱོང་རྩིས་མཛད། །དེ་ཡང་མི་འདྲ་དུ་མར་མཐོང་། །སྐབས་འདིར་སྔོན་རབས་མཁས་གསུང་རབ། །རིམ་བརྒྱུད་མ་ཉམས་ལག་མྱོང་རྩིས། །བདག་གི་རིག་གནས་སློབ་དཔོན་ཆེ། །ཀྱེ་རེའི་མཁས་མཆོག་འཇིག་རྟེན་མིག །བཞེད་པ་ཉི་བར་ཆ་ཅན་གང་། །སྐར་འབྱུང་དབྱུག་ཚེས་ཤར་བ་ན། །འཁྲིག་ཁྱིམ་སུམ་གཅིག་ཉིན་རིང་མཐའ། །སྐར་སྐྱོན་དབྱུ་གུར་དབང་མཚོ་ཤར། །གཞུ་ཁྱིམ་སྐར་མདུན་མཐར་མཚན་རིང་། །ཡང་ནི་སྐར་དྲུག་དབྱུག་ཞེས་ལྔ། །བྱང་མཐའ་ལ་བསྣམ་སྟོན་མཉམ་དང་། །དེར་བསྣན་ལྷོ་མཐའ་དེར་བསྣན་དཔྱིད། །མཉམ་དང་དེར་བསྣན་ཉིན་རིང་འཆར། །སྤྱིར་ནི་བཤོལ་མེད་དབྱར་ཟློག་ནས། །ཁྱིམ་ཞག་དགུ་བཅུ་རྫོགས་སྟོན་མཉམ། །དེ་ནས་རིམ་བཞིན་དགུ་བཅུའི་མཚམས། །དགུན་ལྡོག་དཔྱིད་མཉམ་སླར་དབྱར་ལྡོག །འོན་ཀྱང་ཉི་ལྡོག་ནུར་དང་རྟག །འདོད་སོགས་མཁས་གོང་མན་ངག་བཞིན། །ཞིབ་མོ་ལག་རྫིས་རི་མོས་ཏེ། །འདིར་ནི་ཆར་ཚད་མཚོན་ཙམ་མོ། །ཉི་མས་ལྡོག་བྱང་བསྒྲོད་བཞིན་དུ། །ཟླ་རང་དེ་ལྡོག་མཐར་ཐུག་པ། །མཉམ་དུས་ཉི་མའི་ཤུལ་ཉིད་དུ། །ཟླ་རང་ཡང་ནི་མངོན་པར་འཇུག །དེ་ལྟར་མཐོང་བ་ཡང་ཤེས་བྱ། །ཞིབ་པར་འགོད་པའི་ཆ་ལ་སོགས། །ཁོ་བོས་དཔྱད་གཞི་བྱས་བཞིན་དུ། །ཡི་གེ་དང་ནི་ངག་ལས་སོ། །མཉམ་པའི་དུས་སུ་འཆར་བའི་གཟའ། །བསྟན་པ་དང་ནི་རི་ཥི་སྟེ། །དེ་ཉིད་འཆར་ནུབ་ཞག་དབུས་སུ། །མཉམ་པའི་དུས་ཉིད་འབྱུང་བ་ཡིན། །དཔྱིད་མཉམ་ལ་ནི་བསྟན་པ་སྟེ། །དེ་ནི་གོ་ལའི་བྱང་མཐར་མངོན། །སྟོན་མཉམ་ནི་རི་ཥི་གང་། །གོ་ལའི་ལྷོ་མཐར་འཆར་ནུབ་བྱེད། །རི་ཥི་འཆར་སྐབས་ཞག་བདུན་ཅུ། །ནད་སེལ་བརྒྱད་ལྡན་འགྱུར་བར་གྲགས། ཁ་ཅིག་རྨེ་བདུན་བརྟན་པར་འདོད། །དེ་ནི་མུན་སྤྲུལ་ཉིད་དུ་ངེས། །བརྟན་པ་སྐར་མ་འབྲིང་པོའི་ཚད། ཁ་དོག་སེར་ཤས་ཆེ་བ་རུ། །ཡོད་ཅེས་འཕགས་ཆེན་རྒྱལ་བའི་སྲས། །ཀུན་མཁྱེན་བླ་མའི་གསུང་ལ
Chinese
当嘎巴月（藏历一月）到来，春天就来临了，用这种方法将剩余的月份依次对应。 第二，在《律藏》中，有五个季节。因为这是上弦月的前行，所以初一到十六是后半月，十五是月圆的结束。上弦月的前行是前半月，下弦月的名称也是如此。由此可知，一般来说，从昴宿月（藏历六月）的十六日开始，到仲秋月（藏历九月）的十五日为止的四个月，被认为是冬季的四个月。从仲秋月到初冬月之间，这四个月被称为春季。之后到收获月（藏历四月）的十五日为止，这一个月确定为夏季。到那时，十六日这一天，一天一夜是短夏。从那之后的十七日到昴宿月（藏历六月）的十五日，不到一个月的三个月，被称为长夏。 第三，在医学典籍和《律藏精选》、《根本经》、《别解脱经》、《日藏》、《金光明经》、《正法》以及汉译《涅槃经》中，四季分为冬、春、夏、秋，每个季节固定为三个月。 第四，在《律藏之花鬘》和《俱舍论》的根本论和注释中，只提到春、夏、冬三个季节。雨季和秋季被归入春季和夏季。佛教徒认为，第一个季节是从冬季开始。这些与四季不同的，从黑月开始，与春季的划分相符。由于四季的年首不同，所以在春季，将年首、嘉月（藏历一月）、仲春月（藏历二月）依次对应。 在中国，直到现在，似乎仍然将春季的年首定在仲春月（藏历二月）。在吐蕃赞普（国王）聂赤赞普和松赞干布时期，新年和春季的年首定在嘉月（藏历一月），这与汉地的学术传统不符。许多伟大的圣者说，他们的想法肯定就是这样。无论如何，吉祥殊胜的时轮金刚，以及四座、空行海等，都一致认为缘起月的开始是嘉月（藏历一月），这一点毫无疑问。世间之眼的大译师，将仲秋月（藏历九月）定为春季的年首。一般来说，春季的年首等在圣地（印度）的语言中是“贡多”（དཀོན་མདོ་），是星宿“鱼”的名称。翻译家们大多将梵语中与藏地习语相符的词语进行了翻译。 第五，两个季节是根据太阳的南北运行来确定的。在印度东部等一些地方，似乎也有将太阳的运行视为一年的情况。ེ་ཚེ་（地名）的年初是新年本身。 从不死的狮子的宝藏中， 与鹿头一起， 是月份的年初。 据说这是声明吠陀的传统。 年初是Mago月（藏历一月）。 虽然如此，但不要将它与虎月（藏历正月）和春分混淆。 如此这般，一年的各个， 时节的区分简要说明。 第四，这些时节的顶点， 最终的平等性简要说明。 虽然不一定， 地球的运行和位置的力量， 与藏地中央（拉萨）的冬至， 相符，智者们进行经验计算。 即便如此，也看到了许多不同之处。 此时，古代智者的经典， 代代相传，未曾衰减的经验计算。 我的文化老师， 凯热（地名）的大学者，世界的眼睛。 认为太阳有分的部分， 当星宿出现，星象升起时， 巨蟹宫三分之一，白天最长。 星宿缺陷，星象水器宫升起。 射手宫星宿前，夜晚最长。 又是星宿六，星象说五。 向北端添加秋分， 在那里添加南端，在那里添加春分。 平等，在那里添加白天变长。 一般来说，从没有延迟的夏至开始， 宫宿九十天圆满，秋分。 从那以后，依次九十天的界限， 冬至、春分，再次夏至。 然而，冬至的延迟和固定， 如智者前辈的口诀一样。 详细的手工绘制图表， 这里只是象征性地表示降雨量。 太阳像向北移动一样， 月亮自身也最终反转。 在平等的时候，在太阳的轨迹中， 月亮自身也显现出来。 也应该知道这样看到的情况。 为了详细记录的部分等， 我正在进行研究， 从文字和口头中。 在平等的时候出现的星宿， 是示婆（藏文：བསྟན་པ་，梵文天城体：ஸ்தாணு，梵文罗马拟音：sthāṇu，汉语字面意思：坚固）和瑞希（藏文：རི་ཥི་，梵文天城体：ṛṣi，梵文罗马拟音：ṛṣi，汉语字面意思：仙人）， 它们在日出日落的正中间， 平等的时候出现。 春分是示婆（藏文：བསྟན་པ་，梵文天城体：ஸ்தாணு，梵文罗马拟音：sthāṇu，汉语字面意思：坚固）， 它出现在地球的北端。 秋分是瑞希（藏文：རི་ཥི་，梵文天城体：ṛṣi，梵文罗马拟音：ṛṣi，汉语字面意思：仙人）， 在地球的南端日出日落。 瑞希（藏文：རི་ཥི་，梵文天城体：ṛṣi，梵文罗马拟音：ṛṣi，汉语字面意思：仙人）出现时，七十天， 据说会发生消除疾病的八种变化。有些人认为七痣是固定的。 那一定是黑暗的化身。 固定的是中等星的大小， 颜色偏黄。 伟大的圣者，胜利者的儿子说， 全知上师的教言中
English
When the Gapa month (Tibetan first month) arrives, spring comes. In this way, the remaining months are sequentially matched. Second, in the Vinaya, there are five seasons. Because this is the preliminary of the waxing moon, the 1st to the 16th are the latter half of the month, and the 15th is the end of the full moon. The preliminary of the waxing moon is the first half of the month, and the name of the waning moon is also the same. From this, it is known that, in general, from the 16th of the Min-druk month (Tibetan sixth month) to the 15th of the Zhong-chu month (Tibetan ninth month), the four months are considered the four months of winter. From Zhong-chu month to the beginning of winter month, these four months are called spring. After that, until the 15th of the harvesting month (Tibetan fourth month), this one month is determined as summer. At that time, the 16th day, one day and one night is short summer. From the 17th day after that to the 15th of the Min-druk month (Tibetan sixth month), the three months lacking one day are called long summer. Third, in medical texts and "Vinaya Selections," "Root Sutra," "Pratimoksha Sutra," "Nyin-ting," "Golden Light Sutra," "Dampa," and the Chinese translation of the "Nirvana Sutra," the four seasons are divided into winter, spring, summer, and autumn, with each season fixed at three months. Fourth, in "The Garland of Vinaya Flowers" and the root text and commentary of "Abhidharma," only three seasons are mentioned: spring, summer, and winter. The rainy season and autumn are included in spring and summer. Buddhists believe that the first season starts from winter. These, which are different from the four seasons, start from the Black Month and correspond to the division of spring. Since the beginning of the year for the four seasons is different, in spring, the beginning of the year, Gya month (Tibetan first month), and Zhongchun month (Tibetan second month) are sequentially matched. In China, until now, it seems that the beginning of the year for spring is still set in Zhongchun month (Tibetan second month). During the time of the Tibetan Tsanpos (kings) Nyatri Tsenpo and Songtsen Gampo, the New Year and the beginning of spring were set in Gya month (Tibetan first month), which does not conform to the academic tradition of Han China. Many great saints said that their thoughts must be like this. In any case, the auspicious and supreme Kalachakra, as well as the Four Seats, Dakini Ocean, etc., all agree that the beginning of the auspicious month is Gya month (Tibetan first month), and there is no doubt about this. The great translator, the eye of the world, designated Zhong-chu month (Tibetan ninth month) as the beginning of spring. In general, the beginning of spring, etc., in the language of the holy land (India) is "Gonto" (དཀོན་མདོ་), which is the name of the constellation "Fish." Translators mostly translated the words in Sanskrit that correspond to Tibetan idioms. Fifth, the two seasons are determined based on the sun's movement north and south. In some places such as eastern India, it seems that there are also cases where the sun's movement is regarded as a year.
English
The beginning of the year in Etsé (place name) is the New Year itself. From the treasury of the immortal lion, Together with the deer's head, Is the first month of the year. It is said that this is the tradition of declaring the Vedas. The beginning of the year is in Mago month (Tibetan first month). Even so, do not confuse it with Tiger Month (Tibetan New Year) and the vernal equinox. Thus, the various parts of a year, The distinctions of the seasons are briefly explained. Fourth, the culmination of these seasons, The ultimate equality is briefly explained. Although it is not necessarily, The movement of the Earth and the power of location, In accordance with the winter solstice of Central Tibet (Lhasa), Wise people make empirical calculations. Even so, many differences are seen. At this time, the scriptures of ancient wise men, The empirical calculations passed down through generations without diminishing. My cultural teacher, The great scholar of Kyere (place name), the eye of the world. Believes that the sun has fractional parts, When the constellations appear and the zodiac rises, One-third of Cancer, the longest day. Constellation defect, Aquarius rises. Sagittarius constellation ahead, the longest night. Again, constellation six, the zodiac says five. Add the autumnal equinox to the northern end, Add the southern end there, add the spring equinox there. Equality, add the lengthening day there. In general, starting from the summer solstice without delay, The zodiac completes ninety days, the autumnal equinox. From then on, in intervals of ninety days, The winter solstice, the spring equinox, and again the summer solstice. However, the delay and fixation of the winter solstice, Like the oral instructions of the wise predecessors. Detailed hand-drawn charts, Here, only the amount of rainfall is symbolically represented. As the sun moves north, The moon itself eventually reverses. At the time of equality, in the sun's trajectory, The moon itself also manifests. It should also be known what is seen in this way. For the parts to be recorded in detail, etc., I am conducting research, From texts and orally. The constellations that appear at the time of equality, Are Shiva (Tibetan: བསྟན་པ་, Sanskrit Devanagari: ஸ்தாணு, Sanskrit Romanization: sthāṇu, Chinese literal meaning: firm) and Rishi (Tibetan: རི་ཥི་, Sanskrit Devanagari: ṛṣi, Sanskrit Romanization: ṛṣi, Chinese literal meaning: sage), They appear at the very middle of sunrise and sunset, At the time of equality. The vernal equinox is Shiva (Tibetan: བསྟན་པ་, Sanskrit Devanagari: ஸ்தாணு, Sanskrit Romanization: sthāṇu, Chinese literal meaning: firm), It appears at the northern end of the Earth. The autumnal equinox is Rishi (Tibetan: རི་ཥི་, Sanskrit Devanagari: ṛṣi, Sanskrit Romanization: ṛṣi, Chinese literal meaning: sage), It rises and sets at the southern end of the Earth. When Rishi (Tibetan: རི་ཥི་, Sanskrit Devanagari: ṛṣi, Sanskrit Romanization: ṛṣi, Chinese literal meaning: sage) appears, seventy days, It is said that eight changes that eliminate diseases will occur. Some believe that the seven moles are fixed. That must be the embodiment of darkness. What is fixed is the size of a medium star, With a predominantly yellow color. The great saint, the son of the Victorious One, said, In the teachings of the Omniscient Lama