Tibetan
་གི་ཁྱད་ཆེ་བ་མེད་ཞེས་གྲུབ་ཐོབ་ཨོ་རྒྱན་པའི་གསུང་ཡིད་བཟང་བརྩེ་བའི་རྣམ་ཐར་དུ་དྲངས། ངེད་རང་གི་ཤར་ཚུལ་དང་ནི་མཐུན་གཞན་ཚོ་དང་མཐུན་མིན་ནི་མ་ཤེས་སོ། །དེ་ཡན་ཆད་དུ་ཉམས་ཀྱི་འཆར་ཆ་ཚད་བཟུང་ལས་འདས་པ་བྱུང་བ་སྔོན་གྱི་སྦྱངས་ལྷག་ཏུ་གྱུར་ཀྱང་དེ་ངོ་ཅུང་ཟད་མ་འཕྲོད་པ་དང་ཚུལ་བཞིན་སྐྱོང་རྒྱུ་མ་བྱུང་བས་ཕྱིས་དཀོར་རྫས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཚེ་འགྲིབ་པར་གྱུར་པ་ཡི་ཚད་བཟུང་མ་ནུས་གཤིས། དེས་ན་སྐབས་འདིའི་ཉམས་མྱོང་ཉིད་ཚེ་འདིར་དགེ་སྦྱོར་གཤའ་མ་སྐྱེ་བའི་རྐང་དེ་ནས་ཚུགས་པ་ཡིན། འོན་ཀྱང་འདི་དུས་ཕྱག་ཆེན་ལ་མོས་ཞེན་ཆེ་ཞིང་སེམས་ངོ་གོམས་འདྲིས་ཡང་དེ་ཀའི་བཞེད་པ་ལྟར་སྐྱོང་བ་ཡིན་པས། དེ་ལ་བཀའ་བརྒྱུད་པ་གོང་མ་རྣམས་ཀྱི་ཞལ་ནས་ཕྱག་ཆེན་རྟོགས་པའི་སྣེ་ཟིན་དགེ་སྦྱོར་སྐྱེས་ཀྱང་དེ་སྐབས་བརྩོན་པས་མ་སྐྱོངས་ན་བསྒོམ་འགྲིབ་འགྲོ་གསུངས་པ་དེ་ཡང་ཤིན་ཏུ་ནས་ཐུགས་མད་འདུག དེ་ལ་མཁས་གྲུབ་སོགས་བཟློག་པ་ཡབ་སྲས་རྣམས་ཀྱིས་ནི། སེམས་ཕྱོགས་ཀྱི་མན་ངག་སྤྱིར་བཏང་ཡུལ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་དང་། ཀློང་ཆེན་པ་ཡན་ཡུལ་ཅན་ལམ་དུ་བྱེད་པས་རྫོགས་ཆེན་སྙིང་ཐིག་ལུགས་ལ་ངོ་བོ་མཐོང་ཕྱིན་མི་འགྲིབ་ཅེས་གསུངས་པ་དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པའི་ལེགས་བཤད་ཡང་དག་པར་མངོན་ནོ། །བསོད་ནམས་མཐུ་ཡིས་བདེ་ཆེན་གླིང་དང་མཇལ། །རྒྱུ་དེས་ཆོས་ཀྱི་སྲོག་རྩ་བྱིན་རླབས་ཞུགས། །སྨོན་ལམ་སྟོབས་ཀྱིས་ཀུན་མཁྱེན་གསུང་ལ་མོས། །རྐྱེན་དེས་རྫོགས་ཆེན་གྲུབ་མཐར་མོས་གུས་བརྙེས། །དེ་དག་སྟོབས་ཀྱིས་ཉམས་ལེན་རྐང་པ་ཚུགས། །སྐལ་བ་དམན་ཡང་སྐལ་མེད་མིན་ཙམ་མངོན། །བཟང་ངན་ལས་ཀུན་བསླུ་མེད་རྒྱལ་བས་གསུངས། །ཇི་བཞིན་མ་འདྲེས་སྣང་ལ་ཡ་མཚན་སྐྱེས། །ཞེས་སོ། །ཉམས་མྱོང་དེ་ཀའི་རྒྱུན་ལ་བརྟེན་ནས་བླ་མ་གོང་མ་མང་ཞིག་གི་བཞེད་པ་ལྟར་ན་བདེ་སྟོང་དཔེ་ཡི་ཡེ་ཤེས་ཡང་དེ་སྐབས་ཆ་མཐུན་སྐྱེས་པར་རློམ་ཡང་། རྒྱུད་སྡེ་ཆེན་པོའི་དགོངས་དོན་ལྟར་ན་དེ་ཅུང་ཟད་མིན་པར་སྣང་ཡང་། གང་ལྟར་ཉམས་མྱོང་བརྟན་པོར་སྐྱེས་པའི་ནུས་པས་ཕྱི་ནང་རྟེན་འབྲེལ་གཅིག་པའི་གནད་ཀྱིས་ཕྱི་ན་ཡང་རང་ཉིད་གར་གནས་དེ་རུ་སྤྲིན་སྨུག་ན་བུན་འཇའི་རང་བཞིན་ཡ་མཚན་པ་དང་། རླུང་ཡང་དལ་བར་གཡོ་ཞིང་བག་དྲོ་ཡིད་དུ་འོང་བའི་རྣམ་པ་དང་། རང་གི་དྲུང་ན་འཁོད་པ་ཀུན་བག་ཕེབས་པ་དགའ་འཛུམ་གྱི་ངང་ཚུལ་དུ་སྣང་སྟེ། དོན་ལ་རང་སེམས་ལ་བདེ་ཉམས་ཀྱི་ཤར་ལུགས་ཙམ་ལས་ངེས་བཟུང་ཚད་མ་ནི་ཅི་ཕྱིར་ཡོ
Chinese
据说，证悟者邬金巴的教言被引用在《意善慈爱传》中，说没有太大的区别。我不知道我的出现方式是否与其他人的方式一致。在那之前，体验的显现已经超出了可以衡量的范围，虽然变成了以前修习的剩余，但因为对它的本质没有完全理解，也没有如法地守护，所以在后来享用财物时，无法衡量减少的程度。因此，此时的体验本身成为了今生生起纯正修行的基础。然而，此时对大手印非常感兴趣，心也习惯了，所以按照那种方式来守护。对此，噶举派的上师们说，即使抓住了大手印证悟的开端，生起了修行，但如果当时不努力守护，禅修也会退步，这话非常中肯。对此，智者、成就者等回遮父子们则说，心方面的诀窍一般是将境作为道，而龙钦巴以上则是将有境作为道，因此在佐钦宁提派中，一旦见到自性就不会退步，这话也显现为如实知晓的正确教言。以福德力，与大乐洲相遇。 因此，法之命脉加持入。 以愿力，信奉一切智者的教言。 因缘此，对大圆满宗派生起信敬。 以彼等力，修行之基得以确立。 即使根器低下，也显现出并非毫无根器。 善恶业果不虚妄，胜者如是说。 如实不杂，对显现生起稀有感。 如是说。依靠那样的体验，按照许多上师的观点，虽然自认为当时生起了与乐空譬喻智慧相似的体验，但按照大续部的观点，似乎并非如此。然而，无论如何，凭借稳固生起的体验的力量，以内外缘起相同的关键，即使在外，自己所处的任何地方，都会出现云雾、彩虹等奇妙的景象，风也缓慢地吹动，呈现出温暖宜人的景象，而且在自己身边的人都显得很舒适，面带喜悦的表情。实际上，这只是自心生起安乐体验的方式，为什么要有确定的衡量呢？
English
It is said that the teachings of the Siddha Orgyenpa are quoted in the "Biography of Yi Zang Tsewai," saying that there is not much difference. I do not know whether my way of arising is consistent with that of others. Before that, the manifestation of experience had exceeded what could be measured. Although it became the remainder of previous practice, because its essence was not fully understood and it was not properly protected, the extent of the decrease could not be measured when enjoying wealth later. Therefore, the experience at this time became the foundation for the arising of pure practice in this life. However, at this time, I was very interested in Mahamudra, and my mind was familiar with it, so I protected it in that way. In this regard, the Kagyu masters said that even if one grasps the beginning of the realization of Mahamudra and generates practice, if one does not diligently protect it at that time, meditation will regress, which is very pertinent. In response, the wise and accomplished masters such as Dzogchen Khenpo and his sons said that the general instruction on the mind is to take the object as the path, while Longchenpa and above take the subject as the path. Therefore, in the Dzogchen Nyingthig tradition, once the essence is seen, it will not regress, which also appears to be a correct teaching that knows the truth. By the power of merit, I met Dechen Ling. Therefore, the lifeblood of Dharma is blessed to enter. By the power of aspiration, I believe in the teachings of the Omniscient One. Due to this cause, devotion and respect arise for the Dzogchen tradition. By the power of these, the foundation of practice is established. Even if the capacity is low, it appears that it is not without capacity. The Victorious Ones said that good and bad karma are infallible. As it is, unmixed, a sense of wonder arises in appearance. Thus it is said. Relying on that kind of experience, according to the views of many previous lamas, although I thought that at that time, an experience similar to the wisdom of bliss and emptiness had arisen, according to the meaning of the great tantras, it seems that this was not the case. However, in any case, by the power of the stable experience that has arisen, with the key of the same interdependence of inner and outer, even outside, wherever one is, wonderful phenomena such as clouds, fog, and rainbows will appear, and the wind will blow slowly, presenting a warm and pleasant appearance, and all those who are near one will appear comfortable and with joyful expressions. In reality, this is just the way that a blissful experience arises in one's own mind. Why should there be a definite measure?
Tibetan
ད། གང་ལྟར་དེ་སྐབས་སུ་བདེ་སྡུག་སྙན་མི་སྙན་ཚ་གྲང་གི་མྱོང་རེག་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་རྟོག་གི་རང་གཟུགས་ལས་གཞན་པའི་རང་རྒྱུད་བྱེ་བྲག་པར་གྲུབ་པའི་ངང་ཚུལ་དུ་རྟོགས་པ་དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་རིག་ངོ་རོ་མཉམ་ཉིད་དུ་ཤར་བ་དང་། ལྷ་ལ་ཆགས་པ་འདྲེ་ལ་སྡང་ཞེན་ཡང་རེ་དོགས་ཀྱི་འཆར་ཆ་ཕྲ་མོ་ཙམ་ལས་གཞན་རང་སར་ཞི་ཞིང་། མངོན་ཞེན་རེ་དོགས་ཁོ་རང་ཡང་རང་ཤར་རང་གྲོལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཡོ་ལང་ལས་གཞན་དུ་མེད་པ་ནི་ངེས་ཤེས་གཏིང་ཚུགས་པ་སོགས་གཞན་བློར་འགལ་བ་རང་བློར་མ་འགལ་བའི་མྱོང་བ་དུ་མ་ཞིག་ཤར་ཏེ། དེ་དང་ཟླ་བ་གསུམ་ཙམ་བར་དུ་ཉམས་དེ་ཀ་བརྟན་པར་གནས་སོང་། འདི་སྐབས་སུ་དབེན་པའི་གནས་བརྟེན་གཏུམ་མོ་རླུང་ཐིག་གནད་དུ་བསྣུན་ནས་བོགས་འདོན་དགོས་རྒྱུ་ལ། དེ་ལྟར་མ་གྲུབ་པས་ཕྱིས་དགེ་སྦྱོར་ལ་བོགས་བསྐྱེད་ཤིན་ཏུ་ཆུང་བ་བྱུང་། སྤྱིར་ནི་མི་བརྟེན་པའི་མྱོང་བ་རྣམས་ཉམས་དང་བརྟན་པ་ནི་རྟོགས་པ་ཡིན་ཞེས་སྨྲ་ཡང་དོན་ལ་སེམས་ཉིད་རིགས་རྒྱུན་རང་གསལ་གྱི་ངོ་བོ་ལ་ནི་ནམ་ཡང་འཕོ་འགྱུར་མེད་ཀྱང་། གནས་སྐབས་སུ་ཀུན་རྫོབ་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་འཕེལ་འགྲིབ་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་དང་རྐྱེན་དབང་རྣམ་རྟོག་རླུང་གི་བྱེད་ལས་ཀྱི་དགེ་སྦྱོར་ལ་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པའི་ངང་ཚུལ་དུ་མ་ཞིག་ནི་སྟོན་མོད། འཕེལ་འགྲིབ་སྣང་ཡང་འཕེལ་འགྲིབ་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་ཁོ་རེའི་རང་ངོ་མཉམ་ཉིད་དུ་ཤེས་པས་རྦ་རླབས་རྒྱ་མཚོར་ངོ་ཤེས་པ་ལྟ་བུར་སྙིང་ནས་ཐག་ཆོད་ཅིང་ཐེ་ཚོམ་ཕྲ་བ་ཅི་བྱས་གུ་ཡངས་ཟོལ་བདེ་བ་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ་དེ་མ་ཡིན་པར་ངོ་བོར་འགྱུར་མེད་དེ་རྣམ་རྟོག་འགྱུར་བཅས་ཀྱིས་བསྒྲིབས་ནས་འཕེལ་འགྲིབ་ཉམས་ལ་བླང་དོར་དང་གང་ཤར་དེ་ཐོག་ཏུ་མི་བདེ་བའི་ཡིད་གཉིས་ཕྲ་མོ་ཡོད་ཕྱིན་ཉམས་མྱོང་ཕྱོགས་སུ་རང་ལུགས་ལ་བཞག་གོ །དེ་ལྟའི་རྣམ་བཞག་དང་རང་གི་ཉམས་མྱོང་ཕྲན་བུ་སྐྱེས་པའི་ངང་ཚུལ་རྒྱས་པར་ཡི་གེར་འཇིགས་པས་འདིར་མ་བཀོད་ཀྱི་གཞན་དུ་སྨྲ་བས་དེར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འདི་ལོ་ཟུར་མང་དུ་འགྲོ་ཐག་ཆོད་རྩིས་ཀྱིས་རྗེ་གདན་དྲུང་ལ་ཐོན་ཕྱག་ཞུ་བའི་ཕྱིར་ཉི་མ་ཕུག་ཏུ་སླེབས་སྐབས་གདན་ས་ནས་ཕོ་ཉ་མཆེད་མངགས་ཀྱི་ཕྱག་མཛོད་རི་བཀྲ་གནས་ནང་འགྲོ་ལམ་དུ་གློ་བུར་གནམ་རྡོ་ཞིག་སྤྱི་བོར་ལྷུངས་ནས་ཚེའི་དུས་བྱས་པར་ཇི་མྱུར་དུ་གཤེད་འཕྲལ་དང་ལམ་བསྟན་ཡོངས་དགོས་ཚུལ་ཕེབས་པས་དེ་ཕྲལ་དུ་སྐུ་ཞོགས་སུ་བཅར་ནས་གཤེད་ཕྲལ་ལམ་བསྟན་རྣམས་ཁ་ཞེ་མེད་པར་བསྒྲུབ། དེ་སྐབས་ལན་གཅིག་ཉམས་ཀྱི་སྣ
Chinese
总之，那时苦乐、悦耳与否、冷热的感受，也了悟到那些都是从分别念的自性之外，成立为各自独立的自体，一切都显现为觉性之本体与味道平等一味。对神喜爱、对魔憎恨，也只是微细的希望与恐惧，除此之外都平息于自性之中。就连希望与恐惧本身，也只是自生自灭的法性波动，除此之外别无他物，这是确信无疑的。诸如此类，许多与他人之想法相悖，但与自己想法不悖的体验显现。在那之后约三个月的时间里，那种体验一直保持稳定。这个时候，本应依靠寂静之处，将拙火风脉明点推向要点，从而提升境界。但由于未能如此，之后修行善法时，提升的效果非常小。一般来说，不依赖外物的体验，其稳定与否就是证悟，虽然如此说，但实际上，心性自明本觉的体性，是永远不会改变的。然而，在名言层面，由于脉、气、明点增减的缘起和因缘，以及分别念风的作用，修持善法时，会显现出种种增减的状态。虽然显现增减，但如果能了知增减的分别念本身，也是自性平等一味，就像认识到波浪就是大海一样，从内心深处确信无疑，无论出现多么微小的疑惑，都能宽容对待，不做作，安乐自在，这就是证悟。如果不是这样，虽然体性不变，但被变动的分别念所遮蔽，对增减的体验产生取舍，并且对所显现的一切都感到不安，心中存在微小的疑虑，那么就只能将这些体验归为经验的范畴。由于害怕将如此的分类和自己所生起的微小体验状态详细地写下来，所以在此不作记载，可以通过其他言论来理解。今年，我决定前往色芒（Zurmang），为了拜见上师座前，到达尼玛普（Nyi ma phuk）时，格丹寺（Gedan）派来的使者说，管家日扎（Ritra）在前往乃囊（Nenang）的路上，突然被天降陨石击中头部而去世，需要尽快进行破瓦和指示道路。于是我立即前往上师处，毫无保留地完成了破瓦和指示道路。当时，一次体验的显
English
Anyway, at that time, the experiences of pleasure and pain, pleasant and unpleasant sounds, hot and cold, were also realized to be established as distinct individual entities apart from the nature of conceptual thoughts. All of those appeared as the co-emergent nature of awareness and taste. Attachment to gods and hatred towards demons also subsided in their own place, except for subtle hopes and fears. Even hope and fear themselves were nothing more than the self-arising and self-liberating waves of Dharma nature, which was definitely understood. Numerous experiences arose that contradicted the minds of others but did not contradict one's own mind. For about three months after that, that experience remained stable. At this time, it was necessary to rely on solitary places and push the Tummo wind-essence to the key points to enhance the experience. However, since this was not achieved, the effect of enhancing virtue later became very small. In general, it is said that experiences that do not rely on external objects, their stability or instability, is realization. However, in reality, the nature of the self-illuminating intrinsic awareness of mind itself never changes. However, temporarily, due to the interdependence and conditions of the increase and decrease of conventional channels, winds, and essences, and the activity of conceptual winds, various states of increase and decrease appear in the practice of virtue. Although increase and decrease appear, if one knows that the conceptual thoughts of increase and decrease themselves are of the same co-emergent nature, just like recognizing waves as the ocean, one is convinced from the bottom of one's heart. No matter how small the doubt, one can be tolerant, unpretentious, and comfortable. This is realization. If it is not like this, although the nature is unchanging, it is obscured by changing conceptual thoughts. Taking and rejecting the experiences of increase and decrease, and feeling uneasy about whatever arises, having subtle doubts in the mind, then these experiences can only be placed in the category of experience. Because I am afraid to write down in detail such classifications and the state of my own small experiences, I will not record them here. It can be understood through other statements. This year, I decided to go to Zurmang. In order to pay homage to the master's seat, when I arrived at Nyi ma phuk, the messenger sent by Gedan Monastery said that the steward Ritra was suddenly struck on the head by a meteorite on the way to Nenang and died. It was necessary to perform Phowa and guide the path as soon as possible. So I immediately went to the master and completed the Phowa and guidance of the path without reservation. At that time, the appearance of an experience