Tibetan
ང་བར་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་བཅུ་གཅིག་ཞལ་ཁྲུ་གང་པ་ཙམ་དང་། རྨི་ལམ་དུ་འོད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྡོ་རྗེ་ཁྲོ་ལོད་དཀར་པོ་ཞིག་ཀྱང་མཇལ། ཕྱག་མཛོད་ཀྱི་གཤེགས་རྫོང་གྲུབ་འཕྲལ་དུ་ཟུར་མང་དུ་འགྲོ་རྩིས་ཡིན་ཀྱང་ཕྱག་མཛོད་གཤེགས་སྟབས་ཀྱིས་གདན་དྲུང་ནས་རེ་ཞིག་བཀའི་མ་གནང་ཞིང་། དེ་ནས་བྱ་བ་གཅིག་གྲུབ་ཚེ་གཅིག་ཤར་བ་ཆུའི་གཉེར་མ་བཞིན་སངས་དུས་མེད་པས་འདས་ནས་རང་གི་བློ་འདོད་ལ་ཡོད་པའི་རི་དྭགས་རྨས་མ་ལྟ་བུ་དབེན་པའི་གནས་སུ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་གཞོལ་ནས་ལུས་རྟེན་འདིར་གྲུབ་པ་ཐོབ་པ་ཞིག་ཅིས་ཀྱང་བྱའོ་སྙམ་ཡང་མ་གྲུབ་པ་དེར་གདའ། གང་ལྟར་གོང་གི་ཉམས་ཀྱི་འཕྲོས་སུ་འདི་སྐབས་ཅི་སྣང་ཀུན་ལྷ་ཡི་རང་བཞིན་དུ་ཤར་བ་ཞིག་བྱུང་། དེ་སྐབས་དགེ་སྦྱོར་སྐྱེ་ཚུལ་ཙམ་ལས་གཞན་དུ་མ་དམིགས་ཀྱང་། དུས་ཕྱིས་རྒྱུད་གཞུང་གི་དོན་ཆ་ཤས་ཐོས་ཚེ་རྒྱུད་ནས་བཤད་བཞིན་པའི་ལུས་དབེན་རྣལ་མ་དེ་སྐྱེས་པ་ཡིན་འདུག འདིར་སྨྲས་པ། བཅོས་མེད་ཆོས་ཉིད་བཅོས་མའི་སེམས་ཀྱིས་བསྒྲིབས། །མ་བཅོས་རང་རིག་རང་ངོ་ཤེས་པའི་ཚེ། །ཅིར་སྣང་བདེ་ཆེན་ལྷ་ཡི་རོལ་པར་ཤར། །ཞལ་ཕྱག་ཅན་དང་ཞལ་ལས་འདས་པའི་ལྷ། །བཟོ་མེད་གཉུག་མའི་མཁའ་ལ་རང་གྲུབ་འདི། །ལྷ་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རང་འགྲོས་ཏེ། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་སྤྱི་གཞུང་གསང་འདུས་ཀྱི། །རྒྱུད་ལ་ཐུག་ཞེས་འཕགས་བོད་ཤིང་རྟ་ཆེ། །ཀུན་གྱི་བཞེད་བཞིན་ངེས་ཤེས་སྙིང་ནས་སྐྱེས། །སྲིད་དང་ཞི་བའི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པའི། །མཐའ་བྲལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ་འདི་རྨད་དུ་བྱུང་། །ཚུལ་འདི་རང་ཡང་སྐལ་བཟང་ཉིད་དུ་སེམས། །ཞེས་སོ། །ལྷག་ཏུ་འདི་དུས་ཟུར་མང་གཏེར་སྟོན་རིན་པོ་ཆེ་བཛྲ་ལ་ལཱི་ཏ་དང་མཇལ་དགོས་ཡོད་ཀྱང་རང་དབང་དུ་མ་གྱུར་ཏེ། རིན་ཆེན་ཆོས་དག་དཀོན་ལ་རྟག་ཏུ་འཚེ་བ་མང་། ཞེས་པ་ལྟར་ཕྱག་མཛོད་དུས་ལས་ཡོལ་བ་དེས། ངེད་རང་ལ་ནི་གདན་སའི་ཁུར་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་བར་ཆད་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་བྱུང་། ཕྱིས་ཆོས་བསྒྲུབ་བཞེད་རྣམས་ཕྱི་བཤོལ་དབང་དུ་ཡུད་ཙམ་ཡང་བཏང་མི་རུང་བར་གདའོ། །ལོ་དེར་བ་བལ་གྱི་ནང་འཁྲུག་སྟོབས་ཆེ་བ་དེ་ཡང་བཟླུམ་པས་ཐོག་མར་དཀའ་ཚེགས་ཆེ་ཡང་རང་གི་འབད་པ་ཆེན་པོ་བྱས་ཤིང་མཐར་འགྲིག་ལ་ཉེ་སྐབས་རྗེ་གདན་དྲུང་དང་ཀུན་རྣམ་ཡང་བྱོན་པ་ཡིན། ལོ་དེའི་སྟོན་གཞུག་ལ་ཀཿཐོག་ཏུ་ཕྱིན་རྒྱལ་བའི་སྲས་བསོད་ནམས་ལྡེའུ་བཙན་ཞབས་མཇལ་ཞིང་ལྷ་ལས་བབ་པའི་དུས་བཟང་པོར་ཚངས་སྤྱོད་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་ཞུས་ནས་སྐྲ་ཕུད་ཡང་དེ
Chinese
我曾见到一肘长的圣观世音十一面像，还在梦中见到一道光芒，显现为白色金刚忿怒尊。本来执事圆寂后打算立即去宗孟（Zurmang），但由于执事圆寂，座前暂时没有允许。之后，一件事完成，另一件事又像水波一样接踵而至，没有空闲的时候，于是下定决心，像受伤的野兽一样，在自己心仪的寂静之处一心修行，一定要在此生获得成就，但却没有成功。无论如何，在之前的体验中，此时所见一切都显现为本尊的自性。当时除了善行生起的方式之外，没有其他想法。后来，听到续部经典的部分内容时，才知道生起了续部中所说的真正的身远离。在此说道： 无为法性被有为心所障蔽， 无造作自性觉识自面之时， 所显皆为大乐本尊之嬉戏。 具足面容手印与超越面容之本尊， 无造作本初之空中自成此， 乃是本尊身大印之自运行。 金刚乘之共同根本密意集， 与续部相合，乃是藏地大车轨。 如诸位大德所愿，从内心深处生起定解， 不住于轮回与寂灭之边。 此离边大印实为稀有。 这种方式自己也认为是幸运。 如是说。尤其此时本应与宗孟（Zurmang）的伏藏师仁波切班杂拉拉达（Vajralalita）会面，但未能如愿。正如“珍贵之法稀少，且常有损害”所说，执事过世，对我来说，座位的负担造成了极大的修法障碍。以后，凡是想修法的人，片刻也不能拖延。那一年，尼泊尔的内乱非常严重，虽然一开始平息起来很困难，但经过自己的努力，最终接近平息的时候，法座和昆让（Kunram）也来了。那年秋天，我去了噶陀（Kathok），拜见了嘉瓦之子索南德赞（Sonam Deutsen），在天降吉日受了沙弥和居士戒，并剃了度发。
English
I saw a cubit-long image of the noble Eleven-faced Avalokiteśvara, and in a dream, I also saw a white Vajrakīla appearing as a ray of light. I had planned to go to Zurmang immediately after the passing away of the steward, but because of the steward's passing, I did not receive permission from the seat for a while. After that, as soon as one task was completed, another would arise like ripples in water, without any time to rest. So I resolved that, like a wounded deer, I would devote myself to single-pointed practice in a secluded place that I desired, and I would definitely attain accomplishment in this life. But that did not happen. In any case, as a continuation of the previous experience, at this time, everything that appeared arose as the nature of the deity. At that time, I did not focus on anything other than the way in which virtue arose. Later, when I heard parts of the meaning of the tantric texts, I realized that the genuine physical seclusion described in the tantras had arisen. Here it is said: The uncontrived nature of reality is obscured by the contrived mind, When the uncontrived self-awareness recognizes its own face, Whatever appears arises as the play of the great bliss deity. The deity with faces and hands and the deity beyond faces, This self-arisen in the uncontrived, primordial space, Is the self-movement of the deity's great mudrā body. It is said that it touches the tantra of the common ground of the Vajrayāna, the secret assembly, And the great chariot of Tibet. As all the venerable ones wish, certainty arises from the depths of my heart, Not abiding in the extremes of existence and peace. This great mudrā free from extremes is truly wonderful. I myself think that this way is fortunate. So it is said. Especially at this time, I should have met with Zurmang Tertön Rinpoche Vajralalita, but I was not free to do so. As it is said, "Precious Dharma is rare, and there is always much harm," the passing of the steward caused me a great obstacle to Dharma due to the burden of the seat. In the future, those who wish to practice Dharma should not postpone it even for a moment. That year, the internal conflict in Nepal was very strong. Although it was difficult to quell at first, I made great efforts and finally, when it was close to being settled, the throne and Kunram also came. In the autumn of that year, I went to Kathok and met Sonam Deutsen, the son of Gyalwa, and on the auspicious day of the Descent from Heaven, I took the vows of a celibate novice and a lay devotee, and also shaved my head.
Tibetan
་སྐབས་སུ་ཕུལ་བས་མིང་བསོད་ནམས་ཐེག་མཆོག་བསྟན་འཛིན་དཔལ་བཟང་པོར་བཏགས། སྐྱབས་འགྲོའི་བསླབ་བྱ་སྡོམ་པ་ནི་སྔར་ནས་ཡང་ཡང་ཐོབ་མོད། སྐྲ་ཕུད་ནི་དེ་སྐབས་བར་ཕུལ་རྒྱུ་མ་བྱུང་། ཡིན་པ་ནི་གྲོགས་ཀྱི་མིག་སྲོལ་ངན་པའི་སྐྱོན་དང་རྩ་བའི་བླ་མ་ཞལ་མ་བཞུགས་ཕྱིན་གང་བྱུང་དུ་འབུལ་བར་བློ་མ་ཕྱོགས་པའི་དོན་ཀྱང་ཡིན། དེ་བས་སྔོན་ལ་ཕོ་མོ་སྐྲ་བཅད་ནི་མང་དུ་བྱུང་ཡང་། རང་གི་རྒྱུད་ལ་སྐྱབས་འགྲོའི་སྡོམ་པ་ཡོད་པས་ལྟུང་བ་ཆེན་པོ་ནི་མི་འགྱུར་རུང་རང་གི་སྐྲ་མ་གཅོད་པར་གཞན་གྱི་སྐྲ་བྲེག་པར་ནི་ཉེས་བྱས་ནི་ཡོང་བར་བྱེད་དགོས་ལར་སྐྱབས་འགྲོ་ནས་ཚངས་སྤྱོད་ཀྱི་དགེ་བསྙེན་བར་བླངས་ཡུལ་མ་འབྱོར་ན། དཀོན་མཆོག་རྟེན་གྱི་དྲུང་དུ་རང་གིས་བླངས་བར་ཡང་རུང་བར་བཞེད་པས་སོ། །འདི་དེས་རིག་འཛིན་རོལ་པའི་རྡོ་རྗེ་ཉག་གཤིས་ཕྱོགས་སུ་བཞུགས་ཡོད་འདུག་པ་མཇལ་འདོས་སྐོམ་ནད་ཅན་ཆུའི་གདུང་བ་ལྟ་བུས་རྒྱུ་ཤས་གྲུ་ཁ་བར་ཕྱིན་ཀྱང་ཟླ་བོ་གཉིས་འགྲོ་མ་འདོད་པའི་གཡོ་རྒྱུས་དེ་ནས་ལོག་དགོས་བྱུང་། དེ་མིན་ངེད་རང་གཅིག་པུར་འགྲོ་ཆོག་མོད་ཀྱང་། མི་རྣམས་ཀྱིས་སྨྱོ་འདུག་ཞེས་པའི་ཁ་ཟེར་ལ་འཇིགས་ནས་འགྲོ་མ་བཏུབ། ཚེ་འདིའི་གཏམ་མི་སྙན་པར་དོགས་པས་བསླུས་པ་ཡིན། དམ་པའི་ལྷ་ཆོས་སྙིང་ནས་བསྒྲུབ་པ་རྣམས་ཚེ་འདི་སྣང་ལོ་འདོད་ཀྱི་གཏམ་མཐའ་དག་རྒྱབ་ཏུ་བོར་དགོས་འདུག་གོ །མི་ཚེ་ཡུད་ཙམ་ལ་མི་ཡི་འཕྱ་ཁྲེལ་ངན་བརྗོད་ཅི་བྱུང་བཟོད་པར་ལྷ་ཆོས་གཤའ་མ་ཞིག་དགོས་པར་གདའ་སྟེ་ད་རེས་ངེད་བློ་ཚན་ཨན་ཆུང་བས་བླ་མ་མ་མཇལ་གྱིས་ཕུང་ངོ་། །དེ་ཡང་གྲོགས་ངན་སྤྱང་ཀི་རྒྱབ་སེར་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་ཡིན། ཆོས་ཀྱི་གེགས་བྱེད་པའི་གྲོགས་དེ་ལྟ་བུའི་དབང་དུ་འདི་ནས་བྱང་ཆུབ་ནམ་ཐོབ་བར་དུ་མི་འགྲོ་བར་སྨོན་གྱིས་འགྲུབ་པའི་དཔང་པོ་རྒྱལ་བ་སྲས་དང་། སློབ་མ་དེས་གསུང་བཀའ་ལུང་རྣམས་ཀྱིས་མཛོད་ཅིག། རིག་པ་འཛིན་པ་ཚེ་དབང་ནོར་བུ་ཡི་རང་མྱོང་ལེགས་ཉེས་ཆ་ཤས་ཙམ་སྨོས་ཤིང་དམ་པའི་ཆོས་ལ་བློ་གཞུག་པའི་གྲོས་འདེབས་རྟོགས་བརྗོད་རི་ཐང་མཚམས་ཀྱི་སྨན་མཆོག
Chinese
当时献上，取名为索南特钦丹增华桑波。皈依的教诲戒律虽然以前多次获得，但是剃发直到那时为止没有献上。原因是朋友的坏习惯的过失，以及根本上师没有在世，随便献上是不合心意的缘故。因此，之前男女剃发的事情很多，但是因为自己的相续中有皈依的戒律，所以不会变成大堕落，但是不剃自己的头发而剃别人的头发，就必须要做恶作。一般来说，从皈依到梵行的居士之间，如果没有到达受戒的地方，在佛像的面前自己受戒也是可以的。因此，想去拜见据说住在日宗佐钦的持明者饶白多吉，就像口渴的人渴望水一样，即使到了嘉须的渡口，但是因为两个同伴不愿意去，用欺骗的手段从那里返回了。不然我一个人去也可以，但是害怕人们说我疯了，所以没能去成。因为害怕今生的坏名声而被欺骗了。真心实意修持殊胜佛法的人，必须把今生的名利欲望全部抛在脑后啊！人生短暂，对于人们的嘲笑和恶语，无论发生什么都要忍受，必须要有纯正的佛法，这次因为我头脑太小，没能见到上师而可惜啊！这也是因为坏朋友像背后捅刀子的狼一样造成的。愿从今以后直到获得菩提之间，不要受这种障碍佛法的坏朋友的支配，请以诸佛菩萨和那位弟子的教言作为见证！ 持明者才旺诺布的亲身经历，讲述了善恶的一部分，提出了倾心于殊胜佛法的建议，是顿悟故事，如同山间田野的良药。
English
At that time, it was offered, and the name Sonam Tekchok Tendzin Pal Zangpo was given. Although the precepts of refuge had been received many times before, the hair offering had not been made until then. The reason was the fault of the friend's bad habits, and also because the root guru was not alive, and I was unwilling to offer it casually. Therefore, although there were many cases of men and women cutting their hair before, because there is the precept of refuge in one's own mindstream, it will not become a great downfall. However, if one does not cut one's own hair but cuts the hair of others, one must commit a misdeed. In general, if one has not reached the place to receive vows from refuge to celibate layperson, it is acceptable to take the vows oneself in front of a Buddha image. Therefore, I wanted to visit the Vidyadhara Rolpai Dorje, who is said to be living in the direction of Nyagshis Dzogchen, like a thirsty person longing for water. Even though I reached the ferry of Gyashu, I had to return from there because the two companions were unwilling to go and used deceptive means. Otherwise, I could have gone alone, but I was afraid of people saying I was crazy, so I couldn't go. I was deceived because I was afraid of bad reputation in this life. Those who sincerely practice the sacred Dharma must abandon all desires for fame and fortune in this life! Life is short, and one must endure whatever ridicule and evil words people may say. One must have pure Dharma. This time, it is a pity that I could not meet the guru because my mind was too small! This was also caused by bad friends who are like wolves stabbing you in the back. May I not be influenced by such bad friends who obstruct the Dharma from now until I attain enlightenment. May the Buddhas and Bodhisattvas and the teachings of that disciple be the witnesses! Vidyadhara Tsewang Norbu's personal experiences, telling a part of good and bad, and offering suggestions to devote oneself to the sacred Dharma, is an enlightenment story, like good medicine in the mountains and fields.