Tibetan
་པས་ཐུགས་འགོག་པ་དམ་པ་དེ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་དགོས། ཆོས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ནི་མེད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་གསུངས། ཐེག་པ་དམན་པའི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དང་བསླབ་པ་གསུམ་ཡིན། དེ་ལ་ལུང་རྟོགས་གཉིས་ལས་རྟོགས་པའི་ཆོས། དེ་ལ་ལམ་དང་འགོག་པའི་བདེན་པ་གཉིས་ལས་འགོག་པའི་བདེན་པ་དེ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ཡུལ་ཡིན། དགེ་འདུན་ལ་སོ་སྐྱེ་དང་འཕགས་པ་གཉིས་ལས་འཕགས་པ་རྒྱུན་ཞུགས་དང་ཕྱིར་འོང་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་ཡིན་ལ། དེའི་སྐུ་ལུས་ནི་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཕུང་པོ་སྡུག་བདེན་གྱི་ལྷག་མ་མི་གཙང་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ཐུགས་འགོག་པ་དམ་པ་དེ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་དགོས། སངས་རྒྱས་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞིག་ཡིན་པར་འདོད་པས་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ཡིན་ཞེས་འདོད། དེའི་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་ཚུལ་ནི་འོག་ནས་བཤད་པ་ལྟར་སྟོན་པ་ལམ་གྲོགས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་བདག་རང་གི་དོན་མ་ཡིན་པར། གཞན་དོན་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་བསམ་པ་སྟེ་སྦྱོར་བ་སེམས་བསྐྱེད་དམ་པ་ཡིན་ལ། དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུས་དེ་རིང་ནས་བཟུང་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན། བྱང་ཆུབ་ཐོབ་དུས་ནའང་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་ཨེ་དགོས་སྙམ་ན། དེའི་དུས་སུ་བདག་ཉིད་སྟོབས་བཅུའི་སྟོབས་དང་ལྡན། དབང་བཅུའི་དབང་གིས་ཕྱུག་པས་རང་ཉིད་འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ལ། གཞན་སྐྱོབས་པའི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པས་དེའི་དུས་སུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་མི་དགོས་སོ། །ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར། སངས་རྒྱས་སྐུ་བཞི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང་ལྡན་པ། ཆོས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལུང་དང་རྟོགས་པའི་ཆོས་གཉིས། དགེ་འདུན་འཕགས་པ་ས་དང་པོ་ནས་ས་བཅུའི་རྒྱུན་གྱི་ཐ་མའི་བར་དུ་བཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟེ་ཐུན་མོང་ཕྱིའི་སྐྱབས་ཡུལ་དཀོན་མཆོག་གསུམ། ཐུན་མིན་ནང་གི་སྐྱབས་ཡུལ། བྱིན་རླབས་ཀྱི་རྩ་བ་བླ་མ། དངོས་གྲུབ་ཀྱི་རྩ་བ་ཡི་དམ། ཕྲིན་ལས་ཀྱི་རྩ་བ་མཁའ་འགྲོ། ཁྱད་པར་ཐབས་མཆོག་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་སྐྱབས་ཡུལ་གནས་པ་རྩ། གཡོ་བ་རླུང་། བཀོད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་གསུམ། མཐར་ཐུག་བསླུ་བ་མེད་པ་གནས་ལུགས་རྡོ་རྗེའི་སྐྱབས་ཡུལ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་དངོས་བདེ་གཤེགས་ཞེས་པས། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་གཉིས་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྐྱབས་ཡུལ་དང་། མཐར་ཐུག་གི་སྐྱབས་གཅིག་པུ་དཀོན་མཆོག་ཀུན་འདུས་སངས་རྒྱས་ཉག་མ་གཅིག་པུ་དེ་ཡིན་ཏེ། བྱམས་པས། སྤངས་ཕྱིར་བ
Chinese
因此，必须皈依殊胜的寂灭。所谓大乘法并不存在，佛陀也没有宣说。存在的是小乘的三藏和三学。其中，从教证和证悟二者来说，是证悟之法。其中，从道谛和灭谛二者来说，灭谛是皈依的对境。僧众有凡夫和圣者两种，其中圣者是指预流果、一来果、不来果的圣者僧众。他们的身体是异熟果的蕴，是苦谛的残余，是不净的自性，因此必须皈依殊胜的寂灭。由于认为佛陀是阿罗汉，所以认为导师佛陀是珍宝。皈依的方式如下文所说，导师是作为道路的助伴而皈依的。大士夫发心的特点是不为自己，而是为了他人的利益而获得佛陀的果位，这种发心是殊胜的菩提心。时间的特点是从今天开始直到获得菩提树的心髓之间都要皈依。如果有人想，获得菩提时还需要皈依吗？那时，自己具有十力之力，拥有十自在的权柄，自己远离一切怖畏，并且具有救护他人的能力，因此那时不需要皈依。对境的特点：佛陀具有四身五智。法是大乘的教证和证悟二法。僧众是从初地到十地之间常住的菩萨，这是共同外在的皈依境三宝。不共内在的皈依境：加持的根本是上师，成就的根本是本尊，事业的根本是空行。特别是殊胜方便金刚藏的皈依境：住者是脉，动者是风，布置是菩提心这三者。究竟不欺诳的实相金刚是皈依境。三宝的本体是善逝，因此，法和僧是暂时的皈依境，究竟的唯一皈依境是三宝总集的唯一佛陀。慈氏菩萨说：因为断除
English
Therefore, one must take refuge in the supreme cessation. The so-called Mahayana Dharma does not exist, and the Buddha did not teach it either. What exists are the three pitakas and three trainings of the Hinayana. Among them, from the perspective of both scriptural transmission and realization, it is the Dharma of realization. Among them, from the perspective of the two truths of the path and cessation, cessation is the object of refuge. The Sangha has two types: ordinary beings and noble ones. Among the noble ones are the Sangha of noble ones who are stream-enterers, once-returners, and non-returners. Their bodies are the aggregates of karmic maturation, the remnants of the truth of suffering, and are of an impure nature. Therefore, one must take refuge in the supreme cessation. Because it is believed that the Buddha is an Arhat, it is believed that the teacher Buddha is a jewel. The way to take refuge is as explained below, the teacher is taken refuge in as a companion on the path. The special characteristic of the great being's intention is not for one's own sake, but for the sake of others, with the intention to attain the state of Buddhahood, which is the supreme Bodhicitta. The special characteristic of time is that from today until the attainment of the essence of the Bodhi tree, one must take refuge. If one wonders whether it is necessary to take refuge even when one attains Bodhi, at that time, one possesses the power of the ten strengths, is rich with the authority of the ten powers, is free from all fears, and has the ability to protect others, so there is no need to take refuge at that time. The special characteristic of the object: the Buddha possesses the four bodies and five wisdoms. The Dharma is the two Dharmas of scriptural transmission and realization of the Mahayana. The Sangha is the Bodhisattva who abides continuously from the first bhumi to the last of the ten bhumis, which is the common external refuge, the Three Jewels. The uncommon internal refuge: the root of blessings is the Lama, the root of accomplishments is the Yidam, and the root of activities is the Dakini. In particular, the refuge of the supreme method, the Vajra Essence: the indweller is the nadi, the mover is the wind, and the arrangement is the three of Bodhicitta. The ultimate, unfailing reality, the Vajra, is the refuge. The essence of the Three Jewels is the Sugata, therefore, the Dharma and Sangha are temporary refuges, and the ultimate, sole refuge is the single Buddha, the embodiment of all the Three Jewels. Maitreya said: Because of abandoning
Tibetan
སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཕྱིར། །མེད་ཕྱིར་འཇིགས་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར། །ཆོས་རྣམ་གཉིས་དང་དགེ་འདུན་ནི། །གཏན་གྱི་སྐྱབས་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པས། ལུང་གི་ཆོས་ནི་དོན་རྟོགས་དགོས་པས་དོན་ཇི་བཞིན་རྟོགས་དུས་ཚིག་ལ་དགོས་པ་ཆུང་བས་ཆུ་བརྒལ་ཟིན་དུས་གྲུ་ཁུར་མི་དགོས་པ་བཞིན་སྤངས་བའི་ཕྱིར་དང་། རྟོགས་པའི་ཆོས་ནི་ལམ་གོང་མ་གོང་མ་ཐོབ་དུས་སྔ་མ་སྤང་པའམ་བསླུ་བ་སྟེ་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་དང་། མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉན་རང་འཕགས་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མེད་པའི་ཕྱིར་བྱང་སེམས་འཕགས་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། བྱང་སེམས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ད་དུང་ངན་སོང་གི་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་གཏན་གྱི་སྐྱབས་ཡུལ་མ་ཡིན་ལ། མཐར་ཐུག་གི་སྐྱབས་སངས་རྒྱས་དེ་ཉིད་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཐུབ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ཕྱིར། ། ཚོགས་ཀྱང་དེ་ཡི་མཐར་ཐུག་གོ །ཞེས་པ་བཞིན། ཐུབ་པ་ནི། སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་དང་། །ཆོས་ནི་རྟོགས་པ་ཆོས་སྐུ་དང་། །བསྟན་པ་ཆོས་སྐུ་གཉིས་ཡིན་ལ༑ ༑ཐུགས་རྒྱུད་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་དང་མི་ཕྱེ་མི་འབྱེད་པ་ནི་དགེ་འདུན་ཏེ་དོན་ལ་མཐར་ཐུག་གི་སྐྱབས་ནི་སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །རྩ་བ་གསུམ་དང་། རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་རྣམས་འོག་ཏུ་འཆད་པ་དེ་ཡིན་ལ། སྐབས་འདིར་བསྟན་པ་ནི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་ཞེས་པ་དེ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་སྐྱབས་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། རྟེན་རྩ་ཐིག་རླུང་གསུམ་ལ་བརྟེན་པ་རང་བཞིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ། གཅིག་ཏུ་བསྡུ་ན། མདོ་ལྟར་ན་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ། སྔགས་ལྟར་ན་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག གཉིས་སུ་དབྱེ་ན། ཀ་དག་སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་དང་། ལྷུན་གྲུབ་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས། གསུམ་དུ་དབྱེ་ན། ངོ་བོ་སྟོང་པའི་ཡེ་ཤེས། རང་བཞིན་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས། ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དེ་ལ་ཕྱི་གསལ་གྱི་ཐུགས་རྗེ་དང་ནང་གསལ་གྱི་ཐུགས་རྗེ་གཉིས་ལས། ནང་གསལ་གྱི་ཐུགས་རྗེ་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དེ་རྣམ་གསུམ་དབྱེར་མེད་ཆེན་པོ་དེ་ཡིན། དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཐེག་པ་ལྟར་ན་ཕྱིའི་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ཤིང་གི་དྲུང་དུ་མ་བཞུགས་ཀྱི་བར་དང་། ནང་གི་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་རིག་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་མངོན་དུ་མ་གྱུར་པའམ། སྔགས་ལྟར་ན་ནམ་མཁའ་ལྷའི་འཁོར་ལོར་མ་སད་པ་དེ་སྲིད་དུ་སྐྱབ
Chinese
因为是欺骗性的法，因为不存在，因为伴随着恐惧，两种法和僧伽，不是究竟的皈依处。因为经部的法需要通达意义，如实通达意义时，对词句的需求很小，就像过河后不需要背着船一样，所以要舍弃。证悟的法是获得越来越高的道时，要舍弃或欺骗之前的道，因为是无常的。因为不存在，即声闻缘觉的圣者没有菩萨圣者的功德，菩萨圣者没有佛的功德。菩萨凡夫们仍然伴随着堕入恶道的恐惧，所以不是究竟的皈依处。究竟的皈依处佛陀本身是三宝的自性。如云：能仁具有法身，僧伽也是他的究竟。能仁是导师佛宝，法是证悟法身，教法是法身二者。心续功德之法与僧伽不可分，实际上究竟的皈依处唯有佛。三根本和脉、气、明点等将在下文阐述。此处所说的是自性、本体、大悲，这是大圆满的皈依处。依赖于所依的脉、明点、气，自性是菩提心光明智慧。总而言之，如经部所说，是如来藏；如密咒所说，是自生智慧明点独一。分为二，是本来清净大空性智慧和任运成就显现智慧二者。分为三，是本体空性智慧，自性光明智慧，大悲周遍智慧。其中有外明大悲和内明大悲，内明大悲是显空无别的自性，即三者无别的大。从时间的差别来说，如因明乘所说，外在的菩提心在未坐在菩提树下之前，内在的菩提心是觉性如来藏未显现，或者如密咒所说，未在虚空天众坛城中觉醒之前，都是皈依处。
English
Because it is a deceptive dharma, because it does not exist, because it is accompanied by fear, the two dharmas and the Sangha are not ultimate refuges. Because the Dharma of the Sutras needs to realize the meaning, and when the meaning is truly realized, the need for words is small, just like not needing to carry a boat after crossing a river, so it should be abandoned. The Dharma of realization is that when higher and higher paths are attained, the previous path should be abandoned or deceived, because it is impermanent. Because it does not exist, that is, the Shravaka and Pratyekabuddha Arhats do not have the qualities of the Bodhisattva Arhats, and the Bodhisattva Arhats do not have the qualities of the Buddha. Ordinary Bodhisattvas are still accompanied by the fear of falling into evil destinies, so they are not ultimate refuges. The ultimate refuge, the Buddha himself, is the nature of the Three Jewels. As it is said: The Able One has the Dharmakaya, and the Sangha is also his ultimate. The Able One is the teacher, the Buddha Jewel, the Dharma is the realization of the Dharmakaya, and the teachings are both the Dharmakaya. The Dharma of the mind-stream qualities is inseparable from the Sangha, and in reality, the ultimate refuge is only the Buddha. The Three Roots and the channels, winds, and bindus will be explained below. What is taught here is essence, nature, and compassion, which is the refuge of Dzogchen. Relying on the support of the channels, bindus, and winds, the nature is the mind of Bodhicitta, the wisdom of clear light. In short, according to the Sutras, it is the Tathagatagarbha; according to the Mantras, it is the self-born wisdom, the unique bindu. Divided into two, it is the wisdom of primordial purity, the great emptiness, and the wisdom of spontaneous accomplishment, the two appearances. Divided into three, it is the wisdom of essence emptiness, the wisdom of nature luminosity, and the wisdom of compassion all-pervading. Among them, there are outer clear compassion and inner clear compassion, and inner clear compassion is the nature of appearance and emptiness inseparable, that is, the great inseparability of the three. In terms of the difference of time, as the Hetuvidya Vehicle says, the outer Bodhicitta is before not sitting under the Bodhi tree, and the inner Bodhicitta is before the awareness of the Tathagatagarbha is not manifested, or as the Mantras say, before not awakening in the mandala of the sky deities, it is the refuge.