Tibetan
་ན་ཅུག་དྲག་བསམས་ནས་ཡི་མུག་ཕྱོད་དེ་བ་ཞིག་ལ་ཡུལ་དུ་སྤྲང་བ་ལ་སོང་སྟེ། ཕུ་རྒྱུག་མདའ་རྒྱུག་བྱས་པས་སྤྲང་ཕྱེ་དུམ་པ་ཞིག་རྙེད་པ་དེ་ཁྱེར་ནས་ཡོངས་པས། ན་བཟའ་མེད་པར་སྔོ་ཧྲང་ཧྲང་འདུག་པ་ང་སྲིང་མོ་ཡིན་པ་ལ་ངོ་ཚ་ཡང་མི་ཤེས་པར་འདུག །ད་མིའི་མིང་མི་འདུག་བྱས་པས། རྗེ་བཙུན་གྱིས་མགུར་འདི་གསུངས་སོ།། ༈ རྗེ་བླ་མ་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སྤྲང་རི་ཁྲོད་ཟིན་པར་བྱིན་གྱིས་རློབས། །ངས་རྟག་ཏུ་མི་ཡུལ་འགྲིམ་འགྲིམ་ནས། །རང་ཡུལ་ངང་གིས་བརྗེད་དེ་ཐལ། །གཅིག་པུར་རི་ཁྲོད་འགྲིམ་འགྲིམ་ནས། །གྲོང་ཡུལ་ངང་གིས་བརྗེད་དེ་ཐལ། །སྤྲ་སྤྲེེའུའི་ཡང་རྩལ་བལྟས་བལྟས་ནས། །བེའུ་ལུག་ངང་གིས་བརྗེད་དེ་ཐལ། །བླ་མ་སྤྱི་བོར་བསྒོམས་བསྒོམས་ནས། །གཉེན་འདུན་ངང་གིས་བརྗེད་དེ་ཐལ། །ལྷ་ཆོས་ཡིད་ལ་བྱས་བྱས་ནས། །མི་ཆོས་ངང་གིས་བརྗེད་དེ་ཐལ། །ལུས་ ལ་གཏུམ་མོ་སྦར་སྦར་ནས། །ལུས་གོས་ངང་གིས་བརྗེད་དེ་ཐལ། །ཟས་སུ་ཏིང་འཛིན་ཟོས་ཟོས་ནས། །ཤ་ཆང་ངང་གིས་བརྗེད་དེ་ཐལ། །འོད་གསལ་ཟུང་འཇུག་བསྒོམས་བསྒོམས་ནས། །སྤྲོས་བཅས་ངང་གིས་བརྗེད་དེ་ཐལ། །མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་བསྒོམས་བསྒོམས་ནས། །རྣམ་རྟོག་ངང་གིས་བརྗེད་དེ་ཐལ། །མེ་ལྕགས་རྣོན་པོ་བཟུང་བཟུང་ནས། །ཁྱིམ་མཚེས་ངང་གིས་བརྗེད་དེ་ཐལ། །སེམས་ལ་གང་བྱུང་བྱས་བྱས་ནས། །སྦ་གསང་ངང་གིས་བརྗེད་དེ་ཐལ། །གཅིག་པུར་བག་ཡང་སྤྱད་སྤྱད་ནས། །ངོ་ཚ་ངང་གིས་བརྗེད་དེ་ཐལ། །འཇིག་རྟེན་སོ་ནམ་དུག་གི་རྫོང་། །རྫོང་དེ་ལས་རྣལ་འབྱོར་ཐར་ཐར་འདྲ། །ཞེས་གསུངས་པས་སྲིང་མོས་ཡང་སྤྲང་དུ་སོང་བའི་ལམ་ཁ་ན་བླ་མ་བ་རི་ལོ་ཙཱ་བ་བྱ་བ་ལོངས་སྤྱོད་དང་ཐབ་དང་རྟ་དང་བེར་ཐུལ་དང་གདུགས་བསྐོར་ཀྱིན་ཆོས་གསུངས་པའི་ཚོགས་གྲལ་དུ་སོང་བས་མིའི་ཆོས་པ་ལ་འདི་འདྲ་བ་ཞིག་ཡོང་བ་ཡིན། ངའི་མིང་པོ་ཚེ་མ་ཕྱིད་པའི་ཆོས་པས་ཅི་ཡོང་བསམ་པ་བྱུང་ནས། ཕུ་རྒྱུག་མདའ་རྒྱུག་བྱས་པས་རུ་བའི་མཚེར་རྙིང་ནས་བལ་དུག་ དང་ཁྱི་སྤུ་དང་ར་བལ་རྣམས་ལ་བྱས་པའི་སྣམ་བུ་སྲེ་བོ་ཞིག་རྙེད་པ་ཁྱེར་ནས་རྗེ་བཙུན་ལ་ཕུལ་ཏེ། མིའི་ཆོས་པ་བླ་མ་བ་རི་ལོ་ཙཱ་བ་འདྲ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན། མིང་པོའི་ཆོས་འདིས་ཅང་མི་ཡོང་བས་སྣམ་བུ་འདི་གོས་ཤིག་གྱིས་དང་བླ་མ་བ་རི་བའི་ཉེ་གནས་ལ་འགྲོ་ཞུས་པས་ལན་དུ་མགུར་འདི་གསུངས་སོ།། ༈ རྗེ་བླ་མའི་སྐུ་ལ་གསོལ་བ་འདེབས། །སྤྲང་རི་ཁྲོད་ཐུབ་པར་བྱིན་གྱིས་རློབས། །གདུགས་ཡ་ཐོག་གསེར་གྱི་བུམ་ཆུང་དང་གཅིག
Chinese
心想或许能好一些，就灰心丧气地到村里去乞讨。四处奔波后，找到了一小块乞讨来的面粉，就带了回来。因为没有衣服，光着身子，绿油油的，作为我的妹妹，我也不觉得羞耻。现在不像个人了。于是，尊者唱了这首歌。 顶礼至尊上师！ 请加持我能成为一个住在山洞里的乞丐！ 我总是往来于人间， 不知不觉忘记了自己的家乡。 独自一人往来于山洞， 不知不觉忘记了村庄。 总是看着猴子的各种把戏， 不知不觉忘记了小羊羔。 总是观想头顶上的上师， 不知不觉忘记了亲戚朋友。 总是想着佛法， 不知不觉忘记了人间的规矩。 身上 总是燃烧拙火， 不知不觉忘记了衣服。 总是吃着禅定的食物， 不知不觉忘记了肉和酒。 总是修习光明双运， 不知不觉忘记了戏论。 总是修习无分别智慧， 不知不觉忘记了分别念。 总是拿着锋利的铁器， 不知不觉忘记了邻居。 心里总是随心所欲， 不知不觉忘记了秘密。 独自一人总是随心所欲， 不知不觉忘记了羞耻。 世间就像一个充满毒药的城堡， 瑜伽士从那城堡中解脱出来。 这样说完之后，妹妹又一次去乞讨，在路上，遇到了名叫喇嘛瓦日译师的人，他拥有财富、炉灶、马匹、毛毡斗篷和撑着的伞，正在说法。妹妹心想，人间的修行者就应该是这样的，我的哥哥这样一无所有的修行者有什么用呢？于是，她四处奔波，从旧的羊毛堆里找到了一块混杂着羊毛、狗毛和山羊毛的粗布，拿着它献给了尊者，说：应该像人间的修行者喇嘛瓦日译师那样才行，哥哥你这样的修行一点用也没有，你把这块粗布做成衣服，然后去当喇嘛瓦日瓦的侍者吧。尊者回答说，唱了这首歌： 祈请至尊上师！ 请加持我能成为一个住在山洞里的乞丐！ 一把伞，顶端有一个金瓶，
English
Thinking that it might get better, she went to the village to beg, feeling discouraged. After running around, she found a small piece of begged flour and brought it back. Because she had no clothes, she was naked and green, and as my sister, I didn't even feel ashamed. Now she doesn't look like a person anymore. Then, the Jetsun sang this song. Homage to the Supreme Guru! Please bless me to become a beggar living in a mountain cave! I always travel in the human realm, Unknowingly forgetting my own home. Alone, I travel in the mountain cave, Unknowingly forgetting the village. Always watching the various tricks of monkeys, Unknowingly forgetting the little lambs. Always meditating on the Guru on the crown of my head, Unknowingly forgetting relatives and friends. Always thinking about the Dharma, Unknowingly forgetting the rules of the human world. On the body, Always burning Tummo, Unknowingly forgetting clothes. Always eating the food of Samadhi, Unknowingly forgetting meat and wine. Always practicing Clear Light Union, Unknowingly forgetting elaboration. Always practicing Non-conceptual Wisdom, Unknowingly forgetting conceptual thoughts. Always holding sharp iron tools, Unknowingly forgetting neighbors. In the mind, always doing whatever comes up, Unknowingly forgetting secrets. Alone, always indulging freely, Unknowingly forgetting shame. The world is like a fortress filled with poison, The Yogi escapes from that fortress. After saying this, the sister went begging again, and on the way, she met a person named Lama Bari Lotsawa, who had wealth, a stove, horses, a felt cloak, and an umbrella, and was teaching the Dharma. The sister thought, human practitioners should be like this, what's the use of my brother being such a destitute practitioner? So, she ran around and found a piece of coarse cloth mixed with wool, dog hair, and goat hair from an old wool pile, and offered it to the Jetsun, saying: You should be like the human practitioner Lama Bari Lotsawa, your kind of practice is useless, make this coarse cloth into clothes and then go to be a servant of Lama Bariwa. The Jetsun replied, singing this song: I pray to the Supreme Guru! Please bless me to become a beggar living in a mountain cave! An umbrella, with a golden vase on top,