Tibetan
སྐུའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་གྱུར་བ་ནི། དཔེར་ན་སྔགས་བཏབ་པས་དུག་གི་ནུས་པ་སྨན་མཆོག་གི་ནུས་པར་གྱུར་པ་ལྟ་བུའོ། །ལམ་དུས་ཀྱི་ལྷ་སྐུ་དེ་གོམས་པ་ན། ཐ་མ་ལ་ལུས་ཀྱི་སྣང་བའི་དྲི་མ་ཀུན་དག་པའི་ཚེ། ལམ་ཡང་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་ནས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ སྐུ་རྡོ་རྗེ་མངོན་འགྱུར་དུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཚུལ་འདིས་ཉོན་མོངས་ལམ་བྱེད་ཀྱི་དོན་སོགས་ཆོས་གཞན་ཐམས་ཅད་ལའང་རིགས་བསྒྲེ་ཞིང་། འདུས་པ་ཕྱི་མ་ལས། གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་དོན་ཡིད་སྐྱོབ་པ་ལ་བཤད་པའི་དོན་ཀྱང་དེར་ཐུག་གོ། །དགུ་པ་ལ་གཉིས། སྤང་གཉེན་སྤྲོད་ཚུལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དངོས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འཁོར་བར་འཆིང་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སྤང་བྱ་ནི། རྡོ་རྗེ་གུར་ལས། ཐ་མལ་རྣམ་རྟོག་གཞོམ་དོན་དུ། །བསྒོམ་པ་ཡང་དག་རབ་བསྒྲགས་སོ། །ཅེས་གསུངས་པས། ཐ་མལ་དུ་སྣང་བ་དང་ཐ་མལ་དུ་ཞེན་པ་གཉིས་ཡིན་ལ། དེ་ལྷ་སྐུའི་སྣང་བ་དང་ལྷར་ཞེན་པའི་རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པས་སྣང་ཞེན་མངོན་འགྱུར་འཕྲལ་དུ་འགོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པས། ཐ་མལ་དང་ལྷའི་སྣང་བ་གང་ལའང་བདེན་ཞེན་ཡང་འགགས་ཏེ། སྣང་ཞེན་བདེན་འཛིན་གསུམ་ལ། རང་རང་དང་རྣམ་པ་འགལ་བའི་གཉེན་པོ་ལ་འབད་པས་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པ་མ་དག་པའི་སྣང་བ་འདི་ཉིད་དག་པའི་ དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བསྒྱུར་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྣང་བ་འཕྲལ་དུ་འགོགས་ཤིང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པས་ཡེངས་མེད་དུ་བསྒོམ་ན་གསལ་སྣང་ཡང་སྐྱེ་སླ་བ་ཡིན་ཏེ། ཆགས་ལྡན་གྱི་ཡིད་ཡུལ་དུ་བུད་མེད་ཀྱི་གསལ་སྣང་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་། དེ་ཕྱིར་ཡང་དག་ཡང་དག་མིན། །གང་གང་ཤིན་ཏུ་གོམས་གྱུར་པ། །གོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ན། །དེ་གསལ་མི་རྟོག་བློ་འབྲས་ཅན། །ཞེས་གོམས་ན་ཡང་དག་ཡིན་མིན་གཉིས་ཀའི་གསལ་སྣང་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། གསལ་བ། སྟོང་པ། བདེ་བའི་ཏིང་འཛིན་བསྒྲུབ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཀྱི། གསལ་སྣང་སྒྲུབ་ཚུལ་ནི། དཔེར་ན་ཐོག་མར་ཐོར་ཚུགས་ཀྱི་རྩེ་མོའི་ནོར་བུ་ལ་སེམས་འཛིན་པ་དམིགས་བསྐོར་གཅིག །ཡང་ན་ཐོག་མར་ཕྱག་སེན་དམར་པོ་འོད་འཕྲོ་བ་ལ་སེམས་འཛིན་པའང་ཡོད། དེ་ནས་ཐོར་ཚུགས་དང་བཅས་པའི་རྩ་ཞལ་ལ་གཅིག །དེ་བཞིན་ཏུ་ཞལ་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་རེ་རེ། སྐུ་བྱིངས་ལ་གཅིག །ཕྱག་ལྷག་ མ་ལ་གཡས་གཡོན་གཉིས་བསྡམས་སུ་བྱས་ལ་ཐུན་དྲུག །ཞབས་གཡོན་གདན་དང་བཅས་པ་ལ་གཅིག །དེ་བཞིན་ཏུ་གཡས་ལའང་གཅིག །ན་བཟའ་རྒྱན་བཅས་པ་ལ་གཅིག །སླར་སྐུ་ཡོངས་རྫོ
Chinese
转变为具有形象之身，例如念诵咒语使毒药的力量转变为殊胜药物的力量一样。当修道时期的本尊身像熟悉后，最终当身体的显现之垢全部清净之时，道也融入法界，从而证得法性之身金刚。以此方式，对于烦恼转为道用的意义等一切其他法类也应类推。在《后集经》中，所说的密咒的音声和意义能救护意念的意义也归结于此。第九有二：舍弃对治之法，宣说真实的三摩地。第一，束缚轮回的根本，生起次第的舍弃对治是，《金刚帐》中说：“为摧毁庸常分别念，如实宣说修习。”因此，是庸常的显现和庸常的执着二者。通过修习本尊身像的显现和对本尊的执着的瑜伽，能立即遮止显现和执着，这也是因为了知无自性，对于庸常和本尊的显现，任何一个都不生起实执。对于显现、执着、实执三者，努力修习各自和体相相违的对治法，就能将痛苦谛不净的显现转为清净的坛城，从而立即遮止痛苦的显现。如果具有精进，不散乱地修习，也容易生起明相，就像贪欲者在意识境界面前见到女人的明相一样。在《释量论》中也说：“因此真实非真实，任何极度串习者，串习圆满究竟时，彼明不分别智果。”意思是说，串习后，真实与非真实的明相都会生起。第二有三：明、空、乐三摩地的修习方法。第一有二：修习明相的方法是，例如首先将心专注于发髻顶端的宝珠上，这是一个专注点。或者首先将心专注于红色发光的指甲上。然后，将心专注于包括发髻在内的根本面容上，这是一个专注点。同样，对于剩余的面容也各自专注。对于整个身体是一个专注点。对于剩余的手，左右合在一起，分为六次专注。左脚与座垫合在一起是一个专注点。同样，右脚也是一个专注点。对于包括衣饰在内是一个专注点。再次，对于整个身体
English
Becoming a form-possessing body is like reciting mantras that transform the power of poison into the power of supreme medicine. When one becomes familiar with the deity's form during the path, eventually, when all the impurities of the body's appearance are purified, the path also dissolves into the expanse, and one attains the Dharmakaya Vajra manifest. In this way, one should also apply the same reasoning to all other dharmas, such as the meaning of transforming afflictions into the path. In the Uttaratantra, the meaning of the secret mantra's sound and meaning being said to protect the mind also comes down to this. The ninth has two parts: how to apply antidotes and what to abandon, and explaining the actual samadhi. The first is: the root that binds one to samsara, the object to be abandoned in the generation stage, is as stated in the Vajra Tent: "In order to destroy ordinary conceptualizations, the meditation is proclaimed to be truly excellent." Thus, there are two: ordinary appearances and ordinary clinging. By meditating on the yoga of the appearance of the deity's form and clinging to the deity, one can immediately stop the manifestation of appearance and clinging. This is because by knowing that it is without inherent existence, one does not generate true clinging to either ordinary or deity appearances. For the three: appearance, clinging, and true clinging, by striving for antidotes that are contrary to their respective characteristics, one can transform the impure appearance of the suffering truth into a pure mandala, thereby immediately stopping the appearance of suffering. If one has diligence and meditates without distraction, it is also easy to generate clarity, just as a passionate person sees the clarity of a woman in the field of consciousness. It is also said in the Pramanavarttika: "Therefore, whether true or untrue, whatever one becomes extremely accustomed to, when the practice is completely perfected, it is a clear, non-conceptual wisdom result." This means that after becoming accustomed, both true and untrue clarity will arise. The second has three parts: how to accomplish the samadhi of clarity, emptiness, and bliss. The first has two parts: the method of accomplishing clarity is, for example, first focusing the mind on the jewel at the top of the crest of hair, which is one point of focus. Or, one can first focus the mind on the red, radiant fingernails. Then, one point of focus is on the root face, including the crest of hair. Similarly, focus on each of the remaining faces. For the entire body, there is one point of focus. For the remaining hands, put the left and right together and divide them into six sessions of focus. The left foot, including the seat, is one point of focus. Similarly, the right foot is also one point of focus. For the clothing and ornaments, there is one point of focus. Again, for the entire body
Tibetan
གས་པ་ལ་ཅིག་ཆར་སེམས་འཛིན་པ་སྟེ་བཅུ་དྲུག་གོ། །འགའ་ཞིག་དེ་བཀག་སྟེ། དཀྱིལ་འཁོར་ཡོངས་རྫོགས་སམ་སྐུ་ཙམ་ལ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་གསལ་སྣང་འགྲུབ་པར་འདོད་དེ། ལས་དང་པོ་པ་དམིགས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྒོམ་མི་ནུས་པ་རྣམས་ལ་ནི། སྔ་མ་དེ་ངེས་པར་གལ་ཆེ་ལ། དམིགས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་གསལ་ཐེབས་པའི་གང་ཟག་ལ་ནི་ཕྱི་མ་དེས་ཀྱང་རུང་ཙམ་མོ། །གསལ་སྣང་རེ་ཐོབ་ནས་ཀྱང་སླར་འགྲིབ་མི་འགྲོ་ཞིང་བརྟན་པ་ཐོབ་པའི་དོན་ཏུ་ཡུན་བསྲིང་སྟེ་སྒོམ་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་ང་རྒྱལ་སྒྲུབ་ཚུལ་ནི། དཔེར་ན། ཧེ་རུ་ཀ་དགྱེས་པ་རྡོ་རྗེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །སྙམ་པ་ལྟ་བུའི་སེམས་པ་གཅིག་པུ་མཐུ་ཆུང་བས། དེའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་། མཁྱེན་བརྩེ་ནུས་གསུམ་ཕྲིན་ལས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྤྱོད་ཚུལ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་རང་གི་ ཡིན་པའི་འདུ་ཤེས་ལ་བརྟེན་ཏེ། ལྷའི་འདུ་ཤེས་སྒོམ་པ་སྟེ་དེའང་རང་ཉིད་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་དངོས་ཡིན་སྙམ་པ་རགས་པར་བསླབ་པ་ལ་གཅིག །རང་གི་མིང་རུས་སོགས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་ཆེད་ཀྱིས་སྤངས་ཏེ། ལྷའི་ང་རྒྱལ་ཙམ་ལ་སློབ་པ་དང་གཉིས། སྐྱོན་ཀུན་ཟད་ཡོན་ཏན་ཀུན་རྫོགས་ཀྱི་ཧེ་རུ་ཀ་ང་ཡིན་ཧེ་རུ་ཀའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ང་ལ་ཡོད་དེ། དེའི་ཕྱིར་ང་ཧེ་རུ་ཀའོ་ཞེས་ང་རྒྱལ་བརྟན་པོ་བསྐྱེད་དེ། དེ་ཉིད་ཡུན་རིང་དུ་སྐྱོང་བ་སྟེ་གསུམ་མོ། །དེ་དག་ཀྱང་དགྱེས་རྡོར་འགྲེལ་པ་མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། དངོས་གྲུབ་ནི་སེམས་བརྟན་པ་སྟེ། བདག་ཉིད་ལྷའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་དང་། དེའི་ང་རྒྱལ་དག་ལ་ཉི་མ་རེ་རེ་ཞིང་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པ་དེ་ཐོབ་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་སྟོང་པ་སྒྲུབ་ཚུལ་ནི། ལྷའི་རྣམ་པ་གསལ་ཙམ་དང་། ང་རྒྱལ་ལྷང་ངེ་དེ་ལ་ངོ་བོ་དྲན་པས་གསལ་བར་རིག་ཙམ་མ་བཅོས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྐྱོང་ཐུབ་ན། རྣམ་པ་ལྷའི་སྣང་ཞེན་ཏུ་སྣང་བ་དེ་ངོ་བོ་སྤྲོས་པ་གང་གི་ཡང་ རང་བཞིན་ཏུ་མ་མཐོང་བ། བསྐྱེད་རིམ་གྱི་ལྷ་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རང་བཞིན་དེ་ལྟར་བསྒོམ་དགོས་ལ། དེ་ལྟ་བུ་སྐྱོང་མི་ཐུབ་པ་རྣམས་ཀྱིས། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངེས་ཤེས་ཙམ་མམ་སྟོང་པར་མོས་པ་ཙམ་སྦྱང་བས་ཀྱང་འགྲུབ་སྟེ་ཟབ་གསལ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་འགྱུར་རོ། །ཡང་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་ལས་ལ་དམིགས་ཤིང་དེས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཅིག་དུ་བྲལ་དང་། རྟེན་འབྱུང་གི་རིགས་པ་སོགས་ལ་བརྟེན་ནས་སྣང་བ་ལྟར་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པའི་ཚུལ་ལ་དམིགས་ནས་གསལ་སྟོང་དུ་བསྒོམ་མོ། །འདི་ཡང་ལས་དང་པོ་པ་
Chinese
十六、一次性地执持于（明点）之上。有些人阻止这样做，他们希望在整个坛城或仅仅在身体上，能在一个方向上成就明相。对于初学者来说，无法修习广大的所缘境，因此前者是绝对重要的。而对于能够清晰显现广大所缘境的人来说，后者也可以。即使获得了一点明相，为了不退失并获得稳固，也必须延长修习的时间。第二，生起慢的方式是：例如，仅仅认为“我就是黑汝嘎喜金刚”，这样的想法力量微弱。因此，依靠认为他的身、语、意的功德，以及智、悲、力三者，各种事业的行为等等，都是自己的这种认识，来修习天神的想法。也就是，首先粗略地学习认为自己就是吉祥黑汝嘎本身；其次，特意抛弃自己的名字、种姓等的分别念，仅仅学习天神的慢；第三，生起坚固的慢，认为“我是具有断尽一切过失、圆满一切功德的黑汝嘎，我拥有黑汝嘎的身、语、意的所有功德，因此我就是黑汝嘎”，并长久地保持这种状态。这些也如《喜金刚释·摩尼宝鬘》中所说：“成就就是心的稳固，获得自身显现为天神之相，以及对天神的慢，每天自然而然地进入其中。”第三，成就空性的方式是：如果能够以不造作的方式保持天神的清晰形象和鲜明的慢，并且以忆念其自性的方式来觉知它，那么，显现为天神之相的现象，其自性不会被视为任何戏论。必须如此修习生起次第的天神，其自性是离戏的。对于那些无法如此保持的人来说，仅仅通过修习空性的定解或仅仅信解空性也能成就，从而转变为明空无二的方式。此外，也可以缘于生起次第的事业，并通过它所象征的一切法，依靠一异、有无、缘起之理等，缘于显现却无自性的方式，从而修习明空。这也是针对初学者。
English
Sixteen, holding the mind on the (bindu) all at once. Some prevent this, they hope that in the entire mandala or just on the body, a clear appearance can be accomplished in one direction. For beginners, who are unable to meditate on a vast object of focus, the former is absolutely important. But for those who can clearly manifest a vast object of focus, the latter is also acceptable. Even if a little clear appearance is obtained, in order not to lose it and to gain stability, it is necessary to prolong the practice. Second, the way to generate pride is: for example, merely thinking "I am Hevajra Heruka" is a weak mind. Therefore, relying on the understanding that all the qualities of his body, speech, and mind, and the three qualities of wisdom, compassion, and power, and the various activities of actions, etc., are one's own, to practice the idea of the deity. That is, first, to roughly learn to think that one is the glorious Heruka himself; second, to deliberately abandon the discriminations of one's own name, lineage, etc., and only learn the pride of the deity; third, to generate firm pride, thinking "I am the Heruka who has exhausted all faults and perfected all virtues, I have all the qualities of Heruka's body, speech, and mind, therefore I am Heruka", and to maintain this state for a long time. These are also as stated in the Hevajra Commentary, the Pearl Rosary: "Accomplishment is the stability of the mind, obtaining the appearance of oneself as the form of the deity, and the pride of the deity, entering into it naturally day by day." Third, the way to accomplish emptiness is: if one can maintain the clear image of the deity and the vivid pride in an unfabricated way, and perceive it clearly by remembering its nature, then the phenomenon that appears as the appearance of the deity, its nature will not be seen as any elaboration. One must meditate on the deity of the generation stage in this way, whose nature is free from elaboration. For those who cannot maintain it in this way, it can also be accomplished by merely practicing the definitive understanding of emptiness or merely believing in emptiness, thereby transforming into the way of indivisibility of clarity and emptiness. Furthermore, one can also focus on the activities of the generation stage, and through all the phenomena symbolized by it, relying on the reasoning of one and many, existence and non-existence, dependent origination, etc., focus on the way of appearing but not being established in its own nature, thereby meditating on clarity and emptiness. This is also for beginners.