Tibetan
པའི་ཕྱིར་དམྱལ་བའི་འཁྲུལ་སྣང་ཡང་མ་ངེས་པར་འཆར་བ་ཡོད་དེ། འདི་ལྟ་བུའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་ཚད་དང་དབྱིབས་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྣམ་པ་དུ་མ་འགལ་བ་འདུ་བ་ལྟ་བུར་མདོ་སྔགས་ཀྱི་གཞུང་སོ་སོ་སོ་སོ་དག་ལས་བསྟན་པ་སྟེ། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་མདོར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མངོན་པར་ཞེན་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཟིགས་ནས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་གྱི་གདུལ་བྱའི་ཁམས་རྒྱུད་དང་དབང་པོ་བཞིན་དུ་གང་ལ་དེས་འདུལ་ནུས་ཙམ་ཞིག་གསུངས་པར་བཤད་ནས་ཡང་དག་པར་ན་སྒྱུ་མའི་ཆུ་ཀླུང་ལ་འགྲམ་ངོགས་དང་སྲིད་ཞེང་སོགས་ཀྱི་ཚད་མི་རྙེད་པ་བཞིན་དུ་སྒྱུ་མའི་འཇིག་རྟེན་ཡང་ ཚད་ཡོད་པ་མིན་པར་གསུངས་སོ། །འདི་ལྟ་བུའི་དགོངས་པ་མི་ཤེས་པར་བོད་ཀྱི་མཁས་རློམ་བྱིས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་མང་པོ་མངོན་པ་དང་དུས་འཁོར་བའི་འཇིག་རྟེན་རྣམ་གཞག་རེ་རེ་ལ་ཞེན་པ་དང་གཞན་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང་ཆ་ཅན་ཆ་ཤས་སོགས་མུ་སྟེགས་པའི་ཐ་སྙད་རྐུ་ཐབས་སུ་བླངས་པས་འགལ་བ་བསྡུམ་པའི་ཟོལ་གྱིས་དམིགས་པར་ལྟ་བའི་ལྗོན་ཤིང་སྲུང་བའི་ཆུ་ལོན་བྱེད་པ་སོགས་ལ་ནི་ངལ་བ་ཙམ་ཞིག་སྙིང་པོར་ཟད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་མནར་མེད་དང་རྡོ་རྗེའི་དམྱལ་བ་ལྟ་ཞོག་ཁམས་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་སྟེ། ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་རྟོག་ནི། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཁམས་གསུམ་པོ། །ཅེས་པ་ཡང་། ཡང་དག་པར་ན། ཁམས་གསུམ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ནི། །ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་རྟོག་གོ། །ཞེས་པར་དོན་གྱིས་ཐོབ་པས་འདི་ལྟ་བུ་དཔལ་མགོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་ཀྱིས་དབུ་མའི་གཞུང་ལུགས་རྣམས་སུ་གཞུང་བཙུགས་ནས་བཤད་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ཀླུའི་ཞབས་ཀྱི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་འབྲི་ཁུང་པས་མནར་མེད་དང་རྡོ་རྗེའི་དམྱལ་བ་ གཅིག་པར་བསྟན་པ་ཡང་ནོངས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ། ཐབས་ལ་མཁས་པའི་མདོ་ལས་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་སེམས་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་དང་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་ཐབས་ཀྱི་མཛད་པ་ཁོ་ནར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབྱེ་ན་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བཅུ་བཞི་སྟེ། གཙོ་ཆེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ན་བཅུ་གསུམ་པ་དམ་ཚིག་མི་བསྟེན་པ་དང་། ལྔ་པ་བྱང་སེམས་སྤངས་པ་གཉིས་རྒྱུ་འབྲས་སུ་བྱས་ནས་གསང་དབང་དང་འགལ་བ་གཉིས། བཅུ་བཞི་པ་བུད་མེད་ལ་སྨོད་པ་ནི་དབང་གསུམ་པ་དང་འགལ་བ་གཅིགདགུ་པ་དག་པའི་ཆོས་ལ་སོམ་ཉི་ཟ་བ་དང་། བཅུ་གཅིག་པ་མིང་བྲལ་གྱི་དོན་ལ་སྒྲོ་སྐུར་བྱེད་པ་གཉིས་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དུ་བྱས་ནས་དབང་བཞི་པ་དང
Chinese
因此，地狱的错觉也会不确定地显现。像这样，关于世界范围的尺度和形状等，在显宗和密宗的各自论典中也显示出多种多样的矛盾之处。总之，在时轮金刚中，如来佛并非以显现执着的方式观察世界而宣说，而是根据所化众生的根器和能力，对能调伏者才宣说。因此，正如在幻化的河流中无法找到岸边和宽度等尺度一样，幻化的世界也被说成是没有尺度的。如果不了解这样的密意，许多自诩为智者的藏族孩童，就会执着于显宗和时轮金刚的每一个世界结构，并诽谤他人，还以调和矛盾为借口，窃取外道的“有法有分”等术语，就像守卫目标之树的水沟一样，所做的都只是徒劳无益。因此，不要说无间地狱和金刚地狱，三界的一切都是非真实的遍计所执的自性。“非真实遍计者，心及心生三界也。”（梵文，अभूता परिकल्पना，abhūtā parikalpanā，非真实遍计）也是说，实际上，“三界心及心所者，非真实遍计也。”（梵文，अभूता परिकल्पना，abhūtā parikalpanā，非真实遍计）这样就得到了意义。像这样，圣怙主龙树父子在中观论典中也建立了宗义并进行了解释。因此，圣龙树的化身直贡巴尊者说无间地狱和金刚地狱是相同的，又有什么过错呢？因为在善巧方便的经典中说，诸佛和菩萨大士的一切法门和事业，都只是方便的事业。如果进行分类，根本堕罪有十四条。如果从主要的方面来说，第十三条不依止誓言和第五条舍弃菩提心，作为因果，与密宗灌顶相违背有两条。第十四条诽谤女性，与第三灌顶相违背有一条。第九条对清净的法产生怀疑和第十一条对离名的意义进行诽谤，作为所依和能依，与第四灌顶相
English
Therefore, the illusory appearances of hell also arise uncertainly. In this way, regarding the measure and shape of the world, various contradictory points are shown in the respective treatises of Sutra and Tantra. In short, in the Kalachakra, the Tathagata did not speak by observing the world with manifest attachment, but rather spoke according to the disposition and faculties of the beings to be tamed, only to the extent that they could be tamed. Therefore, just as one cannot find the shore or width of a magical river, the magical world is also said to be without measure. If one does not understand such intention, many Tibetan children who boast of being scholars will cling to each and every world structure of the Abhidharma and Kalachakra, and slander others. They also steal terms such as "possessor of qualities and parts" from the heretics under the guise of reconciling contradictions, like a ditch guarding a tree that is the object of attachment, and all they do is waste their efforts. Therefore, let alone the Avici and Vajra hells, all three realms are the nature of one non-veridical conceptualization. "The non-veridical conceptualization is mind and mental factors, the three realms." It also means that, in reality, "The three realms, mind and mental factors, are non-veridical conceptualization." In this way, the meaning is obtained. Like this, the venerable Nagarjuna and his son also established tenets and explained them in the Madhyamaka treatises. Therefore, what fault is there in the incarnation of the venerable Nagarjuna, Drikungpa, saying that the Avici and Vajra hells are the same? Because in the Sutra of Skillful Means, it is said that all the Dharma gates and activities of the Buddhas and great Bodhisattvas are only activities of skillful means. If we classify them, there are fourteen root downfalls. If we consider the main aspects, the thirteenth, not relying on the samaya, and the fifth, abandoning the Bodhicitta, as cause and effect, there are two that contradict the secret empowerment. The fourteenth, slandering women, is one that contradicts the third empowerment. The ninth, doubting the pure Dharma, and the eleventh, fabricating falsehoods about the meaning beyond names, as the object and the subject, contradict the fourth empowerment.
Tibetan
་འགལ་བའི་རྩ་ལྟུང་གཉིས་ཡིན་ལ། ལྷག་མ་དགུ་པོ་འདི་གཙོ་བོར་བུམ་དབང་དང་འགལ་བའི་རྩ་ལྟུང་ཡིན་ཞིང་། འདི་རྣམས་ཀྱང་གཙོ་ཆེར་སྨོས་པ་སྟེ་དབང་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་ཚེ་ནི་སྔ་མ་སྔ་མ་རྣམས་ཐུན་མོང་གི་རྩ་ལྟུང་དུ་འགྱུར་ཞིང་རང་སྐབས་ཀྱི་དེ་ཉིད་སྔ་མ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྩ་ལྟུང་དུ་འགྱུར་རོ། །དྲུག་པ་གྲུབ་མཐའ་ལ་སྨད་པ་ནི། དབང་བཞི་པའི་རྩ་ལྟུང་གཙོ་བོར་ཡང་མི་འགལ་ལ། བདུན་པ་གསང་སྒྲོགས་ཀྱང་རྩ་ལྟུང་གོང་མ་གསུམ་ཁོ་ན་ལ་འབྱུང་ཉེ་ཞིང་ཉེས་དམིགས་ཆེ་བས་གསང་དབང་གི་རྩ་ལྟུང་དུ་བྱས་ཀྱང་མི་འགལ་མོད། དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་དུས་གསང་བར་གདམས་པའི་ཆ་ནས་བུམ་དབང་གིས་བཞག་གོ། །དབང་བཞི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ནི་ཐམས་ཅད་སྲུང་དགོས་ཀྱི་བུམ་དབང་ཁོ་ན་ལས་མ་ཐོབ་པས་ནི་རང་སྐབས་ཀྱི་དགུ་པོ་སྤྱད་ན་རྩ་ལྟུང་དུ་འགྱུར་གྱི་བྱང་སེམས་སྤངས་པ་སོགས་ལྷག་མ་ལྔ་སྤྱད་པས་རྩ་ལྟུང་དངོས་སུ་ནི་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་སྤོང་བའི་སྡོམ་པ་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཡན་ལག་མ་ཚང་བས་ཉེས་པ་སྦོམ་པོ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྐབས་སོ་སོར་སྦྱར་ཏེ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་ལྟར་དབང་རྫོགས་མ་རྫོགས་དང་དབང་སོ་སོའི་རྩ་ལྟུང་སོགས་མ་ཕྱེ་ན་ལྟུང་བའི་དགག་དགོས་ཀྱང་ཇི་བཞིན་ངོས་མི་ཟིན་པས་ལེགས་པར་ཕྱེ་སྟེ་ཤེས་དགོས་ལ། ཁ་ཅིག་དྲི་མེད་འོད་ཀྱི་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་དུ་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་ནི་བཅུ་བཞི་སྟེ་ཞེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྩ་ལྟུང་བཅུ་བཞི་འདི་ཉིད་རྒྱུད་སྡེ་བཞི་ཀའི་རྩ་ལྟུང་དུ་འཆད་མོད། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བྱ་རྒྱུད་ལས་ཕུང་པོ་ལྔ་སངས་ རྒྱས་ལྔར་དངོས་སུ་མ་བསྟན་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ལ་ཕུང་པོ་ལ་བརྙས་པའི་ཉེས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་འབྱུང་། གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་སངས་རྒྱས་སུ་བསྟན་པའི་ཆ་ནས་མ་ཡིན་མོད་ཀྱང་ཀུན་ལྡང་དྲག་པོས་བརྡེག་པ་སོགས་བྱས་ན་ཉེས་པ་ཆེ་བའི་ཆ་ནས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་རྩ་ལྟུང་བཅུ་བཞི་འདི་ཉིད་ཉན་རང་གི་རྩ་ལྟུང་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ཏེ་ཐུན་མོང་གི་འདུལ་བར་ཡང་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་ཉན་ཐོས་ཅིག་གིས་བསམ་གཏན་བྱེད་པ་ན་ཤིང་ཨེ་ལའི་འདབ་མ་རླུང་གིས་གདོང་ལ་བསྣུན་པས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་མ་ཐོབ་པས་ཁྲོས་ཏེ་སྲོག་ཀྱང་མེད་སེམས་ཀྱང་མེད་པ་འདི་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅིའི་ཕྱིར་བཅས་པ་མཛད་ཅེས་བཅད་པའི་རྒྱུས་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་ཨེ་ལའི་མདབ་ཅེས་བྱ་བ་མགོ་ལ་ཁྲུ་སྟོང་པའི་ཨེ་ལའི་ཤིང་སྡོང་སྐྱེས་ཅིང་ལས་ཀྱི་རླུང་དུས་དྲུག་ཏུ་ལྡང་བས་བསྐྱོད
Chinese
其中两种是与不违背誓言相违背的根本堕罪。其余九种主要是与宝瓶灌顶相违背的根本堕罪。这些也主要是指，在后面的灌顶时，前面的灌顶都变成共同的根本堕罪，而自己当时的灌顶则变成与前面不共同的根本堕罪。第六，诽谤宗派，主要也不与第四灌顶的根本堕罪相违背。 第七，泄露秘密，也仅容易发生在前面三种根本堕罪上，而且罪过很大，所以作为秘密灌顶的根本堕罪也不相违背。进入坛城时，从嘱咐保密的角度来说，是由宝瓶灌顶所安立的。圆满获得四种灌顶，就必须守护一切，如果仅仅从宝瓶灌顶获得，那么行持自己当时的九种，就会变成根本堕罪，而舍弃菩提心等其余五种，实际上不会变成根本堕罪，因为没有获得断除它们的律仪。因此，由于支分不齐全，会变成粗罪等。同样，也要在各自的情况下结合起来理解。像这样，如果不区分灌顶是否圆满，以及各种灌顶的根本堕罪等，即使需要忏悔堕罪，也无法如实地认识到，所以必须很好地区分并了解。有些人根据《无垢光经》中“一切根本堕罪有十四种”的说法，认为这十四种根本堕罪是四部密续共同的根本堕罪，但事实并非如此。如果在事续中没有直接指出五蕴是五佛，那么瑜伽士怎么会犯下轻蔑五蕴的罪过呢？如果说虽然没有从五蕴是佛的角度来说，但如果用愤怒的拳头殴打等，从罪过大的角度来说是可以的，那么这十四种根本堕罪为什么不是声闻缘觉的根本堕罪呢？因为在共同的律藏中，也有佛陀光护的声闻在禅定时，树叶被风吹到脸上，因为没有获得一心专注而生气，于是佛陀制定了“对于这种既没有生命也没有心识的东西，世尊为什么要制定戒律呢？”的戒律，其因缘是名为艾拉姆达巴的龙王，头上长着千肘高的艾拉树，业风在六时吹动。
English
Two of them are root downfalls that contradict not breaking vows. The remaining nine are mainly root downfalls that contradict the vase empowerment. These are also mainly mentioned because in the later empowerments, the earlier empowerments all become common root downfalls, while the empowerment at that time becomes a root downfall that is not common with the earlier ones. Sixth, disparaging tenets, mainly does not contradict the root downfall of the fourth empowerment either. Seventh, divulging secrets, is also only likely to occur on the first three root downfalls, and the fault is great, so it is not contradictory to make it a root downfall of the secret empowerment. When entering the mandala, from the aspect of instructing to keep secrets, it is established by the vase empowerment. Having fully received the four empowerments, one must protect everything, but if one has only received the vase empowerment, then practicing the nine of one's own time will become a root downfall, while abandoning bodhicitta and the remaining five will not actually become root downfalls, because one has not received the vows to abandon them. Therefore, because the limbs are incomplete, it will become a gross offense, etc. Similarly, one should apply it to each situation and understand it. Like this, if one does not distinguish whether the empowerment is complete or incomplete, and the root downfalls of each empowerment, etc., even if it is necessary to confess downfalls, one will not be able to recognize them as they are, so one must distinguish them well and understand them. Some people, based on the statement in the Vimalaprabha Tantra that "all root downfalls are fourteen," explain that these fourteen root downfalls are the common root downfalls of the four classes of tantra, but that is not the case. If in the action tantra the five aggregates are not directly shown to be the five Buddhas, then why would that yogi incur the offense of despising the aggregates? If it is said that although it is not from the aspect of showing the aggregates as Buddhas, if one strikes with an angry fist, etc., it is from the aspect of the fault being great, then why are these fourteen root downfalls not the root downfalls of the shravakas and pratyekabuddhas? Because in the common Vinaya, there is also the story of the Naga king named Elamdhaba, whose head grew an Ela tree a thousand cubits high, and the wind of karma blew six times a day, because a shravaka of Buddha Light Protector was meditating, and a leaf of the Ela tree was blown onto his face by the wind, and he became angry because he did not achieve one-pointedness of mind, so the Buddha established the precept, "Why did the Bhagavan establish a precept for this thing that has neither life nor mind?"