Tibetan
ས་ཤིག་ཅེས་པའོ། །དབང་བཞི་པ་ཚིག་གི་སྒོ་ནས་ཇི་ལྟར་ངོ་སྤྲད་པའང་། མཚོན་བྱེད་དཔེ་དང་མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ངོར་གྲུབ་པ་འདི་ནི། ཆེས་ཕྲ་སྟེ་དབང་པོ་ལྔའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་ཤིང་ཡིད་ཀྱིས་ཀྱང་ངོས་བཟུང་དཀའ་བས་བློས་གྲོས་དམན་པ་ལ་ངེས་པར་བརྗོད་ཀྱང་མཚོན་དུ་མེད་པ་ཡིན་ཞིང་། རྡོ་རྗེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་མཚན་རྟོག་ གིས་མི་ཕྱེད་པ་སྟེ་དེའི་ངོ་བོ་གདོད་ནས་དག་པས་ནམ་མཁའ་ལྟར་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ཀུན་གྱིས་སྟོང་པ། དཀྱིལ་ནི་དབུས་སམ་སྙིང་པོ་སྟེ་དེའི་མཐའ་དབུས་ལྟར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྡུལ་དང་བྲལ་བའི་ཐར་པ་སྲིད་པའི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དག་པ་ལམ་འདིས་རྟོགས་པས་སྦྱིན་པའི་ཐ་སྙད་སྦྱར་ལ། ཞི་བ་ཉིད་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ་ཉོན་མོངས་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་མ་ལུས་པ་ཉེ་བར་དག་པ། དེའང་སྦྱིན་ཞེས་པ་དང་འབྲེལ་བ་འབྲས་བུའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་ན་བསྐྱེད་བྱ་དབང་བཞི་པའི་རྟོགས་པ་དང་། སྐྱེད་བྱེད་ཡེ་ཤེས་དག་ཐ་དད་དམ་གཅིག་ཅེ་ན། སློབ་མ་ཁྱོད་རང་གི་གདོད་མའི་ཡེ་ཤེས་ཡང་ནི་བསྐྱེད་བྱ་ལ། སྐྱེད་བྱེད་དམ་དེ་ཡི་ཕ་ཡང་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་དྲི་མེད་དེ་ཡིན་གྱི། དེ་དག་གི་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱང་ལྟོས་བཞག་ཙམ་མ་གཏོགས་དོན་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རང་གིས་རང་རིག་པ་ལས་གཞན་མིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་ནག་པོ་པས། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་དོ། །འདི་དག་དྲང་ངེས་སྤེལ་ཏེ་ཕལ་ཆེར་འཆད་པ་ཡིན་ཡང་། སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་ལ། དཔལ་ནཱ་རོ་པས། གདན་བཞི་ ལས། རྡོ་རྗེ་བདག་ཉིད་ཅེས་བསྐྱེད་ནས། །དྲིལ་བུ་ཤེས་རབ་ཅེས་སྤྲུལ་ཏེ། །མཉམ་པར་ལྟ་བ་གནས་བྱས་ཏེ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའི་རང་བཞིན་ལས། །རྡོ་རྗེའི་རྩེ་མོར་ཤེས་ས་བོན། །བདག་ཉིད་ལྷ་རྣམས་ཚིམ་པ་ཉིད། །རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་རང་ལུས་ཀྱི། །ཕྱག་རྒྱ་ཁ་སྦྱོར་སྦྱར་བར་བྱ། །རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ཕྱག་རྒྱ་བཞིའང་། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལས་གཟུང་བྱ། །ཞེས་པ་ངེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་དང་པདྨས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་སྔགས་ནི། ཨོཾ་པདྨ་སུ་ཁཱ་དྷཱ་ར་མ་ཧཱ་རཱ་ག་སུ་ཁཾ་ད་ད། ཙ་ཏུ་རཱ་ནནཱ་བྷ་ག་བི་ཤྭ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཀརྱམ་ཀུ་རུ་ཥ་མེ། ཨོཾ་བཛྲ་མ་ཧཱ་དེ་ཥ་ཙ་ཏུ་རཱ་ནནྡ་ཡ་ཀཿ། ཁ་ག་མུ་ཁ་ཨེ་ཀ་ར་ས་ནཱ་ཐ། ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཀཱརྱམ་ཀུ་རུ་ཥྭ་མེ། སྤྱི་བོར་ནི་ཨོཾ་གྱི་རྣམ་པ། སྙིང་གར་ནི་ཧཱུྃ་གི་རྣམ་
Chinese
这就是所谓的“地”。第四灌顶是如何通过语言来介绍的呢？这是以能表达的例子和所表达的意义的智慧体验为基础而成立的。它极其微细，超越了五根的感知范围，甚至难以用心来确定，对于智慧不足的人来说，即使明确表达也无法象征。金刚是如来藏自生智慧，不被名相分别所动摇，其自性从原始就清净，如虚空般空性，远离一切戏论的相状。坛城是中心或心髓，对其边缘和中心不作分别。通过此道证悟远离一切烦恼尘垢的解脱，一切存在的污垢都得以清净，因此冠以“布施”之名。寂静即是涅槃，一切烦恼和痛苦都彻底清净。这与“布施”相关联，是果的意义。那么，所生起的第四灌顶的证悟和能生起的智慧是不同还是相同呢？弟子你自己的原始智慧也是所生起的，能生起的或其父也是无垢的意义智慧。这些所生起和能生起也只是相对而言，实际上是自生智慧自己觉知自己，除此之外别无他物。正如黑行师所说：“因为因和果没有分别。”这些或以隐或显的方式交替讲解，但在上师的口诀中，吉祥那若巴在《座四法》中说：“生起金刚自性，化现铃为智慧，安住于平等观，从俱生喜的自性中，在金刚顶端了知种子，自性诸神皆欢喜，金刚铃为自身之，手印交合而结合，金刚铃四手印亦，从彼如实性中取。”这是确定的意义。如是说。第二是：用金刚和莲花加持的咒语是：嗡 贝玛 索卡 达拉 玛哈 惹嘎 索康 达达 杂度拉 难达 巴嘎 比修 吽 吽 吽 嘎雅 咕噜 索美。嗡 班杂 玛哈 爹卡 杂度拉 难达 雅 嘎。卡嘎 穆卡 诶嘎 惹萨 纳塔。吽 吽 吽 嘎雅 咕噜 索美。顶轮是嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）的形象，心轮是吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）的形象。
English
This is what is called "Ground." How is the fourth empowerment introduced through words? This is established on the basis of experiencing the wisdom of the expressing example and the expressed meaning. It is extremely subtle, surpassing the scope of the five senses, and even difficult to ascertain with the mind. For those with weak intellect, even if clearly expressed, it cannot be symbolized. Vajra is the Tathāgata's essence, the self-arisen wisdom, unshaken by conceptual distinctions. Its essence is pure from the beginning, empty like the sky, devoid of all elaborations of characteristics. Mandala is the center or heart, without discriminating between its edge and center. Through this path, liberation is realized, free from all defilements of afflictions, and all impurities of existence are purified, hence the name "giving" is applied. Peace itself is Nirvāṇa, where all afflictions and sufferings are completely purified. This is related to "giving" and is the meaning of the result. So, are the realization of the fourth empowerment to be generated and the wisdom that can generate it different or the same? Disciple, your own primordial wisdom is also to be generated, and the generator or its father is also the stainless meaning wisdom. These to be generated and the generator are only relative, but in reality, it is self-arisen wisdom knowing itself, and there is nothing else besides that. As the teacher Nāgpopa said, "Because cause and effect are inseparable." These are mostly explained by alternating between direct and indirect meanings, but according to the instructions of the guru, the glorious Nāropa said in the 'Four Seats': "Having generated the Vajra nature, having transformed the bell into wisdom, having abided in equal vision, from the nature of co-emergent joy, at the tip of the Vajra, know the seed, the deities themselves are satisfied. The Vajra bell is one's own body, the mudra is joined in union. The four mudras of the Vajra bell are also to be taken from that very reality." This is the definitive meaning. Thus he said. Secondly: The mantra blessed by Vajra and Padma is: Om Padma Sukha Dhara Maha Raga Sukham Dada Tsatura Nananda Bhaga Bishwa Hum Hum Hum Karyam Kuru Shame. Om Vajra Maha Desha Tsatura Nananda Ya Kah. Khaga Mukha Eka Rasa Natha. Hum Hum Hum Karyam Kuru Shwa Me. At the crown is the form of Om (Tibetan: ཨོཾ, Sanskrit Devanagari: ओम्, Sanskrit Romanization: oṃ, Literal Chinese Meaning: Om), at the heart is the form of Hum (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal Chinese Meaning: Hum).
Tibetan
པ། ཟེའུ་འབྲུ་ལ་ཨཱཿའི་རྣམ་པའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཕྱི་མའི་ལྔ་པར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་སྐབས་སུ་བསྟན་པ་ལྟ་བུར་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དེའི་སྔགས་ཀྱི་དོན་ནི། ཨོཾ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་དབྱེར་མེད་པའི་དོན། པདྨ་ནི་སྐྱེ་གནས་ཏེ་པདྨ་དང་ཆོས་མཚུངས་པའོ། །སུ་ཁ་དྷ་ར་ནི་བདེ་བ་འཛིན་པ། མ་ཧཱ་རཱ་ག་ནི་འདོད་ཆགས་སམ་ ཆགས་པ་ཆེན་པོ། །སུ་ཁཾ་དཱ་ད་ནི་བདེ་བ་སྟེར་བ། ཙ་ཏུ་རཱ་ནནྡ་ནི་དགའ་བ་བཞིའམ་ཀུན་ཏུ་དགའ་བ་བཞིའོ། །བྷ་ག་བི་ཤྭ་ནི་སྐལ་པ་སྣ་ཚོགས་པ། ཧཱུྃ་གསུམ་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས། ཀཱརྱམ་ཀུ་རུ་ཥཱ་མེ་ནི་བ་ད་ཧ་གི་བྱ་བ་མཛོད་ཅིག་གམ་བདག་གི་དགོས་པའི་ལས་མཛོད་ཅིག་པའོ། །དེ་ནི་པདྨ་བྱིན་རླབས་ཀྱི་སྔགས་ཏེ་བདེ་ཆེན་སྐྱེད་པའི་དོན་དུ་ཡབ་ཀྱིས་ཡུམ་ལ་བསྐུལ་བའི་དོན་ཏོ། །ཨོཾ་སྔར་བཞིན། བཛྲ་མ་ཧཱ་དྭེ་ཥ་ནི་ཞེ་སྡང་ཆེན་པོའི་རྡོ་རྗེ། ཙ་ཏུརཱ་ནནྡ་དཱ་ཡ་ཀ་ནི་དགའ་བ་བཞི་སྦྱིན་པ་པོ། ཁ་ག་མུ་ཁ་ནི་ནམ་མཁའི་སྤོའམ་ནམ་མཁའི་གདོང་སྟེ་རྩ་བྱ་རོག་གི་གདོང་པ་ཅན་ནོ། །ཨེ་ཀ་ར་སོ་ནི་བྱ་བ་རྟོགས་པའམ། རོ་གཅིག་པ་སྟེ། དེ་གཉིས་མཚམས་སྦྱར་བས། ཁ་ག་མུ་ཁཻ་ཀ་ར་སོ་ཞེས་པར་གྱུར་པའོ། །དེས་རྩ་ཁྱད་པར་ཅན་འཕྲད་པས་གཉིས་ཀའི་བྱང་སེམས་འཆིང་བ་མཚོན། ནཱ་ཐ་ནི་རྟོགས་པའམ། ཡང་ན་མགོན་པོ་ཞེས་གཙོ་བོ་ལ་བོད་པའོ། །ཧཱུྃ་གསུམ་དང་ཀཱཪྱམ་ཀུ་རུ་ཥྭ་མེ་ནི་སྔར་བཞིན་ནོ། །དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་བྱིན་རླབས་ཀྱི་སྔགས་ཏེ་ཡུམ་གྱིས་ཡབ་ལ་བསྐུལ་ནས། ཡབ་ཡུམ་གཉིས་ཀ་ཕན་ཚུན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་དགའ་བ་ལ་སྦྱོར་བའི་དོན་ ནོ། །འདིའི་ངེས་དོན་མདོར་བསྡུས་པ་དང་། ཁ་སྦྱོར་དྲི་མེད་ལས། པདྨ་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས། ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པས་བདེ་བ་འཛིན་པ། ཆགས་ཆེན་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་ཆེན། བདེ་བ་སྦྱིན་པ་ཀུན་རྟོག་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ། དགའ་བཞི་ཟག་མེད་དུ་རོ་གཅིག་པ། སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ། ཧཱུྃ་གསུམ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་མི་ཕྱེད་པ། དེའི་དགོས་པ་གྲུབ་པ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས། རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོ་ལྷན་སྐྱེས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ། དགའ་བཞི་ཀུན་རྟོག་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་མཁའ་ལ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར། ཁ་ག་སེམས། མུ་ག་དང་པོ། །རོ་གཅིག་ལྷན་སྐྱེས་སྐད་ཅིག་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་མཚན་ཉིད། དེ་ཉིད་འགྲོ་བའི་བླ་མ། གཞན་སྔ་མ་ལྟར་རོ། །འབྲུ་གསུམ་ནི་རྗེ་མར་པས་གནས་གསུམ་བྱིན་རླབས་དང་པདྨ་བྱིན་རླབས་གཉིས་སུ་འགྱུར་བར་བཞེད་པས། སྔ
Chinese
པ། ཟེའུ་འབྲུ་ལ་ཨཱཿའི་རྣམ་པའོ། །（藏文）如是说，在后续第五品生起次第的场合中，如所说那般，金刚和莲花应当加持，因此，其咒语的含义是：嗡，金刚三者无别的含义。莲花是生处，与莲花和法相同。苏卡达拉是执持安乐。玛哈Ra嘎是大贪或大执着。苏康达达是给予安乐。扎度Ra南达是四喜或普皆四喜。巴嘎比夏是各种各样的福分。吽（藏文，梵文天城体：हुँ，梵文罗马转写：hūṃ，汉语字面意思：吽）三者是身语意。嘎雅姆 咕噜 萨美是哇达哈给，做事业或者做我的所需之事。这是莲花加持的咒语，为了生起大乐，是父亲劝请母亲的含义。嗡，如前。班杂 玛哈 德卫夏是大嗔恨的金刚。扎度Ra南达 达雅嘎是给予四喜者。卡嘎 姆卡是虚空的精髓或虚空的脸，是根本乌鸦的脸。诶嘎Ra索是了知事业或者味道一体，那二者连接，就成了卡嘎姆凯嘎Ra索。由此，特殊的脉相遇，象征着二者的菩提心相连。纳塔是了知或者说是怙主，是对主尊的称呼。吽（藏文，梵文天城体：हुँ，梵文罗马转写：hūṃ，汉语字面意思：吽）三者和嘎雅姆 咕噜 萨美如前。这是金刚加持的咒语，是母亲劝请父亲，父母二者互相结合于俱生喜乐的含义。 此处的决定性意义简略而言，以及《结合无垢》中说：莲花是法的生处，成为真实智慧的基础，因此执持安乐，大贪是不变的，是大乐，给予安乐是完全舍弃了分别念，四喜是无漏的，味道一体，各种各样的大金刚持，吽（藏文，梵文天城体：हुँ，梵文罗马转写：hūṃ，汉语字面意思：吽）三者是金刚三者不分离，其所需是成就证悟的智慧，大金刚是俱生的，超离世间，四喜是无分别念的境之智慧，为了在虚空中行走。卡嘎是心，姆嘎是最初。味道一体是俱生，刹那体验的特征。其本身是行者的上师。其他如前。三字是杰玛尔巴认为会变成三处加持和莲花加持二者，之前
English
Pa. Ze'u 'bru la A:'i rnam pa'o. It is said that, in the context of the subsequent fifth stage of generation, like what is taught, the vajra and lotus should be blessed. Therefore, the meaning of its mantra is: Om, the meaning of the three vajras being inseparable. The lotus is the place of birth, and is the same as the lotus and the Dharma. Sukhadhara is holding bliss. Maha Raga is great desire or great attachment. Sukham Dada is giving bliss. Chaturananda is the four joys or the four universal joys. Bhaga Vishwa is various fortunes. Hum (Tibetan, Devanagari: हुँ, Romanized Sanskrit: hūṃ, literal Chinese meaning: Hum) the three are body, speech, and mind. Karyam Kuru Shame is vada hagi, do the work or do what I need. This is the mantra of the lotus blessing, for the sake of generating great bliss, it is the meaning of the father urging the mother. Om, as before. Vajra Maha Dwesha is the vajra of great hatred. Chaturananda Dayaka is the giver of the four joys. Khaga Mukha is the essence of the sky or the face of the sky, it is the face of the root crow. Eka Raso is understanding the action or the one taste, the two are connected, and it becomes Khaga Mukhaika Raso. Thus, when a special vein meets, it symbolizes the connection of the bodhicitta of both. Natha is understanding or the protector, it is the calling to the main deity. Hum (Tibetan, Devanagari: हुँ, Romanized Sanskrit: hūṃ, literal Chinese meaning: Hum) the three and Karyam Kuru Shame are as before. This is the mantra of the vajra blessing, it is the mother urging the father, the meaning of the two parents uniting in innate joy. The definitive meaning here is briefly, and in "Union Without Stain" it says: The lotus is the place of birth of the Dharma, it becomes the basis of true wisdom, therefore holding bliss, great attachment is unchanging, it is great bliss, giving bliss is completely abandoning conceptualization, the four joys are without leakage, the taste is one, various great Vajradhara, Hum (Tibetan, Devanagari: हुँ, Romanized Sanskrit: hūṃ, literal Chinese meaning: Hum) the three are the three vajras inseparable, what is needed is the wisdom of accomplishing realization, the great vajra is innate, transcending the world, the four joys are the wisdom of the realm without conceptualization, for the sake of walking in the sky. Khaga is mind, Muga is the first. The one taste is innate, the characteristic of experiencing in an instant. It itself is the guru of the practitioner. The others are as before. The three syllables are considered by Je Marpa to become the blessing of the three places and the blessing of the lotus, before