Tibetan
ཡིན་ཡང་༔ དེ་བསྒྲུབ་པའི་ཐོབ་ཤ་ལ་འཆི་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོད༔ ཚེ་མི་སྡོད་པ་ནི༔ ཆུ་བོའི་རྒྱུན་ནམ་སྤོས་རྒྱའི་ཚིགས་པ་དང་འདྲ་སྟེ༔ སྤྱོད་འཇུག་ལས༔ ཉིན་མཚན་སྡོད་པ་ཡོད་མེད་པར༔ ཚེ་འདི་རྟག་ཏུ་གོད་འགྱུར་ཞིང་༔ སྣོན་པ་གུད་ནས་ཡོད་མེད་ན༔ བདག་ལྟ་འཆི་བར་ཅིས་མི་འགྱུར༔ ཞེས་གསུངས༔ ཤི་བའི་དུས་སུ་ཉེ་འབྲེལ་དང་ནོར་རྫས་དང་ལུས་ལ་སོགས་རྩིས་པོ་ཆེ་རྣམས་དང་འགྲོགས་དབང་མི་ཡོང་སྟེ་མྱུར་དུ་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ༔ སྤྱོད་འཇུག་ལས༔ ཐམས་ཅད་བོར་ཏེ་འཆི་དགོས་པར༔ བདག་གིས་དེ་ལྟར་མ་ཤེས་ནས༔ ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ༔ དེ་ཡང་འཆི་སྟེ་ངེས་པར་འཆི༔ ནམ་འཆི་ཆ་མེད༔ དུས་ལ་བབ་པའི་འཆི་བ་ལ༔ ཅིས་ཀྱང་མི་སྟོང་པར་འཆི་སྟེ༔ རྒ་ན་བ་འཆི་བ་ཡོལ་རྒྱུ་མེད༔ གཞོན་པ་ལ་མ་ར ན་བྱ་བ་མེད༔ དར་བབ་པ་ལ་འཆི་བས་མི་ཚུགས་བྱ་བ་མེད༔ ཁམས་ཆེ་ཆུང་དྲག་ཞན་མེད་པར་འཆི་བའི་རྒྱ་ལས་མ་འདས་ཏེ༔ སློབ་དཔོན་དཔའ་བོས༔ ཅི་སྟེ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྐུ༔ མཚན་དང་དཔེ་བྱད་གྱིས་བརྒྱན་པའི༔ རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ཡང་མི་རྟག་ན༔ ཆུ་ཤིང་སྙིང་པོ་འདྲ་བ་ཡི༔ ལུས་ཅན་རྣམས་ལ་སྨོས་ཅི་དགོས༔ ཞེས་གསུངས༔ བསགས་པའི་ནོར་གྱིས་ཀྱང་མི་སྟོང་སྟེ༔ ཡང་དེ་ཉིས་ལས༔ རྙེད་པ་མང་པོ་ཐོབ་གྱུར་ནས༔ ཡུན་རིང་དུས་སུ་བདེ་སྤྱད་ཀྱང་༔ ཆོམ་པོས་འཕྲོག་པ་ཇི་བཞིན་དུ༔ སྒྲེན་མོ་ལག་པ་སྟོང་པར་འགྲོ༔ ཞེས་གསུངས༔ དེ་བས་རང་གི་ལུས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་སྟོང་སྟེ༔ སྤྱོད་འཇུག་ལས༔ དགའ་བ་མང་པོས་བསྒྲུབས་པ་ཡི༔ ཟས་དང་སྐོམ་གྱིས་བསྐྱངས་པའི་ལུས༔ རང་དང་མི་འགྲོགས་བྱ་ཁྱིས་ཟ༔ ཡང་ན་འབར་བའི་མེ་ཡིས་ཚིག༔ ཡང་ན་ཆུ་ཡི་ནང་དུ་འབྲུལ༔ ཡང་ན་ས་ཡི་དོང་དུ་སྦ༔ ཞེས་གསུངས་སོ༔ དེ་ལྟར་འཆི་བ་ནམ་ཡོང་ཆ་མེད་དེ༔ མདོ་ལས༔ སང་དང་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མ་གཉིས༔ སྔོན་དུ་གང་འོང་གཏོལ་མེད་པས༔ སང་གི་ཆིས་ལ་མ་འབད་པར༔ ཕྱི་མའི་དོན་ལ་འབད་པར་རིགས༔ ཞེས་གསུངས༔ ད་ལྟ་ལུས་ཅི་སྟོབས་དང་ལྡན༔ བྱད་བཞིན་མདངས་དང་ལྡན་པ༔ ཚོར་བ་ནི་བདེ་བ་དང་ལྡན་པ༔ འཆི་བ་ཡིད་ཀྱི་དགུ་ལ་མི་བྱེད་པ་ཅིག༔ དེ་རིང་ལྟ་བུ་འཆི་ནད་གྱིས་བཏབ་ནས༔ ལུས་ཀྱི་སྟོབས་ཤོར་ནས་ཙོག་པུ་ཡང་མི་ནུས༔ བྱད་ཀྱི་བཀྲག་ཤོར་ཏེ༔ འོམ་པོ་བཀྲག་མེད་དུ་ སོང་༔ ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་ཏེ་ན་ཚ་ལ་ཚུགས་ཐབས་མེད༔ ཟུག་གཟེར་ལ་ཆོག་པ་མེད༔ སྨན་དང་དཔྱད་ཀྱང་མ་ཟུག༔ ཆོ་ག་དང་རིམ་གྲོས་ཀྱང་མ་ཕན༔ འཆི་བར་ནི་ཤེས༔ བྱ་ཐབས་ནི་མེད༔ གཉེན་གྱི་མཐའ་མས་ནི་བསྐོར༔ ཟས་ཀྱི་ཐ་མ་ནི་ཟ༔ གཏམ་གྱི་ཐ་མ་ནི་ཟློ༔ དེ་ནས་དབུགས་དེ་ཆད་ནས་དེ་རིང་ཕན་ཆད་ཇི་ལྟར་གཅེས་པས་ཁྱིམ་དེར་མེད་དུ་མི་བཏུབ་པ་ཅིག་ཡིན་ཡང་༔ རོ་དེ་ཁྱིམ་དུ་མང་དུ་བཞག་མ་འོས་པར༔ མལ་དུ་ཁུར་ཐག་ཤར་གྱིས་བྲེས་ནས་རོ་ཞུར་གྱིས་རོ་ཁུར་ཏེ་ཕྱིར་འདོན་ཏེ༔ ལ་ལས་ནི་རོ་དེ་ལ་འཇུས་ཤིང་མཆོད་པ་ལྟར་བྱེད༔ ཁ་ཅིག་ནི་ངུ་ཞིང་གོམ་པ་ལྟར་བྱེད༔ ལ་ལ་ནི་འབོག་ཅིང་བརྒྱལ་བ་ལྟར་བྱེད༔ གཞན་ཁ་ཅིག་ན་རེ༔ འདི་ནི་ས་ཡིན༔ འདི་ནི་རྡོ་ཡིན༔ ཁྱོད་དེ་ལྟར་མ་བྱེད་ཅོལ་ཆུང་བ་སྐད་ཟེར༔ དེ་ཐེམ་པ་ཐལ་གྱིས་བརྒལ་ནས༔ རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ནང་དུ་མི་ལྡོག་ཅིང་དུར་ཁྲོད་དུ་བསྐྱལ་ནས༔ འབུས་ཞིག་པའམ༔ ཁྱི་ཅེ་སྦྱང་ལ་སོགས་པས་ཟོས་པ་ཀེང་རུས་འཐོར་བ་དང་༔ སྐྲ་རྣམས་ཀྱང་ཕྱོགས་སུ་ འཐོར་ཞིང་༔ ཤལ་སོགས་པ་བྱ་རོག་གིས་ཁྱེར་ནས༔ གོག་གེ་གཟེར་བ་མཐོང་བ་དང་༔ ཆེ་གེ་མོ་ཤི་ལོ༔ རོ་གཅིག་འདུག་གོ་ཟེར་ནས་གཞན་གླེང་བར་འགྱུར་ཏེ༔ མདོ་ལས༔ བདག་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་འཆི་འགྱུར་ཏེ༔ ཤི་ནས་གཞན་གྱི་གཏམ་དུ་འགྱུར་ཏེ་འོང་༔ ཞེས་གསུངས༔ དེ་ལྟར་ཤི་བས་མི་ཆོག་ལས་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ། བསགས་པའི་ནོར་རྫས་ཞིང་ཁང་དང་ཆུང་མ་ལ་སོགས་གཞན་གྱིས་ལོངས་སྤྱོད་དོ༔ དེ་ཡི་ཆེད་དུ་བསགས་པའི་སྡིག་པ་མི་དགེ་བ་རང་རང་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ༔ རྒྱལ་པོ་ལ་གདམས་པ་ལས༔ དུས་ཀྱིས་བསྙེན་ཏེ་རྒྱལ་པོ་འགྲོ་གྱུར་ན༔ ལོངས་སྤྱོད་རྫས་དང་ཉེ་དུ་རྗེས་མི་འབྲང་༔ སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་གར་གནས་གར་འགྲོ་ཡང་༔ ལས་ནི་གྲིབ་མ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་འབྲང་༔ ཞེས་དང་༔ མདོ་ལས༔ ལུས་ནི་འཇིགས་རུང་ཉིད་དུ་འགྱུར་ངེས་ཏེ༔ སེམས་ནི་དབང་མེད་ལས་ཀྱིས་ཁྲིད་པར་བྱེད༔ ཅེས་གསུངས༔ དེ་ཡང་ལས་དཀར་ནག་གི་འབྲས་བུ་ནམ་ཡང་ཆུད་མི་ཟ་བར་སྨིན་ཏེ༔ ལས་བརྒྱ་པ་ལས༔ ལུས་ཅན་དག་གི་ལས་རྣམས་ནི༔ བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་ཆུད་མི་ཟ༔ ཚོགས་ཤིང་དུས་ལ་བབ་པ་ན༔ འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར༔ ཞེས་གསུངས་སོ༔ དེ་ཡང་ལས་འབྲས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ནི༔ བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་ལས་རྒྱུ་འབྲས༔ བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་འབྲས་དང་༔ མི་གཡོ་བའི་ལས་འབྲས་སོ༔ དང་པོ་ནི༔ སྦྱིར་མང་ཡང་༔ ལས་ཀྱི་ལམ་བསྡུས་པ་མི་དགེ་བཅུ་སྟེ༔ ལུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་གསུམ༔ ངག་གི་སྒོ་ནས་རྫུན་ལ་སོགས་པ་བཞི༔ ཡིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བརྣབ་སེམས་ལ་སོགས་པ་གསུམ་མོ༔ དེ་རེ་རེ་ལ་ཡང་དོན་གསུམ་གསུམ་སྟེ༔ དབྱེ་བ་དང་༔ འབྲས་བུ་དང་༔ ཁྱད་པར་སོགས་རྒྱས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ༔
Chinese
然而，成就此事的过程中，有无数的死亡。生命不停留，如同河流的流动或香的燃烧。如《入行论》所说： “日夜不停留，此生恒损减，增上他处无，我等何不逝？” 死亡之时，亲友、财物、身体等珍爱之物都无法相伴，必须迅速分离。如《入行论》所说：“一切皆舍弃，必须独自逝，我若未能知……”等等。因此，死亡是必然的，但何时死亡却无法确定。当死亡来临时，无论如何也无法逃脱。年老者无法逃避死亡，年轻人无法延迟死亡，壮年者也无法阻止死亡。无论身体强壮或虚弱，都无法超越死亡的界限。如大学者英雄所说： “纵然诸佛之身，具足妙相与庄严，金刚之身亦无常，何况如水树髓之有情？” 积累的财富也无法避免死亡。 又如彼论所说：“获得众多财富后，长时享受安乐，亦如盗贼所夺般，赤裸空手而离去。”因此，自己的身体也无法避免死亡。如《入行论》所说：“以众多欢喜所成，饮食滋养之身体，不与己伴为犬食，或为熊熊烈火焚，或沉水中遭腐烂，或埋土中成尘埃。”如此，死亡何时到来无法确定。如经中所说：“来世与明日，何者先至不可知，莫为明日事操劳，应为来世事精进。”现在身体多么强壮，容貌多么光鲜，感受多么快乐，却从不把死亡放在心上。像今天这样，一旦被死魔击中，身体的力气就会丧失，连坐起来都无力。容貌的光彩也会消失，变得黯淡无光。感受到的只有痛苦，无法忍受病痛，无法忍受疼痛。药物和治疗也无效，仪式和供养也无济于事。知道自己要死了，却无能为力。被亲人围绕，却无法进食。
English
However, in the process of accomplishing this, there are countless deaths. Life does not stay, like the flow of a river or the burning of incense. As it says in the *Bodhicharyavatara*: "Without stopping day and night, this life is constantly diminishing, and there is no addition from elsewhere. Why should we not die?" At the time of death, relatives, wealth, the body, and other cherished things cannot accompany us; we must part quickly. As it says in the *Bodhicharyavatara*: "Having to die abandoning everything, if I have not known this..." and so on. Therefore, death is certain, but when we will die is uncertain. When death comes, there is no way to escape it. The old cannot avoid death, the young cannot delay it, and the strong cannot prevent it. Whether the body is strong or weak, it cannot transcend the bounds of death. As the great scholar Hero said: "Even the bodies of the Buddhas, adorned with marks and signs, are impermanent. What need is there to mention beings with bodies like the pith of water and trees?" Accumulated wealth cannot avert death either. Again, as it says in that same text: "Having obtained much wealth, and enjoyed happiness for a long time, one goes away naked and empty-handed, just as if robbed by thieves." Therefore, one's own body cannot avert death either. As it says in the *Bodhicharyavatara*: "This body, nourished by food and drink, achieved with much joy, will not accompany oneself but will be eaten by dogs, or burned by a blazing fire, or rot in water, or be buried in the ground." Thus, it is uncertain when death will come. As it says in the sutra: "The next life and tomorrow, it is impossible to know which will come first. Do not strive for the affairs of tomorrow, but strive for the sake of the next life." Now the body is so strong, the complexion so radiant, the feeling so pleasant, and one does not keep death in mind at all. Like today, once struck by the Lord of Death, the body's strength is lost, and one cannot even sit up. The complexion fades, becoming dull and lifeless. The feeling is only suffering, and there is no way to endure the sickness, no way to bear the pain. Medicine and treatment are ineffective, and rituals and offerings are of no help. One knows one is going to die, but there is nothing one can do. Surrounded by the last of one's relatives, one cannot eat.
Chinese
最后的音节是“ཟ”（za）！言语的终结是“ཟློ”（zlo）！然后气息断绝，从今天开始，无论生前多么珍爱，觉得家里不能缺少的人，尸体也不应该在家里久放。用绳子捆绑好，用架子抬着尸体出去。有些人触摸尸体，像做供养一样；有些人哭泣，步履蹒跚；有些人晕倒；另一些人说：“这是土！这是石头！你不要那样做，真是个傻瓜！”这样说着，跨过门槛，无论如何也不再回头，送到墓地。被虫蛀，或者被狗、豺狼等吃掉，骨头散落，头发也四处飘散，头盖骨等被乌鸦叼走，看到荒凉恐怖的景象，人们会说：“某某死了！这里有具尸体！”然后就谈论起其他的事情。经中说：“我将不死而被鬼吃掉，死后会成为别人的谈资。”这样说了。这样死了还不够，还要追随其后，积攒的财物、田地房屋、妻子等等，都被别人享用。为了这些而积攒的罪恶和不善，也会各自追随其后。国王的教诲中说：“当时间来临，国王离去时，享用的物品和亲属不会跟随。这个人无论身在何处，无论去向何方，业就像影子一样跟随。”经中又说：“身体注定会变得可怕，心却不由自主地被业力牵引。”也就是说，善业和恶业的果报永远不会白费，一定会成熟。《业百篇》中说： “有情众生的业，即使经过百劫也不会消失，当因缘聚合，时机成熟时，就会显现出果报。”这样说了。业果的分类是：非福德的业因果，福德的业果，以及不动业的果。第一种，总的来说有很多，但简而言之，业的途径是不善的十种，即身体方面的杀生等三种，语言方面的妄语等四种，以及意念方面的贪婪等三种。每一种又各有三种含义：分类、果报和特点等，应该详细了解。
English
The last syllable is "za"! The end of speech is "zlo"! Then the breath ceases, and from this day forward, no matter how cherished and indispensable to the household, the corpse should not be kept in the house for long. It should be bound with ropes and carried out on a frame. Some touch the corpse as if making offerings; some weep and stagger; some faint. Others say, "This is earth! This is stone! Don't do that, you fool!" Saying this, they cross the threshold, never to return, and take it to the cemetery. There, it is eaten by worms, or by dogs, jackals, and the like, the bones scattered, the hair strewn about, the skull carried away by crows. Seeing the desolate and terrifying scene, people will say, "So-and-so is dead! There's a corpse here!" And then they will talk about other things. The sutra says, "I will die without being eaten by demons, and after death, I will become the subject of others' talk." So it is said. Dying like this is not enough; one's actions follow. The accumulated wealth, fields, houses, wives, and so on are enjoyed by others. The sins and non-virtues accumulated for their sake also follow. The advice to the king says, "When the time comes and the king departs, the objects of enjoyment and relatives do not follow. Wherever that person stays, wherever he goes, karma follows like a shadow." The sutra also says, "The body is destined to become terrifying, but the mind is involuntarily led by karma." That is to say, the fruits of white and black karma are never wasted; they will surely ripen. The Hundred Karmas says: "The karmas of sentient beings, even after a hundred eons, will not be lost. When the conditions gather and the time is ripe, they will manifest as their fruit." So it is said. The classification of karmic results is: the cause and effect of non-meritorious actions, the karmic results of meritorious actions, and the results of unwavering actions. The first is, in general, many, but in brief, the paths of karma are the ten non-virtuous actions: three through the body, such as killing; four through speech, such as lying; and three through the mind, such as covetousness. Each of these has three aspects: classification, result, and characteristics, which should be understood in detail.