Tibetan
ས་བཟུང་བར་དཀའ་བ་བྱུང་ཡང་སྒྱིད་ལུགས་པར་མི་བྱ་ཞིང་། དེ་ལས་ཅུང་ཟད་གཡོ་བའི་ཉམས་ཀྱི་ཚེ་རྣམ་རྟོག་རགས་པའི་གཡོ་བ་ཞི་ཞིང་ཕྲ་མོ་འགྱུ་བ་ངོས་ཟིན་པ་དང་། མཐར་མི་གཡོ་བའི་ཉམས་རྟོག་པ་གང་གིས་ཀྱང་སྐྱོད་པར་མི་ནུས་པའི་ཞི་གནས་དངོས་དང་རྗེས་མཐུན་རིམ་པར་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་གཉིས་པ་ལྷག་མཐོང་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་རྩེ་གཅིག་ གནས་པའི་ཚེ། ཅི་ཁོ་བོའི་སེམས་གནས་པ་ནི་ཇི་ལྟ་བུ། ཁ་དོག་ནི་ཇི་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་གནས། དབྱིབས་ཇི་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་ནས། འོན་ཏེ་གནས་པ་ཁོ་བོས་ཐི་མཐོང་ན་འཕྲོ་བ་ལ་བལྟ་བར་བྱའོ། །སྙམ་པ་འདི་ཉིད་ཀྱང་འཕྲོ་བ་སྟེ། དེ་བས་ན་འདི་ཁ་དོག་ཇི་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་འཕྲོ། དབྱིབས་ཇི་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་འཕྲོ། ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བུར་འཕྲོ། འདི་གཟུགས་ཇི་ལྟ་བུ། སྒྲ། དྲི། རོ། རེག །ཆོས་ཇི་ལྟ་བུ་གནས་པ་དང་འགལ་བ་ནི་ཅི་ལྟ་བུ་བརྟག་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལམ་རྙེད་ན། འདིའི་དང་པོ་བྱུང་ས་ནི་གང་། བར་དུ་གནས་པའི་ས་ནི་གང་། ཐ་མར་འགྲོ་ས་ནི་གང་ཞེས་ཕྱི་ནང་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་དག་པར་བཙལ་ལོ། །གལ་ཏེ་མཐོང་བར་དཀའ་བར་གྱུར་ན་བླ་མ་ལ་མཎྜལ་ཕུལ་ཞིང་གསོལ་བ་བཏབ་བོ། །སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་མ་ཤེས་ན་སྲིད་པ་ལས་མི་གྲོལ། དེ་ལས་མ་གྲོལ་ན་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིའི་སྡུག་བསྔལ་སྲན་པར་མི་ནུས། དེའི་ཕྱིར་བདག་གིས་ངེས་པ་ཁོ་ནར་སེམས་ངོ་ཤེས་པར་བྱ་སྙམ་དུ་ཡིད་ལས་རྣག་པ་ དྲག་པོ་བྱ། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་རང་གི་སེམས་ལ་ཅེར་ཅེར་བལྟ་བ་ཁོ་ན་ལ་འབད་པས་ན་ཅི་ཞིག་ན་ངེས་པར་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །རང་གི་སེམས་རང་གིས་མ་མཐོང་བར་ངོ་སྤྲད་དུ་མེད་དེ། དཔེར་ན་ཡི་གེ་མ་མཐོང་ན་ཡི་གེ་ཇི་ལྟར་ཁྲིད། གལ་ཏེ་ཕྱོགས་ཙམ་མཐོང་ན་ཡང་དེ་ཙམ་ཞིག་ངོ་སྤྲད་དུ་ཡོད་དོ། །དེ་བལྟས་པས་མི་སྣང་སྙམ་ན། ལྟས་མཁན་དེ་ལའང་ལྟོས་ཤིག །མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་ས་འོག་གི་གཏེར་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གང་དུ་ཡང་མ་མཐོང་བ་ནི་མཐོང་བའི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །དེ་སྔ་ཕན་ཆད་རིག་པ་མེད་པ་ལ་རིག་པ། ཤེས་པ་མེད་པ་ལ་ཤེས་པ། སེམས་མེད་པ་ལ་སེམས། ཡིད་མེད་པ་ལ་ཡིད། རྟོགས་མེད་པ་ལ་རྟོག་པར་བཟུང་ནས་རྣམ་པར་གཡེང་བ་དེ་གོའམ། རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཀྱི་སེམས་ནི་རི་བོང་རྭ་ལྟ་བུར་གཞི་མ་གྲུབ་པ། རང་བཞིན་མེད་པ། འབྱུང་བ་མེད་པ། བྱུང་བ་མེད་པ། སོང་བ་མེད་པ། གནས་པ་མེད་པ། རང་གི་ངོ་བོ་འདུས་མ་བྱས་པས་ ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་ཀྱང་གཟིགས་པར་མི་འགྱུར། དོན་གྱི་ངེས་པ་འདི་ཁྱོད་ཀྱི་སྙིང་ལ་ལེགས་པར་བབས་སམ། དེ་བས་ན་སེམས་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་ཞོག་ཅིག །བསམ་དུ་མེད་པའི་ངང་དུ་ཞོག་ཅིག །ཡང་རིགས་ཀྱི་བུ། ཁྱོད་ཀྱི་སེམས་ན་མོ་དང་ཁོ་ན་ཡིན་ན་རིག་ཙམ་ཝལ་ཙམ་དུ་སྣང་ཞིང་སྣ་ཚོགས་སུ་རྟོག་པ་འདི་ངོ་མཚར་བར་མི་འདུག་གམ། དེ་བས་ན་ཁྱོད་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་འདི་ཉིད་ལ་རང་གར་ཞོག །ལྷུག་པར་ཞོག །རྗེན་པར་ཞོག །རིགས་ཀྱི་བུ་སྣང་བ་ལ་སྐྱོན་དང་སྟོང་བ་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་འཛིན་པའམ། སྟོང་བ་ལ་སྐྱོན་དང་སྣང་བ་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་འཛིན་པ་ནི་བྱིས་པ་སྟེ། སྣང་བ་ཉིད་ན་སྟོང་། སྟོང་པ་ཉིད་ན་སྣང་བས་སྣང་སྟོང་རོ་མཉམ་དུ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །མདོར་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་གང་ཤར་འཛིན་མེད་དུ་ཕྱམ་མེ། ཅི་སྣང་བདེན་མེད་དུ་ཁྲོལ་ལོ། ཐམས་ཅད་དང་གྲོལ་དུ་ཤིགས་སོ། །འཁོར་འདས་གཉིས་མེད་དུ་ཐལ་ལེ། རིག་པ་གཏན་མེད་དུ་བུན་ནེ། བྱུང་སོང་རྗེས་མེད་དུ་ཝལ་ལེ། འཁྲུལ་གྲོལ་ གཉིས་མེད་དུ་ལམ་མེ་བ་འདི་ཙམ་དུ་བདེན་འཛིན་མེད་པར་ཡུན་དུ་སྐྱོངས་ཤིག །དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་འདི་ལ་མ་བཅོས་ཐ་མལ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ། རང་སེམས་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ། དངོས་པོ་གཤིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཞེས་བྱ། དོན་དམ་ཆོས་སྐུའི་བཞུགས་ཚུལ་ཞེས་བྱའོ། །ཁྱོད་ཀྱི་ད་ལྟའི་སེམས་གསལ་ལེ་ཧྲིག་གེ་ལམ་མེ་བ་ཞིག་མི་འདུག་གམ། དེ་ཉིད་རང་བྱུང་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན། དེ་ཉིད་འདི་ལྟ་བུ་སྙམ་པའི་ངེས་ཤེས་ཞིག་མི་འདུག་གམ། དེ་ལ་ལྷག་མཐོང་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ། དེའི་ངང་ལ་ལྷང་ངེ་ལྷན་ནེ་གནས་པ་ཞིག་མི་འདུག་གམ། དེ་ལ་ཞི་གནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་འཆར་སྒོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན། དེས་ན་འཁོར་བ་འདི་ཉིད་མྱང་འདས་སུ་ལམ་མེ། སེམས་ཅན་འདི་ཉིད་སངས་རྒྱས་སུ་ཁྲོང་ངེ་། འཁྲུལ་པ་འདི་ཉིད་རང་གྲོལ་དུ་ཤིགས་སེ། ཉོན་མོངས་པ་འདི་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སུ་ལྷན་ནེ་བ་འདི་ལ་གཉུག་མ་ཆོས་སྐུའི་ངོ་སྤྲོད་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པས་གོའམ། བརྡ་ འཕྲོད་དམ། ངེས་པ་རྙེད་དམ་ཀློང་དུ་གྱུར་ཏམ། ཡང་དག་པའི་ངེས་དོན་འདི་ཁྱོད་ཀྱི་སྙིང་ལ་རྟག་པར་ཟུངས་ལ་གོམས་སུ་མེད་པའི་དོན་ལ་གོམས་པར་གྱིས་ཤིག །བསྐྱང་དུ་མེད་པའི་དོན་འདི་རྟག་ཏུ་སྐྱོང་ཤིག །དེའི་ཕྱིར་ཚེ་འདིའི་ཞེན་པ་སྤང་། མི་རྟག་པ་རྒྱུད་ལ་བསྟེན། རྟག་ཏུ་སྐྱོ་ཤས་སྐྱེད། རྗེ་ལ་གསོལ་བ་ཐོབ། ཅི་གསུང་བཀའ་བཞིན་སྒྲུབས། རྒྱུན་དུ་རི་ཁྲོད་འགྲེམས། བརྩོན་འགྲུས་ལྕག་གིས་སྐུལ། གཉུག་མའི་རང་ཞལ་ལྟོས། ངོ་སྤྲོད་སྙིང་པོར་
Chinese
即使安住困难也不要懒惰，当稍微动摇的时候，粗大的分别念的动摇平息，细微的流动被认识，最终达到不动的状态，任何念头都无法动摇的止观的真实和随顺次第产生。然后第二个是胜观的介绍：当一心安住于禅定时，我的心安住是怎样的？颜色是怎样的安住？形状是怎样的安住？如果我没有看见安住，就应该观察流动。这个想法本身也是流动，因此这个颜色是怎样的流动？形状是怎样的流动？本体是怎样的流动？这个是怎样的色？声？香？味？触？法？和安住相违的是什么应该进行观察。如果找到了那个方法，这个最初产生的地方是哪里？中间安住的地方是哪里？最终去的地方是哪里？内外一切都要如实寻找。如果难以见到，就向喇嘛献曼扎并祈祷。如果不认识心的本体，就无法从轮回中解脱。如果无法从中解脱，就无法忍受生老病死的痛苦。因此我一定要认识心的本体，心中产生强烈的渴望。时时刻刻努力仅仅是盯着自己的心看，那么一定会见到。如果自己没有看见自己的心，就无法介绍，例如没有看见文字，怎么教文字？如果稍微看见一点，也可以介绍那一点。如果看了之后觉得没有显现，也要看看看的人。仅仅因为没有看见，并不会变成没有，就像地下的宝藏一样。因此，在任何地方都没有看见，就是看见的最好方式。以前没有觉知的时候认为是觉知，没有知识的时候认为是知识，没有心的时候认为是心，没有意的时候认为是意，没有领悟的时候认为是领悟，然后散乱，明白了吗？种姓之子，你的心就像兔子的角一样，没有基础，没有自性，没有产生，没有出现，没有去，没有住，自己的本体是非复合的，所以 即使是遍知者也无法看见。意义。
English
Even if it is difficult to settle, do not be lazy. When there is a slight wavering, the wavering of coarse conceptual thoughts subsides, and subtle movements are recognized. Finally, the state of immovability is reached, and the reality and conformity of calm abiding, which cannot be moved by any thought, arise in sequence. Then, the second is the introduction to insight: When one is single-pointedly abiding in samadhi, what is the nature of my mind's abiding? How does it abide in terms of color? How does it abide in terms of shape? If I do not see the abiding, I should look at the movement. This thought itself is also movement. Therefore, how does this move in terms of color? How does it move in terms of shape? How does it move in terms of essence? What kind of form is this? Sound? Smell? Taste? Touch? Dharma? What contradicts abiding should be examined. If that path is found, where is the place where this first arose? Where is the place where it abides in the middle? Where is the place where it ultimately goes? Search accurately in all inner and outer aspects. If it becomes difficult to see, offer a mandala to the lama and pray. If the nature of the mind is not known, one cannot be liberated from samsara. If one is not liberated from it, one cannot endure the suffering of birth, old age, sickness, and death. Therefore, I must know the nature of the mind with certainty, and generate a strong longing in my heart. At all times, strive only to stare intently at one's own mind, and then one will surely see it. If one does not see one's own mind, it cannot be introduced. For example, if one does not see letters, how can one teach letters? If one sees even a little bit, that much can be introduced. If one thinks that it does not appear after looking, look also at the one who is looking. Just because it is not seen, it does not become non-existent, like a treasure under the ground. Therefore, not seeing it anywhere is the best way to see it. Previously, when there was no awareness, it was considered awareness; when there was no knowledge, it was considered knowledge; when there was no mind, it was considered mind; when there was no intellect, it was considered intellect; when there was no realization, it was considered realization, and then one becomes distracted. Do you understand that? Son of lineage, your mind is like a rabbit's horn, without a basis, without inherent existence, without arising, without coming into being, without going, without abiding, and because its own nature is uncompounded, even the all-knowing one cannot see it. Meaning.
Chinese
这个定解是否已 ভালোভাবে 融入你的心中？因此，安住在无心之状态中吧！安住在不可思议之状态中吧！再者，种姓之子，你的心中若有“这是我，这是他”的想法，那么显现为微弱的光芒，并且产生各种各样的分别念，这难道不令人惊奇吗？因此，对于你所显现的一切，就让它自然存在吧！放松地存在吧！赤裸地存在吧！种姓之子，认为显现是过失，空性是功德，或者认为空性是过失，显现是功德，这是孩童的行为。显现即是空性，空性即是显现，因此要了知显现与空性是同味的。总之，对于你所升起的任何事物，都无执著地放下。对于所显现的任何事物，都视为无实有地解脱。从一切事物中解脱出来。轮回与涅槃融为一体。觉性完全消失。发生和消失都无痕迹。将错觉和解脱融为一体，像这样，在没有实执的状态中长久保持。像这样心的本性，被称为“无造作的平凡觉性”。被称为“自心本来的面目”。被称为“事物本性的实相”。被称为“究竟法身的安住方式”。你现在的心，不是清明、清晰、坦然的吗？那即是自生觉性的本性。对于那样的本性，不是有一种“就是这样”的定解吗？那被称为“胜观证悟的智慧”。在那样的状态中，不是安住着明亮、清晰的状态吗？那被称为“止禅三摩地的显现之门”。因此，将轮回直接融入涅槃。将众生直接融入成佛。将错觉直接融入自解脱。将烦恼直接融入智慧，这被称为“本初法身的介绍”，你明白了吗？ 你理解了吗？你获得定解了吗？你是否已经完全领悟了？将这个正确的定解永远铭记在你的心中，并且将不习惯的事情变成习惯。永远守护这个无法守护的真谛。因此，舍弃对今生的执着。将无常融入你的内心。经常生起厌离心。向根本上师祈祷。按照上师的教导去做。经常去寂静的地方。用精进的鞭子策励自己。观看本初的自性面容。将介绍作为核心。
English
Has this definitive understanding settled well in your heart? Therefore, abide in the state of no-mind! Abide in the state of inconceivability! Furthermore, son of lineage, if in your mind there is the thought of 'this is me, this is him,' then the appearance of a mere faint glimmer and the arising of various conceptualizations, is this not astonishing? Therefore, just let whatever appears to you be in its natural state! Let it be relaxed! Let it be naked! Son of lineage, to consider appearance as a fault and emptiness as a virtue, or to consider emptiness as a fault and appearance as a virtue, is childish. Appearance itself is emptiness, and emptiness itself is appearance, therefore, know that appearance and emptiness are of the same taste. In short, whatever arises for you, release it without clinging. Whatever appears, liberate it as unreal. Be liberated from all things. Let samsara and nirvana merge into one. Let awareness utterly vanish. Let coming and going be without trace. Merging delusion and liberation into one, in just this way, maintain the absence of clinging to reality for a long time. Such a nature of mind is called 'unfabricated ordinary awareness.' It is called 'the original face of one's own mind.' It is called 'the reality of the nature of things.' It is called 'the way of abiding of the ultimate Dharmakaya.' Is your present mind not clear, lucid, and open? That is the nature of self-arisen awareness. Is there not a definitive understanding of that nature, thinking, 'It is like this'? That is called 'the wisdom of insight realization.' In that state, is there not an abiding that is bright and clear? That is called 'the gateway to the arising of shamatha-samadhi.' Therefore, directly merge samsara into nirvana. Directly merge sentient beings into Buddhahood. Directly merge delusion into self-liberation. Directly merge afflictions into wisdom, this is called 'the introduction to the primordial Dharmakaya,' do you understand? Do you comprehend? Have you gained definitive understanding? Have you completely realized it? Always keep this correct definitive meaning in your heart, and make the unfamiliar familiar. Always protect this truth that cannot be protected. Therefore, abandon attachment to this life. Rely on impermanence in your mind. Constantly generate renunciation. Pray to the root guru. Act according to the guru's instructions. Constantly frequent solitary places. Urge yourself on with the whip of diligence. Look at the original face of your own nature. Take introduction as the essence.