Tibetan
་། ཤུགས་ལ་བྱུང་ན་དངོས་གྲུབ་ཡིན་པས་མི་སྤང་། ཐབས་ལམ་གང་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ལམ་སྟེགས་ཡིན་པས་མི་སྤང་། འགྲུབ་ཅིང་ལྕོགས་པའི་ལུས་ཀྱི་ཆོས་སྤྱོད་མི་སྤང་། ནུས་པ་ཆུང་ཡང་གཞན་དོན་གྱི་བསམ་པ་མི་སྤང་། དེ་ནི་མི་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཆོས་བཅུ་ཡིན་ནོ།། །།ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་བཅུ་ནི། ཕྱིའི་སྣང་བ་འཁྲུལ་པར་འདུག་པས་བདེན་ མེད་དུ་ཤེས་པར་བྱ། ནང་གི་སེམས་ཉིད་བདག་མེད་དུ་འདུག་པས་སྟོང་པར་ཤེས་པར་བྱ། བར་གྱི་རྣམ་རྟོག་རྐྱེན་སྐྱེས་སུ་འདུག་པས་གློ་བུར་དུ་ཤེས་པར་བྱ། འབྱུང་བའི་ལུས་ངག་འདུས་བྱས་སུ་འདུག་པས་མི་རྟག་པར་ཤེས་པར་བྱ། སེམས་ཅན་གྱི་བདེ་སྡུག་ཐམས་ཅད་ལས་ལས་འབྱུང་བས་ལས་འབྲས་མི་བསླུ་བར་ཤེས་པར་བྱ། སྡུག་བསྔལ་ངེས་འབྱུང་གི་རྒྱུ་རུ་འདུག་པས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དུ་ཤེས་པར་བྱ། བདེ་སྐྱིད་འཁོར་བའི་རྩ་བར་འདུག་པས་ཞེན་ཆགས་བདུད་དུ་ཤེས་པར་བྱ། འདུ་འཛི་ཆོས་ཀྱི་འགལ་རྐྱེན་དུ་འདུག་པས་བསོད་ནམས་བར་ཆད་དུ་ཤེས་པར་བྱ། བར་ཆད་དགེ་སྦྱོར་གྱི་བསྐུལ་མར་འདུག་པས་དགྲ་བགེགས་བླ་མར་ཤེས་པར་བྱ། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་འདུག་པས་གང་ལ་ཡང་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ། དེ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་བཅུ་ཡིན་ནོ།། །།ཉམས་སུ་བླང་པའི་ཆོས་བཅུ་ནི། ཆོས་སྒོར་ཞུགས་ནས་མི་ ཆོས་ཀྱི་ཁྱུ་རུ་མི་འཇུག་པར་ཆོས་བཞིན་ཉམས་སུ་བླང་། ཕ་ཡུལ་སྤང་ནས་མི་ཡུལ་དུ་གཞི་མི་འདིང་བར་ཆགས་མེད་དུ་ཉམས་སུ་བླང་། བླ་མ་དམ་པ་བསྟེན་ནས་ང་རྒྱལ་སྤངས་ཏེ་བཀའ་བཞིན་ཉམས་སུ་བླང་། ཐོས་བསམ་ལ་བློ་སྦྱངས་ནས་ཁ་བཤད་མི་བྱ་བར་ཤེས་པ་དོན་ཐོག་ཏུ་ཉམས་སུ་བླང་། རྟོགས་པ་རྒྱུད་ལ་ཤར་ནས་ཕྱལ་པར་བཏང་སྙོམས་སུ་མི་བཏང་བར་ཡེངས་མེད་དུ་ཉམས་སུ་བླང་། ཉམས་ལེན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ནས་ཚོགས་སུ་འདུ་འཛི་ལ་མི་འཇུག་པར་དབེན་པར་ཉམས་སུ་བླང་། ཁས་བླངས་ཤིང་དམ་བཅས་ནས་སྒོ་གསུམ་བག་མེད་དུ་མི་བཏང་བར་བསླབ་པ་གསུམ་ཉམས་སུ་བླང་། བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་རང་དོན་མི་བྱེད་པར་ཅི་བྱེད་གཞན་དོན་དུ་ཉམས་སུ་བླང་། སྔགས་ཀྱི་སྒོར་ཞུགས་ནས་སྒོ་གསུམ་ཐ་མལ་དུ་མི་བཞག་པར་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་དུ་ཉམས་སུ་བླང་། གཞོན་པའི་དུས་སུ་དོན་མེད་ས་ མཐའ་མི་བསྐོར་བར་བཤེས་གཉེན་དམ་པའི་ཞབས་དྲུང་དུ་དཀའ་ཐུབ་ཉམས་སུ་བླང་ངོ་། །དེ་ནི་ཉམས་སུ་བླང་བའི་ཆོས་བཅུ་ཡིན་ནོ།། །།ནན་ཏན་དུ་བྱ་བའི་ཆོས་བཅུ་ནི། ལས་དང་པོ་པས་ཐོས་བསམ་ལ་ནན་ཏན་བྱ། ཉམས་མྱོང་སྐྱེས་ནས་སྒོམ་སྒྲུབ་ལ་ནན་ཏན་བྱ། བརྟན་པ་མ་ཐོབ་བར་དབེན་པ་ལ་ནན་ཏན་བྱ། འཕྲོ་རྒོད་ཤས་ཆེ་ན་རིག་པ་གཅུན་པ་ལ་ནན་ཏན་བྱ། བྱིང་རྨུགས་ཤས་ཆེ་ན་རིག་པ་གསེང་བ་ལ་ནན་ཏན་བྱ། བློ་མ་བརྟན་བར་དུ་མཉམ་བཞག་ལ་ནན་ཏན་བྱ། མཉམ་བཞག་ལ་བརྟེན་ནས་རྗེས་ཐོབ་ལ་ནན་ཏན་བྱ། མི་མཐུན་པའི་འགལ་རྐྱེན་མང་ན་བཟོད་པ་གསུམ་ལ་ནན་ཏན་བྱ། འདོད་འདུན་ཆགས་ཞེན་ཆེ་ན་ཞེན་པ་བཙན་ཐབས་སུ་ལོག་པ་ལ་ནན་ཏན་བྱ། བྱམས་དང་སྙིང་རྗེ་ཤས་ཆུང་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱོང་བ་ལ་ནན་ཏན་བྱ། དེ་ནི་ནན་ཏན་བྱ་བའི་ཆོས་བཅུའོ།། །།བསྐུལ་མ་གདབ་པའི་ཆོས་བཅུ་ནི། དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་བ་ལ་བསམས་ཏེ་དམ་པའི་ཆོས་ལ་བསྐུལ་མ་ གདབ། འཆི་བ་མི་རྟག་པ་ལ་བསམས་ཏེ་དགེ་སྦྱོར་ལ་བསྐུལ་མ་གདབ། ལས་རྒྱུ་འབྲས་མི་བསླུ་བ་ལ་བསམས་ཏེ་སྡིག་པ་མི་དགེ་བ་སྤང་བ་ལ་བསྐུལ་མ་གདབ། འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་ལ་བསམས་ཏེ་ཐར་བ་བསྒྲུབ་པ་ལ་བསྐུལ་མ་གདབ། འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་བསམས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱོང་བ་ལ་བསྐུལ་མ་གདབ། སེམས་ཅན་གྱི་བློ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཁྲུལ་བ་ལ་བསམས་ཏེ་ཐོས་བསམ་ལ་བསྐུལ་མ་གདབ། འཁྲུལ་པའི་བག་ཆགས་སྤང་བར་དཀའ་བ་ལ་བསམས་ཏེ་སྒོམ་བསྒྲུབ་ལ་བསྐུལ་མ་གདབ། སྙིགས་མའི་དུས་འདིར་ཉོན་མོངས་པ་བདོ་བ་ལ་བསམས་ཏེ་གཉེན་པོ་ལ་བསྐུལ་མ་གདབ། སྙིགས་མའི་དུས་འདིར་འགལ་རྐྱེན་མང་བ་ལ་བསམས་ཏེ་བཟོད་པ་ལ་བསྐུལ་མ་གདབ། ཕར་ཡེངས་ཚུར་ཡེངས་ཡེངས་མ་ལམ་ལ་མི་ཚེ་སྟོང་ཟད་དུ་སོང་བ་ལ་བསམས་ཏེ་བརྩོན་འགྲུས་ལ་བསྐུལ་མ་གདབ། དེ་ནི་ བསྐུལ་མ་གདབ་པའི་ཆོས་བཅུ་ཡིན་ནོ།། །།འཆོར་བ་བཅུ་ནི། དད་པ་ཆུང་ལ་ཤེས་རབ་ཆེ་ན་ཁ་བཤད་མཁན་དུ་འཆོར་བ་ཡིན། དད་པ་ཆེ་ལ་ཤེས་རབ་ཆུང་ན་སྡུག་བཙིར་ཨ་འཐས་སུ་འཆོར་བ་ཡིན། སྙིང་རུས་ཆེ་ལ་གདམས་ངག་མེད་ན་སྐྱོན་དང་གོལ་སར་འཆོར་བ་ཡིན། སྔོན་དུ་ཐོས་བསམ་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་མ་བཅད་ན་སྒོམ་མུན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དུ་འཆོར་བ་ཡིན། གོ་རྟོགས་སོ་མ་ལ་ཉམས་ལེན་མ་བྱས་ན་དྲེད་པོ་ཆོས་རྒྱུས་མཁན་དུ་འཆོར་བ་ཡིན། ཐབས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་བློ་མ་སྦྱངས་ན་ལམ་ཐེག་པ་དམན་པར་འཆོར་བ་ཡིན། ཤེས་རབ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བློ་མ་སྦྱངས་ན་ཅི་བྱས་འཁོར་བའི་ལམ་དུ་འཆོར་བ་ཡིན། འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་མགོ་མ་སྙོམས་ན་ཅི་བྱེད་འཇིག་རྟེན་གྱི་རྐྱེན་དུ་འཆོར་བ་ཡིན། གྲོང་པའི་སྐྱེ་བོའི་དད་འདུན་མང་ན་མི་ནག་གི་ངོ་བསྲུང་དུ་འཆོར་བ་ཡིན། ཡོན་ཏན་དང་ནུས་མཐུ་ཆེ་ལ་བློ་མི་བརྟན་ན་མི་ནག་གི་གྲོང་ཆོག་མཁན་དུ་འཆོར་བ་ཡིན། དེ་ནི་འཆོར་བ་ བཅུ་ཡིན་ནོ།། །།འདྲ་མིན་གྱི་ནོར་ས་བཅུ་ནི། དད་པ་དང་འདོད་པ་ལ་ནོར་ས་ཡོད། བྱམས་སྙིང་རྗེ་དང་ཆགས་པ་ལ་ནོར་ས་ཡོད། ཤེས་བྱ་གཤིས་ཀྱི་སྟོང་པ་དང་བློས་བྱས་ཀྱི་སྟོང་པ་ལ་ནོར་ས་ཡོད། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་ཆད་ལྟ་ལ་ནོར་ས་ཡོད། ཉམས་མྱོང་དང་རྟོགས་པ་ལ་ནོར་ས་ཡོད། བཙུན་པོ་དང་ཚུལ་འཆོས་ལ་ནོར་ས་ཡོད། འཁྲུལ་ཞིག་དང་བདུད་ཁྱེར་ལ་ནོར་ས་ཡོད། གྲུབ་ཐོབ་དང་ཟོག་པོ་ལ་ནོར་ས་ཡོད། གཞན་དོན་བྱེད་པ་དང་རང་དོན་བྱེད་པ་ལ་ནོར་ས་ཡོད། ཐབས་མཁས་པ་དང་གཡོ་སྒྱུ་ལ་ནོར་ས་ཡོད། དེ་ནི་འདྲ་མིན་གྱི་ནོར་ས་བཅུའོ།། །།མ་ནོར་བའི་ཆོས་བཅུ་ནི། དངོས་པོ་གང་ལ་ཡང་མ་ཆགས་པར་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་མ་ནོར་བ་ཡིན། བླ་མ་དམ་པ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མགོ་ལ་ཐོད་བཞིན་དུ་འཁུར་བ་ནི་མ་ནོར་བ་ཡིན། ཆོས་ལ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་ཕྲུགས་མར་བྱེད་པ་རྣམས་ནི་མ་ནོར་བ་ཡིན། ལྟ་བ་མཐོ་ལ་སྤྱོད་པ་དམའ་ བ་ནི་མ་ནོར་བ་ཡིན། བློ་ཡངས་ལ་དམ་བཅའ་དོག་པ་ནི་མ་ནོར་བ་ཡིན། ཤེས་རབ་ཆེ་ལ་ང་རྒྱལ་ཆུང་བ་ནི་མ་ནོར་བ་ཡིན། གདམས་ངག་ཕྱུག་ལ་ཉམས་ལེན་ལ་བརྩོན་པ་ནི་མ་ནོར་བ་ཡིན། ཉམས་རྟོགས་བཟང་ལ་རློམ་སེམས་མེད་པ་ནི་མ་ནོར་བ་ཡིན། གཅིག་པུར་སྡོད་ཚུགས་ལ་ཚོགས་སུ་ཡན་ཐུབ་པ་ནི་མ་ནོར་བ་ཡིན། རང་དོན་གྱི་འཁྲི་བ་མེད་པ་ལ་གཞན་དོན་གྱི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ནི་མ་ནོར་བ་ཡིན། དེ་ནི་མ་ནོར་བའི་ཆོས་བཅུ་ཡིན་ནོ།། །།དོན་མེད་པའི་ཆོས་བཅུ་བཞི་ནི། མི་ལུས་ཐོབ་ནས་དམ་པའི་ཆོས་མི་དྲན་པ་ནི་རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་དུ་ཕྱིན་ནས་སྟོང་ལོག་བྱས་པ་དང་འདྲ་སྟེ་དོན་མེད། ཆོས་སྒོར་ཞུགས་ནས་ཁྱིམ་ཐབ་བྱེད་པ་ནི་ཕྱེ་མ་ལེབ་མར་མེ་ལ་མཆོང་བ་དང་འདྲ་སྟེ་དོན་མེད། དད་མེད་ཆོས་མཛད་ཀྱི་དྲུང་དུ་གནས་པ་ནི་རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་དུ་སྐོམ་དྲིར་ཤི་བ་དང་འདྲ་སྟེ་དོན་མེད། རྩ་བ་བཞི་དང་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར་མ་སོང་བའི་ཆོས་ནི་སྟ་རེ་དང་སྡོང་པོ་ ལྷན་ཅིག་ཏུ་བཞག་པ་དང་འདྲ་སྟེ་དོན་མེད། ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་མ་སོང་བའི་མན་ངག་ནི་ནད་པས་སྨན་རྐྱལ་ཐོགས་པ་དང་འདྲ་སྟེ་དོན་མེད། རྒྱུད་ཐོག་ཏུ་མ་ཁེལ་བའི་ཐ་སྙད་ལ་ལྕེ་སྦྱངས་པ་ནི་ནེ་ཙོའི་ཁ་ཏོན་བྱས་པ་དང་འདྲ་སྟེ་དོན་མེད། རྐུ་འཕྲོག་གཡོ་སྒྱུས་མ་བྱིན་པར་བླངས་ནས་སྦྱིན་པ་བྱེད་པ་ནི་སློག་པ་ཆུ་རུ་བཅུག་པ་དང་འདྲ་སྟེ་དོན་མེད། སེམས་ཅན་ལ་ག
Chinese
如果自然而然地产生，因为是成就所以不要舍弃。任何方法都是智慧的阶梯，所以不要舍弃。能够成办和胜任的身体的行持不要舍弃。即使能力小，利益他人的发心也不要舍弃。这是不应舍弃的十法。 应当了知的十法是：外在的显现看起来是错乱的，所以应当了知为无实。内在的心性看起来是无我的，所以应当了知为空性。中间的分别念看起来是因缘所生的，所以应当了知为突发的。产生的身语看起来是组合而成的，所以应当了知为无常。一切众生的苦乐都是由业产生的，所以应当了知业果不虚。痛苦看起来是出离的因，所以应当了知为善知识。安乐看起来是轮回的根本，所以应当了知执着为魔。喧嚣看起来是修法的违缘，所以应当了知为福德的障碍。障碍看起来是善行的鞭策，所以应当了知怨敌为上师。究竟而言，一切法看起来是无自性的，所以应当了知对任何事物都是平等性。这是应当了知的十法。 应当修持的十法是：进入佛法之门后，不要进入世俗法的群体，而应如法修持。舍弃家乡后，不要在人间建立基础，而应无执地修持。依止殊胜上师后，舍弃我慢，而应如教修持。对闻思修习后，不要光说不做，而应将所知落实到实修上。证悟在相续中生起后，不要放任自流，而应毫不散乱地修持。修法在相续中产生后，不要加入集会和喧嚣，而应在寂静处修持。承诺并发誓后，不要放纵身语意三门，而应修持三学。发起殊胜菩提心后，不要为自己谋利，而应所作所为都为利益他人而修持。进入密咒之门后，不要将身语意三门置于平凡状态，而应在三坛城中修持。年轻时不要毫无意义地四处游荡，而应在殊胜善知识的座前精进苦修。这是应当修持的十法。 应当努力的十法是：初学者应当努力闻思。
English
If it arises naturally, do not abandon it because it is accomplishment. Do not abandon any method, as it is a stepping stone to wisdom. Do not abandon the practice of the body that can accomplish and is capable. Even if the ability is small, do not abandon the thought of benefiting others. These are the ten things that should not be abandoned. The ten things to be known are: External appearances seem to be deceptive, so know them to be unreal. The inner mind itself seems to be selfless, so know it to be emptiness. Intermediate thoughts seem to arise from conditions, so know them to be sudden. The arising body and speech seem to be compounded, so know them to be impermanent. All the happiness and suffering of sentient beings arise from karma, so know that the law of karma is infallible. Suffering seems to be the cause of definite emergence, so know it as a virtuous friend. Happiness and joy seem to be the root of samsara, so know attachment as a demon. Distractions seem to be obstacles to Dharma, so know them as obstacles to merit. Obstacles seem to be the spur to virtue, so know enemies and obstacles as gurus. Ultimately, all dharmas seem to be without inherent existence, so know them to be equal in everything. These are the ten things to be known. The ten things to be practiced are: Having entered the door of Dharma, do not enter the group of worldly dharmas, but practice according to the Dharma. Having abandoned the homeland, do not establish a foundation in the human realm, but practice without attachment. Having relied on the noble lama, abandon pride and practice according to his instructions. Having trained the mind in hearing and thinking, do not just talk about it, but put knowledge into practice. Having realized that realization has arisen in the mind, do not let it go casually, but practice without distraction. Having developed practice in the mind, do not join gatherings and distractions, but practice in solitude. Having made vows and commitments, do not let the three doors be unguarded, but practice the three trainings. Having generated the supreme bodhicitta, do not work for your own benefit, but practice whatever you do for the benefit of others. Having entered the door of mantra, do not leave the three doors in an ordinary state, but practice in the three mandalas. In youth, do not wander around aimlessly, but practice asceticism at the feet of a noble spiritual friend. These are the ten things to be practiced. The ten things to be diligent in are: Beginners should be diligent in hearing and thinking.
Chinese
出生之后要努力修行。在没有获得稳固之前，要努力住在寂静处。如果掉举过盛，要努力调伏觉性。如果昏沉过盛，要努力明晰觉性。在心没有稳定之前，要努力安住。依靠安住，要努力于后得。如果不和谐的违缘增多，要努力于三种忍耐。如果贪欲执着强烈，要努力强制性地扭转执着。如果慈爱和悲心微弱，要努力修持菩提心。这是应当努力的十法。 劝勉的十法是：思维暇满难得，从而劝勉自己修持正法。思维死亡无常，从而劝勉自己行善。思维业果不虚，从而劝勉自己断除罪恶。思维轮回的过患，从而劝勉自己寻求解脱。思维轮回众生的痛苦，从而劝勉自己修持菩提心。思维众生的颠倒错乱之心，从而劝勉自己闻思。思维难以断除的错乱习气，从而劝勉自己禅修。思维五浊恶世烦恼炽盛，从而劝勉自己对治烦恼。思维五浊恶世违缘众多，从而劝勉自己忍耐。思维在各种散乱中虚度一生，从而劝勉自己精进。这是劝勉的十法。 错失的十种情况是：如果信心小而智慧大，就会错失成为空谈者。如果信心大而智慧小，就会错失成为固执己见的人。如果精进努力却没有窍诀，就会错失而犯错和走弯路。如果没有事先断除闻思的增益，就会错失而成为禅修黑暗的生源。如果理解肤浅却没有实修，就会错失而成为夸夸其谈的说法者。如果没有修习方便大悲，就会错失而走向小乘道。如果没有修习智慧空性，无论做什么都会错失而走向轮回之路。如果没有摆平世间八法，无论做什么都会错失而成为世间的因缘。如果村民的信仰和欲望强烈，就会错失而迁就恶人。如果功德和能力强
English
After being born, one should diligently practice meditation. Until stability is attained, one should diligently stay in solitude. If agitation is excessive, one should diligently subdue awareness. If dullness is excessive, one should diligently clarify awareness. Until the mind is stable, one should diligently abide in equipoise. Relying on equipoise, one should diligently engage in post-meditation. If inharmonious obstacles are numerous, one should diligently practice the three types of patience. If desire and attachment are strong, one should diligently forcefully reverse attachment. If love and compassion are weak, one should diligently cultivate the mind of bodhicitta. These are the ten dharmas to be diligent in. The ten dharmas of exhortation are: Thinking about the difficulty of obtaining leisure and endowment, exhort oneself to practice the sacred Dharma. Thinking about death and impermanence, exhort oneself to engage in virtuous deeds. Thinking about the infallibility of cause and effect, exhort oneself to abandon sinful and unwholesome actions. Thinking about the faults of samsara, exhort oneself to strive for liberation. Thinking about the suffering of sentient beings in samsara, exhort oneself to cultivate the mind of bodhicitta. Thinking about the inverted and confused minds of sentient beings, exhort oneself to listen and contemplate. Thinking about the difficulty of abandoning confused habitual patterns, exhort oneself to meditate and practice. Thinking about the flourishing of afflictions in this degenerate age, exhort oneself to apply antidotes. Thinking about the many obstacles in this degenerate age, exhort oneself to practice patience. Thinking about wasting one's life in various distractions, exhort oneself to exert effort. These are the ten dharmas of exhortation. The ten ways of straying are: If faith is small and wisdom is great, one will stray into becoming a mere talker. If faith is great and wisdom is small, one will stray into becoming a stubborn and dogmatic person. If diligence is great but there are no instructions, one will stray into making mistakes and going astray. If the imputations of listening and contemplation are not cut off beforehand, one will stray into becoming a source of darkness in meditation. If understanding is superficial and there is no practice, one will stray into becoming a boastful Dharma storyteller. If the mind is not trained in skillful means and great compassion, one will stray onto the path of the lesser vehicle. If the mind is not trained in wisdom and emptiness, whatever one does will stray onto the path of samsara. If one does not balance the eight worldly concerns, whatever one does will stray into worldly conditions. If the faith and desires of villagers are strong, one will stray into pleasing evil people. If merit and power are great