Tibetan
གསལ་བར་སྣང་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་རྗེས་ཐོབ་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེས་སྐལ་ལྡན་གྱི་གདུལ་བྱ་གཞན་དོན་གྱིས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཆེད་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཞེས་གདམས་ངག་རྣམ་ཐར་གྱི་སྒོ་ནས་འདོམས་པའང་ཡིན་ནོ། །དེའང་སངས་རྒྱས་གཉིས་པ་དབྱིག་གཉེན་གྱི་ཞལ་ནས། ཚུལ་གནས་ཐོས་དང་བསམ་ལྡན་པས། །སྒོམ་པ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱོར། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། གང་ཞིག་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་རྟེན་གྱིས་གང་ཟག་གིས། ཐོག་མ་ཁོ་ནར་ཡོན་ཏན་གྱི་གཞི་རྟེན་ཚུལ་ཁྲིམས་དྲི་མ་མེད་པ་ཞིག་བསྲུང་དགོས་ཏེ། བཤེས་སྤྲིང་ ལས། ཁྲིམས་ནི་རྒྱུ་དང་མི་རྒྱུའི་ས་བཞིན་དུ། །ཡོན་ཏན་གཞི་རྟེན་ལགས་པར་ཐུབ་པས་གསུངས། །ཞེས་གསུངས། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པས་ཐོས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་བྱ་དགོས་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན། སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ལ་བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་དོན་རྟོགས་དགོས། དེ་རྟོགས་པ་ལ་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་གོ་བའི་ལུང་དང་རིགས་པ་ཤེས་དགོས། དེ་ཤེས་པ་ལ་ཐོས་པ་བྱེད་དགོས། དེ་མ་བྱས་ན་བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་དོན་མི་རྟོགས། དེ་མ་རྟོགས་ན་བདག་མེད་ཀྱི་སྒོམ་མི་ཤེས། བདག་མེད་སྒོམ་མ་ཤེས་ན་སྒོམ་བྱས་ཀྱང་སྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་མི་སྐྱེ་དེ་མ་སྐྱེས་ན་འཕགས་པའི་མཐོང་ལམ་སྐྱེ་མི་སྲིད། དེ་མ་སྐྱེས་ན་སྒོམ་པ་མཐར་ཐུག་གི་སངས་རྒྱས་འཐོབ་པ་མི་སྲིད་པ་ཡིན་ཏེ། ཐེག་སྡུས་ལས། ཐོས་སོགས་བག་ཆགས་མེད་པར་ནི། །དེ་འབྲས་སྐྱེ་བར་མི་རིགས་ཕྱིར། །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་མང་དུ་གསུངས་སོ། །དེས་ན་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་མེད་ན། བླང་དོར་གྱི་ཆ་མི་ཕྱེད་པས་བྱ་བ་གང་བྱེད་ཀྱང་སྟོབས་ཆུང་། སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་དབང་པོ་ བརྟུལ་པོར་འགྱུར། སྒོམ་བྱས་ཀྱང་བདག་འཛིན་གྱི་རྩ་བ་མི་ཆོད། དེ་ལ་སོགས་པ་ཉེས་དམིགས་མང་ངོ་། །ཐོས་པ་དང་ལྡན་ན། ཤེས་བྱ་ལ་མཁས་པས་བློ་མི་རྨོངས། རང་གི་བློ་གྲོས་རྒྱས་པས་ཀུན་ལ་མི་འཇིགས་པའི་སྤོབས་པ་ཐོབ། སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་རྣམ་པར་གྲོལ་བས་བློ་བདེ། མཁས་པ་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་འགྲོ། ཚེ་རབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཤེས་རབ་ཕུན་སུམ་ཚོགས། དབང་པོ་རྣོ་ཞིང་ཐོས་པ་འཛིན། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་མཇལ་ཞིང་ཆོས་ཀྱི་དོན་ལ་འབེལ་བའི་གཏམ་བྱེད་པར་ནུས། རང་གི་ཤེས་སྒྲིབ་སྦྱོང་། གཞན་ལ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བསྐོར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་འབྱུང་སྟེ། སྡུད་པ་ལས། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་ཤེས་ནས། །ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་པ་ལས་ཡང་ད
Chinese
显而易见，为了让那些有缘的弟子们通过后得无缘大悲，以利他的方式证悟，所以特意宣说。这也是通过教诲和解脱的方式来劝诫。正如第二佛陀世亲所说： 具足戒律、听闻与思维， 应当精进于禅修。 如是说。任何想要获得解脱和一切智果位的人，首先必须守护作为功德之根本的无垢戒律。如《亲友书》中所说： 戒如大地为生与非生， 一切功德之根本，佛说如是。 如是说。具有戒律者，应当广闻博学。为什么呢？因为要获得佛果，必须证悟二无我的道理。要证悟二无我，必须通达经论的意义，了知教证和理证。要了知教证和理证，必须进行听闻。如果不听闻，就不能证悟二无我的道理。如果不能证悟二无我，就不知道如何修持无我观。如果不知道如何修持无我观，即使修持也无法生起由修生慧，如果不能生起修生慧，就不可能生起圣者的见道。如果不能生起见道，就不可能获得修行的究竟果位——佛果。如《摄大乘论》中所说： 无闻等习气， 彼果不应生。 等等，经中多有阐述。因此，如果没有听闻的智慧，就无法分辨取舍，无论做什么事情都力量微弱。生生世世都会变得愚钝。即使修持，也无法断除我执的根本。诸如此类的过患有很多。如果具有听闻，就能精通所知，不会愚昧。因为自己的智慧增长，所以能获得对一切都不畏惧的自信。因为心相续完全解脱，所以心情舒畅。能列入智者的行列，生生世世都能具足圆满的智慧。根器敏锐，能忆持所闻。能与诸佛菩萨相见，并能就佛法义理进行深入的探讨。能清净自己的所知障。能为他人如理如法地转法轮等等，能产生诸多功德。如《摄》中所说：以智慧能完全了知诸法自性，又能从三界中
English
It is clear that, in order for those fortunate disciples to realize through subsequent attainment of non-referential compassion, for the sake of benefiting others, it should be specifically stated. This is also admonishing through the gateway of instructions and liberation. As the Second Buddha, Vasubandhu, said: Those who abide in discipline, possess hearing and thought, Should diligently engage in meditation. As it is said. Anyone who desires to attain liberation and the state of omniscience, as a basis, must first protect the stainless discipline, which is the foundation of qualities. As it is said in the "Friendly Letter": Discipline is like the earth for the born and unborn, The foundation of all qualities, the Buddha said thus. As it is said. Those who possess discipline should engage in extensive hearing. Why? Because to attain Buddhahood, one must realize the meaning of the two selflessnesses. To realize that, one must understand the meaning of the scriptures and treatises, and know the scriptural and logical proofs. To know that, one must engage in hearing. If one does not hear, one cannot realize the meaning of the two selflessnesses. If one cannot realize the two selflessnesses, one does not know how to practice the meditation on selflessness. If one does not know how to practice the meditation on selflessness, even if one meditates, the wisdom arising from meditation will not arise. If that does not arise, it is impossible for the path of seeing of the noble ones to arise. If that does not arise, it is impossible to attain the ultimate result of practice, Buddhahood. As it is said in the "Compendium of Vehicles": Without the imprints of hearing, etc., It is not reasonable for that result to arise. And so on, there are many statements in the scriptures. Therefore, if there is no wisdom of hearing, one cannot distinguish between what to accept and what to reject, and whatever one does is weak. In all lifetimes, one will become dull-witted. Even if one meditates, one cannot cut the root of self-grasping. There are many faults such as these. If one possesses hearing, one will be skilled in knowledge and will not be foolish. Because one's own intelligence increases, one will gain fearless confidence in everything. Because the mindstream is completely liberated, one will be happy. One will be counted among the wise. In all lifetimes, one will possess perfect wisdom. One's faculties will be sharp, and one will retain what one has heard. One will meet with Buddhas and Bodhisattvas and be able to engage in meaningful discussions on the Dharma. One will purify one's own obscurations of knowledge. One will be able to turn the wheel of Dharma for others in a way that is not reversed, and so on, many qualities will arise. As it is said in the "Compendium": With wisdom, one will fully know the nature of all phenomena, and also from the three realms
Tibetan
ག་འདའ་བར་འགྱུར། །མི་ཡི་ཁྱུ་མཆོག་འཁོར་ལོ་རིན་ཆེན་བསྐོར་བྱས་ནས། །སྡུག་བསྔལ་ཟད་པར་བྱ་ཕྱིར་འགྲོ་ལ་ཆོས་ཀྱང་སྟོན། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། དཀོན་མཆོག་ བརྩེགས་པ་ལས་ཀྱང་། །ཐོས་པས་ཆོས་རྣམས་ཤེས་པར་འགྱུར། །ཐོས་པས་དོན་མ་ཡིན་པ་སྤོང་། །ཐོས་པས་སྡིག་པ་སྤོང་བར་བྱེད། །ཐོས་པས་མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །ཐོས་བསམ་གྱི་ཤེས་རབ་མེད་ཅིང་བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་དོན་མ་གོ་བར་བླུན་སྒོམ་བྱས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅུང་ཟད་ཐོས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པའི་རྩ་བ་སྤོང་མི་ནུས་པས་འཁོར་བར་ལྟུང་སྟེ། དཔེར་ན་མུ་སྟེགས་རིངས་བྱེད་ཀྱི་བུ་ལྷག་སྤྱོད་ཀྱིས་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་མཐར་ཕྱིན་པར་སྐྱེས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་སྒོམ་པར་བྱེད་མོད་ཀྱིས། །དེས་ནི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་འཇིག་མི་བྱེད། །དེ་ནི་ཉོན་མོངས་ཕྱིར་ཞིང་རབ་འཁྲུགས་ཏེ། །ལྷག་སྤྱོད་འདི་ནི་ཏིང་འཛིན་བསྒོམ་པ་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཐོས་བསམ་གྱི་ཤེས་རབ་ཟབ་མོའི་མིག་ཐོབ་ནས་བསྒོམ་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལས་ཤིན་ཏུ་བརྩོན་པས་བྱ་དགོས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་ལེའུ་ ལས། ཤེས་རབ་རྒྱས་བྱེད་པ་ནི་ཐོས་པ་སྟེ། །བསམ་པ་དང་ནི་གཉིས་པོ་ཡོད་གྱུར་ན། །དེ་ནས་བསྒོམ་པ་ལ་ནི་སྦྱོར་བ་སྟེ། །དེ་ལས་དངོས་གྲུབ་བླ་ན་མེད་པ་ཐོབ། །ཅེས་གསུངས་པ་དང་། འཕགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་བཅུ་བསྟན་པ་ལས་ཀྱང་། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་དང་པོ་བ་དེ་ནི་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་ཁ་ཐོན་དུ་བསྐུལ་བར་བྱའོ། །མང་དུ་ཐོས་ནས་དབེན་པ་ལ་བསྐུལ་བར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས། སྒོམ་པ་དང་མི་ལྡན་ན་སྐྱོན་ཅི་ཡོད་སྙམ་ན། སྒོམ་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་ཐོས་བསམ་རྐྱང་པས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མངོན་སུམ་དུ་མི་རྟོགས་ཏེ། ཕལ་ཆེ་ལས། ཅི་ལྟར་བུ་རམ་མངར་བའི་རོ། །བཤད་པས་མྱང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །ནམ་ཞིག་བུ་རམ་ཟོས་པ་ན། །མངར་བའི་རོ་ནི་མྱང་བ་བཞིན། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་དེ་དག །བཤད་པས་རོ་ནི་མྱང་མི་འགྱུར། །ནམ་ཞིག་དེ་ལ་བཏུད་བསྒོམས་ན། །རང་རིག་དེ་ལ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་ཐར་པ་དོན་ཏུ་གཉེར་བའི་ གང་ཟག་རྣམས་ཀྱིས། དང་པོར་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་སྒོ་གསུམ་དག་པར་བྱས་ནས། དེ་ནས་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྒྲོ་འདོགས་བཅད། རིག་པའི་སྒོ་ནས་བསམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཐོས་
Chinese
如何才能解脱？人中之殊胜者，您转动珍贵的法轮，为了断除痛苦，您也向众生宣说佛法。如是说。在《宝积经》中也说：通过听闻，可以了解诸法；通过听闻，可以舍弃非义；通过听闻，可以舍弃罪恶；通过听闻，可以获得涅槃。等等，广为宣说。如果没有听闻和思维的智慧，又不理解人无我和法无我的含义，只是愚蠢地禅修，即使稍微获得一些三摩地，也无法断除烦恼的根本，因此会堕入轮回。例如，外道离系子的儿子，乐行，十二年中安住于空性的三摩地，最终却投生为圆满者。如《三摩地王经》所说：即使修习三摩地，也不能摧毁我执。那只会让烦恼的田地更加混乱，就像乐行修习三摩地一样。如是说。获得听闻和思维的甚深智慧之眼后，就应该以极大的精勤来实修。如《三摩地之蕴》中所说：听闻能增长智慧，如果具备听闻和思维二者，那么就应致力于禅修，由此可以获得无上的成就。如是说。在《圣菩萨地十地经》中也说：诸位佛子，对于初业菩萨，应当首先劝其开示，广闻之后，劝其安住于寂静处。如是说。如果与禅修不相应，会有什么过失呢？仅仅是与禅修不相应的听闻和思维，无法现量证悟胜义谛。如《广大游戏经》所说：如同讲述蔗糖的甜味，无法通过讲述来品尝。何时吃下蔗糖，才能像品尝甜味一样。空性的意义也是如此，通过讲述无法品尝其味道。何时依止并禅修它，才能在自心中生起证悟。如是说。因此，对于那些寻求解脱的人来说，首先必须以出离心的戒律来清净身语意三门，然后以听闻的智慧来断除增益，通过理性的门径，以思所成慧来听闻。
English
How can one be liberated? O, Supreme among humans, having turned the precious wheel of Dharma, you also teach the Dharma to beings in order to end suffering. Thus it is said. In the Ratnakuta Sutra, it is also said: Through hearing, one understands the Dharmas; through hearing, one abandons what is meaningless; through hearing, one abandons sin; through hearing, one attains Nirvana. And so on, it is extensively taught. If one lacks the wisdom of hearing and contemplation, and does not understand the meaning of the two selflessnesses, and merely engages in foolish meditation, even if one gains some samadhi, one will not be able to abandon the root of afflictions, and thus will fall into samsara. For example, the son of the heretic Nirgrantha, Lhagpa Chö (Laghusmriti), remained in the samadhi of emptiness for twelve years, but was eventually born as a perfected being. As it is said in the Samadhiraja Sutra: Although one may meditate on samadhi, it does not destroy the belief in self. It only makes the field of afflictions more chaotic, like Lhagpa Chö meditating on samadhi. Thus it is said. Having obtained the eye of profound wisdom of hearing and contemplation, one should engage in practice with great diligence. As it is said in the chapter on the Collection of Samadhis: Hearing increases wisdom, and if one possesses both hearing and contemplation, then one should apply oneself to meditation, and from that, one will attain the supreme accomplishment. Thus it is said. In the Arya Bodhisattva Bhumi Sutra, it is also said: O sons of the Victorious Ones, for a Bodhisattva who is a beginner, one should first encourage them to speak out, and after hearing much, encourage them to dwell in solitude. Thus it is said. If one does not engage in meditation, what fault is there? Merely hearing and contemplation without meditation will not directly realize the ultimate truth. As it is said in the Phalchen: Just as describing the sweetness of sugarcane does not make one taste it, but when one eats sugarcane, one tastes the sweetness. Similarly, the meaning of emptiness cannot be tasted through description. When one relies on it and meditates on it, self-awareness will arise within oneself. Thus it is said. Therefore, for those who seek liberation, one must first purify the three doors of body, speech, and mind with the discipline of renunciation, and then cut off exaggerations with the wisdom of hearing, and through the path of reason, hear with the wisdom arising from contemplation.