Tibetan
ག་རྒྱ་ཆེན་པོ་འདིའི་གཞུང་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱམས་པས་མཛད་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྒྱུད་བླ་མའི་བསྟན་བཅོས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་ཐར་པ་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་སོགས་དེ་ཉིད་ཀྱི་གསུང་རབ་རྣམས་སུའང་གསལ་བར་མཛད་པའི་རྗེས་སུ་དཔལ་ལྡན་ཕག་མོ་གྲུ་པ་ཡབ་སྲས། རྒྱལ་བ་གཉིས་པ་རང་བྱུང་ཞབས་སོགས་སྙིང་པོའི་དོན་མངོན་སུམ་དུ་གཟིགས་པའི་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་རྣམས་གཅིག་ཏུ་འབྲང་བར་མཛད་ཅིང་། སྐྱོབ་པ་འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་མགོན་པོས་ཀྱང་སྙིང་པོའི་དོན་འདི་ཉིད་ལས་བརྩམས་ཏེ་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བ་དང་། དེ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའི་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་ཀུན་མཁྱེན་དོལ་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་ངེས་དོན་སྙིང་པོའི་བཀའི་བསྡུ་བ་བཞི་པ་མཛད་པ་དང་། ཟི་ལུང་པཎ་ཆེན། རྗེ་བཙུན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཏཱ་ར་ནཱ་ཐ། ཀུན་མཁྱེན་བསྟན་པའི་ཉིན་བྱེད་སོགས་ཀྱང་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ཚུལ་ཕྲན་བུ་ཙམ་ལས་ལྟ་བའི་གནད་གཅིག་ཏུ་འབབ་པ་ཁོ་ན་ ཡིན་ཅིང་། གཞན་ཡང་མངའ་བདག་མཻ་ཏྲི་པའི་དངོས་སློབ་པཎྜི་ཏ་བཛྲ་པཱ་ཎིས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཅུ་པ་རྩ་འགྲེལ་སོགས་བོད་དུ་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་རྣམས་ཀྱང་འདི་ཉིད་ཀྱི་དོན་སྟོན་པའི་ཕྱག་ཆེན་གྱི་བཀའ་སྲོལ་ཡིན་པ་དང་། མཻ་ཏྲི་པའི་དངོས་སློབ་དམ་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་ངོ་བོ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ། གསང་སྔགས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ལ་དམ་ཆོས་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་མཚན་གསོལ་ནས་བོད་དུ་སྔ་ཕྱིར་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱང་དོན་སྔ་མ་དང་མཚུངས་པས། མདོར་ན། མངའ་བདག་མཻ་ཏྲི་གུཔྟ་ནས་བརྒྱུད་པའི་བཤད་པ་དང་གདམས་ངག་གི་བཀའ་སྲོལ་ཐམས་ཅད་ནི་ཚིག་གི་བརྗོད་ཕྱོགས་ཙམ་ལས་དོན་གཅིག་ཏུ་འབབས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་དག་གི་བཞེད་པའི་སྙིང་པོ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ནི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་ཚེ་རིགས་ཞེས་བྱ་ཞིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་བརྗོད་ཅིང་། ཀླུ་རྒྱལ་རྒྱ་མཚོའི་གཏིང་ནས་མཐོ་རིས་སུ་འཛེགས་པའི་དཔེས་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་ལའང་ཡར་སྙེགས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་ཆོས་ སྐུ་ཞེས་བྱ་ཞིང་སྙིང་པོ་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། ཚངས་པའི་རྣམ་འཕྲུལ་ས་ལ་འབབས་པའི་དཔེས་འཁོར་བའི་ཆོས་ལའང་མར་འགེབས་པ་དང་། དེ་དག་གི་ཚེ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་མ་དག་པ་དང་། དག་པའི་ཁྱད་པར་མ་གཏོགས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་བཟང་ངན་དང་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཆ་ནས་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཅིག་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་ས་སྟེང་བཞུགས་ནས་སྲིད་གསུམ་སྐུའི་སྣང་བས་ཁྱབ་པའི་དཔེས་བསྟན། དེ་དག་ཅུང་ཟད་དབྱེ་ན། རིགས་ལ་རང་བཞིན་གནས་རིགས་དང་། རྒྱས་འགྱུར་རིགས་གཉིས། སྔ་མ་ནི་དབུལ་པོའི་ཁྱིམ་གྱི་གཏེར་བཞིན་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་སྙིང་པོའི་ཚུལ་དུ་བཞུགས་པ་དང་། ཕྱི་མ་ནི་རིགས་ཀྱི་ནུས་པ་གཞིར་གནས་པ་ལ་འབྲས་བུ་ཅན་གྱི་ལྗོན་ཤིང་གསར་དུ་བཙུགས་ནས་བསྐྱེད་པ་བཞིན་སློབ་ལམ་དུ་ཐོས་སོགས་ཀྱི་དགེ་བ་ཡང་དག་པར་བླངས་པས་ཡོན་ཏན་གོང་དུ་འཕེལ་བ་སྟེ་དང་པོས་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་དང་། ཕྱི་མས་ལོངས་སྤྲུལ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་བྱེད་དོ། །རྒྱས་འགྱུར་གྱི་རིགས་གཞིའམ་རྒྱུར་གནས་པ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་རང་བྱུང་ཞབས་ ཀྱིས་བཞེད་པའོ། །ཆོས་སྐུ་ལའང་། དངོས་དང་། དེ་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་མཐུན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་ཆོས་སྐུ་མཚན་ཉིད་པ་དང་། ཕྱི་མ་ནི་ཟབ་མོ་དོན་དམ་དང་ཀུན་རྫོབ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཚུལ་སྟོན་པའི་གསུང་རབ་རྣམས་སོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གསུང་རབ་སྤྱི་ལས་དོན་དམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཉིས་སུ་གསུངས་ཤིང་། སྤྱིར་སྙིང་པོ་གསུམ་ལ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་བ་འགོས་ལོ་ཆེན་པོས་བཞེད་དོ། །གཞུང་འདིའི་དགོངས་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དབྱེ་བ་མེད་དེ་སེམས་ཅན་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་རིགས་འདྲ་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་གནས་པའི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དམ་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་འགྱུར་མེད་དོ། །ཞེས་དང་། ཇི་ལྟར་སྔར་བཞིན་ཕྱིས་དེ་བཞིན། །འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་མིང་གི་བརྡ་དང་དཔེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། མདོ་ལས། ཤེས་རབ་ཕར་ཕྱིན། དོན་དམ་བདེན་པ། ཡང་དག་པའི་མཐའ། གནས་ལུགས་རང་བཞིན། འགྱུར་མེད་ཡོངས་གྲུབ། ཆོས་ཉིད། སེམས་ཉིད། སྟོང་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་། སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པར། དང་པོའི་མགོན་པོ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས། ཐིག་ལེ་ཆེན་པོ། རང་བཞིན་འོད་གསལ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སོགས་རྣམ་གྲངས་དུ་མར་གསུངས་སོ། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་དེ་ལ་སྒྲིབ་བྱེད་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་སྤྲིན་ལྟ་བུས་བསྒྲིབས་ཏེ། དེའང་རང་བཞིན་རྣམ་དག་དང་དུས་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་གསེར་དང་གཡའ་བཞིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྣང་གི་ཤེས་པ་ནི། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེ
Chinese
此广大之论典乃是弥勒（藏文：བྱམས་པ།）所著的《大乘经庄严论》。如是说，并且在《解脱宝饰》等他的著作中也明确阐述之后，吉祥帕摩竹巴父子、第二胜者让炯多杰等亲眼见到心要之义的十地自在者们都一致遵从。救护世间三怙主也从此心要之义出发而转了殊胜法轮。并且他的后世化身一切智多波仁波切也做了第四次了义心要之教的汇集。孜隆班钦、至尊一切智达热纳塔、一切智丹贝尼吉等也只是稍微认可，而在见解的关键上是完全一致的。 此外，自在弥勒巴的亲传弟子班智达金刚手，将《十真如根本释》等在藏地广泛讲说，这些也是阐释此义的大手印教法。弥勒巴的亲传弟子丹巴桑结也将体性为波罗蜜多，与密咒相符的大手印法命名为《圣法寂灭苦恼》，并在藏地先后宣说，其意义也与前者相同。总之，从自在弥勒怙主所传的讲说和窍诀的教法，都只是措辞上的差异，而意义则归于一致。如此一来，他们的宗要，如来藏，即是心的自性光明。此光明在有情相续中存在时，称为种姓，也称为具有如来藏。如龙王从海底升至天界的比喻，在道和果的法上也向上提升。成佛之时，称为法身，心要得以显现。如梵天的化身降临大地，在轮回的法上也向下覆盖。在这些时候，除了暂时的垢染未净和清净的差别外，有情之界和法身的法性之体性，没有好坏和变化。
English
This vast treatise is the Mahāyāna Uttaratantra Śāstra composed by the Lord Maitreya. It is said so, and after it was clearly explained in his works such as the Ornament of Precious Liberation, the glorious Phagmo Drupa father and son, the Second Victor Rangjung Dorje, and other masters of the ten bhūmis who directly saw the meaning of the essence all followed it unanimously. The Protector of the Three Worlds, Jigten Sumgön, also turned the extraordinary wheel of Dharma based on this very meaning of the essence. Moreover, his later incarnation, the Omniscient Dolpo Sangye, also made the fourth collection of the definitive meaning of the essence. Zilong Panchen, Jetsun Tāranātha, the Omniscient Tenpai Nyinje, and others also slightly acknowledged it, but in the key point of view, they are completely consistent. Furthermore, the direct disciple of the Lord Maitrīpa, Paṇḍita Vajrapāṇi, widely taught the Ten Suchness Root and Commentary in Tibet, and these are also the Mahāmudrā teachings that explain this meaning. Dampa Sangye, the direct disciple of Maitrīpa, also named the Mahāmudrā Dharma, whose essence is the Pāramitā and which is in accordance with the Secret Mantra, as the Holy Dharma Pacifier of Suffering, and he taught it in Tibet at different times, and its meaning is the same as the former. In short, all the teachings of explanation and instruction transmitted from the Lord Maitrī Gupta are only different in terms of wording, but the meaning is the same. In this way, their essential point of view, the Tathāgatagarbha, is the very nature of the mind, luminosity. When this luminosity exists in the continuum of sentient beings, it is called the lineage, and it is also called having the essence of the Tathāgata. Like the analogy of the Nāga King rising from the bottom of the ocean to the heavens, it also rises upwards in the Dharma of the path and the fruit. At the time of becoming a Buddha, it is called the Dharmakāya, and the essence is manifested. Like the emanation of Brahmā descending to the earth, it also covers downwards in the Dharma of saṃsāra. At these times, apart from the difference between the temporary impurity that is not purified and the purity, there is no good or bad and no change in the nature of the essence of the realm of sentient beings and the Dharmatā of the Dharmakāya.
Chinese
从（种子字）方面来说，与如是性同一，世尊安住于大地，以三有之身的显现遍布为例证。稍微区分这些，种姓有自性住种姓和增长种姓两种。前者如贫者家中的宝藏一般，从无始以来就以心髓的方式安住在众生的相续中；后者如在种姓的能力基础上，新种植并培育出具有果实的树木一般，在学道之路上正确地接受听闻等善法，从而使功德不断增长，即前者是获得法身的因，后者是获得报身和化身的因。全知让炯多吉（第三世噶玛巴，1284-1339）认为，增长种姓的根本或因是存在的。法身也有实法和证悟它的顺缘两种，前者是具有二种清净的法身自性，后者是显示甚深胜义谛和世俗各种方式的经论。关于如是性，经论总的来说有胜义谛的真如和世俗谛的真如两种说法。一般来说，三自性以世俗和胜义的区分而变为六种，这是俄·洛钦波的观点。本论的观点认为，如是性没有差别，因为它是从众生到佛陀之间，种姓相同、相续不断存在的心的法性或自性。因为心的自性是光明，所以，它像虚空一样不变。如云：“心的自性光明者，犹如虚空无变异。”以及“如何先前如是，后来亦如是，是为不变之法性。”如是说。对此，用各种名称的术语和比喻来表示，如经中说：般若波罗蜜多、胜义谛、真实之边际、实相自性、不变圆成、法性、心性、空性等等。密咒乘中说：原始怙主、（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）阿底（ā di，原始），俱生智、大明点、自性光明、大印等多种名称。心的自性光明被乌云般的暂时性垢染所遮蔽。而且，与自性清净无有先后，如黄金与污垢一般俱生，能取所取二相的识，是阿赖耶识。
English
From the perspective of (seed syllable), it is the same as suchness. The example is given of the Blessed One abiding on the earth, pervading with the appearance of the three realms of existence. To differentiate these slightly, there are two types of lineage: the naturally abiding lineage and the developing lineage. The former, like a treasure in the house of a poor person, abides as the essence in the continuum of sentient beings from beginningless time. The latter, like planting and cultivating a new fruit-bearing tree on the basis of the potential of the lineage, is the increase of qualities through correctly taking the virtues of hearing, etc., on the path of learning. The former is the cause for obtaining the Dharmakaya, and the latter is the cause for obtaining the Sambhogakaya and Nirmanakaya. The basis or cause for the developing lineage is considered to be the view of Kunchen Rangjung Dorje (the Third Karmapa, 1284-1339). The Dharmakaya also has two aspects: the actual Dharmakaya and the concordant cause for realizing it. The former is the Dharmakaya characterized by the two purities, and the latter is the scriptures that show the profound ultimate truth and the various ways of the conventional truth. Regarding suchness, the scriptures generally speak of two types: the suchness of the ultimate truth and the suchness of the conventional truth. Generally, the three essences become six types due to the distinction between the conventional and the ultimate, according to the view of Gö Lotsawa Chenpo. According to the view of this text, there is no difference in suchness, because it is the very nature or self-nature of the mind that exists continuously from sentient beings to Buddhas, with the same lineage. Because the self-nature of the mind is luminosity, it is unchanging like space. As it is said: "The self-nature of the mind is luminosity, like space, it is without change." And: "How it was before, so it is later, it is the unchanging nature of reality." It is taught with various names and examples. As it is said in the sutras: Prajnaparamita, ultimate truth, the limit of reality, the nature of reality, unchanging perfection, the nature of Dharma, the nature of mind, emptiness, and so on. In the mantra vehicle, it is said with various names such as: Primordial Protector, (Tibetan: དང་པོའི་མགོན་པོ།，梵文天城体：आदि，梵文罗马拟音：ādi，汉语字面意思：原始), Co-emergent Wisdom, Great Bindu, Self-Luminous Nature, Mahamudra, and so on. The self-luminous nature of the mind is obscured by temporary stains like clouds. Moreover, it is co-emergent with the naturally pure and without beginning or end, like gold and tarnish. The consciousness of the dualistic appearance of grasper and grasped is the Alaya consciousness.