Tibetan
ས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྔོག་ལོ་བློ་ལྡན་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཁ་ཆེའི་ཡུལ་དུ་ཆོས་ ལ་ཐུགས་སྦྱོང་མཛད་པའི་སྐབས་སུ་གསན་ནས་གནས་དེ་ཉིད་དུ་བོད་ཀྱིས་སྐད་ལ་བསྒྱུར་ནས་བོད་ཡུལ་དུ་བཤད་པ་རྒྱ་ཆེར་མཛད། དེའི་སྔོན་དུ་བསྐལ་པ་བཟང་པོའི་བྱང་སེམས་མཁས་པ་ཆེན་པོ་ཇོ་བོ་རྗེ་ལ་ཡེར་པའི་གནས་བརྟན་བྱང་ཆུབ་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་གསོལ་བ་བཏབ་སྟེ་ནག་ཚོ་ལོ་ཙཱ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྒྱལ་བས་བསྒྱུར། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཤ་ར་བ་ཆེན་པོས་བཤད་པ་མཛད་ཀྱང་ཕྱིས་སློབ་མ་ཕལ་ཆེར་རྔོག་འགྱུར་ལ་དགའ་བས་དེ་ལ་བརྟེན་པ་བཅས་བཤད་པ་ཚར་གཉིས་རེ་མཛད་པར་གྲགས། ཕྱིས་པ་ཚབ་ལོ་ཙཱ་དང་མར་པ་དོ་པ་སོགས་མང་པོས་རྒྱུད་བླ་མ་བསྒྱུར་ཡང་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་འཆད་ཉན་རིང་དུ་མ་བྱུང་བར་མངོན། རྔོག་ལོ་ཆེན་པོས་རྒྱུད་བླའི་འགྲེལ་པ་ལ་ཊཱིཀ་ཆུང་མཛད། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཉིད་ཀྱི་སློབ་མ་གྲོ་ལུང་པ་བློ་གྲོས་འབྱུང་གནས་དང་། ཞང་ཚེ་སྤང་པ་ཆོས་ཀྱི་བླ་མས་ཊཱི་ཀ་རེ་རེ་མཛད། དེ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་ཞང་གི་སློབ་མ་ཉང་བྲན་པ་ཆོས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་འགྲེལ་པ་མཛད་ཅིང་ཕྱིས་ནས་ཕྱྭ་པ་ཆོས་སེང་། དེའི་སློབ་མ་གཙང་ནག་པ་བརྩོན་འགྲུས་སེང་གེ་དང་དན་འབགས་པ་སྨྲ་བའི་སེང་གེ་སོགས་ ཀྱིས་ཀྱང་འགྲེལ་པ་མང་དུ་མཛད་ལ། དེ་དག་གི་རྗེས་འབྲངས་བློ་གྲོས་མཚུངས་མེད་དང་། ཕག་གྲུ་རྒྱལ་མཚན་བཟང་པོ། རོང་སྟོན་ཤེས་བྱ་ཀུན་གཟིགས་སོགས་མཁས་པ་དུ་མས་འགྲེལ་པའི་གླེགས་བམ་གྱིས་བོད་ཁམས་ཀུན་ཁྱབ་པར་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་རྔོག་ལོ་ཆེན་པོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་ལ་ཆོས་སྐད་ཟར་ཟུར་མི་མཐུན་པ་མང་ངོ་། །ཡང་གྲྭ་པ་མངོན་ཤེས་ཀྱི་མཁན་བུ་བཙན་ཁ་བོ་ཆེ་ཞེས་གྲགས་པའང་ལོ་ཙཱ་ཆེན་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཁ་ཆེར་བྱོན། སཛྫ་ན་ལ་ཁོ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱམས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་འཆི་ཆོས་བགྱིད་པ་ལགས་པས་གདམས་པ་བཅས་ཏེ་ཐུགས་ལ་གདགས་པར་ཞུས་པས། གཟུས་དགའ་བའི་རྡོ་རྗེས་ལོ་ཙཱ་བ་བྱས་ནས་བྱམས་ཆོས་ལྔ་པ་ཐམས་ཅད་གསུངས། རྒྱུད་བླ་མ་ལ་གདམས་པའང་ལེགས་པར་གནང་བས་བཙན་དྲི་མེད་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བོད་དུ་བྱོན་ཏེ་དབུས་གཙང་རྣམས་སུ་བཤད་པ་མཛད། གཟུས་དགའ་བའི་རྡོ་རྗེས་རྒྱུད་བླ་མ་ལ་སཛྫ་ནའི་གསུང་དང་མཐུན་པར་རྒྱན་ཊཱི་ཀ་མཛད་ཅིང་ཆོས་ཉིད་རྣམ་འབྱེད་རྩ་འགྲེལ་ཡང་བསྒྱུར། འདི་ལ་བྱམས་ཆོས་སྒོམ་ལུགས་པའང་གྲགས་ཤིང་ཐུན་ མོང་མ་ཡིན་པའི་བཤད་པ་དང་ཉམས་ལེན་གྱི་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ཡིན་ལ། ལུགས་སྲོལ་དེ་དག་ལས་བྱུང་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཟིགས་པས་མ་ཕམ
Chinese
圣菩萨大译师仁果·洛丹西绕在克什米尔地方修习佛法的时候听闻了这些教法，便在当地翻译成藏语，并在藏地广为传讲。在此之前，贤劫的圣菩萨大智者阿底峡尊者，应耶尔巴的住持菩提生（བྱང་ཆུབ་འབྱུང་གནས་）的祈请，由纳措译师楚臣嘉瓦（ནག་ཚོ་ལོ་ཙཱ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྒྱལ་བ）翻译。之后，霞惹瓦大师（ཤ་ར་བ་ཆེན་པོ）也曾讲授，但后来大多数学生都喜欢仁果的译本，因此据说大师依据仁果译本讲授过两次。后来，帕擦瓦译师（པ་ཚབ་ལོ་ཙཱ་）和玛巴多巴（མར་པ་དོ་པ་）等许多人也翻译了《宝性论》，但似乎没有出现依据这些译本长期讲授的情况。仁果大师为《宝性论》的注释写了一部小疏。之后，他的弟子卓隆巴·洛哲迥乃（གྲོ་ལུང་པ་བློ་གྲོས་འབྱུང་གནས་）和香蔡邦巴·曲吉喇嘛（ཞང་ཚེ་སྤང་པ་ཆོས་ཀྱི་བླ་མ）各自写了一部疏解。香的弟子娘仁巴·曲吉西绕（ཉང་བྲན་པ་ཆོས་ཀྱི་ཤེས་རབ་）依据这两部疏解写了解释，后来恰巴·曲桑（ཕྱྭ་པ་ཆོས་སེང་），他的弟子藏纳巴·尊哲僧格（གཙང་ནག་པ་བརྩོན་འགྲུས་སེང་གེ་）和丹巴巴·斯瓦威僧格（དན་འབགས་པ་སྨྲ་བའི་སེང་གེ་）等也写了许多解释。追随他们的人，如洛哲聪美（བློ་གྲོས་མཚུངས་མེད་），帕竹·嘉灿桑布（ཕག་གྲུ་རྒྱལ་མཚན་བཟང་པོ），荣敦·西嘉衮孜（རོང་སྟོན་ཤེས་བྱ་ཀུན་གཟིགས་）等许多智者，用解释的经卷遍布整个藏区，所有这些都是追随仁果大师的，但法学术语的说法有很多不一致的地方。此外，据说格巴·门西（གྲྭ་པ་མངོན་ཤེས་）的弟子，被称为赞卡沃切（བཙན་ཁ་བོ་ཆེ་）的人也与大译师一同前往克什米尔。他对萨迦纳（梵文：Sajjana）说：“我将为世尊弥勒的法类做临终的修法，请您赐予窍诀并牢记于心。”于是，祖噶瓦多吉（གཟུས་དགའ་བའི་རྡོ་རྗེས་）担任译师，宣讲了弥勒五法。他还很好地赐予了《宝性论》的窍诀，赞智美西绕（བཙན་དྲི་མེད་ཤེས་རབ་）返回藏地后，在卫藏地区进行了讲授。祖噶瓦多吉按照萨迦纳的说法，为《宝性论》写了庄严疏解，还翻译了《法性分别论》的根本颂和注释。此派也被称为弥勒法修法派，具有不同于其他宗派的殊胜讲解和实修特点。虽然这些传统由此而来，但并没有超越智慧的见解。
English
The great translator Ngok Lotsawa Lodan Sherab, while studying Dharma in Kashmir, heard these teachings and translated them into Tibetan on the spot, widely propagating them in Tibet. Prior to this, the great scholar and Bodhisattva of the Good Aeon, Jowo Je (Atisha), was requested by the abbot of Yerpa, Jangchub Jungne, and translated by Naktsowa Lotsawa Tsultrim Gyalwa. Subsequently, Sharawa Chenpo also taught based on it, but later, most students preferred Ngok's translation, so it is said that the master taught based on Ngok's translation twice. Later, Patsab Lotsawa, Marpa Dopa, and many others also translated the Uttaratantra, but it seems that extensive teaching and learning based on those translations did not occur. Ngok Lotsawa wrote a small commentary on the Uttaratantra's explanation. Based on that, his disciples Drolungpa Lodro Jungne and Zhang Tsepangpa Chokyi Lama each wrote a commentary. Based on those two, Zhang's disciple Nyangrenpa Chokyi Sherab wrote an explanation, and later, Chapa Choseng, his disciple Tsang Nagpa Tsondru Senge, and Danbagpa Smawei Senge also wrote many explanations. Followers of them, such as Lodro Tsungme, Phagdru Gyaltsen Zangpo, Rongton Sheja Kunzig, and many other scholars, spread volumes of explanations throughout Tibet, all following Ngok Lotsawa, but there are many inconsistencies in the usage of Dharma terms. Furthermore, it is said that the disciple of Grapa Mongshe, known as Tsankha Woche, also went to Kashmir with the great translator. He said to Sajjana, "I am going to perform the death practice for the Dharma of Lord Maitreya, please grant me the key instructions and keep them in mind." Then, Zugawe Dorje acted as the translator and spoke all five of Maitreya's Dharmas. He also granted the key instructions for the Uttaratantra very well, and Tsen Drime Sherab returned to Tibet and taught in U-Tsang. Zugawe Dorje wrote an ornamental commentary on the Uttaratantra in accordance with Sajjana's teachings, and also translated the root text and commentary of the Dharmata-Vibhanga. This school is also known as the Maitreya Dharma Meditation School, and it has unique and superior explanations and practice features. Although these traditions originated from this, they did not surpass the vision of wisdom.
Tibetan
་པའི་དགོངས་པ་ཇི་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་རང་བྱུང་རྡོ་རྗེས་རྒྱུད་བླ་མའི་ས་བཅད་བསྡུས་དོན་མཛད་པ་ལ། ཀརྨ་དཀོན་གཞོན་སོགས་ཀྱིས་རྒྱས་པར་བཀྲལ་ཞིང་། ཀརྨ་ཕྲིན་ལས་པ་ཆེན་པོས་སྦྱོར་ངག་བཀོད་པའི་འགྲེལ་པ་མཛད། འགོས་ལོ་ཆེན་པོ་གཞོན་ནུ་དཔལ་གྱིས་ཀྱང་ཐོགས་མེད་ཞབས་ཀྱིས་འགྲེལ་པ་ལ་འགྲེལ་བཤད་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་མཛད་པ་ལུགས་འདི་དང་མཐུན་པ། ཀུན་མཁྱེན་དོལ་བོ་པ་ཆེན་པོས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྲོལ་ཕྱེས་ཏེ་འགྲེལ་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་སློབ་བརྒྱུད་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཏཱ་ར་ནཱ་ཐ་སོགས་ཀྱིས་བཤད་པ་དང་ཉམས་ལེན་གྱིས་གཞུང་བཙུགས་པའི་འགྲེལ་པའི་ལུང་རྒྱུན་ད་ལྟ་བར་བཞུགས་པ་དང་། ཕྱིས་སུ་དཔལ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཀྱི་དོན་གྲུབ་ལས་ཀུན་གཟིགས་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་གསན་ཏེ་བཤད་པ་ལན་མང་དུ་མཛད་པའི་རྒྱུན་ལས་མཁས་པའི་དབང་པོ་ཟུར་མང་ལྷ་ལུང་པ་ཀརྨ་བསྟན་འཕེལ་གྱིས་ མཆན་ཊཱི་ཀ་མཛད་པའི་བཤད་རྒྱུན་ཀྱང་ལེགས་པར་མནོས་ཏེ་དེ་དག་ལས་འདིར་ནི་གཙོ་བོར་རྒྱལ་བ་རང་བྱུང་ཞབས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི་རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཅན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་སྙིང་པོའི་དོན་ཉིད་བཤད་གཞིར་བྱས། དེ་འཆད་པའི་ཚུལ་ལ་རྒྱ་བོད་གཉིས་སུ་ལུང་རིགས་སྒོམ་པ་སོ་སོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པའི་སྲོལ་མི་འདྲ་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱང་། ངེས་དོན་དབུ་མའི་སློབ་དཔོན་རྣམས་འདི་ལྟར་བཞེད་དེ། ཆོས་འཁོར་རྣམ་པ་གསུམ་ཀའི་ངེས་དོན་ཇི་སྙེད་པ་ནི་བདག་མེད་པ་གཉིས་སུ་འདུ། དེའི་དོན་མཐར་གཏུགས་ན་གང་ཟག་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་ལ། སྟོང་ཚུལ་མེད་པར་དགག་པ་ཙམ་མ་ཡིན་པར། དབུས་མཐའ་རྣམ་འབྱེད་ལས། གང་ཟག་དང་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི། །དངོས་པོ་མེད་འདིར་སྟོང་པ་ཉིད། །དེ་དངོས་མེད་པའི་དངོས་ཡོད་པ། །དེ་ཉིད་དེ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། མ་ཡིན་པར་དགག་པའི་སྟོང་ཚུལ་རང་རིག་རང་གསལ་གྱི་ ངོ་བོ་ལ་སྐབས་འདིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བསྟན་པར་མཛད་ཅིང་། དེ་ཉིད་ངེས་པའི་དོན་གྱི་རྡོ་རྗེ་ཡིན་ལ། རྡོ་རྗེ་དེ་ཉིད་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབྱེ་བས་གསུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། མ་དག་མ་དག་དག་པ་དང་། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་གོ་རིམ་བཞིན། །སེམས་ཅན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར། གློ་བུར་གྱི་
Chinese
对于如实证悟一切智者让炯多吉（Rangjung Dorje）所著的《宝性论》的章节简要意义，噶玛衮琼（Karma Konzhon）等人广为阐释，噶玛钦列巴（Karma Trinlepa）大师著有结合口诀的注释。俄洛钦波云努华（Gö Lotsawa Zhönnu Pal）也对无著（Asanga）的注释作了非常详尽的解释，与此派别一致。全知多波巴（Kunkhyen Dolpopa）大师开创了独特的传统，追随注释，师徒传承，包括全知达拉纳他（Taranatha）等人的讲授和实修，建立了教理的注释传承至今。后来，从巴钦波确吉顿珠（Palchenpo Chökyi Döndrup）处，衮西确吉炯内（Kunsig Chökyi Jungne）听闻并多次讲授，其传承中，智者祖芒拉隆巴噶玛丹贝（Zurmang Lhalungpa Karma Tänpel）也很好地领受了注释的注解，因此，在此主要追随嘉瓦让炯夏（Gyalwa Rangjung Zhap）的足迹。 第五，薄伽梵说：“一切有情恒时具有如来藏。”因此，将如来藏的意义作为讲解的基础。关于讲解的方法，在印度和西藏，有追随各自的经论、理证和禅修的不同传统，虽然无量无边，但究竟意义的中观论师们是这样认为的：三转法轮的一切究竟意义都归结为二无我。其意义归根结底是，对人而言和对法而言的能取所取二者皆空。并非仅仅是否定空性，如《辨中边论》所说：“于人及于法，实事无有故，此中空性是，彼无实有性，即此于彼空。”正如所说，不是否定非有的空性，而是自知自明的 体性，在此处被阐释为如来藏。而这正是究竟意义的金刚。金刚本身因状态的差别而分为三种：不净、不净净和，极其清净依次为，有情、菩萨和，如来说是也。如是出现。暂时的
English
Regarding the concise meaning of the chapters of the Uttaratantra composed by Rangjung Dorje, the all-knowing one who realized the intention of the Victorious One as it is, Karma Könzhön and others have extensively explained it, and Karma Trinlepa the Great has composed a commentary with instructions on practice. Gö Lotsawa Zhönnu Pal also made a very detailed explanation of Asanga's commentary, which is in accordance with this tradition. Kunkhyen Dolpopa the Great established a unique tradition, following the commentary, and the lineage of disciples, both general and specific, including the teachings and practices of Taranatha and others, established the tradition of commentary, which continues to this day. Later, Kunsig Chökyi Jungne heard it from Palchenpo Chökyi Döndrup and taught it many times, and in that lineage, the wise Zurmang Lhalungpa Karma Tänpel also received the annotation of the commentary well. Therefore, here, we mainly follow in the footsteps of Gyalwa Rangjung Zhap. Fifth, the Bhagavan said, "All sentient beings constantly possess the essence of the Tathagata." Therefore, the meaning of this essence is taken as the basis for explanation. Regarding the method of explanation, in both India and Tibet, there are countless different traditions that follow their respective scriptures, reasoning, and meditation. However, the Madhyamika masters of definitive meaning hold this view: all the definitive meanings of the three turnings of the Dharma wheel are summarized into the two selflessnesses. The ultimate meaning of this is that both the grasping and the grasped, in terms of persons and in terms of phenomena, are empty. It is not merely a negation of emptiness, as it is said in the Madhyantavibhāga: "Because there is no reality in persons or phenomena, emptiness is this, the non-reality of that, which is empty of that." As it is said, it is not the emptiness of negating non-existence, but the self-knowing, self-illuminating nature, which is explained here as the essence of the Tathagata. And this is precisely the definitive meaning of the Vajra. The Vajra itself is divided into three due to the difference in states: impure, impure-pure, and, completely pure, in that order, sentient beings, Bodhisattvas, and, the Tathagata, it is said. As it appears. Temporary