Tibetan
་པ་ལས། འདིར་ནི་ཤེས་བྱའི་གནས་ལ་མཁས་པ་དང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་མཐོང་བ་ལ་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་ཙམ་མ་ཡིན་པ། ངེས་པའི་དོན་དུ་བསྐལ་པ་ཞིང་རྡུལ་གྱི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་སྔ་རོལ་ནས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཟིན་ནའང་། ཚུལ་སྟོན་དུ་ས་བཅུ་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་ལ་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྐུར་བཞུགས་ཤིང་རྒྱལ་ཚབ་ཆེན་པོའི་གནས་ལ་དབང་བསྐུར་བ་བརྙེས་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྦྱོང་བ་དང་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུའི་སྤྱོད་པ་མཐར་ཕྱིན་པས་བསྐལ་བཟང་རྣམ་འདྲེན་ལྔ་པར་འབྱོན་པར་ཆས་པ། ད་ལྟ་སངས་རྒྱས་དང་མཚུངས་པའི་རྣམ་འཕྲུལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་དབང་བསྒྱུར་བ་རྒྱལ་བ་ཉིད་དང་ཉེ་བའི་སྲས་མི་ཕམ་བྱམས་པ་མགོན་པོས་ཐུབ་པའི་དབང་པོའི་སྤྱན་སྔར་དམ་ཆོས་འཛིན་སྤེལ་སྐྱོང་བར་མཛད་པའི་སེང་གེའི་སྒྲ་ཆེན་པོ་ཇི་ལྟར་བསྒྲགས་པ་ལྟར། གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་ལ་ཆགས་ཐོགས་མེད་པའི་སྤྱན་དང་མངོན་པར་ཤེས་པས་ཐོག་མར་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་མཛད་ནས་ངེས་དོན་དབུ་མ་ཆེན་པོའི་ཆོས་སྐད་རགས་པ་ཉིད་མདོ་ཙམ་དུ་བསྟན། དེ་ནས་མདོ་སྡེ་རྒྱན། དབུས་མཐའ་རྣམ་འབྱེད། ཆོས་ཉིད་རྣམ་འབྱེད་དུ་གསལ་ཞིང་རྒྱས་པར་བཤད། མཐར་རྒྱུད་བླ་མར་སྙིང་པོའི་མདོ་དོན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཞིབ་མོ་ཉིད་གཏན་ལ་ཕབ་པར་མཛད་དོ། །དེ་ལ་སློབ་དཔོན་སེང་གེ་བཟང་པོས་བྱམས་ཆོས་སྡེ་ལྔ་སློབ་དཔོན་ཐོགས་མེད་ཀྱི་དོན་དུ་མཛད་པར་བཞེད་ལ། ཨ་བྷ་ཡས་བཀའ་བསྡུའི་དུས་སུ་མཛད་པར་འཆད་དོ། །བསྟན་བཅོས་དེ་དག་ཛམྦུའི་གླིང་དུ་སྣང་བར་མཛད་པ་པོ་ནི། སློབ་དཔོན་ཤཱནྟི་པས་དབུ་མའི་རྒྱན་ལས་ས་གསུམ་པ་འོད་བྱེད་ལ་གནས་པར་བཤད་པའི་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཞབས་ཏེ། འཇམ་དཔལ་རྩ་རྒྱུད་ལས། ཐོགས་མེད་ཅེས་བྱའི་དགེ་སློང་ནི། །བསྟན་བཅོས་དེ་ཡི་དོན་ལ་མཁས། །མདོ་སྡེ་ངེས་དོན་དྲང་བའི་དོན། །རྣམ་པ་མང་པོའང་རབ་ཏུ་འབྱེད། །འཇིག་རྟེན་རིག་པ་སྟོན་བདག་ཉིད། །གཞུང་བྱེད་ངང་ཚུལ་ཅན་དུ་འགྱུར། །དེ་ཡི་རིག་པ་གྲུབ་པ་འདི། །སཱ་ལའི་ཕོ་ཉ་མོ་ཞེས་བརྗོད། །དེ་ཡི་སྔགས་ཀྱི་མཐུ་ཡིས་ནི། །བློ་ནི་བཟང་པོ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །བསྟན་པ་ཡུན་རིང་གནས་པའི་ཕྱིར། །མདོ་ཡི་དེ་ཉིད་དོན་སྡུད་བྱེད། །ལོ་ནི་བརྒྱ་དང་ལྔ་བཅུར་འཚོ། །དེ་ལུས་ཞིག་ནས་ལྷ་ཡུལ་འགྲོ། །འཁོར་བ་རྣམས་སུ་འཁོར་བ་ན། །ཡུན་རིང་བདེ་བ་རྗེས་མྱོང་ནས། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་མཐར་གྱིས་དེ། །བྱང་ཆུབ
Chinese
པའི་ལས། 在这里，不仅仅是赞叹精通知识之境和见到法性的真理，而是就究竟意义而言，早在如尘沙数劫之前就已经现证圆满成佛，但为了示现，以一生之隔安住于十地法云菩萨之身，获得了大宝法王的地位的灌顶，准备清净佛土和成熟一切有情，以及圆满十度之行，将作为贤劫第五佛出世。如今，如同弥勒怙主，与佛陀无别的不可思议之化身的主宰者，在能仁王前，如何宣说了弘扬护持圣法的狮子大吼。以对经论之义无有滞碍的慧眼和神通，首先造了《现观庄严论》，简略地阐述了究竟意义上的大中观的粗略法相。之后在《经庄严论》、《辨中边论》、《辨法法性论》中清晰而广大地阐述。最终在《宝性论》中确定了精要经义的独特宗义的细微之处。其中，狮子贤论师认为慈氏五论是为无著论师而作，阿跋耶则说是结集时所作。而使这些论典显现于赡部洲者，是寂天论师在《中观庄严论》中说安住于三地发光地的圣无著足。如《文殊根本续》所说：名为无著之比丘，精通彼论之义理，经部了义不了义，种种差别善分别，示现世间之学问，成为著书立说者，此乃彼之学问成，名为娑罗使女也，以彼咒力之加持，将生起贤善之智慧，为令教法久住故，摄集经之真实义，寿命一百五十岁，彼身坏后往天界，于诸轮回中轮回，长时享受诸安乐，大士最终将成佛。
English
From the pa. Here, it is not merely praising the mastery of the realm of knowledge and the seeing of the truth of Dharma-nature, but in the definitive sense, although one has already attained complete enlightenment as a Buddha countless kalpas ago, in order to demonstrate, one dwells in the body of a Bodhisattva on the tenth bhumi, the cloud of Dharma, with only one lifetime separating them, and has attained the empowerment of the great Regent. Preparing to purify the Buddha-field and ripen all sentient beings, and having perfected the practice of the ten perfections, one is ready to appear as the fifth guide of the Fortunate Aeon. Now, just as Maitreya, the protector, the master of inconceivable emanations indistinguishable from the Buddha, proclaimed the great lion's roar of upholding and protecting the Holy Dharma before the King of Sages. With the unobstructed eye of wisdom and clairvoyance regarding the meaning of the scriptures, he first composed the Ornament of Clear Realization, briefly explaining the coarse characteristics of the Great Madhyamaka in the definitive sense. Then, he clearly and extensively explained it in the Ornament of the Sutras, the Distinguishing of the Middle and the Extremes, and the Distinguishing of Dharma and Dharmata. Finally, in the Treatise on the Sublime Continuum, he definitively established the subtle points of the unique tenets of the essential meaning of the sutras. Among these, the teacher Simhabhadra believes that the five treatises of Maitreya were composed for the teacher Asanga, while Abhaya explains that they were composed at the time of the council. The one who made these treatises appear in Jambudvipa is the noble Asanga, who Shantipa in the Ornament of Madhyamaka says dwells on the third bhumi, the Radiant One. As it is said in the Root Tantra of Manjushri: The bhikshu named Asanga, is skilled in the meaning of that treatise, sutras of definitive and provisional meaning, skillfully distinguishes various differences, shows the learning of the world, becomes a writer of treatises, this is the accomplishment of his learning, called the female messenger of Sala, by the power of that mantra, good intelligence will arise, in order to make the teachings last long, he gathers the true meaning of the sutras, he will live for one hundred and fifty years, after his body is destroyed he will go to the heavenly realm, wandering in all the realms of samsara, after experiencing happiness for a long time, the great being will eventually become enlightened.
Tibetan
་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཅེས་ལུང་གིས་བསྟན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མི་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་འཕགས་པ་བྱམས་པ་བསྒྲུབས་པས་གྲུབ་ནས་རྗེས་སུ་བཟུང་སྟེ་དགའ་ལྡན་དུ་མི་ལོ་ལྔ་བཅུའི་ཡུན་ལ་བཞུགས། བྱམས་པ་ལས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡེ་སྣོད་མཐའ་དག་གསན། ཁྱད་པར་ བྱམས་པའི་ཆོས་སྡེ་ལྔ་གནང་བ་ཛམྦུའི་གླིང་དུ་སྤྱན་དྲངས། ས་སྡེ་ལྔ་སོགས་བསྟན་བཅོས་མང་དུ་མཛད། ཁྱད་པར་རྒྱུད་བླ་མའི་འགྲེལ་པར་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གྲུབ་མཐའ་གསལ་ཞིང་རྒྱས་པར་བཤད་པས་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོའི་ལམ་སྲོལ་དུ་གྲགས་ཤིང་། གཅུང་འབུམ་སྡེ་གོ་དགུ་ཐུགས་ལ་བཞུགས་པའི་མཁས་མཆོག་དབྱིག་གཉེན་ཞབས་ཀྱིས་ཀྱང་བསྟན་བཅོས་རྒྱ་ཆེར་མཛད་པའི་ནང་ནས་ཉི་ཁྲིའི་འགྲེལ་པ་གནོད་འཇོམས་དང་། ཆོས་ཉིད་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་རྣམས་ནས་ངེས་དོན་དབུ་མའི་གྲུབ་མཐའ་རྩལ་དུ་བཏོན་པར་མཛད་པས་ལུགས་འདིའི་གསལ་བྱེད་ཆེན་པོ་ཡིན་ཀྱང་དེང་སང་འདི་ནས་བརྒྱུད་པ་མི་བཞུགས་སོ། །བཞི་པ་ནི། དེ་ལྟར་ངེས་དོན་དབུ་མའི་གྲུབ་མཐའ་སྤྱི་ཙམ་དང་། བྱམསཆོས་གསུམ་པོ་ཕྱོགས་གླང་དང་བློ་གྲོས་བརྟན་པ་སོགས་སློབ་བརྒྱུད་བཟང་ལ་མང་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱ་ཆེར་སྤེལ་ཡང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཞན་གྱི་བློར་ཤོང་དཀའ་བས་སློབ་མ་མཆོག་རྣམས་ལ་སྙན་ནས་སྙན་དུ་བརྒྱུད་ཅིང་བླ་མ་དང་ཆོས་ཉིད་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་དཔེ་གཏེར་དུ་སྦས་སོ། །དེས་ན་རྒྱན་གཉིས་དང་། དབུས་མཐའ་ རྣམ་འབྱེད་གསུམ་པོ་བསྟན་པ་སྔ་དར་གྱི་དུས་སུ་ལོ་ཙཱ་བ་དཔལ་བརྩེགས་དང་ཞང་ཡེ་ཤེས་སྡེ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྱུར་བཤད་མཛད་ལ། རྒྱུད་བླ་མ། ཆོས་ཉིད་རྣམ་འབྱེད་རྩ་འགྲེལ་རྣམས་ནི་དུས་ཕྱིས་མངའ་བདག་མཻ་ཏྲི་པས་མཆོད་རྟེན་ཞིག་གི་བུག་པར་འོད་འབྱུང་བ་གཟིགས་ཏེ། དེ་ན་ཅི་ཡོད་བཙལ་བས་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ཀྱི་གླེགས་བམ་བྱུང་། རྗེ་བཙུན་བྱམས་པ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པས་སྤྲིན་གྱི་མཐོང་དུ་མངོན་སུམ་བྱོན་ཏེ་ལུང་ལེགས་པར་རྩལ། དེས་པཎྜི་ཏ་དགའ་བའི་གྲགས་པ་ལ་གནང་། དེ་སྤྲང་པོའི་ཆས་ཀྱིས་ཁ་ཆེར་བྱོན་པ་ན། དཔལ་གྲོང་ཁྱེར་དཔེ་མེད་ཀྱི་མཁས་པ་ཆེན་པོ་གདུང་རབ་མང་པོར་པཎྜི་ཏ་བརྒྱུད་མར་བྱོན་པ་ལས་བྲམ་ཟེ་རིན་ཆེན་རྡོ་རྗེ་ཞེས་ཕྱི་ནང་གི་གྲུབ་མཐའ་མཐའ་དག་ལ་མཁས་ཤིང་གྲུབ་པའང་བརྙེས་པས་དབུས་ཀྱི་ཀ་ཆེན་དང་པོར་གྲགས་པ་དེའི་སྲས་པཎྜི་ཏ་སུ་ག་ཏ་ཞེས་བྱ་བའི་སྲས་ཆེ་བ་པཎྜི་ཏ་སཛྫ་ན་སྟེ་སྐྱེ་བོ་དམ་པར་གྲགས་པ་དེས་མཁས་པ་ཡིན་པར་ངོ་ཤེས་ནས་བསྟན་བཅོས་གཉིས་པོ་གསན། དེ་ན
Chinese
将会获得。（这是）预言所说的那样，通过十二年对圣者弥勒的修持，获得成就后被摄受，并在兜率天住了五十年。从弥勒那里听闻了所有的大乘经典。特别是，弥勒的五部法典被迎请到赡部洲。创作了《五事》、《现观庄严论》等众多论著。尤其是在《宝性论》的注释中，清晰而详尽地阐述了独特的宗义，因此被称为大车之道。精通九十九万部的大学者世亲也创作了大量的论著，其中《二万颂般若经释·摧魔》和《法法性辨别论》等，突出了究竟中观的宗义，虽然是此宗的伟大阐明者，但如今此传承已不复存在。第四个是，这样究竟中观的宗义总体上，以及弥勒三法，被陈那、安慧等拥有良好且众多的弟子传承者广泛弘扬。然而，由于其独特的见解难以被他人理解，因此通过口耳相传的方式传给杰出的弟子，并将《上师》和《法法性辨别论》的范本作为伏藏隐藏起来。因此，《现观庄严论》二论和《中边分别论》三论在佛教前弘期由译师巴擦和祥益西德等人翻译和讲解。而《宝性论》和《法法性辨别论》的根本颂和注释，后来米哲巴尊者看到一座佛塔的孔隙中发出光芒，寻找其中有什么，结果发现了这些论著的经卷。向至尊弥勒祈祷后，弥勒显现在云端，并给予了圆满的教导。他将这些教导传给了班智达嘎瓦札巴。当他以乞丐的身份前往克什米尔时，在吉祥无与伦比城，一个世代相传的班智达家族中，有一位名叫婆罗门仁钦多吉的人，他精通内外所有宗义，并且获得了成就，被称为卫藏的第一根柱子，他的儿子班智达苏嘎达的长子，班智达萨迦那，即被称为圣者的人，认出他是位学者，于是听取了这两部论著。之后
English
will be obtained. As the prophecy stated, through twelve years of practice on the noble Maitreya, accomplishment was achieved and he was taken as a disciple, residing in Tushita for fifty years. He heard all the Mahayana scriptures from Maitreya. In particular, Maitreya's five Dharma teachings were invited to Jambudvipa. He composed many treatises such as the Five Treatises of Maitreya and the Ornament of Clear Realization. Especially in the commentary on the Uttaratantra, he clearly and extensively explained the unique tenets, thus becoming known as the path of the great chariot. The great scholar Dignāga, who had ninety-nine hundred thousand sections of texts in mind, also composed extensive treatises, among which the commentary on the Twenty Thousand Verse Prajnaparamita Sutra, "Destroyer of Harm," and the commentaries on the Dharmadharmatavibhanga, emphasized the definitive meaning of the Madhyamaka tenets. Although he was a great elucidator of this system, this lineage no longer exists today. Fourthly, the definitive meaning of the Madhyamaka tenets in general, and the three Dharmas of Maitreya, were widely propagated by excellent and numerous disciples such as Dignāga and Sthiramati. However, since the unique aspects were difficult for others to comprehend, they were transmitted from ear to ear to the best students, and the texts of the Lama and the Dharmadharmatavibhanga were hidden as treasures. Therefore, the two ornaments (Abhisamayalankara) and the three distinctions (Madhyantavibhaga) were translated and explained by translators Paltsak and Zhang Yeshe De during the early propagation of Buddhism. Later, the root text and commentaries of the Uttaratantra and the Dharmadharmatavibhanga were found when Lord Maitripa saw light emanating from a hole in a stupa. When he searched for what was there, he found the volumes of these treatises. After praying to the venerable Maitreya, Maitreya appeared manifestly in the clouds and bestowed excellent teachings. He gave these teachings to Pandit Gawé Drakpa. When he went to Kashmir in the guise of a beggar, in the auspicious city of Upe, from a lineage of great scholars who had been Panditas for many generations, a Brahmin named Rinchen Dorje, who was learned in all internal and external tenets and had attained accomplishments, known as the first great pillar of U-Tsang, his son, the eldest son of Pandit Sugata, Pandit Sajjana, known as the Holy One, recognized him as a scholar and listened to these two treatises. Then