Tibetan
དྲི་མ་མ་དག་པ་འཁོར་བའི་གནས་སྐབས་སུ་སེམས་ཅན་དུ་བརྗོད་ཅིང་དབྱིངས་དེ་ལའང་རིགས་སམ་ཁམས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ། དག་པ་དང་མ་དག་པ་གཉིས་ཀ་ལྡན་པའི་སྐབས་སུ་ལམ་ཞུགས་ཀྱི་གང་ཟག་ཏུ་བརྗོད་ཅིང་དབྱིངས་ཀྱི་ལྡོག་ཆ་ནས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་དུ་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན། མཐོང་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཙམ་ལྡོག་ནས་དགེ་འདུན་དང་། བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་ཆ་ནས་ལམ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ཁྱད་པར་དང་བཅས་པའི་ཆ་ནས་འགོག་པའི་བདེན་པའོ། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐབས་སུ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་སོགས་བརྗོད་ཅིང་དབྱིངས་དེའང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ལྡོག་པས་ཕྱེ་ན་བྱང་ཆུབ་དང་། ཡོན་ཏན་དང་། ཕྲིན་ ལས་ཏེ་གསུམ་མོ། །དེས་ན་ནང་གསེས་ཀྱི་དབྱེ་བས་རྡོ་རྗེའི་གནས་བདུན་དུའང་གསུངས་ཤིང་། འཁོར་ལོ་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱི་ངེས་དོན་མཐའ་དག་དེར་འདུས་པར་རྟོགས་པར་བླ་མོད། དང་པོའི་ངེས་དོན་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་ཇི་ལྟར་འདུ་ན། དམན་ལམ་གྱི་སྦྱང་གཞི་སྦྱོང་བྱེད་སྦྱངས་འབྲས་གསུམ་ཀ་དྲི་མ་དང་བཅས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་འདུ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བསྟན་བཅོས་འདིའི་བསྟན་བྱའི་གཙོ་བོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་ཚུལ་ཡིན་པ་དང་། དེ་ལ་འཁོར་ལོ་གསུམ་གྱི་ངེས་དོན་མཐའ་དག་འདུ་བ་ཤེས་པར་བྱས་ནས། སྙིང་པོ་དེའང་གང་ཡིན་སྙམ་ན་སྤྱིར་གསུང་རབ་རྣམས་ལས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་དང་། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའམ་སེམས་ཅན་ཏེ་རྣམ་པ་བཞི་ལ་བརྗོད་པར་མཛད་ཅིང་། འདི་ཉིད་ལས་ཆོས་སྐུ་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། རིགས་ཏེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་གསུམ་དང་། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང་དོན་རྣམ་པ་བཞི་ལ་བཤད་དོ། །དེ་དག་རྣམས་ཀྱང་གོང་སྨོས་གནས་སྐབས་གསུམ་ གྱི་དབང་དང་དྲང་ངེས་ལ་དགོངས་པའི་བརྗོད་ཚུལ་ཡིན་ལ། དེ་དག་གང་ནས་བཤད་ཅིང་གང་ཟག་གང་གིས་རྩལ་དུ་བཏོན་སྙམ་ན། སྤྲོས་བྲལ་ནི་འཁོར་ལོ་བར་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་ངེས་དོན་ཡིན་ཅིང་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་རྗེས་འབྲངས་དང་བཅས་པས་ལུང་རིགས་ཀྱི་སྒོ་མང་པོས་གསལ་བར་མཛད། འོན་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རང་བཞིན་ལ་སོགས་པའི་མཚན་གཞི་ནི་དབུ་མ་རིག་ཚོགས་ལས་བཤད་པ་རིག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྙེད་པའི་མེད་པར་དགག་པ་ཉིད་དུ་འཕགས་ཡུལ་གྱི་ཐལ་རང་གི་སློབ་དཔོན་ཕལ་ཆེར་བཞེད་ཅིང་། བོད་ཀྱི་དབུ་མ་རང་སྟོང་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི་མེད་དགག་ཁོ་ནར་ནན་གྱིས་བསྒྲུབས། དེ་ལྟ་བུའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའིསྙིང་པོར་ལེགས་ལྡན་ཞབས་ཀྱིས་རྟོག་གེ་འབར་བར་བཤད་ཅིང་ཟླ་བས་ཀྱང་དོན་གྱིས་བཞེད་པ་དང་། རྣམ་གྲོལ་སྡེ་དང་སེང་གེ་བཟང་པོས་མེད་དགག་གི་སྟོང་ཉིད་ལ་རིགས་དང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དང་། ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོས་ཆོས་སྐུར་ཡང་བཤད་པས་དོན་གྱིས་སྙིང་པོར་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་རྗེས་དཔག་ཚད་མས་རྙེད་པའི་མེད་པར་དགག་པའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ནད་ ཆེན་དུ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་འཆིང་བ་ཆེན་པོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་འཁོར་ལོ་ཐ་མར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་འཇུག་པའི་དོན་གྱིས་ཀྱང་ཁྱད་པར་འཕགས་སོ། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་ནི་འཁོར་ལོ་བར་མཐའ་གཉིས་དང་སྔགས་རྒྱུད་རྣམས་ནས་གསལ་བར་གསུངས་ཤིང་། རྒྱུད་བླ་མ་དང་མདོ་སྡེ་རྒྱན། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་པ་དང་སེམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་བསྟོད་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་སོགས་ནས་དེ་ཉིད་སྙིང་པོ་ཡིན་པ་གསལ་ལ་རྒྱས་པར་བཤད་དོ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ལ་གཤེགས་སྙིང་དུ་བཤད་པ་ནི། ལང་ཀར་གཤེགས་པ། རྒྱན་སྟུགདཔལ་ཕྲེང་གིས་ཞུས་པ། རྡོ་རྗེ་མགུར་ལ་སོགས་པ་ལས་མང་དུ་འབྱུང་ཞིང་། སེམས་ཙམ་པའི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་ཁས་ལེན་ནོ། །སེམས་ཅན་སྙིང་པོར་བཤད་པ་ནི། སྒྲོན་གསལ་ལས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། འདི་ཉིད་ལས། ཁམས་ནི་གནས་སྐབས་གསུམ་དག་ཏུ། །མིང་གསུམ་གྱིས་ནི་བསྟན་པ་ཡིན། །ཅེས་སོགས་གསུངས་སོ། །འདི་ཉིད་ གསུངས་པའི་དོན་རྣམས་འོག་ཏུ་རྒྱས་པར་འབྱུང་ཡང་། འདིར་མདོ་ཙམ་སྨོས་ན། སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་སེམས་ཅན་ཚོགས་ཞུགས་ཕྱིར། །རང་བཞིན་དྲི་མེད་དེ་ནི་གཉིས་མེད་དེ། །སངས་རྒྱས་རིགས་ལ་དེ་འདྲས་ཉེར་བཏགས་ཕྱིར། །འགྲོ་ཀུན་སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་གསུངས། །ཞེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ལ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ལ་ཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོར་བརྗོད་པ་དང་གཅིགསེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལའང་སྙིང་པོར་གསུངས་པ་དང་གཉིས། སེམས་ཅན་ལ་ཡོད་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་དང་འདྲ་བའི་ཆ་གང་ཡིན་པ་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཡིན་ཏེ། རིགས་ནི་ཤིན་ཏུ་འདྲ་བའི་དོན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རིགས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མིང་བཏགས་ནས་སྙིང་པོར་བཤད་པ་སྟེ་གསུམ་ནི་རིམ་བཞིན་ཆོས་སྐུ། དེ་བཞིན་ཉིད། རིགས་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ཡིན་ལ། དང་པོ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ དངོས་ཡིན་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་སྙིང་པོ་བཏགས་པ་བ་དང་། བར་པ་ནི་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས་ཀའི་ཆ་འཛིན་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་སྙིང་པོ་གཉིས་ཀ་དངོས་ཡིན་ལ། ཐ་མ་ནི་སྙིང་པོ་དངོས་ཡིན་ཅིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཏགས་པ་བ་ཡིན་པ་འགོས་ལོས་བཞེད་ཅིང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་གནས་བཞི་སྤྱི་ལ་འཇུག་པའང་ཤེས་པར་བྱའོ། །རིགས་དང་ཁམས་དང་ས་བོན་སོགས་རྣམ་གྲངས་སུ་གྱུར་ཅིང་ཁམས་ཞེས་པ་རྒྱུའི་དོན་མ་ཡིན་ཏེ་མ་གསལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྙིང་པོ་ཞེས་པའི་སྒྲ་དོན་ཀྱང་གནས་པས་ཁམས་ཞེས་བྱ་སྟེ་པད་ངན་ནང་སངས་རྒྱས་སོགས་དཔེ་དགུ་དོན་དགུ་པོ་རྣམས་ངོ་བོ་དངོས་གནས་སུ་ཡོད་པ་ལ་ཕྱི་ནས་སྒྲིབ་བྱེད་གཞན་གྱིས་བསྒྲིབས་ཏེ་གནས་པས་ཁམས་ཀྱི་དཔེར་མཛད་ཅིང་། ཆོས་དབྱིངས་དེ་རིགས་དང་ཁམས་སུའང་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གརྦྷའི་སྒྲ་ཤུན་པས་གཡོགས་པའི་དབུས་ན་ཡོད་པ་ལ་འཇུག་པས། དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་གཞི་དུས་སུ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་བསྒྲིབས་ཤིང་དེའི་དབུས་ན་ཡོད་པར་སྣང་བ་དང་། ཧྲྀ་ད་ཡ་ཞེས་པ་བཅུད་དམ་མཆོག་ལ་འཇུག་པས། དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཉིད་ ཆོས་ཀུན་གྱི་བཅུད་དམ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དང་། སཱ་ར་སྲ་ཞིང་བརྟན་པ་ལ་འཇུག་པས། དེ་བཞིན་ཉིད་ནམ་དུའང་འགྱུར་བ་མེད་པའི་དོན་དུ་གཟུང་བར་བྱའོ། །དྲུག་པ་ནི། སྤྱིར་གཞི་དུས་སུ་ཤེས་བྱའི་གནས། ལམ་དུས་སུ་ལྟ་བའི་ཡུལ། འབྲས་དུས་སུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་སྟེ་གསུམ་ཀའང་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟེང་ནས་འཇོག་པ་ནི་རྗེ་བཙུན་བྱམས་པའི་གཞུང་མཐའ་དག་གི་བཞུགས་ཚུལ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན། མངོན་རྒྱན་དུ། སྒྲུབ་པ་ཡི་ནི་རྟེན་གྱུར་པ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་། །ཞེས་པ་ཉིད་སྦྱང་གཞིར་བཞག་ནས། སྦྱོང་བྱེད་སྒྲུབ་པ་བཞིའམ་སྦྱོར་བ་བཞི། སྦྱང་བྱ་མཐོང་སྒོམ་གྱི་སྤང་བྱ་མཐའ་དག་སྤངས་པའི་འབྲས་བུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་པར་འཆད། འདིར་སྦྱང་གཞི་ཁམས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ། སྦྱོང་བྱེད་ཆོས་ལ་མོས་པ་སོགས་བཞིའི་མིང་ཅན་དང་ཡོངས་སྦྱོང་དྲུག་ཅུས་སྦྱང་བྱ་ཆགས་སོགས་དྲི་མ་དགུ་དང་སྒྲིབ་པ་གསུམ། ཆོས་ལ་ཁོང་ཁྲོ་སོགས་བཞི་པོ་སྦྱངས་པའི་བྲལ་འབྲས་ཆོས་སྐུ་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་བཅས་མངོན་དུ་འགྱུར་བར་བཤད་པས། དེ་དག་ཆོས་སྐད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཙམ་ལས་དོན་གཅིག་
Chinese
在不净的轮回状态中，被称为有情，而此界也被称为种姓或界，如来藏。在具有清净和不清净两种状态时，被称为入道的补特伽罗，从界的角度来说，则转变为法和僧。例如，仅从见道的智慧转变，即为僧；从无间道的角度来说，即为道；从具有殊胜解脱道的角度来说，即为灭谛。在极度清净的佛陀状态中，被称为善逝等，而此界也被称为法身。如果从转变的角度来区分，则有菩提、功德和事业三者。因此，从内在的区分来说，也说是金刚七处。了知后二法轮的一切意义都包含于此，至关重要。那么，最初法轮的意义，即人无我，如何包含于此呢？下劣道的所断、能断、断果三者，都包含于具有垢染的真如中。因此，这部论典所诠释的主要内容是如来藏的道理，并且要知道三法轮的一切意义都包含于此。那么，这个藏是什么呢？一般来说，在所有经论中，都说离戏论的空性、心之自性光明、阿赖耶识、菩提萨埵或有情这四种。而在此论中，则宣说了法身、真如和种姓这三种自性，以及不分别和义这四种共相。这些也都是根据上述三种状态的权衡和不了义而说的。那么，这些是从哪里宣说的，又是被谁所阐扬的呢？离戏论是第二法轮及以上的意义，圣者龙树及其追随者以众多经论之门而阐明。然而，空性和自性等名相的基础，在《中观理聚论》中所说的是以理智的力量所获得的无遮止，印度大多数随应派和自续派的论师都这样认为。而藏传佛教的中观自空论者则极力主张唯有无遮止。是这样的观点。
English
In the impure state of samsara, it is referred to as sentient beings, and that realm is also called the lineage or realm, the Tathagatagarbha. When possessing both purity and impurity, it is referred to as a person who has entered the path, and from the aspect of the realm, it transforms into Dharma and Sangha. For example, merely transforming from the wisdom of the path of seeing is Sangha; from the aspect of the uninterrupted path, it is the path; from the aspect of possessing the distinguished path of liberation, it is the truth of cessation. In the state of the utterly pure Buddha, it is referred to as Sugata, etc., and that realm is also called Dharmakaya. If distinguished from the aspect of transformation, there are three: Bodhi, qualities, and activities. Therefore, from the internal distinctions, it is also said to be the seven vajra places. It is crucial to realize that all the meanings of the latter two wheels are included therein. So, how is the meaning of the first wheel, the selflessness of the person, included therein? The object to be purified, the agent of purification, and the result of purification of the inferior path are all included in the Suchness that possesses defilements. Therefore, the main subject matter of this treatise is the doctrine of the Tathagatagarbha, and it should be known that all the meanings of the three wheels are included therein. So, what is this essence? Generally, in all the scriptures, it is said to be the emptiness free from elaboration, the luminosity of the nature of mind, the Alaya-vijnana, and the Bodhisattva or sentient beings, these four aspects. And in this very text, the three self-natures of Dharmakaya, Suchness, and lineage, and the four common characteristics of non-conceptualization and meaning are explained. These are also statements made in consideration of the power and provisionality of the above-mentioned three states. So, from where are these explained, and by whom are they elucidated? Freedom from elaboration is the meaning of the middle wheel and above, and the noble Nagarjuna and his followers clarified it with many doors of scripture and reasoning. However, the basis of terms such as emptiness and nature, as explained in the Madhyamaka collections of reasoning, is the negation of existence attained by the power of intelligence, which is held by most Indian Prasangika and Svatantrika teachers. And the Tibetan Madhyamaka Svatantrika proponents strongly assert only the negation of existence. Such is the view.
Chinese
对于空性，具德贤（Lekden Zhap）论师说，如来藏是“理智之火”，月称（Chandrakirti）论师也以其含义认可了这一点。解脱部（Vimuktisena）和师子贤（Simhabhadra）认为，在无遮的空性中，有种姓和自性身。智慧藏（Yeshe Nyingpo）也说这是法身，因此在意义上他们也认为这是心髓。然而，通过后验量获得的对不存在的否定，被认为是菩萨的大病，因为它本身也变成了概念的巨大束缚。因此，在最后的法轮中，通过进入非概念的意义，它也变得卓越。心的自性光明，在中、后法轮和密宗经典中都有明确的阐述。在《宝性论》、《大乘庄严经论》、龙树（Nagarjuna）的《法界赞》、《心金刚赞》和《菩提心释》等中，都明确而广泛地阐述了这一点是心髓。将阿赖耶识说成是如来藏，在《楞伽经》、《宝积经》、《胜鬘经》、《金刚歌》等经典中多有出现，唯识宗的论师们也如字面意义一样地承认它。将有情说成是心髓，在《明灯论》中说：“一切有情皆是如来藏。”并且，在此论中说：“界在三种状态中，以三种名称来表示。”等等。虽然此论所说的意义将在下文详细阐述，但在此简要说明：因为佛陀的智慧进入有情众生之中，自性无垢，那是无二的。因为佛陀的种姓与此相似，所以说一切众生都具有佛陀的心髓。意思是，因为佛陀的智慧进入一切有情众生之中，所以进入有情的佛陀智慧被称为如来藏。一是心的自性没有暂时的污垢，这种如是性在佛陀和一切有情中没有差别地存在，因此也称其为心髓。二是众生所具有的蕴等与佛陀相似的部分是佛陀的种姓，种姓是非常相似的意思，因此。
English
Regarding emptiness, Lekden Zhap said that the essence of the Tathagata is the "fire of intellect," and Chandrakirti also acknowledged this in meaning. Vimuktisena and Simhabhadra considered that in the emptiness of non-affirmation, there are the bodies of lineage and essence. Yeshe Nyingpo also said that this is the Dharmakaya, so in meaning, they also considered it the heart essence. However, the negation of non-existence obtained through inferential cognition is said to be a great disease for Bodhisattvas, because it itself becomes a great bondage of concepts. Therefore, in the final turning of the wheel, it is also distinguished by entering into the meaning of non-conceptualization. The luminous nature of the mind is clearly stated in the middle and final turnings of the wheel and in the tantric scriptures. In the Uttaratantra, the Mahayanasutralamkara, Nagarjuna's Dharmadhatustava, the Cittavajrastava, and the Bodhicittavivarana, it is clearly and extensively explained that this is the heart essence. The statement that the alaya-vijnana is the Tathagatagarbha appears frequently in the Lankavatara Sutra, the Ratnagotravibhaga, the Srimaladevi Sutra, the Vajragiti, and so on, and the Mind-Only teachers acknowledge it literally. The statement that sentient beings are the heart essence is found in the Lamp Illuminating the Teachings, which says, "All sentient beings are the Tathagatagarbha." And in this very text, it says, "The realm is in three states, indicated by three names," and so on. Although the meanings spoken in this text will be explained in detail below, here is a brief mention: Because the Buddha's wisdom enters the assembly of sentient beings, the self-nature is stainless, and that is non-dual. Because the Buddha's lineage is similar to this, it is said that all beings have the heart essence of the Buddha. That is, because the Buddha's wisdom enters all sentient beings, that Buddha's wisdom that enters sentient beings is called the Tathagatagarbha. First, the nature of the mind is without temporary defilements, and this suchness exists without difference in the Buddha and all sentient beings, so it is also called the heart essence. Second, the aggregates and so on that sentient beings have, which are similar to the Buddha, are the Buddha's lineage, and lineage means very similar, therefore.