Tibetan
ན་འབྲས་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ནན་ཏན་དུ་བསྒོམ་དགོས་ལ། དེའི་གདམས་ངག་འདུན་པས་སྦྱོང་བའི་ཐབས་ཀྱི་རྩ་བ་ནི། སློབ་དཔོན་ཞི་བ་ལྷས། གང་ཞིག་བདག་དང་གཞན་རྣམས་ནི། །མྱུར་ཏུ་བསྐྱབ་པར་འདོད་པ་དེས། །བདག་དང་གཞན་དུ་བརྗེ་བྱ་བ། །གསང་བའི་དམ་པ་སྤྱད་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། འོག་ཏུ་འཆད་པའི་བདག་གཞན་བརྗེ་བའི་བསྒོམ་རིམ་ཁོ་ན་ཏེ། བློ་སྦྱོང་རིམ་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱང་འདི་ལས་འཕྲོས་པའི་ཡན་ལག་ཤ་སྟག་གོ །གསུམ་པ་ལ་གཉིས། གཞུང་ཁྲིད་དངོས་འཆད་པ་དང་། བརྒྱུད་པའི་ གདམས་པས་ཁ་སྐོང་པའོ། །དང་པོ་ལ་བདུན། སྔོན་འགྲོ་རྟེན་གྱི་ཆོས་བསྟེན་པ། དངོས་གཞི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱོང་བ། རྐྱེན་ངན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་དུ་བསྒྱུར་བ། ཚེ་གཅིག་གི་ཉམས་ལེན་དྲིལ་ནས་བསྟེན་པ། བློ་འབྱོངས་པའི་ཚད། བློ་སྦྱོང་གི་དམ་ཚིག །བློ་སྦྱོང་གི་བསླབ་བྱའོ། །དང་པོ་ནི། ཐོག་མར་སྔོན་འགྲོ་དག་ལ་བསླབ། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ལ་གཉིས། ཐུན་གྱི་སྔོན་འགྲོ་དང་། ཁྲིད་ཀྱི་སྔོན་འགྲོའོ། །དང་པོ་ནི་ཐུན་ལ་འཇུག་པའི་ཐོག་མ་ཐམས་ཅད་དུ། རང་གི་སྤྱི་བོར་པད་ཟླའི་གདན་ལ་རྩ་བའི་བླ་མ་ཞལ་འཛུམ་བག །སྐུ་གཟི་བརྗིད་དང་ལྡན་ཞིང་། ཐུགས་དམིགས་མེད་སྙིང་རྗེས་འགྲོ་ལ་དགོངས་ཏེ་བཞུགས་པ། རྩ་བརྒྱུད་བླ་མ་ཀུན་འདུས་ཀྱི་ངོ་བོར་བསམ། མོས་གུས་དུང་དུང་བའི་ངང་ནས་སྤྲོ་ན་བརྒྱུད་པའི་གསོལ་འདེབས་ཀྱང་བྱ། ཁྱད་པར་དུ། བླ་མ་ཡང་དག་པ་ཡོངས་ཀྱི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཆེན་པོས་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ། བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཁྱད་པར་ཅན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་མཛད་དུ་ གསོལ། །ཞེས་གསོལ་བ་ལན་བརྒྱ་སྟོང་དུ་བཏབ་པའི་མཐར། བླ་མ་དེ་ཉིད་རང་གི་སྤྱི་བོའི་ཚངས་བུག་ནས་མར་བྱོན། །སྙིང་འོད་ཀྱི་གུར་ཁང་སྒོང་ལྐོགས་ཁ་གྱེན་བསྟན་ལྟ་བུར་བཞུགས་པར་བསམ་ལ་མོས་གུས་དུང་བ་ཞིག་བྱ་བ་ནི་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ་ཐུན་འགོ་ཐམས་ཅད་དུ་གལ་ཆེའོ། །གཉིས་པ་ནི། དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ། འཆི་བ་མི་རྟག་པ། འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས། ལས་རྒྱུ་འབྲས་བསམ་པ་བཞི་པོ་ཁྲིད་གསར་བ་ཡིན་ན་ལམ་རིམ་ལྟར་རྒྱས་པར་འཆད་ཅིང་། རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་ངེས་སུ་བསྒོམ་དགོས་ལ། དམིགས་པའི་རྩ་བ་མདོར་བསྡུས་ལ་མོས་ན། ཆོས་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་དལ་འབྱོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་མི་ལུས་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ཐོབ་པ་ལ་རྒྱུ་དགེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྒྲུབ་དགོས། སེམས་ཅན་གྱི་ནང་ན་དགེ་བ་རྣམ་དག་བསྒྲུབ་པ་ཆེས་ཉུང་བས་འབྲས་བུ་དལ་འབྱོར་ཐོབ་པ་དཀའ། དུད་འགྲོ་ལ་སོགས་པ་འགྲོ་བ་གཞན་ལ་ལྟོས་ན་མི་ལུས་ཐོབ་པ་སྲིད་ཙམ་དུ་འདུག་པས། །བདག་གིས་ད་རེས་མི་ལུས་ ལན་ཅིག་ཐོབ་པ་འདི་ཆུད་ཟོས་སུ་མི་བཏང་བར་ཆོས་རྣམ་དག་ཅིག་ཅི་ནས་ཀྱང་བྱ། དེའང་ཚེ་ལ་ངེས་པ་མེད་ཅིང་འཆི་བའི་རྐྱེན་ཤིན་ཏུ་མང་། དེ་རིང་ཙམ་ཡང་མི་འཆི་བར་འདུག་པའི་གདིང་ཡང་མེད་པས། ད་ལྟ་ཉིད་ནས་དམ་པའི་ཆོས་ལ་འབད་དགོས། འཆི་བའི་ཚེ་དགེ་སྡིག་གཉིས་པོ་མ་གཏོགས་ཟས་ནོར་ལོངས་སྤྱོད་གནས་ལུས་དབང་ཐང་གང་ཡང་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་ཞིང་ཕན་པ་སྤུ་ཙམ་ཡང་མེད་པས་ཅིས་ཀྱང་དགོས་པ་མེད། ཤི་བའི་འོག་ཏུ་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་མ་གཏོགས་བདེ་བ་སྐྲ་རྩེ་ཙམ་མེད། དགེ་སྡིག་གི་ལས་ལས་བདེ་སྡུག་གི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ནི་བསླུ་བ་མེད་པས་སྡིག་པ་སྲོག་ལ་བབ་ཀྱང་མི་བྱེད། དགེ་བ་ཁོ་ན་འབད་པ་ཆེན་པོས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་ནན་ཏན་དུ་སྦྱང་། ཐུན་མཇུག་རྣམས་སུ་ཡན་ལག་བདུན་པ་ཅི་ནུས་དང་། །ཐུན་མཚམས་སུ་དམིགས་པའི་དོན་ལག་ལེན་དུ་འདེབས་པ་ནི་སྦྱོར་དངོས་ཐམས་ཅད་ལ་འགྲེ་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་དངོས་ གཞི་ལ་གཉིས། དོན་དམ་བྱང་སེམས་ཞར་བྱུང་དུ་བསྒོམ་པ། །ཀུན་རྫོབ་བྱང་སེམས་གཙོ་བོར་བསྒོམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཐུན་དང་ཐུན་མཚམས་སོ། །དང་པོ་ལ་སྦྱོར་བ་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་སོང་ནས། ལུས་དྲང་པོར་འདུག་སྟེ་དབུགས་ཕྱིར་འགྲོ་དང་ནང་འགྲོ་ལན་ཉེར་གཅིག་གི་བར་དུ་མ་འཁྲུགས་པར་བགྲངས་པས་བསམ་གཏན་གྱི་སྣོད་དུ་རུང་བར་འགྱུར་རོ། །དངོས་གཞི་ནི། ཆོས་རྣམས་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་བསམ། །ཞེས་གསུངས་པས། སྣོད་བཅུད་དངོས་པོའི་ཆོས་གཟུང་བའི་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་འདི་རྣམས་རང་གི་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་སྣང་ཁོ་ན་ཡིན་པས། དོན་ལ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་བསམ་ལ་འདུན་པ་ཅུང་ཟད་སྦྱང་། སེམས་ཉིད་བདེན་ནམ་སྙམ་ན། མ་སྐྱེས་རིག་པའི་གཤིས་ལ་དཔྱད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། རང་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ཅེར་གྱིས་བལྟས་པས་ཁ་དོག་དབྱིབས་སོགས་གང་དུའང་མ་གྲུབ་ཅིང་བྱུང་བའི་ཁུངས་མེད་པས་དང་པོར་མ་སྐྱེས། ད་ལྟ་ལུས་ཀྱི་ཕྱི་ ནང་ལ་སོགས་པ་གང་དུའང་མི་གནས། མཐར་འགྲོ་ཞིང་འགག་པའི་ཡུལ་མེད་པ་སྐྱེ་འགག་གནས་བྲལ་གྱི་རིག་པའི་གཤིས་ལ་སེམས་ཚོལ་གྱི་དཔྱད་པས་ཐག་ཆོད་ཀྱི་ངེས་ཤེས་ཐོབ་པར་བྱ། །དེའི་ཚེ་ལུས་སེམས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའོ་སྙམ་པ་དང་། སྟོང་པ་
Chinese
因此，必须认真修习世俗菩提心。而其以愿力修习的窍诀之根本是，寂天论师曾说：“何人欲速疾，救护自他者，应实行秘密，交换自他法。”如是所说，即是下文将要讲到的自他交换的修法次第。其他的修心次第也都是由此演变而来的分支。第三部分分为两点：宣讲正文引导，以及用传承的窍诀进行补充。第一部分分为七点：依止前行所依之法，修习正行菩提心，将恶缘转为菩提道，将一生的修法归纳起来修习，修心成熟的标准，修心的誓言，修心的学处。第一点是：首先要学习前行。如是所说，这又分为两种：一座的前行和引导的前行。第一种是，每次进入一座的开始，都要观想自己头顶的莲花月轮座上，根本上师面带微笑，身具光彩，心中以无缘大悲关照众生而安住。观想为根本传承上师总集之自性。以虔诚恭敬之心，如果愿意，也可以念诵传承祈请文。特别是，祈请真实的根本善知识大德加持我，使我心中生起慈悲菩提心。如是祈请百遍千遍之后，观想上师从自己头顶梵穴降临，安住在自己心间光明帐篷般的仰口向上的卵形空间中，生起虔诚恭敬之心，这是上师瑜伽，在每次一座的开始都非常重要。第二种是，暇满难得、死亡无常、轮回过患、业果这四种思维，如果是新的引导，就要按照道次第广讲，并且一定要修到心中生起。如果喜欢简略的观修要点，就要思维获得修法的所依——具足暇满的人身宝，需要修集圆满的善因。众生之中，能够清净修集善业的
English
Therefore, it is necessary to diligently cultivate the conventional Bodhicitta. The root of the method for cultivating it with aspiration is as stated by the master Shantideva: "Whoever wishes to quickly protect themselves and others should practice the secret and sacred exchange of self and others." As it is said, it is only the meditation sequence of exchanging self and others that will be explained below. Other mind-training sequences are also branches derived from this. The third part is divided into two points: explaining the actual text guidance and supplementing it with the lineage's instructions. The first part is divided into seven points: relying on the preliminary support Dharma, cultivating the actual Bodhicitta, transforming adverse conditions into the Bodhi path, summarizing the practice of one lifetime for cultivation, the measure of mind training accomplishment, the vows of mind training, and the precepts of mind training. The first point is: first learn the preliminaries. As it is said, this is divided into two: the preliminary of a session and the preliminary of guidance. The first is that at the beginning of each session, visualize on the lotus and moon seat on your crown the root guru with a smiling face, possessing radiant splendor, and abiding with his heart contemplating beings with unconditioned compassion. Contemplate as the essence of the collection of all root and lineage gurus. With a sincere and respectful mind, if you wish, you can also recite the lineage prayer. In particular, pray that the true and complete virtuous friend, the great spiritual teacher, bless me, and cause the special mind of loving-kindness, compassion, and Bodhicitta to arise in my mindstream. After praying in this way hundreds and thousands of times, visualize the guru descending from the Brahma aperture on your crown and abiding in the heart in a light tent-like, upward-facing oval space, and generate sincere respect and devotion. This is the Guru Yoga, which is very important at the beginning of each session. The second is the four thoughts of precious human rebirth, impermanence of death, faults of samsara, and karma and its effects. If it is a new guidance, it should be explained extensively according to the stages of the path, and it must be cultivated until it arises in the mind. If you prefer a concise meditation point, then think about obtaining the support for practice—the precious human body endowed with leisure and endowments—and you need to accumulate perfect virtuous causes. Among sentient beings, being able to purely accumulate virtuous deeds is extremely
Chinese
以少許的因緣獲得閒暇圓滿的果實是困難的。 相對於畜生等其他的有情，獲得人身似乎僅僅是個可能性。 因此，我這次獲得人身一次，無論如何也不會讓它白白浪費，一定要做清淨的佛法。 而且，生命沒有定準，死亡的因緣非常多。 甚至連今天都不會死的把握也沒有。 所以，現在就要努力修持聖法。 死亡的時候，除了善惡之外，食物、財物、享受、住所、身體、權勢，任何東西都不會跟隨，也沒有絲毫的幫助，所以絕對不需要。 死後，由於業力的影響，無論投生到六道中的哪一道，除了痛苦之外，連一絲一毫的安樂都沒有。 從善惡之業產生苦樂的果報是不虛妄的，所以即使喪命也不會作惡。 應當努力精勤地修善，要如此殷重地修習。 在每座修法的結尾，盡力修持七支供，在座間休息時，將所緣的意義付諸實踐，這應當應用於所有的加行和正行。 第二、正行有二：將勝義菩提心作為附帶而修持；將世俗菩提心作為主要而修持。 第一個又分為二：座上和座間。 第一個，加行是上師瑜伽之後，身體端正地坐著，將呼吸的出入不紊亂地計數二十一次，這樣就能成為堪能修習禪定的法器。 正行是：「諸法觀如夢。」 如是說，器情世間的法，顯現為所取的對境，這些都是自心的錯覺，實際上沒有絲毫真實成立的，就像夢中的顯現一樣。 如此思維，並稍作串習。 如果心想：心性是真實的嗎？ 則應當「觀察未生覺性之體性。」 如是說，仔細觀察自心的本質，由於沒有成立任何顏色、形狀等，也沒有產生的來源，所以最初沒有產生。 現在也不安住於身體的內外等任何地方。 最後也沒有去往和止息之處，應當透過尋找心的觀察，對遠離生滅住的覺性之體性，獲得決定的定解。 那時，應當想：身心一切都是空性的。 空性
English
It is difficult to obtain the fruit of leisure and endowment with few causes. Compared to other beings such as animals, obtaining a human body seems to be just a possibility. Therefore, I will definitely not waste this one time I have obtained a human body, but will definitely practice pure Dharma. Moreover, life is uncertain and there are many causes of death. There is no certainty that I will not die even today. Therefore, I must strive to practice the holy Dharma right now. At the time of death, nothing will follow except good and evil, and there will be no benefit whatsoever from food, wealth, enjoyment, dwelling, body, or power, so they are absolutely unnecessary. After death, due to the power of karma, no matter which of the six realms one is born into, there is nothing but suffering, not even a hair's breadth of happiness. The result of happiness and suffering arises from the actions of good and evil, which is infallible, so one should not commit evil even if it costs one's life. One should diligently strive to do only good, and practice this earnestly. At the end of each session, practice the seven-branch prayer as much as possible, and during the breaks between sessions, put the meaning of the object of focus into practice, which should be applied to all preliminary and main practices. Second, the main practice has two parts: meditating on ultimate bodhicitta as an adjunct, and meditating on relative bodhicitta as the main practice. The first has two parts: session and between sessions. The first, the preliminary practice is after guru yoga, sitting with the body upright, counting the outgoing and incoming breaths without disturbance up to twenty-one times, so that one becomes a suitable vessel for meditation. The main practice is: "Consider all phenomena as dreams." As it is said, all phenomena of the container and its contents, appearing as objects to be grasped, are merely illusions of one's own mind, and there is not even a little bit of true existence, just like the appearances in a dream. Think like this and cultivate a little familiarity. If you think, "Is the nature of mind real?" then you should "Examine the nature of unborn awareness." As it is said, by staring intently at the essence of one's own mind, since no color, shape, etc., is established, and there is no source of arising, it is unborn in the beginning. Now it does not abide anywhere, such as inside or outside the body. In the end, there is no place to go or cease, and one should obtain a definite understanding of the nature of awareness that is free from arising, ceasing, and abiding, through the investigation of searching for the mind. At that time, one should think that all body and mind are empty. Emptiness