Tibetan
། ཚོགས་པ་ཕལ་མོ་ཆེ་ནི་བཀའ་གདམས་ནས་བརྒྱུད་པའི་ལམ་རིམ་གྱི་སྒོ་ནས་ཁྲིད་པར་མཛད་ཅིང་བཀའ་ སྲོལ་འདི་ཐམས་ཅད་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་དགོས། བཀའ་གདམས་ནས་བརྒྱུད་པ་ལའང་རྒྱ་ཆེན་སྤྱོད་པའི་རྒྱུད། ཟབ་མོ་ལྟ་བའི་རྒྱུད། ཉམས་ལེན་བྱིན་རླབས་ཀྱི་རྒྱུད་པ་གསུམ་དུ་ཡོད་པ་ལས། ཕྱི་མ་འདི་ཏཻ་ལོ་ནཱ་རོ་ནས་བརྒྱུད་པས་དོན་གྱི་གནད་གཅིག་ཏུ་འབབ་པར་ངེས། སྤྱིར་ཐེག་པ་གསུམ་གང་རུང་དུ་རིགས་སད་པའི་གང་ཟག་སོ་སོའི་ལམ་གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྲིད་པར་བྱ་བས་ས་མཚམས་དང་རྣམ་གྲངས་དུ་མར་འགྱུར་མོད། འདིར་ནི་རང་དོན་དང་ཚེ་འདིའི་དོན་གཉེར་སྤུ་ཙམ་མེད་པར་འགྲོ་དྲུག་དྲིན་ཅན་ཕ་མར་ཤེས་ནས་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་རྫོགས་སངས་སྒྲུབ་པ་ལ་ཆེས་རིངས་པའི་གང་ཟག་གིས་ཉམས་སུ་བླང་བྱའི་དབང་དུ་བྱས་ལ། དེ་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་རིགས་ཅན་དབང་པོ་རྣོ་བ་དག་ཡིན་མོད། འོན་ཀྱང་གང་ཟག་གི་དབང་པོ་ན་འཕོ་བས་དབང་པོ་བརྟུལ་པོ་ལས་རྣོན་པོ་དང་། རིགས་དམན་ཅིང་མ་སད་པ་ལས་རིགས་མཆོག་སད་པ་དང་། གདམས་ངག་གི་སྣོད་དུ་མི་རུང་བ་ལས་སྣོད་རུང་དུ་འགྱུར་བ་སྲིད་པས། དེ་ལྟ་བུའི་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བར་ བྱ་བའི་ཕྱིར་ཁྲིད་རིམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔོན་འགྲོའི་ཆོས་ཉམས་སུ་བླངས་པས་དངོས་གཞི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བའི་སྐལ་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་བའོ། །སྔོན་འགྲོའི་ཆོས་དེ་ལའང་རིང་བ་བརྒྱུད་པའི་དང་། ཉེ་བ་དངོས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་ལས། ཐོག་མ་སྐྱེས་བུ་ཆུང་འབྲིང་དང་། ཕྱི་མ་ལ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ལམ་དུ་ཇོ་བོ་རྗེས་བཤད་ཅིང་། དེ་དང་མཐུན་པར་རྗེ་དྭགས་པོ་རིན་པོ་ཆེས་ཀྱང་ཆོས་བཞིར་གསུངས་ལ། དེ་དག་ཀྱང་སྔ་མ་སྔ་མ་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས། ཁྲིད་སྟོན་པ་ལའང་རབ་རང་ལའང་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མཐར་ཕྱིན་ཅིང་སློབ་མའི་རྒྱུད་ཚོད་ཤེས་པ་དགོས། དེ་ལྟ་མིན་ཀྱང་ཞུས་ལོ་ཐོབ་ལོ་སྒོམ་ལོ་ཙམ་དུ་མ་བཞག་པར་རང་གིས་རྡོ་རུས་གཏུགས་ནས་བསྒོམས་པའི་ཉམས་མྱོང་ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་མེད་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དང་སྒོ་བསྟུན་ནས་ཁྲིད་པ་ཞིག་དགོས། གཞན་ཟོག་པོའི་འུར་ཁྲིད། འདོད་པོ་ཆེའི་དཔུང་ཁྲིད། ཤེས་ཆུང་གི་དཔེ་ཁྲིད། སྐུ་ཆེན་གྱི་ཡོམ་ཁྲིད་རྣམས་སྤངས་ལ། པཎྜི་ཏའི་ཚིག་ཁྲིད། སྒོམ་ཆེན་གྱི་སྨར་ཁྲིད། རྣལ་འབྱོར་པའི་མྱོང་ཁྲིད། རྟོགས་ལྡན་གྱི་དགོངས་ཁྲིད། རྒན་མོའི་མཛུབ་ཁྲིད་རྣམས་ནི་དོན་དང་མཐུན་ནོ། །ཁྲིད་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དེའང་ལེ་ལོ་གཡེང་བའི་རྐྱེན་གྱིས་མ་ཁྱེར་བར་བྱ་དགོས་ཏེ། རང་གི་རིག་པ་འདི་ཅོལ་ཆུང་། ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་འདི་བཀྲག་ཆེ་ཞིང་བསླུ་བྲིད་ལ་མཁས་པས་ཁོའི་དབང་དུ་ཤོར་དོགས་ཡོད། དེ་མི་འཆོར་བའི་ཕྱིར་སྔོན་འགྲོ་དངོས་གཞི་རྗེས་གསུམ་རིམ་གྱིས་སྟོན་དགོས་པ་ལས། དང་པོ་སྔོན་འགྲོ་ལ། ཐུན་མོང་གི་སྔོན་འགྲོ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྔོན་འགྲོ། ཁྱད་པར་གྱི་སྔོན་འགྲོ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ཐུན་མོང་གི་སྔོན་འགྲོ་བཞི་ནི། དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ། འཆི་བ་མི་རྟག་པ། ལས་རྒྱུ་འབྲས། འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་སྒོམ་པ་བཞི་ཡིན་པ་ལས། དང་པོ་ནི། ཐོག་མར་དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའི་གོ་བ་དང་ངེས་པ་རྙེད་པ་དགོས་པས་ཐར་རྒྱན་ལས། རྟེན་ནི་མི་ལུས་རིན་ཆེན་མཆོག །ཅེས་པ་ལྟར། དལ་འབྱོར་གྱི་མི་ལུས་རིན་པོ་ཆེ་ཞེས་པ་མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་སྒྲུབ་བར་མི་ཁོམ་པའི་བྱ་བ་ངན་པས་དལ་བས་ན་དལ་བ། མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་སྒྲུབ་པའི་བྱ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ པས་འབྱོར་བས་ན་འབྱོར་བའོ། །ཡང་ན་དགེ་བ་ལ་མོས་པ་དལ་བ། དགེ་བ་ལག་ཏུ་ལེན་པས་འབྱོར་པའོ། །ཡང་ན་མི་ཁོམ་པའི་གནས་བརྒྱད་སྤངས་པས་དལ་བ། འབྱོར་པ་བཅུ་དང་ལྡན་པས་འབྱོར་པ་ཞེས་གསུངས་པའོ། །མི་ཁོམ་པའི་གནས་བརྒྱད་ནི། ཆོས་མངོན་པར། དམྱལ་བ་ཡི་དྭགས་དུད་འགྲོ་དང་། །ཀླ་ཀློ་ཚེ་རིང་ལྷ་དང་ནི། །ལོག་ལྟ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྟོངས་པ། །ལྐུགས་པ་འདི་དག་མི་ཁོམ་བརྒྱད། །ཅེས་དང་། འབྱོར་པ་བཅུ་ནི། མི་ཉིད་དབུས་སྐྱེས་དབང་པོ་ཚང་། །ལས་མཐའ་མ་ལོག་གནས་ལ་དད། །ཅེས་རང་འབྱོར་ལྔ་དང་། །སངས་རྒྱས་བྱོན་དང་ཆོས་བསྟན་དང་། །བསྟན་པ་གནས་དང་དེའི་རྗེས་འཇུག །གཞན་ཕྱིར་སྙིང་ནི་བརྩེ་བའོ། །ཞེས་གཞན་འབྱོར་ལྔ་སྟེ་བཅུའོ། །དེ་རྣམས་ལ་དལ་བ་བརྒྱད་དང་འབྱོར་བ་བཅུ་ལྡན་གྱི་མི་ལུས་རིན་པོ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །རྙེད་པར་དཀའ་ཞིང་ཕན་ཐོགས་ཆེ་བས་རིན་པོ་ཆེ་དང་ཆོས་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རིན་པོ་ཆེ་ཞེས་བྱ། ཁྱད་པར་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལམ་ཚེ་གཅིག་ལ་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པ་ནི་ངེས་པར་ལྷོ་འཛམ་ བུ་གླིང་པའི་མི་ལུས་ཁམས་དྲུག་དང་ལྡན་པའི་རྡོ་རྗེའི་ལུས་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཞིང་འདི་ལྟ་བུ་ནི་སྔོན་དགེ་བ་སྤྱད་ཅིང་སྡིག་པ་སྤངས་ཚོགས་བསགས་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཤིན་ཏུ་ནས་དཀོན་པའོ། །གང་ལ་ལྟོས་ནས་རྙེད་པར་དཀའ་ན་མི་ཁོམ་པའི་གནས་བརྒྱད་ཀྱི་ནང་ནས་དམ་པའི་ཆོས་སྒྲུབ་ཏུ་ཡོད་པའི་མི་ལུས་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ཤིན་ཏུ་དཀོན་པས་ད་ལམ་ཆོས་བྱར་ཡོད་པའི་དལ་འབྱོར་གྱི་མི་ལུས་འདི་ཉིན་མོའི་སྐར་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞིང་། གང
Chinese
大多数的僧团都以噶当派传承的道次第方式引导，所有这些规矩都必须遵循。噶当派的传承也有广行派、深观派、实修加持派三种，其中后者是从泰洛那若巴传承下来的，肯定会归于一个要点。一般来说，无论在哪一个三乘中，都要引导各自觉醒的人从高到高的道路，所以会有很多界限和类别。这里是指那些丝毫没有为自己和今生着想，而是将六道众生视为恩重如山的父母，为了他们而迅速成就圆满正觉的人所应修持的。虽然他们是大乘种姓的利根者，但是由于众生的根器会转变，迟钝的根器会变得敏锐，低劣且未觉醒的种姓会觉醒为 श्रेष्ठ种姓，不适合作为诀窍之器者会变得堪能，因此，为了完全调伏他们，修持所有引导次第的前行法，会成为正行在相续中生起的有缘者。前行法也分为远传承和近传承两种。最初是下士、中士，之后是上士道的道次第，这是觉窝杰（阿底峡尊者）所说的。与此相符，杰达波仁波切（冈波巴大师）也说了四法，而且这些也必须是前前引导后后。引导者最好是自己也具备断证功德，并且了解弟子的根器。即使不是这样，也不要只是停留在闻法几年、获得几年、禅修几年，而是要与自己通过艰苦修行而生起的无误体验相符地引导。要舍弃虚假的喧嚣引导、贪得无厌的势力引导、知识浅薄的例子引导、大人物的摇摆引导。班智达的词句引导、禅修者的精妙引导、瑜伽士的体验引导、证悟者的意境引导、老妇的指点引导，这些都与意义相符。修持引导时，不要被懒惰和散乱所控制，因为自己的觉性是
English
Most of the Sanghas are guided through the stages of the path transmitted from the Kadampa tradition, and all these rules must be followed. The Kadampa tradition also has three lineages: the lineage of vast conduct, the lineage of profound view, and the lineage of practice and blessing. The latter is transmitted from Tailopa Naropa and is sure to converge on one essential point. In general, in any of the three vehicles, each individual who has awakened their lineage should be guided from higher to higher paths, so there will be many boundaries and categories. Here, it refers to those who have no concern for their own benefit or the affairs of this life, but who regard the six realms of beings as kind parents, and who are most eager to attain perfect enlightenment for their sake, and who should practice. Although they are sharp-witted individuals of the Mahayana lineage, since the faculties of beings can change, dull faculties can become sharp, inferior and unawakened lineages can awaken into superior lineages, and those who are unsuitable as vessels for pith instructions can become suitable. Therefore, in order to completely subdue them, practicing the preliminary practices of all the stages of guidance will make them fortunate ones in whom the main practice will arise in their continuum. The preliminary practices are also divided into distant transmission and close transmission. Initially, there are the paths of the lesser and intermediate persons, and later the path of the great person, as taught by Jowo Je (Atisha). In accordance with this, Je Dagpo Rinpoche (Gampopa) also spoke of the four dharmas, and these must also be preceded by the preceding ones. The guide should ideally have perfected qualities of abandonment and realization and know the capacity of the disciples. Even if this is not the case, one should not just remain in hearing for a few years, gaining for a few years, and meditating for a few years, but should guide in accordance with how one's own unmistaken experience has arisen through arduous practice. Abandon false noisy guidance, greedy powerful guidance, guidance with examples of little knowledge, and the swaying guidance of great figures. The word guidance of a Pandit, the subtle guidance of a meditator, the experiential guidance of a yogi, the intentional guidance of a realized one, and the pointing guidance of an old woman are all in accordance with the meaning. When practicing the guidance, one should not be carried away by laziness and distraction, because one's own awareness is
Chinese
嗡。外面的事物光鲜亮丽且擅长迷惑，因此有被它掌控的危险。为了不被它掌控，必须依次讲述前行、正行、后行这三个部分。首先是前行，分为共同前行、不共同前行、特殊前行三种。首先是共同前行四法：暇满难得、死亡无常、业果、轮回过患。首先是暇满难得：首先需要获得暇满难得的理解和定解，如《解脱庄严宝论》所说：“所依人身极珍贵”。所谓暇满的人身，是指为了成办增上生和决定胜，没有空闲去做恶业，所以是“暇”；为了成办增上生和决定胜，具有圆满的条件，所以是“满”。或者说，对善法有兴趣是“暇”，能够实际修持善法是“满”。或者说，远离了八无暇处是“暇”，具有十圆满是“满”。八无暇处在《俱舍论》中说：“地狱饿鬼及旁生，边地长寿天及邪见，佛不出世及喑哑，是为八种无暇处。”十圆满是：“人身、生于中土、诸根具足、不造颠倒业、信处为信依。”这是五种自圆满。“佛陀出世、讲说正法、教法住世、入于圣教、悲悯有情众。”这是五种他圆满。总而言之，具有八暇和十满的人身，才称为暇满人身。因为难以获得且利益巨大，所以和珍宝、正法一样被称为“珍宝”。特别是，要在一生中成就金刚乘的菩提，就必须是南赡部洲具有六界的人身，这个金刚身才是唯一，而这样的身体是往昔行善断恶、积累资粮的结果，所以非常稀有。从哪个角度来说难以获得呢？从八无暇处中，能够修持正法的人身非常稀有，所以现在能够修法的暇满人身，就像白天的星星一样稀少。
English
Oṃ. External objects are bright and adept at deception, so there is a danger of being controlled by them. In order not to be controlled by them, it is necessary to explain the preliminary practices, the main practices, and the subsequent practices in order. First, the preliminary practices are divided into three types: common preliminary practices, uncommon preliminary practices, and special preliminary practices. First, the four common preliminary practices are: the difficulty of obtaining leisure and endowment, impermanence of death, karma and its results, and contemplating the faults of samsara. First, the difficulty of obtaining leisure and endowment: First, it is necessary to obtain understanding and certainty of the difficulty of obtaining leisure and endowment, as stated in the Ornament of Liberation: "The basis, the human body, is the supreme jewel." The so-called leisure and endowment of the human body means that in order to accomplish higher rebirth and definite goodness, there is no leisure to do evil deeds, so it is "leisure"; in order to accomplish higher rebirth and definite goodness, it has perfect conditions, so it is "endowment." Or, having an interest in virtue is "leisure," and being able to actually practice virtue is "endowment." Or, abandoning the eight states of no leisure is "leisure," and possessing the ten endowments is "endowment." The eight states of no leisure are stated in the Abhidharma: "Hell beings, hungry ghosts, and animals, borderlands, long-lived gods, and wrong views, no Buddhas appearing, and being mute, these are the eight states of no leisure." The ten endowments are: "Human body, born in the central land, faculties complete, not engaging in inverted actions, having faith in the object of faith." These are the five self-endowments. "Buddha appearing, teaching the Dharma, the teachings abiding, entering the holy teachings, having compassion for sentient beings." These are the five other-endowments. In short, the human body that possesses the eight leisures and ten endowments is called the leisure and endowment of the human body. Because it is difficult to obtain and has great benefits, it is called a "jewel" like jewels and the Dharma. In particular, in order to achieve enlightenment in one lifetime on the path of Vajrayana, it must be the human body of Jambudvipa with the six elements, this Vajra body is the only one, and such a body is the result of practicing virtue, abandoning evil, and accumulating merit in the past, so it is very rare. From what perspective is it difficult to obtain? Among the eight states of no leisure, the human body that can practice the holy Dharma is very rare, so the leisure and endowment of the human body that can practice the Dharma now is as rare as a star in the daytime.