Tibetan
་སྒོར་ཞུགས། བླ་མ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་མཇལ་ཏེ་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་མཐུན་རྐྱེན་མ་ལུས་པ་ཚང་ནས་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་བྱེད་དུ་ཡོད་པ་ནི་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རྙེད་པ་ལས་ཀྱང་དོན་ཆེ་མོད། འོན་ཀྱང་རང་ཉིད་ཚེ་འདི་པ་ཙམ་ཀྱི་ཆེད་དུ་མཁས་བཙུན་བཟང་གྲུབ་གྲགས་པ་དོན་གཉེར་གྱིས་བླ་འདོད་ཙམ་སེམས་ཕུག་ཏུ་འཆང་ནས་སྒྲུབ་ཁང་ལོ་ཟླའི་གྲངས་ཚང་བ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་བྱས་ཏེ། བསམ་སྦྱོར་རྣམ་དག་དང་ཉམས་ལེན་ཚད་ལྡན་ཞིག་མ་བྱུང་ན། ཡོན་སྦྱོར་བ་པོའི་སྦྱིན་བདག་བསླུས། སྒྲུབ་པ་པོ་རང་ཉིད་སྐྱེ་བ་གཏན་གྱི་འདུན་མ་འཆུགས་པར་འགྱུར་བ་སོགས་ཉེས་སྐྱོན་བསམ་ལས་འདས། དེས་ན་ཐོག་མ་ཉིད་ནས་ཚེ་ཕྱི་མ་ཕན་ཆད་གཞན་དོན་དུ་ཐར་པ་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པའི་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། སྦྱོར་བ་ཆོས་ཕྱིར་དཀའ་སྤྱད་དང་སྙིང་རུས་བརྩོན་འགྲུས་དྲག་པོས་ལོ་གསུམ་ཙམ་དུ་མ་ཟད་ཚེ་དང་སྒྲུབ་པ་མཉམ་པར་བཀའ་བརྒྱུད་གོང་མའི་རྣམ་ཐར་གྱི་རྗེས་སུ་སློབ་པའི་ཆོས་རྣམ་པར་དག་པ་ཞིག་བྱེད་དང་མི་བྱེད་ཐུབ་དང་མི་ཐུབ་རང་གིས་རང་ལ་བསམ་གཞིག་བརྟག་དཔྱད་ལེགས་པར་བྱས་ནས། གཟོད་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པ་ལས། རང་གར་མ་བརྟགས། གཞན་ཟེར་ཅལ་སྒྲོགས་ལྟ་བུས་སྒྲུབ་པ་ལ་ཞུགས་པས་ནི། འབྲས་བུ་གར་ཡང་ཕྱིན་པར་མི་འགྱུར་བས་སྤང་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པར་ངེས་ཤིང་ཐག་ཆོད་པ་ན། དང་པོའི་སེམས་ཀྱིས་འཕེན་པ་ནི་ས་བོན་བཏབ་པ་དང་འདྲ་ཞིང་། གྲོ་ནས་བྲ་སྲན་ལ་ལོ་འདབ་འབྲས་བུ་སོ་སོར་སྨིན་པ་ལྟར་འབྱུང་བས་སེམས་བསྐྱེད་སྐྱོན་མེད་རྣམ་པར་དག་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། དེ་ཡང་འཇམ་མགོན་བློ་གྲོས་མཐའ་ཡས་ཀྱིས་ཞལ་སྔ་ལས། ཐོག་མར་འདུན་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མ་སོང་བས་གཞི་ལེགས་པ་དང་། བར་དུ་བསྒྲུབ་བྱའི་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་གསུམ་ཉམས་སུ་ལོན་པས་གཞན་དག་མགུ་བ། མཐར་བསྒྲུབས་པའི་འབྲས་བུ་ཆུད་ཟོས་སུ་མ་ཤོར་བས་རང་བློ་བདེ་བ་ཞིག་དགོས་པ་བཅའ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྤྱི་སྡོམ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། དེ་ལ་དང་པོ་འདུན་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཇི་ལྟར་དགོས་ན། རིན་པོ་ཆེའི་ཕུང་པོའི་མདོ་ལས། འོད་སྲུང་དགེ་སློང་གང་དག་དགོན་པའི་གནས་སུ་འགྲོ་བར་འདོད་ན། ཆོས་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཡིད་ལ་བསམ་པར་བྱའོ། །བརྒྱད་གང་ཞེ་ན། །རང་གི་ལུས་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱའོ་སྙམ་པ་༡དང་། སྲོག་ཡོངས་སུ་བཏང་བར་བྱའོ་སྙམ་པ་༢དང་། བཀུར་བསྟི་རྣམས་སྤང་བར་བྱའོ་སྙམ་པ་༣དང་། ཆགས་ཤིང་སྲེད་པ་ཐམས་ཅད་སྤང་བར་བྱའོ་སྙམ་པ་༤དང་། རི་ཁྲོད་
Chinese
入于（修行）之门。与上师善知识相遇，具备所有修法的顺缘，能够将修行作为核心要义，这比获得如意宝还要意义重大。然而，如果自己仅仅为了今生，追求贤善、持戒、精进、成就、名声，心中只怀着虚假的希求，仅仅满足于在修行处所度过几年光阴，而没有清净的意乐和如法的修持，就会欺骗供养者施主，修行者自己也会偏离生生世世的愿景，等等过失不可思议。因此，从一开始就要具备为了来世乃至究竟，为了利益他人而修持解脱和菩提的清净发心，并且为了佛法而精进苦行，以坚韧的毅力和勇猛的精进，不仅要修持三年，还要将生命与修行融为一体，效仿噶举派历代上师的传记，进行清净的修行。能否做到这一点，自己要好好地思考、观察、分析。只有这样，才能真正进入修行。如果未经自己审慎思考，只是听信他人空洞的言论就盲目地进入修行，最终将一无所获，因此应当避免。此后，如果确定无疑地决定进入修行， 最初的发心就像播种一样，如同小麦、青稞、荞麦、豆类各自成熟为不同的枝叶和果实一样，因此必须具备无垢清净的发心。对此，蒋贡·洛哲·塔耶曾亲口说过：最初，愿望不走向歧途，这是基础良好；中间，如实修持所要修持的见、修、行三者，令他人满意；最终，所修之果不被浪费，自己内心感到安乐，这是戒律的总纲。如是所说。那么，最初的愿望如何才能不走向歧途呢？《宝积经》中说：光明守护，如果有些比丘想要前往寂静处，应当心中忆念八种法。哪八种呢？心想应当完全舍弃自己的身体，这是第一；心想应当完全舍弃自己的生命，这是第二；心想应当舍弃所有的恭敬，这是第三；心想应当舍弃所有的贪恋和欲望，这是第四；（心想应当前往）寂静的处所
English
Entering the gate (of practice). Meeting a lama, a virtuous spiritual friend, and having all the conducive conditions for practicing the Dharma, being able to make practice the core essence, is more meaningful than finding a wish-fulfilling jewel. However, if one is only for the sake of this life, pursuing the reputation of being learned, disciplined, virtuous, accomplished, and famous, harboring only a superficial desire in one's heart, and being content with just spending a few years in a retreat place, without pure intention and proper practice, one will deceive the patrons who provide support, and the practitioner themselves will deviate from the vision of lifetimes, and so on, the faults are beyond imagination. Therefore, from the very beginning, one must have the pure intention to practice liberation and enlightenment for the benefit of others, for the sake of future lives and beyond, and for the sake of the Dharma, one must engage in diligent asceticism, with unwavering perseverance and fierce effort, not only for three years, but also integrate life and practice, following the biographies of the Kagyu lineage's previous masters, and engage in pure practice. Whether one can do this or not, one must carefully think, observe, and analyze oneself. Only then can one truly enter practice. If one enters practice blindly without careful consideration, just listening to others' empty words, one will ultimately gain nothing, so it should be avoided. After that, if one is certain and determined to enter practice, The initial intention is like planting a seed, just as wheat, barley, buckwheat, and beans each mature into different branches, leaves, and fruits, so one must have an immaculate and pure intention. In this regard, Jamgon Lodro Thaye himself said: Initially, the aspiration does not go astray, which is a good foundation; in the middle, one truly practices the view, meditation, and conduct to be practiced, pleasing others; in the end, the fruit of practice is not wasted, and one's own mind feels at ease, which is the general summary of the precepts. As it is said. So, how can the initial aspiration not go astray? The Sutra of the Heap of Jewels says: Light Protector, if some monks want to go to a solitary place, they should keep eight dharmas in mind. Which eight? Thinking that one should completely abandon one's body, this is the first; thinking that one should completely abandon one's life, this is the second; thinking that one should abandon all reverence, this is the third; thinking that one should abandon all attachment and desire, this is the fourth; (thinking that one should go to) a solitary place
Tibetan
དུ་རི་དྭགས་ལྟར་གནས་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་༥དང་། དགོན་པར་གནས་པའི་སྤྱོད་པ་གང་ཡིན་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་༦དང་། ཆོས་ཀྱི་འཚོ་བས་གནས་པ་༧དང་། ཉོན་མོངས་པས་འཚོ་བར་མི་བྱའོ་སྙམ་པ་༨སྟེ། དེ་ནི་ཆོས་བརྒྱད་ཅེས་བྱའོ། །དགེ་སློང་དགོན་པ་བས་གང་ཡིད་ལ་བྱ་བ་དེ་ཡིད་ལ་བྱས་ནས་དགོན་པའི་གནས་སུ་གནས་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། མདོར་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་རྒྱབ་ཏུ་བསྐྱུར་ ནས། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་འདུན་པས་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་དགོས། ཆོས་རྗེ་འཇིག་རྟེན་གསུམ་མགོན་གྱི་གསུང་ལས། རྟེན་འབྲེལ་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་རགས་ལས་པས་ཤིན་ཏུ་གཟབ་པ་གལ་ཆེ། ནམ་ཞིག་རི་ལ་འགྲོ་བའི་དུས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་རྟོག་པ་གཞན་གྱི་འདྲེས་མེད་པ་གཅིག་དགོས་པས་གྲོགས་པོའམ་གཞན་ཁྱད་གསོད་ཀྱིས་རི་ལ་འགྲོ་ན་ཅི་བསམ་མི་འགྲུབ། ཁྱིས་ཆུ་འབོག་པ་བཞིན་རང་ཇེ་ངན་ལ་འགྲོ་བ་ཡིན། གཞན་དབང་དུ་འདུ་བ་དང་ཟས་ནོར་འདོད་ཡོན་གྱི་བསམ་པས་རི་ལ་འགྲོ་ན་རང་གི་སྡོམ་པ་ཡང་འཆོར་ལ་གཞན་གྱིས་སྡིག་པ་ཡང་བསགས་ཤིང་མི་དད་པའོ། །ཞེ་སྡང་གི་བསམ་པས་རི་ལ་འགྲོ་ན་ཐམས་ཅད་རང་ལ་སྡང་ཞིང་སྐུར་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་འོང་བ་ཡིན། ང་རྒྱལ་གྱིས་བསམ་པས་རི་ལ་འགྲོ་ན་རང་གི་རྒྱུད་ལ་ཡོན་ཏན་མི་སྐྱེ། ཟས་གོས་བཅས་བདར་གྱི་བསམ་པས་རི་ལ་འགྲོ་ན་ལྟོ་གོས་ཀྱིས་ཕོངས་ཤིང་ཡོད་པ་རྣམས་དང་བྲལ། རང་འདོད་གཅིག་པུ་ཡི་བསམ་པས་རི་ལ་འགྲོ་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་འདྲ་བས་གཞན་གྱི་དོན་མི་འབྱུང་། རྐྱེན་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་དང་ཉེས་དམིགས་མི་ཤེས་པར་གཏི་མུག་གིས་རི་ལ་འགྲོ་ན་དགེ་སྦྱོར་མི་འཕེལ་བ་དང་། བོགས་མི་ཐོན་པ་དང་ཆོ་དགུ་རེད་པ་ཡིན་གསུངས། དེ་ལྟར་མི་འོང་བའི་ཐབས་ཤིག་ཞུ་བྱས་པས། འོ་ཁྱེད་རང་དབང་ཆེ་མོད་ངས་རྟག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་ཚོགས་སུ་བཤད་པ་དེ་ཡིན། དེ་ལྟར་བྱམས་པ་དང་ཆས་ནས་རི་ལ་འགྲོ་ན་མི་མཐུན་ཐམས་ཅད་ཞི་ཞིང་གར་ཡང་བཀྲ་ ཤིས་པ་ཡིན། སྙིང་རྗེ་དང་ཆས་ནས་རི་ལ་འགྲོ་ན་གཞན་དོན་འབྱུང་། དགའ་བ་དང་ཆས་ནས་རི་ལ་འགྲོ་ན་ལྷ་འདྲེ་མི་གསུམ་གྱིས་ཡིད་དུ་སྙན་པ་ཐོབ། བཏང་སྙོམས་དང་ཆས་ནས་རི་ལ་འགྲོ་ན་སྣང་བ་དབང་དུ་འདུ་བ་ཡིན། ཚད་མེད་པ་བཞིས་རི་ལ་འགྲོ་ན་ཕྲིན་ལས་བཞིས་རང་གཞན་གྱི་དོན་འགྲུབ། ཡང་ཡི་དམ་ལྷའི་གདུང་བ་དང་ཆས་ནས་རི་ལ་འགྲོ་ན་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ། བླ་མར་གདུང་བ་དང་ཆས་ནས་རི་ལ་འགྲོ་ན་
Chinese
五、心想：应当像鹿一样住在寂静处；六、心想：应当学习住在寂静处的一切行为；七、以佛法为生；八、心想：不以烦恼为生。这被称为八法。比丘，应当随心所欲地住在寂静处。如是说。总之，必须将世间的一切事务抛在脑后，以获得无上菩提的愿望而投入修行。法王觉滚（འཇིག་རྟེན་གསུམ་མགོན，1143-1217）说：一切缘起都依赖于菩提心，因此必须非常谨慎。如果有一天要去山上，必须具备不掺杂其他念头的菩提心，如果因为朋友或轻视他人而去山上，那么一切所想都不会成功，就像狗喝水一样，只会让自己越来越糟。如果被他人支配，或者因为食物、财富、欲望的念头而去山上，那么自己的戒律也会丧失，还会让别人造恶业，并且失去信仰。如果带着嗔恨心去山上，那么一切都会憎恨自己，还会遭受诽谤等等。如果带着傲慢心去山上，那么自己的相续中不会生起功德。如果带着对食物和衣服的贪恋去山上，那么就会遭受衣食的匮乏，并且失去所有。如果只带着满足自己欲望的念头去山上，那么就和声闻乘一样，不会利益他人。如果不了解这些因素的原因和过患，而因为愚痴去山上，那么善行就不会增长，不会有任何成就，并且会一无所获。如果这样不行，那么就请教一个方法。哦，你很有权力，但我经常在法会上宣讲菩提心的利益。如果带着慈爱心去山上，那么一切不和谐都会平息，并且无论在哪里都会吉祥。如果带着悲心去山上，那么就会利益他人。如果带着喜悦心去山上，那么就会获得天、魔、人的欢喜。如果带着舍心去山上，那么现象就会被掌控。如果带着四无量心去山上，那么四种事业就会成就自他的利益。此外，如果带着对本尊神的虔诚去山上，那么就会获得共同的成就。如果带着对上师的虔诚去山上，那么
English
5. Thinking, "I should live in solitude like a deer;" 6. Thinking, "I should learn all the practices of living in solitude;" 7. Living by the Dharma; 8. Thinking, "I should not live by afflictions." These are called the eight dharmas. Bhikshus, you should dwell in solitude, contemplating whatever you wish in your mind. Thus it is said. In short, one must abandon all worldly affairs and engage in practice with the aspiration to attain unsurpassed great enlightenment. The Dharma Lord Jigten Sumgon (འཇིག་རྟེན་གསུམ་མགོན, 1143-1217) said: All dependent arising relies on the mind of enlightenment, therefore one must be very careful. If one goes to the mountains, one must have a mind of enlightenment unmixed with other thoughts. If one goes to the mountains because of friends or belittling others, then nothing one wishes will succeed. Like a dog drinking water, one will only become worse. If one goes to the mountains being controlled by others, or with thoughts of food, wealth, and desires, then one's own vows will be lost, and one will cause others to accumulate negative karma and lose faith. If one goes to the mountains with hatred, then everything will hate oneself, and one will suffer slander and so on. If one goes to the mountains with pride, then qualities will not arise in one's own mindstream. If one goes to the mountains with attachment to food and clothing, then one will suffer from lack of food and clothing, and one will lose everything one has. If one goes to the mountains with the thought of only satisfying one's own desires, then it is like the Hearer Vehicle, and one will not benefit others. If one does not understand the causes and faults of these factors, and goes to the mountains out of ignorance, then virtuous practice will not increase, there will be no accomplishment, and one will gain nothing. If this is not the case, then ask for a method. Oh, you have great power, but I always preach the benefits of the mind of enlightenment in the assembly. If one goes to the mountains with love, then all disharmony will be pacified, and everywhere will be auspicious. If one goes to the mountains with compassion, then one will benefit others. If one goes to the mountains with joy, then one will gain the delight of gods, demons, and humans. If one goes to the mountains with equanimity, then phenomena will be controlled. If one goes to the mountains with the four immeasurables, then the four activities will accomplish the benefit of oneself and others. Furthermore, if one goes to the mountains with devotion to the yidam deity, then one will attain common siddhis. If one goes to the mountains with devotion to the lama, then