Tibetan
་མ་ཡིན་ཏེ། རིམ་བཞིན་མུན་པའི་བྱེད་པས་སྟོང་པ་དང་། དེའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པས་མཚན་ཉིད་དང་མི་ལྡན་པ་དང་། མུན་པ་དང་པོར་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དགེ་བ་ཟག་བཅས་དང་མ་བསྒྲིབས་ལུང་མ་བསྟན་ལ་འཇོག་ལ། དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་ལ་ཡང་སོ་ཐར་དང་མིག་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པས་དེའི་བྱེ་བྲག་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་མི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་བཞི་ལྟ་བུའོ། །འོ་ན་ཉན་རང་གི་མུན་པ་མ་བཅོམ་མམ་བཅོམ། དང་པོ་ལྟར་ན་དེ་གཉིས་སྡུག་བསྔལ་མཐར་བྱས་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་གཅིག་མ་ཤེས་ཤིང་མ་སྤངས་པར་དུཿཁའི་མཐར་བྱེད་པར་ང་མི་སྨྲའོ་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྤངས་པ་ཐུན་མོང་མིན་པར་མ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལྟར་ཡིན་པས་སྐྱོན་དང་པོ་ལས་གྲོལ་ལ། སྐྱོན་གཉིས་པ་ཡང་མེད་དེ། དེ་གཉིས་ལ་གཏན་བཅོམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་མུན་པ་དང་པོའི་བག་ཆགས་མ་སྤངས་པ་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྤངས་པ་དང་། མུན་པ་གཉིས་པ་མངོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། མཽའུ་འགལ་གྱི་བུས་རང་གི་མ་འོད་ཟེར་ཅན་ན་ཡོད་པ་ཡུལ་གྱིས་བསྐལ་པས་མ་ཤེས་པ་དང་། ཤཱ་རིའི་བུས་ཁྱིམ་བདག་དཔལ་སྐྱེས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཐར་པའི་ཆ་མཐུན་བསྐྱེད་པ་དུས་རིང་པོས་བསྐལ་པས་མི་ཤེས་པ་ལ་སྟོན་པས་གཟིགས་པ་དང་། སྟོན་པས་ཤཱ་རིའི་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཤེས་སམ། གསོལ་པ་མ་འཚལ་ཏོ་ཞེས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མི་ཤེས་པ་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུས་འགྲོ་བ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་གནས་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་ཡུལ་འདི་ཡི་ཚེ་གང་ཟག་འདིས་བསམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་བྱས་པ་ལ་སོགས་པ་དོན་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་མི་ཤེས་པར་སྟོན་པས་མཁྱེན་པར་སྒྲ་གཅན་ཟིན་གྱིས་བསྟོད་པ་ལས་བཤད་དོ། །ཊཱི་ཀར་དེ་དག་ལ་ལ་ལ་གཅིག་ནས་བཞིའི་བར་དུའོ་ཞེས་པ་ནི་གང་ཟག་ལ་སྦྱར་ན་ཤེས་སྒྲིབ་ཆེ་ཆུང་ཅན་དུ་འགྱུར་བས་ཆོས་ལ་སྦྱར་ཏེ། འདི་ལྟར་འོད་ཟེར་ཅན་གྱི་མ་ནི་ཡུལ་བསྐལ་པ་མི་ཤེས་པ་གཅིག་པུ་ནས་དེའི་ས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་དུ་མ་ནི་གཅིག་པར་ཡིན་པའི་བར་ཞེས་འཆད་དེ། གང་ཟག་ལ་སྦྱར་ཡང་སྐྱོན་མེད་དོ། །ཆོས་གཅིག་མ་སྤངས་ན་ཞེས་པའི་མདོ་དང་ཡང་མི་འགལ་ཏེ། མུན་པ་དང་པོ་ངོ་བོ་ཐོབ་པ་ཆད་པའི་སྒོ་ནས་སྤངས་པས་མུན་པ་གཉིས་པ་ཡང་འདུན་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་སྒོ་ནས་སྤངས་པ་ཡོད་པ་སྟེ། མདོ་ལས། དགེ་སློང་དག་མིག་ལ་འདུན་པའི་འདོད་ཆགས་སྤོངས་ཤིག་དང་དེ་སྤངས་ན་མིག་དེ་སྤངས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེས་ན། དེ་དག་དང་སྤངས་ཙམ་དུ་ཁྱད་མེད་པ་དང་། བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་དང་། ངོ་བོ་ཐོབ་པ་ཆད་པས་གཉིས་ཀ་ལ་ཁྱད་ཡོད་པ་དང་། དང་པོ་སྤངས་ཙམ་ལ་ཁྱད་མེད་ལ་གཉིས་པ་སྤངས་པ་ལ་ཁྱད་ཡོད་པའོ། །དེ་ལྟར་སྤངས་པ་བསྟན་ནས་རྟོགས་པ་ནི། ཞིང་ཞེས་པས་བརྗོད་པའམ་དོན་གྱིས་གོ་བར་འགྱུར་ཏེ་སྤངས་པ་བས་ཡེ་ཤེས་སླ་བའམ་སྤོང་བྱེད་ནི་གཉེན་པོ་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་སོ། །གང་སྤེལ་ལྟར་ན། ཀུན་ལ་ཞེས་པས་སྤངས་པ་དང་། གཏན་ཞེས་པས་རྟོགས་པ་བསྟན་པར་བཞེད་དེ་ཤིན་ཏུ་ལེགས་སོ། །གང་ཞིག་སྤྱི་སྒྲ་ཡིན་ཡང་བྱེ་བྲག་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་གསུམ་ལས་སྐབས་ཀྱིས་བྱེ་བྲག་ལ་འཇུག་པ་ནི་སེནྡྷ་བ་འོན་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་པ་ན། ཆོས་སྟོན་འདྲེན་པའི་ཚེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་། རི་དྭགས་བཤོར་བའི་ཚེ་རྟ་དང་། ཁ་ཟས་ཟ་བའི་ཚེ་ལན་ཚྭ་དང་། ཁྲུས་ཀྱི་ཚེ་ཆུ་དང་། གཡུལ་དུ་འཇུག་པའི་ཚེ་རལ་གྲི་ལ་འཇུག་པ་ལྟ་བུའོ། །ཤུགས་ཀྱིས་འཇུག་པ་ནི་འདིར་འགའ་ཞིག་འོང་ངོ་ཞེས་བརྗོད་ན་ལྷས་བྱིན་ལ་སོགས་པ་འགྲོ་འོང་གི་བྱེད་པ་དང་བཅས་པ་ལ་གོ་བ་ལྟ་བུ། བྱེ་བྲག་གི་ཚིག་གིས་འཇུག་པ་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་དཀར་ཤམ་གོས་དཀར་པོ་གོན་པ་དེ་ཁྲིད་ལ་ཤོག་ཅེས་སྨྲས་ན་བྲམ་ཟེ་ལྷ་སྐྱིད་ཁོ་ན་གོ་བ་ལྟ་བུ་སྟེ་ཆོས་དེ་གཉིས་གཞན་ལ་མེད་པས་སོ། །དེ་ལྟར་གསུམ་ལས་འདིར་བྱེ་བྲག་གི་ཚིག་གིས་ཏེ། གང་ཞིག་སྤྱི་སྒྲ་ཡིན་ཡང་ཀུན་ལ་མུན་པ་བཅོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གསུམ་པོ་དེ་གཞན་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དོན་ནི་ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་ཉིད་འཁོར་བ་སྟེ་དེ་ཉིད་ལྟ་བ་དང་ཐེ་ཚོམ་གྱིས་བསྐྱོད་པས་གཡོ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དང་། སྲེད་པའི་རླན་དང་བཅས་པས་ཀུན་ཏུ་ཆགས་པའི་གནས་ཡིན་པ་དང་། བརྒལ་དཀའ་བ་དང་། ཐར་པར་འདོད་ན་ཡང་སྐམ་སར་གནས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པའི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ་བརྒལ་དགོས་པ་བཞིས་འདམ་ལྟ་བུ། དེ་ལས་འགྲོ་བ་རྣམས་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཆོས་སྟོན་པས་དྲང་བར་མཛད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ནས་ཞེས་པ་ནི་ཁྲུས་བྱས་ནས་ཁ་ཟས་ཟ་ཞེས་རིམ་པ་སྟོན་པའི་ཚིག་ཡིན་པ་ལ་རག་ན་ད་ཅི་ཞིག་བྱེད་ཅེ་ན། བསྟན་བཅོས་རབ་ཏུ་བཤད་པར་བྱའོ། །བསྟན་བཅོས་གང་ཞེ་ན། ཆོས་མངོན་པ་མཛོད་ཅེས་བྱ་བའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པ་ལས་འཆོས་ཤིང་འབྲས་བུ་ངན་འགྲོ་དང་སྲིད་པ་ལས་སྐྱོབ་པས་བསྟན་བཅོས་ཏེ། རྣམ་བཤད་རིགས་པ་ལས། ཉོན་མོངས་དགྲ་རྣམས་མ་ལུས་འཆོས་པ་དང་། །ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཆོས་མངོན་པའི་དོན། མཛོད་ཀྱི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། ཆོས་མངོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བཞི་ལས། དབྱེ་བ་ལ་བསྡུས་པའི་སྒོ་ནས་དོན་དམ་པའམ་མཚན་ཉིད་པའི་ཆོས་མངོན་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མ་མེད་པ་ཟག་མེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པའོ། །བརྡར་བཏགས་པ་ནི་ཆོས་མངོན་པ་མཚན་ཉིད་པ་དེ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་ཞུགས་པའི་ཤེས་རབ་སྐྱེས་ནས་ཐོབ་པ་དང་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། དེ་ཐོབ་པའི་ཐབས་སྟོན་པའི་བསྟན་བཅོས་གང་ཡིན་པའོ། །འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་རྒྱུ་ཡིན་པས་སོ། །དགོས་པ་ནི། དེའི་རྒྱུར་མཐོང་ནས་འཇུག་པའོ། །ཡང་ན་ཤེས་པ་དང་བསྟན་བཅོས་གཉིས། ཡང་ན་གཞུང་ལམ་འབྲས་གསུམ་མོ། །རྒྱས་པར་དབྱེ་ན་བཏགས་པ་བ་ལ་ལྔར་བྱས་ནས་དྲུག་གོ །གཉིས་པ་གྲངས་ངེས་པ་ནི། མངོན་པ་མ་ལུས་པ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་ངེས་ལ། རྒྱུ་ནི་ཐོབ་པར་ཞུགས་པའི་རྒྱུ་དང་། དེ་ཐོབ་པའི་ཐབས་སྟོན་པའི་རྒྱུའོ། །དང་པོ་ནི། ཟག་བཅས་ཀྱི་ཤེས་རབ་སྐྱེས་ཐོབ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐོས་བྱུང་དང་། དེ་ལས་བསམ་བྱུང་དང་། དེ་ལས་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་བྱུང་སྟེ་དེ་ཙམ་གྱིས་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་བཞིར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ཐོབ་པའི་ཐབས་སྟོན་པའི་བསྟན་བཅོས་སོ། །གསུམ་པ་རྗེས་འབྲང་བཅས་ན་ཞེས་འབྱུང་བས་འཁོར་དང་བཅས་ན་ཕུང་པོ་དུ་ཡིན་པ་ལ་གཉིས་ལས། མཚན་ཉིད་པ་ནི་ལམ་གསུམ་གྱི་ཟག་མེད་ཡིན་ལ། རྗེས་འབྲང་ནི་གཙོ་བོའི་སྟོབས་ཀྱིས་བྱུང་ཞིང་མི་འབྲལ་བ་སྟེ། དེ་ངོས་འཛིན་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ས་གང་ལ་བརྟེན་པ། རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དོན། འཁོར་ཕུང་པོ་དུ་ཡིན་པའོ། །དང་པོ་ལ། མཐོང་ལམ་ནི་བསམ་གཏན་ས་དྲུག་ལ་བརྟེན་ལ། ལམ་ཕྱི་མ་གཉིས་ནི་ཟག་མེད་ས་དགུ་ལ་བརྟེན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ས་དེའི་གནས་སྐབས་སམ་གཤིས་སུ་སྐྱེས་ཞེས་པའམ་ས་དེ་གང་གི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པ་ལ་ས་དེ་ལ་བརྟེན་ཞེས་བྱའོ། །གསུམ་པ་ལ་བསམ་གཏན་ས་དྲུག་གི་ལམ་གསུམ་ནི་འཁོར་ཕུང་པོ་ལྔ་སྟེ་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་གཟུགས་དང་། དངོས་གཞི་དང་པོ་གཉིས་ན་ཡིད་བདེ་དང་གསུམ་པ་ན་བདེ་བ་ས་གཞན་ན་བཏང་སྙོམས་ཏེ་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་རེག་པ་སོགས་མཚུངས་ལྡན་འདུ་བྱེད་དང་། མཚན་ཉིད་དང་མཐུན་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ཐོབ་པ་དང་རྗེས་ཀྱི་ཐོབ་པ་མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་སོ། །ལམ་ཕྱི་མ་གཉིས་གཟུགས་མེད་ས་གསུམ་ལ་བརྟེན་ན་གཟུགས་ཕུང
Chinese
不是的，因为次第以黑暗的作用为空，并且由于是它的对治品而不具备自性，并且因为黑暗已在先前说过。因此，安立于有漏善和无覆无记。而且，由于佛也有别解脱戒和眼等，所以它的差别就像下面出现的四种不了解的因。那么，声闻和独觉的黑暗没有断除吗？如果像第一种情况那样，那么他们两个就不是痛苦的止息者，因为经中说：如果一个法没有知晓和断除，我就不说能作痛苦的止息。如果像第二种情况那样，那么佛所断除的就不能成立为不共。如果像第二种情况那样，就能从第一个过失中解脱，而且也没有第二个过失，因为他们两个没有彻底断除。因为他们两个没有断除第一个黑暗的习气，所以佛断除了，并且第二个黑暗会显现。比如，目犍连之子不知道自己的母亲在光明中，因为地域经过了劫；舍利子不知道屋主吉祥生出家的解脱分，因为时间长久经过了劫，但导师却能看见；导师问舍利子：你知道如来（梵文，Tathāgata，梵文罗马拟音，tathāgata，汉语字面意思：如来）的戒蕴吗？回答说：我不知道。这是不知道佛的法。以及由异熟果，众生和界和生处等，此因缘境的此生，此人作了如此的想法等，不能很好地分别意义，导师却能知晓，如罗睺罗赞中所说。在 टीका 中说，那些有些是一个到四个之间，如果加在补特伽罗上，就会变成有大有小的所知障，所以加在法上，就像光明母不知道地域劫只是一个，到它的地佛的众多法是一个之间这样解释，即使加在补特伽罗上也没有过失。与“如果一个法没有断除”的经也不相违背，因为第一个黑暗从获得自性的断灭方面断除，所以第二个黑暗也从远离贪欲的欲求方面断除。经中说：比丘们，断除对眼的贪欲的欲求吧，如果断除了它，那么眼就被断除了。
English
It is not, because it is empty by the action of darkness in sequence, and because it does not possess characteristics because it is its antidote, and because darkness has already been spoken of previously. Therefore, it is established in wholesome contaminated and unobscured and unindicated. Moreover, since the Buddha also has individual liberation vows and eyes, etc., its distinction is like the four causes of not knowing that appear below. Then, have the darknesses of the Hearers and Solitary Realizers not been eliminated, or have they been eliminated? If it is like the first case, then those two will not be the enders of suffering, because it is said in the sutra: If one dharma is not known and not abandoned, I do not say that it can make an end to suffering. If it is like the second case, then what the Buddha has abandoned will not be established as uncommon. If it is like the second case, one will be freed from the first fault, and there will be no second fault, because those two have not completely eliminated it. Because those two have not abandoned the imprints of the first darkness, the Buddha has abandoned it, and the second darkness will manifest. For example, the son of Maudgalyayana did not know that his mother was in the light, because the region had passed through a kalpa; Shariputra did not know that the householder Auspicious had produced the part of liberation by going forth, because a long time had passed through a kalpa, but the Teacher could see it; the Teacher asked Shariputra: Do you know the aggregate of morality of the Tathagata? He replied: I do not know. This is not knowing the Dharma of the Buddha. And by the ripening fruit, beings and realms and birthplaces, etc., in this causal realm, in this life, this person has made such thoughts, etc., unable to distinguish the meaning well, but the Teacher knows it, as it is said in the praise by Rahula. In the Ṭīkā it is said that some of those are between one and four, if applied to a person, it will become an obscuration of knowledge of greater or lesser degree, so apply it to the Dharma, like this, the mother of light not knowing the regional kalpa is only one, to the many Dharmas of the Buddha of that land being one, this is how it is explained, even if applied to a person there is no fault. It is also not contradictory to the sutra "If one dharma is not abandoned", because the first darkness is abandoned from the aspect of the cessation of obtaining its own nature, so the second darkness is also abandoned from the aspect of being free from desire for longing. It is said in the sutra: Bhikshus, abandon the desire for longing for the eye, and if you abandon it, then the eye is abandoned.
Chinese
因此，与仅仅断除它们没有区别，与习气一起，以及本体获得的断灭，两者之间有区别，第一个仅仅是断除没有区别，第二个是断除有区别。这样，在显示断除之后，证悟是，用“田”这个词来表达或者用意义来理解，比断除更容易获得智慧，或者断除者是，对治是智慧的缘故。如果按照广释的说法，用“一切”这个词来表示断除，用“永远”这个词来表示证悟，这样认为非常好。如果某个词是总称，但有三种原因使其适用于特定情况，其中一种是根据情况适用于特定情况，例如说“送达婆来”，在引导讲法时，指的是声闻的僧团；在狩猎时，指的是马；在吃饭时，指的是盐；在洗澡时，指的是水；在战斗时，指的是刀。通过暗示来适用，例如说“这里会来一些人”，指的是天授等带有来回行为的人。通过特定的词语来适用，例如在婆罗门中说“把那个穿白色衣服的人带过来”，指的是婆罗门天授，因为这两种特质是其他人没有的。像这样，从三种情况来看，这里是通过特定的词语，即使某个词是总称，但因为断除一切黑暗等三种圆满是其他人没有的。利他方面，这三个界本身就是轮回，它们被见解和怀疑所驱动，因此是动摇的自性，并且与贪欲的湿气相连，因此是完全执着的地方，难以超越，即使想要解脱，也必须依赖于安住在干燥之地（指涅槃）的佛陀所教导的法来超越，这四种情况就像泥潭一样。因此，通过如实地宣讲正法来引导众生。第二，因为这个词是“之后”，意思是洗澡之后吃饭，表示顺序，如果依赖于此，现在该做什么呢？应该详细地解释论典。什么论典呢？就是《阿毗达磨俱舍论》。为什么称为论典呢？因为它可以从作为原因的烦恼中解脱出来，并且可以从作为结果的恶趣和有中拯救出来，所以称为论典。如《释量论》中说：能断除一切烦恼怨敌等。ོགས་གསུངས་སོ། །第三部分有二：法胜义，以及俱舍之义。第一部分是，所谓法胜义有四。分类上，以总摄的方式，胜义谛或自性法胜义，即是无有烦恼垢染的无漏智慧及其随行。假名安立是，为了获得自性法胜义，而进入的智慧，从生得、听闻、思惟和修习所生的有漏智慧，以及，显示获得它的方法之论典。安立的原因是，因为是因。必要是，视其为因而进入。或者，是智慧和论典二者。或者，是正行道、道、果三者。广而言之，假名安立者分为五，总共六。第二，数量决定是，所有胜义都决定是因和果。因是，进入获得之因，以及，显示获得它的方法之因。第一是，依于有漏的生得智慧，进而有听闻生，从听闻生进而有思惟生，从思惟生进而有世间的修所生，仅此就决定是获得果的四因。第二是，显示获得它的方法之论典。第三，因为说具有随行，所以具有眷属时，有多少蕴，有二。自性是，三道的无漏。随行是，由主的力量所生且不分离，认识它有三：所依的地，所依和能依之义，眷属有多少蕴。第一，见道依于六禅地，后二道依于九无漏地。第二是，说为生于该地的状态或自性中，或者，地生于何者的体性中，就称为依于该地。第三，六禅地的三道是眷属五蕴，即无漏的律仪色，以及，正行最初二者是怡悦，第三是快乐，其余地是舍，即受和想和触等相应行，以及，与自性相符的自性和获得与后得不相应的行，以及意之识。后二道依于三无色地时，色蕴
English
Therefore, there is no difference from merely abandoning them, along with the imprints, and the cessation of obtaining the entity, there is a difference between the two, the first is merely abandoning without difference, and the second is abandoning with difference. Thus, after showing abandonment, realization is, expressed by the word "field" or understood by meaning, it is easier to obtain wisdom than abandonment, or the abandoner is, the antidote is wisdom. According to the Extensive Commentary, the word "all" indicates abandonment, and the word "forever" indicates realization, which is considered very good. If a certain word is a general term, but there are three reasons for it to apply to a specific situation, one of which is that it applies to a specific situation according to the situation, for example, saying "Sendhava come here", when guiding the teaching, it refers to the Sangha of the Hearers; when hunting, it refers to the horse; when eating, it refers to salt; when bathing, it refers to water; when fighting, it refers to the sword. Applying by implication, for example, saying "Some people will come here", refers to Devadatta and others with the action of coming and going. Applying by specific words, for example, saying among the Brahmins, "Bring that person wearing white clothes", refers to the Brahmin Devaskya alone, because these two qualities are not possessed by others. Like this, from the three situations, here it is through specific words, even if a certain word is a general term, but because the three perfections such as destroying all darkness are not possessed by others. In terms of benefiting others, these three realms themselves are Samsara, they are driven by views and doubts, therefore they are of a wavering nature, and they are connected with the moisture of desire, therefore they are places of complete attachment, difficult to overcome, and even if one wants liberation, one must rely on the Dharma taught by the Buddha who dwells in the dry land (Nirvana) to overcome, these four situations are like a mud. Therefore, beings are guided by teaching the Dharma as it is. Second, because the word is "after", meaning eating after bathing, indicating the order, if relying on this, what should be done now? The treatise should be explained in detail. Which treatise? It is the Abhidharma Kosha. Why is it called a treatise? Because it can be liberated from afflictions as the cause, and it can be saved from evil destinies and existence as the result, therefore it is called a treatise. As it is said in the Commentary on Reasoning: It can cut off all the enemies of afflictions, etc.