Tibetan
ཕྱིར་རོ། །ཞུ་བ་དང་འདུལ་བྱེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི། ཁ་ཅིག མཚན་ཉིད་ལ་དོགས་པ་གཅོད་པ་ཞུ་བ། བྱ་བ་ལ་དོགས་པ་གཅོད་པ་འདུལ་བྱེད་ཅེས་སྨྲ་མོད། རང་ལུགས་ནི། གང་ཟག་སྤྱིའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བྱ་བ་འདི་དང་འདི་བྱས་ན་ཅི་འགྱུར་ཞུས་པའི་ལན་དུ་གསུངས་པ་ཞུ་བ་དང་། གང་ཟག་སོ་སོའི་བྱ་བ་ལ་དོགས་གཅོད་ཞུས་པའི་ལན་དུ་གསུངས་པ་འདུལ་བྱེད་དུ་འཇོག་གོ །གཉིས་པ་ནི། ལུང་སྡེ་བཞིས་སོ་ཐར་གྱི་མདོའི་དགོངས་པ་འགྲེལ་ཚུལ་ཅི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ལུང་རྣམ་འབྱེད་ཀྱིས་སོ་ཐར་གྱི་མདོའི་ཚིག་དོན་གཉིས་ཀ་རྒྱས་པར་འགྲེལ་པར་བྱེད་དེ། ཚིག་འགྲེལ་ཚུལ་ནི། རྩ་བར་དགེ་སློང་གང་བསླབ་པ་མ་ཕུལ་བསླབ་པ་ཉམས་པར་མ་བྱས་པ་ཞེས་པའི་ཚིག་འགྲེལ་པ་ལ། རྣམ་འབྱེད་དུ་དགེ་སློང་ནི་ལྔ་སྟེ། མིང་གི་དགེ་སློང་དང་། སློང་བའི་དགེ་སློང་དང་། ཁས་འཆེ་བའི་དགེ་སློང་དང་། དོན་དམ་པའི་དགེ་སློང་དང་། གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་དགེ་སློང་སྟེ་ལྔའོ། །འདིར་གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་དགེ་སློང་གཟུང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དོན་གྱི་ཆ་ཡང་རྒྱས་པར་འགྲེལ་ཏེ། རྣམ་འབྱེད་ལས། བསླབ་པ་འཆའ་བའི་རྒྱུ་གླེང་གཞི། བསླབ་པ་མ་བཅས་པའི་ཉེས་དམིགས། བཅས་པའི་ཕན་ཡོན། བཅས་པ་དང་འགལ་བའི་ལྟུང་བ། དམིགས་བསལ་ལྟུང་མེད། བསླབ་བྱ། ཕྱིར་བཅོས་པའི་ཚུལ་རྣམས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་གཞིས་སོ་ཐར་གྱི་མདོའི་ཚིག་དོན་གཉིས་ཀའི་ཆ་ཡང་རྒྱས་པར་འགྲེལ་ཏེ། ལོ་ཉི་ཤུ་མ་ལོན་པ་ལ་བསྙེན་རྫོགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་མི་ཆགས་པར་གསུངས་པ་དེས་ལོ་ཉི་ཤུ་ལོན་པ་མཐུན་རྐྱེན་དང་། མ་ལོན་པ་འགལ་རྐྱེན་དུ་བསྟན་པས་དེས་མཚོན་ནས་རང་བྱུང་བསྙེན་རྫོགས་བསྒྲུབ་པའི་འགལ་རྐྱེན་དང་བྲལ་ཞིང་མཐུན་རྐྱེན་ཚང་བའི་རྣམ་གཞག་རྒྱས་པར་འགྲེལ་པ་ལ། རབ་བྱུང་གི་གཞི་དང་། གླེང་གཞི་གསོ་སྦྱོང་གི་གཞིས་འགྲེལ། བརྟད་བྱུང་གི་སྤང་བའི་སྐབས་སུ་སྟོན་ཟླ་ཐ་ཆུང་གི་ཉར་ཞག་བཅུས་མ་ཚང་བ་ཚུན་ཆད་ཅེས་གསུངས་པ་ནི་དབྱར་ཁས་བླངས་ནས་དགག་དབྱེ་བྱེད་པ་ལ་ཞག་བཅུ་མ་ཚང་བ་ཚུན་ཆད་ཅེས་པའི་དོན་ཡིན་ལ། དེས་ན་དབྱར་དང་དགག་དབྱེའི་རྣམ་གཞག་རྒྱས་པར་འགྲེལ་པ་ལ་དབྱར་གྱི་གཞི་དང་། དགག་དབྱེའི་གཞི་གཉིས། སྤང་ལྟུང་དང་པོ་གསུམ་གྱི་སྐབས་སུ་གོས་ཟིན་པ་སྲ་བརྐྱང་མ་བཏིང་པ་ཞེས་གསུངས་པའི་སྲ་བརྐྱང་གི་རྣམ་གཞག་རྒྱས་པར་སྟོན་པ་ལ་སྲ་བརྐྱང་གི་གཞི། ཟླ་འཇོག་གི་སྤང་བའི་སྐབས་སུ་གོས་རྙེད
Chinese
返回。关于请问和调伏的区别是：有些人说，对法相的疑问进行断除是请问，对行为的疑问进行断除是调伏。但自己的观点是，就一般人而言，询问做了这个和那个会怎么样，回答所说的就是请问；对个人行为的疑问进行断除，回答所说的就安立为调伏。第二，律藏四部如何解释别解脱经的意趣？律分别以广大的方式解释别解脱经的词和义。解释词的方式是：根本中“比丘凡是未舍弃学处，未毁犯学处”的词句进行解释时，在律分别中说：“比丘有五种，即名称比丘、乞求比丘、自称比丘、真实比丘，以及通过羯磨和四事圆满的比丘，共有五种。此处是指通过羯磨和四事圆满的比丘。”像这样。意义方面也广大的解释，律分别中说：“为了显示受持学处的因由，未制定的过患，制定的利益，与制定相违的堕罪，特殊情况无堕罪，应学，以及事后改正的方式。”律藏根本也以广大的方式解释别解脱经的词和义，如说未满二十岁者不生起近圆戒，这表明二十岁是顺缘，未满二十岁是违缘，由此可以推知，对于成就自生近圆，远离违缘且具足顺缘的详细情况进行解释时，对出家的基础和依处进行了解释，在舍堕的部分中，甚至说了秋季末月的十日不足，这意思是说，从安居到解制，即使十日不足也包括在内。因此，对于安居和解制的详细情况进行解释时，有安居的基础和解制的基础两种。在最初三个舍堕的情况下，说了“已得之衣未铺设卧具”，对于卧具的详细情况进行广大的阐述，即卧具的基础。在寄宿的舍堕中，得到了衣服
English
Returning to the question, the difference between asking and taming is: Some say that resolving doubts about characteristics is asking, and resolving doubts about actions is taming. However, my own view is that, generally speaking, asking what would happen if one did this or that, and the answer given, is asking; resolving doubts about individual actions, and the answer given, is established as taming. Secondly, how do the four Vinaya texts explain the meaning of the Pratimoksha Sutra? The Vinaya-vibhanga extensively explains both the words and meaning of the Pratimoksha Sutra. The way of explaining the words is: When explaining the words in the root text, "A bhikshu who has not abandoned the training, who has not violated the training," the Vinaya-vibhanga says, "There are five kinds of bhikshus: the nominal bhikshu, the begging bhikshu, the self-proclaimed bhikshu, the true bhikshu, and the bhikshu who is fully ordained through karma and the four acts, there are five kinds. Here, it refers to the bhikshu who is fully ordained through karma and the four acts." Like this. The meaning is also extensively explained. The Vinaya-vibhanga says, "It is to show the cause of upholding the training, the faults of not enacting it, the benefits of enacting it, the transgressions that contradict the enactment, the exceptions where there is no transgression, what should be learned, and the way of correcting it afterwards." The Vinaya-vastu also extensively explains both the words and meaning of the Pratimoksha Sutra. For example, it says that the ordination of full ordination does not arise for those who are not yet twenty years old, which indicates that being twenty years old is a favorable condition, and not being twenty years old is an unfavorable condition. From this, it can be inferred that when explaining the details of achieving self-arising full ordination, being free from unfavorable conditions and possessing favorable conditions, the basis and foundation of ordination are explained. In the section on expiation, it even says that the ten days of the last month of autumn are insufficient, which means that even if ten days are insufficient from the summer retreat to the end of the retreat, it is included. Therefore, when explaining the details of the summer retreat and the end of the retreat, there are two foundations: the foundation of the summer retreat and the foundation of the end of the retreat. In the case of the first three expiations, it says, "Having obtained clothing, not spreading out a firm support," and the details of the firm support are extensively explained, that is, the foundation of the firm support. In the expiation of lodging, clothing was obtained.
Tibetan
་པ་དེས་གོས་ལྡང་ན་གོས་བྱེད་པ་དང་། མ་ལྡང་ན་རེ་བ་དང་བཅས་ཏེ་འཇོག་པར་གསུངས་པའི་གོས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་རྒྱས་པར་སྟོན་པ་ལ། སྤྱིར་བཏང་ལ་གོས་གཞི་དང་། དམིགས་བསལ་ལ་ཀོ་ལྤགས་ཀྱི་གཞི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་ནད་པ་རྣམས་ལ་ཕན་པ་སོ་སོར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་སྨན་གསུངས་པ་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་སོགས་གསུངས་པའི་སྨན་གྱི་རྣམ་གཞག་རྒྱས་པར་འགྲེལ་པ་ལ་སྨན་གཞི། བསྒོ་གྱུར་གྱི་ལས་ཞེས་སོགས་ལས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཟུར་ཙམ་གསུངས་པ་དེ་རྒྱས་པར་འགྲེལ་པ་ལ་ལས་གཞི། རྩ་བར་དབྱུང་བ་དང་མགུ་བའི་རྣམ་གཞག་ཟུར་ཙམ་གསུངས་པ་དེ་རྒྱས་པར་འགྲེལ་པ་ལ་ཀཽ་ཤམྦཱི་དང་། དམར་སེར་ཅན་གྱི་དང་། སྤོ་བའི་དང་། གང་ཟག་གི་གཞི་སྟེ་བཞི་དང་། མ་ངེས་པ་གཉིས་ཀྱི་སྐབས་སུ་ལྟུང་བ་གླེང་དྲན་བྱ་བའི་ཚུལ་གསུངས་པ་དེ་ལ། ལྟུང་བ་གླེང་བ་དང་། གླེང་ནས་ཇི་ལྟར་བྱ་བའི་ཚུལ་རྒྱས་པར་འགྲེལ་པ་ལ་གསོ་སྦྱོང་གཞག་པའི་གཞི། དབྱེན་བྱེད་ལྷག་མའི་སྐབས་སུ་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་ཞེས་གསུངས་པའི་དབྱེན་ལ་ལས་བྱེ་བ་དང་འཁོར་ལོ་བྱེ་བ་གཉིས་ལས་དང་པོ་རྒྱས་པར་འགྲེལ་པ་ལ་ཀཽ་ཤམྦཱིའི་གཞི་དང་། གཉིས་པ་རྒྱས་པར་འགྲེལ་པ་ལ་དབྱེན་གྱི་གཞི་གཉིས། རྩོད་པ་ཞི་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་བདུན་གསུངས་པ་དེ་རྒྱས་པར་འགྲེལ་པ་ལ་རྩོད་པའི་གཞི། གནས་མལ་གྱི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་སྐབས་སུ་གནས་མལ་གྱི་རྣམ་གཞག་གསུངས་པ་དེ་རྒྱས་པར་འགྲེལ་པ་ལ་གནས་མལ་གྱི་གཞི་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་འཐད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་སོ་ཐར་གྱི་མདོའི་འགྲེལ་བྱེད་རྣམས་ཀྱིས་རྩ་བའི་མདོའི་དོན་དེ་དང་དེ་འཆད་པ་ན་ལུང་གཞིའི་དོན་དེ་དང་དེ་འཆད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྲན་ཚེགས་ཀྱིས་ནི་ལུང་གཞི་དང་རྣམ་འབྱེད་དུ་མ་ངེས་པའི་ཕྲན་ཚེགས་ཁ་བསྐངས་ནས་འགྲེལ་བར་བྱེད། གཞུང་དམ་པས་སྔར་བཤད་པ་རྣམས་ལ་དོགས་པ་གཅོད་པའི་སྒོ་ནས་འགྲེལ་བར་བྱེད་དོ། །ལུང་སྡེ་བཞི་པོ་སོ་སོའི་གཞུང་ཚད་ཇི་ཙམ་ཞེ་ན། ལུང་གཞི་ལ་བམ་པོ་བརྒྱ་དང་དགུ། རྣམ་འབྱེད་ལ་བརྒྱ་དང་བཅུ་གཅིག་ཡོད་ཅིང་། དེ་ཡང་ཕ་རྣམས་ལ་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གསུམ། མ་རྣམས་ལ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་ཡོད་དོ། །ཕྲན་ཚེགས་ལ་ལྔ་བཅུ་རྩ་དྲུག གཞུང་དམ་པ་ལ་བཞི་བཅུ་རྩ་བརྒྱད་ཡོད་ལ། གཎྜིའི་མདོ་དང་འཁར་གསིལ་བསྟན་པ་དང་བཅང་བའི་མདོ་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་མདོ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་བསྟན་བཅོས། དེ་དག་གི་འགྲེལ་པ་བྱུང་ཚུལ། འདིར་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དང་གསུམ། དང་པོ་ལ་སྡེ་ལྔ་ཆར་གྱི་བླང་དོར་བ
Chinese
那人如果布料足够就做衣服，如果不够就带着希望放置，这样讲述了关于衣服的详细分类。一般来说是衣服的根本，特殊的是皮革的根本。世尊为了利益生病的比丘们，分别开示了药物，比如这样等等，这样讲述了关于药物的详细解释，是药物的根本。关于劝诫的业等等，只是简单地讲述了业的分类，对此详细解释是业的根本。根本上关于驱逐和欢喜的分类只是简单地讲述了，对此详细解释是憍赏弥，以及红色和黄色者，以及转移的，以及人的根本，即四种，以及在两种不确定的情况下，讲述了应当忆念堕罪的方式，对此，忆念堕罪，以及忆念后应当如何做的详细解释，是安立布萨的根本。在破僧残罪的情况下，讲述了僧团的破裂，对于破裂，有事业的破裂和法轮的破裂两种，对于第一种详细解释是憍赏弥的根本，对于第二种详细解释是破裂的根本两种。讲述了平息诤讼的七法，对此详细解释是诤讼的根本。在住所的堕罪的情况下，讲述了住所的分类，对此详细解释是住所的根本。像这样合理的理由也是因为别解脱经的解释者们在讲解根本经的意义时，也讲解了律经的意义。小事则是通过补充律经和分别不确定的琐事来进行解释。正经则是通过断除之前所说内容的疑惑来进行解释。那么律藏四部的各自篇幅有多少呢？律经有一百零九卷，分别有有一百一十一卷，其中父部有八十三卷，母部有二十八卷。小事有五十六卷，正经有四十八卷，犍椎经、宣说锡杖经和持经是大乘经典。第二是关于阐释密意的论典，这些论典的解释出现的方式，以及这里应当承诺的内容是什么，共有三点。第一点是关于五部各自的取舍。
English
That person, if the cloth is sufficient, makes clothes, and if it is not sufficient, places it with hope, thus explaining in detail the classification of clothes. Generally, it is the root of clothes, and especially the root of leather. The Blessed One, in order to benefit the sick monks, separately taught medicines, such as this and so on, thus explaining in detail about medicines, which is the root of medicine. Regarding the actions of admonishment, etc., only a simple explanation of the classification of actions is given, and a detailed explanation of this is the root of action. The classification of expulsion and joy in the root is only briefly explained, and a detailed explanation of this is Kauśāmbī, as well as the red and yellow ones, as well as the transfer, and the root of the person, that is, the four types, and in the case of the two uncertain situations, it is taught how to remember the downfall, and for this, remembering the downfall, and a detailed explanation of how to act after remembering, is the root of establishing the Uposatha. In the case of the Saṃghādisesa of schism, it is taught that the Saṃgha is split, and for the split, there are two types of splits: the split of action and the split of the wheel. A detailed explanation of the first is the root of Kauśāmbī, and a detailed explanation of the second is the two roots of schism. The seven dharmas for pacifying disputes are taught, and a detailed explanation of this is the root of disputes. In the case of the downfall of dwelling, the classification of dwelling is taught, and a detailed explanation of this is the root of dwelling. The reason for this is also that the commentators of the Prātimokṣa Sūtra, when explaining the meaning of the root Sūtra, also explain the meaning of the Vinaya. The minor matters are explained by supplementing the Vinaya and the uncertain trivial matters. The authentic scriptures are explained by dispelling the doubts of the previously stated content. So how much is the volume of each of the four Vinaya divisions? The Vinaya has one hundred and nine volumes, and the Vibhaṅga has one hundred and eleven volumes, of which the father section has eighty-three volumes and the mother section has twenty-eight volumes. The minor matters have fifty-six volumes, and the authentic scriptures have forty-eight volumes, and the Gaṇḍī Sūtra, the teaching of the staff, and the holding Sūtra are Mahāyāna Sūtras. The second is about the treatises that explain the intention, the way in which the explanations of these treatises appear, and what should be promised here, there are three points. The first point is about the acceptance and rejection of each of the five divisions.
Tibetan
སྟན་པ་དང་། སོ་སོའི་བླང་དོར་བསྟན་པ་དང་། མདོ་ཉིད་ཀྱི་དཀའ་བའི་དོན་སྟོན་པའི་བསྟན་བཅོས་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། སློབ་དཔོན་ཡོན་ཏན་འོད་ཀྱིས་མཛད་པའི་མདོ་རྩ་བ་དང་། ཀརྨ་ཤ་ཏཾ་གཉིས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་དགེ་སློང་གི་བླང་དོར་སྟོན་པ་དང་། དགེ་ཚུལ་གྱི་ཐུན་མོང་གི་བླང་དོར་སྟོན་པའི་བསྟན་བཅོས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དགྲ་བཅོམ་པ་ས་གའི་ལྷས་མཛད་པའི་འདུལ་བ་མེ་ཏོག་ཕྲེང་བརྒྱུད་དང་། སློབ་དཔོན་པདྨས་མཛད་པའི་དགེ་སློང་གི་ལོ་དྲི་བ་གཉིས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སློབ་དཔོན་ཤཱཀྱ་འོད་ཀྱིས་མཛད་པའི་འདུལ་བ་སུམ་བརྒྱ་པ་དང་། སློབ་དཔོན་དགེ་འདུན་བཟང་པོས་མཛད་པར་གྲགས་པའི་ཀཱ་རི་ཀ་ལྔ་བཅུ་པ་དང་། སློབ་དཔོན་པདྨས་མཛད་པའི་དགེ་ཚུལ་གྱི་ལོ་དྲི་བ་དང་གསུམ་མོ། །དགེ་སློང་མ་དང་། དགེ་སློབ་མ་དང་། དགེ་ཚུལ་མའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བླང་དོར་སྟོན་པའི་བསྟན་བཅོས་བོད་དུ་འགྱུར་བ་མ་མངོན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། སློབ་དཔོན་དགེ་ལེགས་བཤེས་གཉེན་གྱིས་མཛད་པའི་དྲི་བ་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའོ། །པཎྜི་ཏ་པུཎྱ་ཤྲཱིས་མཛད་པའི་དགེ་བསྙེན་གྱི་བསླབ་བྱ་སྟོན་པའི་སྡོམ་པ་བརྒྱད་པ་རྩ་འགྲེལ་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་ནང་དུ་གཏོགས་ཀྱི། ཐེག་དམན་གྱི་སྡེ་སྣོད་དང་མི་མཐུན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ཕའི་སོ་ཐར་གྱི་འགྲེལ་པ་ལ་དགེ་སློང་ཆུ་འཐུང་ཞེས་བྱ་བས་མཛད་པའི་བམ་པོ་བརྒྱ་དང་བཅུ་ཡོད་པ་དང་། དྲི་མེད་བཤེས་གཉེན་གྱིས་མཛད་པའི་བམ་པོ་ལྔ་བཅུ་པ་དང་། དཔའ་བོས་མཛད་པའི་འདུལ་བའི་གཞུང་འགྲེལ་བམ་པོ་ཉེར་བདུན་པ། དགེ་ལེགས་བཤེས་གཉེན་གྱིས་མཛད་པའི་བམ་པོ་ཉེར་ལྔ་པ། ཁྱད་པར་བཤེས་གཉེན་གྱིས་མཛད་པའི་འདུལ་བ་བསྡུས་པ་བམ་པོ་བཅུ་བདུན་པ། སྦྲང་བུའི་རྐང་ཅན་གྱིས་མཛད་པའི་འགྲེལ་པ་བམ་པོ་བརྒྱད་མ་དང་། ཚིག་གི་བརྗེད་བྱང་སྟེ་འགྲེལ་པ་བདུན་ཡོད་དོ། །མའི་སོ་ཐར་ལ་དགེ་ལེགས་བཤེས་གཉེན་གྱིས་མཛད་པར་གྲགས་པའི་འགྲེལ་པ་གཅིག་སྣང་བ་འདི་བོད་ཀྱི་ཡིན་པར་མངོན་ཏེ། དེ་ན་འདས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་བླ་དྭགས་སུ་བསྣན་པའོ་ཞེས་སོགས་བོད་ཚིག་མང་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་གཞི་ལ་དགེ་ལེགས་བཤེས་གཉེན་གྱིས་མཛད་པའི་འགྲེལ་པ་ཡོད་ཅིང་། དེ་ལས་རབ་བྱུང་དང་གསོ་སྦྱོང་དང་དགག་དབྱེའི་གཞིའི་འགྲེལ་པ་ཕལ་ཆེར་བོད་དུ་འགྱུར་རོ། །རྣམ་འབྱེད་ལ་དུལ་བ་ལྷས་མཛད་པའི་འགྲེལ་པ། ཕྲན་ཚེགས་ལ་ཆོས་མཆོག་གི་སློབ་མ་ཚུལ་ཁྲིམས་སྐྱོང་གིས་མཛད་པའི་འགྲེལ་པ། གཞུང་དམ་པའི་ལེ