Tibetan
དང་ཉེ་ཞིང་། རུང་བ་དང་འགལ་བ་ནི་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས་སྤྱད་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ་དངོས་བཅས་སྔར་བསྟན་ནས། རུང་མཐུན་ཕྱིས་སྟོན་པ་འདི་གོ་རིམ་ལ་སྐྱོན་ཆགས་པ་ཡིན་ཏེ། དངོས་བཅས་རྒྱས་བཤད་དང་། རུང་མཐུན་མདོར་བསྟན་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། སྒྲའི་བསྟན་བཅོས་ལས། དང་པོ་གཉིས་ལས་མཆོད་འོས་སམ། །ཡང་ན་ཡི་གེ་རབ་ཉུང་བ། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། ལུང་ལས་དངོས་བཅས་སྔར་བསྟན། རུང་མཐུན་ཕྱིས་བསྟན་པ་ལྟར་འདིར་ཡང་དེ་དང་མཐུན་པར་བསྟན་པ་དང་། དངོས་བཅས་ལ་བརྟེན་ནས། མདོར་བསྡུས་ཀྱི་སྤང་བླང་ལ་འཇུག་དགོས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། དབྱེ་བ། ངོ་བོ། མཚན་ཉིད། ངེས་ཚིག་སྦྱོར་བའི་ཚུལ། རྒྱུ་མཚན་ནོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། རྒྱུ་མཚན་གྱི་སྒོ་ནས། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས། གནས་སྐབས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། དགག་པའི། སྒྲུབ་པའི། གནང་བའི་འདུལ་བ་མདོར་བསྡུས་པའོ། །དང་པོ་ནི། བྱེ་མ་འཐས་པར་གནས་པའི་སྲོག་ཆགས་དང་བཅས་པ་བརྐོས་པ་བཀག་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི། དགེ་ཚུལ་གྱིས་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་དགོས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། སུམ་བརྒྱ་པར། གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་གསུངས་པ་མེད་གྱུར་ཀྱང་། །དགག་དབྱེ་གསུངས་ཕྱིར་འདིར་ནི་གསོ་སྦྱོང་ཡོད། །དགག་དབྱེ་དག་པ་གོ་བར་བྱ་ཕྱིར་ཏེ། །དེ་ལས་གསོ་སྦྱོང་དོན་ནི་ཐ་དད་མིན། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཁམ་ཕོར་དུ་ཟས་ཟ་བ་གནང་བ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་འདུལ་བ་མདོར་བསྡུས་ལ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུ་ཚོགས་དང་བཅས་པའི་འདུལ་བ་མདོར་བསྡུས་དང་། བཅས་པ་ངོ་བོ་ཡན་ལག་གི་འདུལ་བ་མདོར་བསྡུས་སོ། །དང་པོ་ནི་སྲོག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་བྱེ་མ་བརྐོ་བ་བཀག་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི། འཁྲིག་ཚིག་སྨྲ་བའི་ལྷག་མ་བསྐྱེད་པ་ལ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོས་ཅན་མ་ཡིན་པ་དགོས་པ་བཞིན་དུ་བསྙེན་བསྐུར་བསྔགས་པའི་ལྷག་མ་བསྐྱེད་པ་ལ་ཡང་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོས་ཅན་མ་ཡིན་པ་དགོས་པ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མདོར་བསྡུས་དང་། བྱེད་པའི་མདོར་བསྡུས་གཉིས་སོ། །གཉིས་པ་ངོ་བོ་ནི། གསལ་ཁ་མ་དོད་པ་སྟེ། འདུལ་བའི་བསླབ་པ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་བདག་ཉིད་བྱ་བ་དང་སྦྱར་ནས་གསལ་ཁ་མ་དོད་པའོ། །གསུམ་པ་མཚན་ཉིད་ནི། འདུལ་བའི་བསླབ་པ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་བདག་ཉིད་གང་ཞིག་བྱ་བ་དང་སྦྱར་ནས་གསལ་ཁ་མ་དོད་པའོ། །བཞི་པ་ངེས་ཚིག་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་སྟོན
Chinese
并且亲近。不适宜和相违背的不是行为，因此不应使用。如是说。第二，有些人说，先显示具有实物，之后显示适宜顺应，这在顺序上是有过失的，因为像是具有实物的广说和适宜顺应的略说一样。遍及，因为在声明论著中说：最初二者中哪个更应供养，或者哪个字更少。因为这样说的缘故。没有过失，因为经文中先显示具有实物，之后显示适宜顺应，这里也像那样一致地显示，并且依靠具有实物，必须进入简略的取舍。第三有五，分别是：分类、体性、相、词义结合的方式、理由。第一有三，从理由的角度，从体性的角度，从状态的角度来分类。第一有三，是遮止的、成办的、允许的律藏简略。第一是，像是遮止挖掘沙土中栖息的带有生物的沙土。第二是，像是沙弥必须行持布萨，在三百颂中说：如果显而易见没有说，因为说了遮止差别，所以这里有布萨。为了理解清净的遮止差别，因此从那之中布萨的意义不是他异的。就像那样。第三是，像是允许用钵进食。第二从体性的角度律藏简略有两种，分别是具有因缘集合的律藏简略和具有实物体性支分的律藏简略。第一是，像是遮止挖掘带有生物的沙土。第二是，就像是生起说淫秽语的剩余罪需要不是具有神变者一样，生起承侍赞叹的剩余罪也需要不是具有神变者一样。第三从状态的角度分类，有自性简略和作用简略两种。第二体性是，不明显，也就是将律藏的学处安立的自性与行为结合后不明显。第三相是，律藏的学处安立的自性，与行为结合后不明显。第四词义是，显示戒律。
English
And be close. What is unsuitable and contrary is not an action, therefore it should not be used. Thus it is said. Secondly, some say that first showing what has substance, and then showing what is suitable and compliant, this is flawed in the order, because it is like a detailed explanation of what has substance and a brief explanation of what is suitable and compliant. It pervades, because in the treatise on grammar it says: Which of the first two is more worthy of offering, or which has fewer letters? Because it is said like that. There is no fault, because the scriptures first show what has substance, and then show what is suitable and compliant, here too it is shown in accordance with that, and relying on what has substance, one must enter into the brief acceptance and rejection. Thirdly, there are five: classification, essence, characteristics, the way of combining definitions, and reasons. The first has three: classification from the perspective of reasons, from the perspective of essence, and from the perspective of state. The first has three: the abbreviated Vinaya of prohibition, accomplishment, and permission. The first is like prohibiting the digging of sand containing living creatures that live in the sand. The second is like a novice monk having to perform the Uposatha, as it says in the Three Hundred Verses: Even if it is not explicitly stated, because the distinction of prohibition is stated, therefore there is Uposatha here. In order to understand the pure distinction of prohibition, therefore the meaning of Uposatha from that is not different. Like that. The third is like allowing eating food in a bowl. Secondly, from the perspective of essence, there are two abbreviated Vinayas: the abbreviated Vinaya with causes and conditions, and the abbreviated Vinaya with essential qualities and branches. The first is like prohibiting the digging of sand containing living creatures. The second is like how generating the remaining offense of speaking obscene words requires not being a possessor of miraculous powers, so too generating the remaining offense of veneration and praise also requires not being a possessor of miraculous powers. Thirdly, classifying from the perspective of state, there are two: the abbreviated nature and the abbreviated action. The second essence is not clear, that is, the nature of establishing the training of the Vinaya is not clear when combined with action. The third characteristic is that the nature of establishing the training of the Vinaya is not clear when combined with action. The fourth definition is that it shows morality.
Tibetan
་པར་བྱེད་པས་འདུལ་བ། དགག་དགོས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ལ་བརྟེན་ནས་གཞི་དང་མ་སྦྱར་བར་བླང་དོར་མདོར་བསྡུས་ཏེ་སྟོན་པར་བྱེད་པས་མདོར་བསྡུས་ཞེས་བྱའོ། །གང་ལ་སྦྱར་བའི་ཚུལ་ནི། སྤྱིར་གནང་བཀག་མཛད་ལ་གསལ་ཁ་དོད་པའི་སྒོ་ནས་གནང་བཀག་མ་མཛད་པ་དེ་ལ་བྱའོ། །འདུལ་བ་མདོར་བསྡུས་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་ནི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ། རང་འགྲེལ། བམ་ལྔ། འགྲེལ་ཆུང་། འགྲེལ་པ་བར་མ། སུམ་བརྒྱ་པ་རྩ་འགྲེལ་རྣམས་ལས་བཤད་དེ། སུམ་བརྒྱ་པ་ལས། འདུལ་བ་མདོར་བསྡུས་ཞེས་བྱ་སྒྲོན་མ་དང་། །འདྲ་བ་གཞན་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གསུང་། །ཞེས་སོ། །ལྔ་པ་རྒྱུ་མཚན་ལ་གསུམ་སྟེ། དགག་པའི་རྒྱུ་མཚན། སྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་མཚན། གནང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནོ། །ཁ་ཅིག་འདུལ་བ་མདོར་བསྡུས་ལ་རྒྱུ་ཚོགས་དང་བཅས་པ་དང་། ཡན་ལག་གི་འདུལ་བ་མདོར་བསྡུས་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་འདུལ་བ་མདོར་བསྡུས་དང་། བྱེད་པའི་འདུལ་བ་མདོར་བསྡུས་བཞིར་དབྱེ་བ་མི་འཐད་དེ། འདུལ་བ་མདོར་བསྡུས་ཀྱི་བསྟན་དོན་འདུལ་བ་མདོར་བསྡུས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདུལ་བ་མདོར་བསྡུས་དང་རྒྱས་པ་གཉིས་ཀ་ཡང་འདུལ་བའི་གསུང་རབ་ལ་བྱེད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་འདུལ་བ་མདོར་བསྡུས་ཡིན་ན་འདུལ་བ་རུང་མཐུན་ཡིན་དགོས་ཟེར་བ་ཡང་མི་འཐད་དེ། འདུལ་བ་མདོར་བསྡུས་དེ་ལ་རུང་མཐུན་དང་མི་རུང་མཐུན་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མི་རུང་བ་དང་མཐུན་ལ་རུང་བ་དང་འགལ་བ་ནི་རུང་བ་མ་ཡིན་པར་བསྡུ། ཕྱི་མ་དང་མཐུན་ལ་སྔ་མ་དང་འགལ་བ་ནི་རུང་བར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ཡན་ལག་གི་དོན་ནི། སྤྱི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལེགས་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་ངེས་འབྱུང་གི །ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་པ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས། །དེ་ཕྱིར་དེ་ཉིད་མ་ཐོབ་ཐོབ་པ་དང་། །ཐོབ་པ་བསྲུང་དང་ཉམས་ན་ཕྱིར་བཅོས་པའི། །ཚུལ་འདི་བླ་མའི་གསུང་བཞིན་བདག་དང་ནི། །གཞན་ལ་ཕན་ཕྱིར་ཚིག་དོན་རབ་གསལ་བར། །རང་བཟོ་སྤངས་ཏེ་གཟུ་བོའི་བློ་ཡིས་བསྒྲུབས། །བདག་བློ་རྣམ་དཔྱོད་སྦྱངས་པ་ཞན་པ་དང་། །བརྗོད་བྱ་ཟབ་རྒྱས་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར། །ནོངས་པ་མཆིས་གང་འཕགས་དང་མཁས་པ་ཡིས། །བཟོད་མཛོད་སླར་ཡང་བློ་གྲོས་སྩལ་དུ་གསོལ། །འདི་ལས་སྐྱེས་པའི་རྣམ་དཀར་དགེ་བ་གང་། །ལྷག་བསམ་སྐལ་ལྡན་ཤིང་རྟ་ལ་བཅིབས་ནས། །ཀུན་མཁྱེན་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་འདྲེས་གྱུར་ཏེ། །བགྲང་ཡས་ལུས་ཅན་ཚིམ་པའི་རྒྱུ་རུ་བསྔོ། །བདག་ཀྱང་དེང་ནས་ཚེ་རབས་ཐམས་ཅད་དུ། །ཡོ
Chinese
因为进行调伏，所以是《律》。由于依靠必须遮止的理由，不与根本结合而简略地显示取舍，所以称为“简略”。结合的方式是：一般而言，对于已经明确开许和遮止的事情，就按照没有开许和遮止的方式来做。所谓《律简略》的说法，在《广大释》、《自释》、《五卷》、《小释》、《中释》、《三百颂根本释》等中都有阐述。在《三百颂》中说：“名为《律简略》如明灯，其余如同善逝之语。”第五，理由有三种：遮止的理由、成立的理由、开许的理由。有些人认为将《律简略》分为具有因缘集合的《律简略》、支分的《律简略》、自性的《律简略》和作用的《律简略》四种是不合理的，因为《律简略》的教义并非不是《律简略》，因为《律简略》和《广律》都必须是律的经典。有些人说如果是《律简略》就必须是随顺律的，这也是不合理的，因为《律简略》中有随顺和不随顺两种情况，与不随顺的相合而与随顺的相违则归为不随顺，与后者相合而与前者相违则归为随顺。因为这样说过。第二，支分之义是：仅仅通过广说总义就能很好地成立。一切功德之根本是出离心，这是圣者们所说的。因此，对于尚未获得者，要努力获得；对于已获得者，要守护；对于已失坏者，要恢复。这个道理如同上师的教言，为了自己和他人，以清晰的语言和意义，舍弃自造，以公正的心来完成。由于我自己的智慧和辨析能力薄弱，而且所要表达的内容深奥广博难以理解，所以无论有什么过失，都请圣者和智者们宽恕，并再次赐予智慧。由此所产生的纯洁善业，愿它乘坐具足胜妙意乐的骏马，融入一切智智的大海，成为满足无量有情的原因。我也从现在起，在一切生世中。
English
Because it disciplines, it is called the Vinaya. Because it relies on the reasons for prohibition, and without combining with the root, it briefly shows what to take and what to abandon, it is called "Brief." The way to combine it is: in general, for things that have been clearly permitted and prohibited, it is done in a way that has not been permitted or prohibited. The term "Vinaya Brief" is explained in the "Extensive Commentary," "Self-Commentary," "Five Volumes," "Small Commentary," "Intermediate Commentary," and "Three Hundred Verses Root Commentary." In the "Three Hundred Verses," it says: "The Vinaya Brief is like a lamp, the rest are like the words of the Sugata." Fifth, there are three reasons: the reason for prohibition, the reason for establishment, and the reason for permission. Some people think that it is unreasonable to divide the Vinaya Brief into four types: the Vinaya Brief with causes and conditions, the Vinaya Brief of branches, the Vinaya Brief of nature, and the Vinaya Brief of function, because the teachings of the Vinaya Brief are not not the Vinaya Brief, because both the Vinaya Brief and the Extensive Vinaya must be the scriptures of the Vinaya. Some people say that if it is the Vinaya Brief, it must be in accordance with the Vinaya, which is also unreasonable, because there are two situations in the Vinaya Brief: in accordance with and not in accordance with. Being in accordance with the non-compliant and contradicting the compliant is classified as non-compliant, and being in accordance with the latter and contradicting the former is classified as compliant. Because it has been said so. Second, the meaning of the branches is: it can be well established merely by extensively explaining the general meaning. The root of all virtues is renunciation, which is what the noble ones say. Therefore, for those who have not yet obtained it, strive to obtain it; for those who have already obtained it, protect it; for those who have lost it, restore it. This principle is like the words of the Guru, for the benefit of myself and others, with clear language and meaning, abandoning self-creation, and accomplishing it with an impartial mind. Because my own wisdom and analytical ability are weak, and the content to be expressed is profound and vast and difficult to understand, so whatever faults there may be, please forgive me, noble ones and wise ones, and grant me wisdom again. Whatever pure white virtue arises from this, may it ride on the horse of excellent aspiration, merge into the great ocean of omniscient wisdom, and become the cause of satisfying countless sentient beings. May I also, from now on, in all lifetimes.