Tibetan
དང་པོ་ནས་ཕྱག་ཆེན་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་འདོད་པ་དང་། ཚེ་འདིའི་འཇིགས་སྐྱོབ་དང་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་ལྷ་མིའི་གོ་འཕང་ཙམ་འདོད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སྐྱེ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་བློ་སྦྱངས་པའི་སྐལ་ལྡན་ཅིག་ཆར་བ་ཡིན་པས་ལམ་གྱི་གཞི་བཅའ་བ་དེ་དག་མི་དགོས་པར་སྨིན་བྱེད་ནས་བརྩམས་ཏེ། ལམ་ཁོ་ན་རྟེན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ཡང་དབང་གི་སྔོན་དུ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཆོ་ག་ཕྱག་ལེན་ལ་མཛད་པར་མངོན་རྟོགས་ལྗོན་ཤིང་ལས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་སྐལ་དམན་རིམ་འཇུག་པ་ཡིན་པས། འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་ནས་བརྩམས་ཏེ། གསང་སྔགས་ལ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པའི་བར་གྱིས་ལམ་གྱི་གཞི་བཅའ་བ་ཐམས་ཅད་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཚེ་འདིར་བསྟན་པ་ལ་ཞུགས་པ་ལ་ཡང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ལ་ཞུགས་པ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལམ་ལ་ཞུགས་པ་གཉིས་ལས་དང་པོ་ལ་མ་དག་པའི་སྣང་བའི་ཁྲིད་བོར་ནས་བྱམས་པ་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གསུམ་བསྟན་ཏེ། གསང་སྔགས་ལ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཚེ་སྔགས་ལམ་ལ་གཞུག་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་ཉམས་ཀྱི་སྣང་བའི་ཁྲིད་ཀྱང་བོར་ནས། གསང་སྔགས་ལ་སྤྲོ་བ་ཡོད་ན་སྨིན་བྱེད་ནས་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཞིང་། སྤྲོ་བ་མེད་ན། བུ་ཚུར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་གསང་སྔགས་ལ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་སྦྱིན་པར་རྗེ་བཙུན་རྩེ་མོས་གསུངས་སོ། །ལྔ་པ་ནི། འོ་ན་དམ་པ་གཞན་གྱིས་བཀྲི་ཚུལ་ལས། ཐོག་མར་དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་དང་། འཆི་བ་མི་རྟག་པས་བཀྲི་བ་དང་འགལ་ལོ་སྙམ་ན། བཀའ་གདམས་པའི་གདམས་ངག་རྣམས་ལས་དེ་ལྟར་འབྱུང་བ་ནི་གང་ཟག་ཅིག་ཉིད་སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱིས་བཀྲི་བའི་རིམ་པ་ལ་དགོངས་ཏེ་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུ་ཚེ་འདི་ལ་བློ་ལྡོག་ནས་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་ལྷ་མིའི་གོ་འཕང་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་དང་། འཆི་བ་མི་རྟག་པས་ཚེ་འདི་ལ་བློ་ལྡོག་དགོས། སྐྱེས་བུ་འབྲིང་པོ་ནི་དེའི་འོག་ཏུ་འཁོར་བ་མཐའ་དག་སྤངས་ནས་མྱང་འདས་ཙམ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་དང་། ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་འཁོར་བ་སྤངས་འདོད་ཀྱི་བློ་བསྐྱེད་དགོས། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་ནི་རང་དོན་ལ་སྲེད་པ་སྤངས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གསུམ་གྱིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བློ་བསྐྱེད་དགོས་པས་འདིའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡི
Chinese
首先，想要大手印之殊胜成就，与只求今生免于怖畏及来世人天果位这二者中，前者是，从无数劫以来就已修习大乘之具缘者，因此不需要建立道的这些基础，而是从成熟灌顶开始，唯独依止道即可。对此，在灌顶之前，按照《现观庄严论·树》中所说，要修持发心仪轨。后者是根器较差者次第入门，因此要从轮回的过患开始，直到生起对密法的欢喜之间，都要讲授道的全部基础。其次，于此生进入佛法者，也有进入声闻道和进入大乘波罗蜜多道这二者，其中前者，舍弃不净显现的引导，宣说慈悲菩提心这三者，当生起对密法的欢喜之时，就应引入密咒道。后者，也舍弃体验显现的引导，如果对密法有欢喜，就应从成熟灌顶开始讲授，如果没有欢喜，就用“孩子，回来大乘中”等方式生起对密法的欢喜，然后在之后给予密咒乘，这是尊者策墨所说的。第五，那么，如果认为与其他上师的引导方式，首先用暇满难得和死亡无常来引导相违背，那么，噶当派的窍诀中所出现的这种情况，是指一个人以三士道的次第来引导，小士是厌离今生而追求来世人天果位，对此，需要用暇满难得和死亡无常来使他厌离今生。中士是在此之后舍弃一切轮回而只追求寂灭，对此，需要对轮回的过患和业果生起信心的舍弃轮回之意乐。大士是舍弃自利之心而为了利益众生希求无上菩提，对此，需要用慈悲心和菩提心这三者来生起大乘的发心，因此是就此而言的。
English
Firstly, between desiring the supreme accomplishment of Mahamudra and merely desiring to be saved from the fears of this life and to attain the rank of gods and humans in the next life, the former is for those fortunate ones who have cultivated their minds in the Great Vehicle from countless lifetimes. Therefore, there is no need to establish the foundations of the path; one should begin with the ripening empowerment and rely solely on the path. In this regard, it is also said in the Ornament of Realization: Tree that before the empowerment, one should practice the ritual of generating the mind of enlightenment. The latter is for those of lesser capacity who enter gradually. Therefore, one should begin with the faults of samsara and teach all the foundations of the path up to the point of arousing joy in the Secret Mantra. Secondly, even among those who enter the teachings in this life, there are those who enter the path of the Hearers and those who enter the path of the Great Vehicle of the Perfections. For the former, abandon the instructions on impure appearances and teach the three: loving-kindness, compassion, and the mind of enlightenment. When joy in the Secret Mantra arises, one should introduce them to the Mantra path. For the latter, also abandon the instructions on the appearances of experience. If there is joy in the Secret Mantra, one should teach from the ripening empowerment onwards. If there is no joy, one should arouse joy in the Secret Mantra with phrases such as, Child, return to the Great Vehicle! and then bestow the Mantra Vehicle. This is what Jetsun Tsemö said. Fifthly, one might think, How is it that this contradicts the way other holy ones lead, first leading with the difficulty of finding leisure and endowment and impermanence and death? The reason why such things appear in the instructions of the Kadampa is that they refer to the order in which a single individual is led by the paths of the three types of persons. The small person is one who turns away from this life and seeks the rank of gods and humans in the next life. For this, one must turn away from this life with the difficulty of finding leisure and endowment and impermanence and death. The intermediate person is one who, after that, abandons all of samsara and seeks only nirvana. For this, one must generate the intention to abandon samsara with faith in the faults of samsara and karma and its results. The great person is one who abandons attachment to self-interest and desires unsurpassed enlightenment for the sake of sentient beings. For this, one must generate the mind of the Great Vehicle with the three: loving-kindness, compassion, and the mind of enlightenment. Therefore, this is what is meant.
Tibetan
ན་ཅིང་། ཡང་གང་ཟག་གསུམ་སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱིས་ལམ་གྱིས་སོ་སོར་བཀྲི་བའི་ཚེ་ན་དམན་མཆོག་གི་རིམ་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟ་བུའི་གོ་རིམ་ལུགས་འདིའི་ཐུན་མོང་བའི་སྐབས་སུ་ཡང་གསོ་སྦྱོང་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུའི་བཀྲི་ཚུལ་དང་། བསླབ་པའི་གནས་བཅུ་ནི་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་གི་བཀྲི་ཚུལ་དང་། སེམས་བསྐྱེད་དང་ལྟ་བ་གཉིས་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་བཀྲི་ཚུལ་ཡིན་པས་འདིར་ཡང་ཡོད་ཅིང་། བརྒྱུད་པ་འདིའི་ལུགས་ཀྱི་ཞེན་པ་བཞི་བྲལ་སོགས་ལ་ཡང་རིམ་པ་འདི་ཉིད་ཡོད་དོ། །མན་ངག་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྐབས་འདིར། ཐོག་མར་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་ནས་བཀྲི་བ་ནི་དངོས་གཞི་སྔགས་སྡོམ་ལ་འཇུག་པ་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སེམས་བསྐྱེད་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དགོས་ཤིང་། དེ་ལ་ཡང་སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དགོས། དེ་ལ་ཐོག་མར་ངེས་འབྱུང་གི་བསམ་པ་དགོས་པ་ནི་སྐལ་དམན་རིམ་འཇུག་པའི་བཀྲི་ཚུལ་ལ་མི་དགོས་ཁ་མེད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཡིན་པས་འདིའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་དང་འཆི་བ་མི་རྟག་པ་ནི་ཚེ་འདིར་སྲེད་པ་སྐྱེས་ན་དེ་བཟློག་པའི་ཆེད་དུ་དགོས་ཀྱི་གཞན་ལ་མི་དགོས་པས་ཁྲིད་ཀྱི་གཞུང་ཤིང་དུ་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་ཀྱི་འོག་ཏུ་བཤད་ཅིང་། ཞུས་ལན་གསལ་བར། དེ་ལྟར་བསམས་ཀྱང་ཚེ་འདིར་སྲེད་པ་ན། །མི་རྟག་པ་ནི་ཐུན་མཚམས་ཐམས་ཅད་དུ། །ཡང་ཡང་དྲན་པར་བྱ་ཡི་མི་རྟག་པ། །རྟག་ཏུ་མི་བསམ་དུས་འདས་དགོས་མེད་ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ལྟ་བུའི་རིམ་པ་ནི་གཞུང་ལུགས་གཞན་ལ་ཡང་ཡོད་དེ། གཏན་ཁྲིམས་བདུན་པོ་རེ་རེ་ལ་ཡང་། འཇིགས་སྐྱོབ། ལེགས་སྨོན། སོ་ཐར་གསུམ་གསུམ་ཡོད་པ་ལས། ཡོན་ཤཱཀ་གཉིས་ཀྱི་གཞུང་དུ་སོ་ཐར་ཁོ་ན་འཆད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། གཞུང་གི་ཐོག་མར་ངེས་པར་འབྱུང་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ཞེས་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། གང་ཟག་ཅིག་ཉིད་ཆོས་སྐུའི་ཕྲིན་ལས་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་གྱིས་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་སུ་རིམ་གྱིས་ཁྲིད་པ་ལ་ཡང་། འགྲོ་རྣམས་ཞི་བའི་ལས་དང་ནི། །ཞེས་ཐོག་མར་ངེས་འབྱུང་གི་བསམ་པ་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དྲུག་པ་ནི། འོ་ན་སྣང་བ་གསུམ་གྱི་གཞུང་འདི་དག་གིས་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཡོངས་རྫོགས་བསྟན་པར་སྔར་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ་སྙམ་ན། མི་འགལ་ཏེ། འདི་མཐའ་འདི་ཙམ་ཁོ་ནར་གནས་སོ་ཞེས། །དེ་མཐའ་དེ་ཙམ་ཁོ་ནར་རྣམ་དཔག་ན། །འགྲོ་བའི་བླ་མའི་གསུང་ལས་
Chinese
那么，当以三种士夫（སྐྱེས་བུ་གསུམ）之道分别引导三种补特伽罗（གང་ཟག་གསུམ）时，存在下、中、上的次第。像这样的顺序，在本论的共同之处中也有，即别解脱戒是引导小士夫的方式，十种学处是引导中士夫的方式，发心和见解二者是引导大士夫的方式，因此这里也有。此传承之宗的四种执着断绝等也具有此次第。在此不共口诀之时，首先从轮回的过患开始引导，是因为进入真实密咒誓言，必须以大乘发心为前提，而那又必须以别解脱戒为前提。那又必须首先具有出离心，因为对于根器差者次第进入的引导方式来说，这些是不可或缺的法，所以是就此而言的。暇满难得和死亡无常是为了阻止今生的贪恋而需要的，对其他则不需要，所以在引导的根本中，放在轮回的过患之下讲述。答复中明确地说：即使那样想，如果贪恋今生，那么无常在一切座间都要反复忆念，如果不常思念，就会因时间流逝而变得没有必要。这样说的。这样的次第在其他论典中也有，比如，七种根本律条的每一个都有息怖、善愿、别解脱三种，其中，元和释迦二者的论典中，就只讲别解脱戒而言，在论的开头必定以出离的律仪为前提，因为有“以出离的律仪舍弃痛苦”这样的说法。还有，《现观庄严论》中，将一个补特伽罗以法身事业的二十七种方式逐渐引导至不住涅槃，其中也有“众生与寂静之业”这样首先宣说出离心的例子。第六，那么，有人会想，既然以前说过这些三种显现的论典完整地阐述了包含果位的道，那么现在所说的就与之相矛盾了。并不矛盾，如果认为此边际仅止于此，彼边际仅止于彼，那么就违背了众生上师的教言。
English
So, when three individuals are guided separately by the path of three types of persons, there is a sequence of inferior, intermediate, and superior. Such a sequence also exists in the common aspects of this system, namely, the Pratimoksha vow is the way to guide the lesser person, the ten objects of training are the way to guide the intermediate person, and the two, Bodhicitta and view, are the way to guide the great person, so it is also present here. This lineage's system of the four attachments being severed also has this sequence. In this context of uncommon oral instructions, initially guiding from the faults of Samsara is because entering into the actual mantra vows requires the great vehicle's Bodhicitta to precede it, and that also requires the Pratimoksha vow to precede it. That requires initially having the thought of renunciation, because for the way of guiding those of lesser capacity entering gradually, these are indispensable Dharmas, so it is in this regard. The difficulty of obtaining leisure and endowment and impermanence of death are necessary to reverse attachment to this life if it arises, but not necessary for others, so in the main structure of the instructions, it is explained under the faults of Samsara. The clear answer states: Even if you think that way, if you are attached to this life, then impermanence should be repeatedly remembered in all sessions, and if you do not constantly think about it, it will become unnecessary as time passes. That is what was said. Such a sequence also exists in other treatises, for example, each of the seven fundamental laws has three aspects: fear protection, good wishes, and Pratimoksha. Among them, in the treatises of Yuan and Shakya, only Pratimoksha is explained, so at the beginning of the treatise, it is necessarily based on the discipline of renunciation, because there is a saying: "Abandoning suffering with the discipline of renunciation." Also, in the Ornament for Clear Realization, when a single individual is gradually led to non-abiding Nirvana by the twenty-seven activities of the Dharmakaya, there is also an example of initially proclaiming the thought of renunciation, such as "Beings and the work of peace." Sixth, then, one might think, since it was previously said that these treatises of the three appearances completely explain the path together with its fruit, what is now said contradicts that. It is not contradictory, if one thinks that this boundary is only limited to this, and that boundary is only limited to that, then one would be contradicting the words of the gurus of beings.