Tibetan
རྒྱལ་པོ་གཞན་ལ་ཕར་ཕྲིན་བསྐུར་བ། ཡི་གེ་རེ་རེའི་ནང་དུ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རེ་རེའི་དོན་འདུས་པ་དང་། གཉིས་གཉིས་ཀྱི་དོན་འདུས་པ་བསྐུར་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། སླར་ཚུར་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་བསྐུར་བ་རྣམས་ཀློག་པའི་མི་གཅིག་དེ་ལྟ་བུ་ལ་ཡིད་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་གཅིག་གཟིགས་ཏེ། དེ་ཡང་དག་པའི་གདམས་ངག་གི་སྣོད་དུ་རུང་བར་གཟིགས་ནས། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཁྱོད་ཡང་དག་པའི་གདམས་ངག་འདོད་དམ་གསུངས་པས། ཁོ་བོ་ཅི་སྟེ་མི་འདོད་དེ་འདོད་ཅེས་བརྗོད་དོ། །འོ་ན་ཁྱོད་ལ་དབང་བསྐུར་དགོས་པས་དེའི་ཡོ་བྱད་ཚོལ་ཅིག་ཅེས་གསུངས་ཏེ། བཙལ་ནས་དབང་བསྐུར་ཏེ་ཡང་དག་པའི་གདམས་ངག་བྱིན་ཏེ། གང་ལ་ཞེན་པ་བྱུང་ན་དེ་ཡང་ཐོང་། །རྟོག་པར་གྱུར་ན་ཐམས་ཅད་དེ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ལས་གཞན་ཞིག་སུས་ཀྱང་བསྟན་དུ་མེད། །གསུངས་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དེས་བསམས་པ། བདག་གིས་རྒྱལ་པོའི་བྱ་བ་བྱས་ན། སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོའི་བྱ་བ་མི་འོང་། མ་བྱས་ན་བདག་གི་འཚོ་བ་གཞན་ཤིང་ཐོག་ལ་སོགས་པས་བྱས་ན་དབྱར་དང་། སྟོན་འབྱུང་ཡང་། དགུན་དང་དཔྱིད་མི་འབྱུང་། སློབ་དཔོན་བཞིན་བསོད་སྙོམས་བྱས་ན། བདག་ལྟ་བུ་ལས་དང་པོ་པ་བྱིན་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་སྐྱེ་ལ། མ་བྱིན་པ་ལ་ཁོང་ཁྲོ་སྐྱེ་བས་ཇི་ལྟར་བྱ་བསམ་ཞིང་ཕྱིན་པས། མཐར་གྱིས་བྷ་ལེན་ཏྲ་ཞེས་བྱ་བ། གངྒཱའི་འགྲམ་ན་ཉ་པའི་གྲོང་ཁྱེར་ཡོད་པ་དེ་བས་ཉ་མང་པོ་བསད་པ། དེའི་རྒྱུ་ལྟོ་རྣམས་སྤུངས་པ་མཐོང་ནས། ཁོ་བོས་འདི་བཟློག་པའི་ནུས་པ་ནི་མེད་སྙམ་སྟེ། བཟའ་བར་ཚད་པས་མི་འཇུ་བར་བྱུང་ནས་ས་ར་ཧ་པའི་གདམས་པ། ཐ་མལ་པའི་གཏུམ་མོ་དང་། འོད་ཀྱི་གཏུམ་མོ་ཁ་སྦྱར་བ་བསྒོམས་ཏེ། མེའི་ནུས་པ་བསྐྱེད་ནས། ངས་ནི་མཚན་མ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པའང་འཇུ་ནུས་ན། འདི་ལྟ་བུ་ཅིའི་ཕྱིར་འཇུ་མི་ནུས་སྙམ་ནས། ཁྲོས་པའི་བསམས་པ་དང་བཅས་པས་ཟོས་པས་ཞུའོ། །དེ་ནས་ཡུལ་དེ་བཏང་སྟེ། ཡུལ་གཞན་ཞིག་ཏུ་ཕྱིན་ནས་འཚོ་བ་ཉའི་རྒྱུ་ལྟོ་ལ་བརྟེན་ཏེ། སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་བྱས་པས། ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པས་ཡུལ་ཀུན་དུ། སྔར་གྱི་ཡི་གེ་པ་དེ་ལཱུ་ཧི་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་བོ་ཞེས་གྲགས་ཏེ། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་ཐོས་ཏེ། ཡུལ་ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་བཙལ་བས་ཀྱང་མ་རྙེད་དོ། །དེ་ནས་སློབ་དཔོན་གྱིས་སྔར་གྱི་རྒྱལ་པོ་དེ་འདུལ་བའི་དུས་ལ་བབ་པར་གཟིགས་ནས། དེ་ཆོས་ལ་གཟུད་པར་དགོངས་ནས། རྒྱལ་པོའི་གྲོང་དུ་གཤེགས་སོ། །དེའི་དུས་སུ་རྒྱལ་པོ་དེ
Chinese
给其他国王传递信息，在每个字中包含一节诗的意义，或者在两个字中包含意义等等来传递，然后反过来也那样传递信息，看到有一个人专心致志地阅读那些信息。看到那个人适合成为真正教诲的容器，老师说：“你想要真正的教诲吗？” 他回答说：“我怎么会不想要呢？我想要。” 老师说：“那么你需要灌顶，去寻找灌顶的物品吧。” 找到后，老师给他灌顶，并给予真正的教诲，说：“对什么产生执着，就放下什么。如果产生分别念，一切就是它。除了它之外，没有人能指示什么。”说完就消失了。然后他想：“如果我做国王的事情，修行的核心事情就不会成功。如果不做，我的生活靠其他如水果等来维持，夏天和秋天还有，冬天和春天就没有了。如果像老师一样乞讨，像我这样初学者，给与会产生贪恋，不给与会产生愤怒，该怎么办呢？”这样想着走着，最终到了一个叫巴连扎的地方，在恒河边有一个渔民的城市，那里的人杀了许多鱼，看到堆积如山的鱼内脏。他想：“我没有能力阻止这个。”因为吃的时候热度无法消化，所以观修萨拉哈巴的教诲，凡夫的拙火和光明的拙火结合，产生火的力量，心想：“我连相和分别念都能消化，为什么不能消化这些呢？” 于是带着愤怒的想法吃了下去，就消化了。然后他离开了那个地方，去了另一个地方，依靠鱼的内脏维持生活，专心修行，无漏的智慧在他心中生起，因此在所有地方，以前的那个书记员被称为卢夷巴，是一个成就了证悟的瑜伽士。国王也听说了，在所有地方寻找，但也没有找到。然后，老师看到调伏以前那个国王的时机成熟了，为了让他进入佛法，就前往国王的城市。那时，那个国王
English
Sending messages to other kings, conveying the meaning of a verse in each letter, or conveying meanings in two letters, and so on, and then sending messages back in the same way. Seeing one person paying close attention to reading those messages, and seeing that person was suitable as a vessel for the true teachings, the teacher said, "Do you want the true teachings?" He replied, "How could I not want them? I do want them." The teacher said, "Then you need empowerment, go and find the items for empowerment." After finding them, the teacher gave him empowerment and bestowed the true teachings, saying, "Whatever you become attached to, let it go. If conceptualization arises, everything is it. No one can point out anything other than that." Having said this, he disappeared. Then he thought, "If I do the work of a king, the essential work of practice will not succeed. If I don't do it, my livelihood will depend on other things like fruits, and there will be summer and autumn, but there will be no winter and spring. If I beg like the teacher, for a beginner like me, giving will generate attachment, and not giving will generate anger, what should I do?" Thinking this, he went along, and eventually arrived at a place called Bhalentra, where there was a city of fishermen on the banks of the Ganges, where people killed many fish. Seeing piles of fish guts, he thought, "I have no power to stop this." Because the heat could not digest the food, he meditated on the teachings of Sarahapa, combining the tummo of ordinary people and the tummo of light, generating the power of fire, thinking, "If I can digest even signs and conceptualizations, why can't I digest these?" So, with an angry mind, he ate them and they were digested. Then he left that place and went to another place, relying on fish guts for sustenance, and focused on practice. Flawless wisdom arose in his mind, so everywhere, that former scribe was known as Luipa, a yogi who had attained realization. The king also heard about it and searched everywhere, but could not find him. Then, the teacher saw that the time was ripe to subdue the former king, and in order to bring him to the Dharma, he went to the king's city. At that time, that king
Tibetan
་ལ་རྒྱལ་ཕྲན་ཞིག་ཕྱག་འབུལ་དུ་འོངས་པས་སྲང་ཐམས་ཅད་ཕྱག་དར་བྱས། དར་གྱི་ལྡ་ལྡིས་བརྒྱན། སྤོས་ཁང་དང་བཅས། གདུགས་དང་བླ་རེས་བརྒྱན་ཅིང་། སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་རྒྱལ་པོའི་ཁྲི་བཤམས་པ་མཐོང་སྟེ། སློབ་དཔོན་གྱིས་རྒྱལ་པོའི་ཁྲིའི་སྟེང་དུ་གཟིམས་ཏེ་བཞུགས་སོ། །དེར་རྒྱལ་པོ་འོངས་པའི་དུས་སུ་སྔོན་ལ་བྲམ་ཟེ་མདུན་ན་འདོན་བྱ་བ་ཤིས་པ་བརྗོད་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བརྗོད་ཅིང་། ཀུ་ཤ་རྣ་ལྟག་ཏུ་གཟེར། རིལ་བ་སྤྱི་བླུགས་དང་ཚངས་སྐུད་དང་བཅས་པ་འོངས་ཏེ། སྲང་ལ་སོགས་པ་ན་མི་གཙང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དག་པར་བྱེད་པ་དེ་སྔོན་ལ་འོངས་པས། མི་མདོག་སྔོ་བ་ཉི་ལྷགས་ཀྱིས་ཁྱེར་བ་སྐྲ་འཛིངས་པ་གོས་མེད་པ། ཉའི་རྒྱུ་མ་ཟ་བ་ཞིག རྒྱལ་པོའི་ཁྲི་ཁ་ན་འདུག་པ་མཐོང་ནས་སླར་ལོག་སྟེ་རྒྱལ་པོ་ལ་བསྙད་པས། དེ་ཐོན་ཅིག་ཟེར་ནས་བཏོན་པས་བྲམ་ཟེས་མ་ཐོན། མི་གཞན་མང་པོས་ཀྱང་གྲོགས་བྱས་ཏེ་བཏོན་པས་ཀྱང་རི་ཆེན་པོ་ལ་འཇུས་པ་དང་འདྲ་བར་འདུག་སྟེ་མ་ཐོན། སླར་བྲམ་ཟེ་ལ་སྡང་མིག་བལྟ་ཞིང་གླུ་བླངས་པ། འཇིག་རྟེན་གསུམ་འདི་རྒྱ་ཁྱོན་ཇི་ཙམ་ཡིན། །ཞི་བ་མ་ལུས་པ་འདི་ཇི་ཙམ་ཡིན། །རྒྱལ་པོ་དེ་ཉིད་གཅིག་གཅིག་མི་བདག་ཡིན། །མི་བདག་གཞན་ནི་དེ་ཡི་གཡོག་ཡིན་ན། །བློ་བཟང་དམ་པ་གཞན་གྱི་སྤྱོད་པ་ལ། །བཞད་གད་དག་ཏུ་བྱེད་པ་ངོ་མཚར་ཆེ། །ཨེ་མ་འཁོར་བ་ངོ་མཚར་རེ་ཆེ་ཨང་། །མང་དུ་སྨྲས་པ་གཞན་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། །ཞེས་གླུ་བླངས་སོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེ་དག་གིས་རྒྱལ་པོ་ལ་བསྙད་དེ་མ་ཐོན་བྱས་པས། རྒྱལ་པོ་ན་རེ། དེ་ཉིད་བལྟ་བའི་ཕྱིར་འདོང་ངོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དཔུང་དང་བཅས་པས་ཕྱིན་པས། སློབ་དཔོན་གྱིས་སྡང་མིག་བལྟས་པས་ཐམས་ཅད་རེངས་སོ། །དེར་བློན་པོ་རིགས་པ་ཅན་ཞིག་གིས་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་ཤེས་ནས་གུས་པར་བྱས་པས་གྲོལ་ལོ། །དེས་རྒྱལ་པོ་ལ་གུས་པ་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱས་པས། དེ་བཞིན་དུ་བྱས་པས་རྒྱལ་པོ་གྲོལ་ལོ། །གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་པས། ལུས་ངག་རེངས་པ་དང་སེམས་མྱོས་པ་ལས་གྲོལ་ལོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་ཁྱོད་སུ་ཡིན་བྱས་པས། སློབ་དཔོན་ན་རེ། ཁྱོད་ཀྱང་སུ་ཡིན་གསུངས་སོ། །རྒྱལ་པོས་ང་རྒྱལ་པོ་ཡིན་བྱས་པས། སློབ་དཔོན་ན་རེ་ངའང་རྒྱལ་པོ་ཡིན་གསུངས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ན་རེ་ཁྱོད་ལ་རྒྱལ་པོའི་ལོངས་སྤྱོད་མལ་སྟན་དང་། ཆུང་མ་དང་། བསིལ་ཡབ་དང་། སྒྲོན་མ་ལ་སོགས་པ་མི་འདུག་པ་བྱས་པས། སློབ་དཔོན་གྱིས་གླུ་བླངས་པ། ས་གཞི་མལ་སྟན་ཆེན་པོ་ལག་ངར
Chinese
一個小國前來進貢，所以把所有街道都打掃乾淨，用綢緞的幡旗裝飾，還備有香室，用傘和帷幔裝飾，看到在花園裡鋪設了國王的寶座。阿闍黎就睡臥在國王的寶座上。當時國王到來之際，先由一位名叫婆羅門的司儀誦讀吉祥的偈頌，把吉祥草插在耳後，拿著盛滿水的瓶子、聖線等物前來，為了事先淨化街道等處的污穢之物。看到一個膚色發青、被風吹日曬、頭髮蓬亂、沒有穿衣服、吃魚腸子的傢伙，坐在國王的寶座上，就返回稟告國王。國王說：「把他趕出去！」但婆羅門趕不走他。其他人也幫忙一起趕，但他卻像抓住大山一樣，趕不走。他又用憤怒的眼神看著婆羅門，唱起了歌：「這個三千世界有多大？所有寂靜的地方有多大？國王是唯一的主人，其他的主人都是他的僕人。對待善良高尚之人的行為，卻以嘲笑來對待，真是太奇怪了！唉呀，輪迴真是太奇妙了！說多了也沒有用，別人又能做什麼呢？」唱完歌後，那些婆羅門就向國王稟告說趕不走他。國王說：「我親自去看看。」於是帶著軍隊前往。阿闍黎用憤怒的眼神看著他們，所有人都僵住了。當時，一位聰明的 मंत्री (梵文：mantrī，顧問， मंत्री) 知道他是證得成就的人，恭敬地對待他，眾人才得以解脫。 मंत्री (梵文：mantrī，顧問， मंत्री) 說：「要尊敬國王！」國王照做了，於是國王也解脫了。其他所有的人也都照做了，從身體僵硬、言語不清和精神恍惚中解脫了。之後，國王問：「你是誰？」阿闍黎說：「你又是誰？」國王說：「我是國王。」阿闍黎說：「我也是國王。」國王說：「你沒有國王的享受，沒有床榻、妻子、扇子、燈等物。」阿闍黎唱起了歌：「大地是巨大的床榻，我的手臂是枕頭。
English
A small kingdom came to offer tribute, so all the streets were cleaned, decorated with silk banners, and equipped with incense chambers, decorated with umbrellas and curtains. They saw the king's throne set up in the garden. The teacher lay down and sat on the king's throne. When the king arrived, a Brahmin named the master of ceremonies first recited auspicious verses, stuck kusha grass behind his ears, and came with a bottle full of water, sacred threads, etc., in order to purify the filth of the streets and so on in advance. Seeing a blue-skinned, sun-dried, disheveled, unclothed man eating fish intestines sitting on the king's throne, he returned and reported to the king. The king said, "Drive him out!" But the Brahmin couldn't drive him away. Other people also helped to drive him away, but he was like grasping a big mountain and couldn't be driven away. He looked at the Brahmin with angry eyes and sang a song: "How big is this tri-chiliocosm? How big is all the peaceful place? The king is the only master, and the other masters are his servants. Treating the behavior of good and noble people with ridicule is really strange! Alas, samsara is so wonderful! It's useless to say more, what else can others do?" After singing, those Brahmins reported to the king that they couldn't drive him away. The king said, "I will go and see for myself." So he went with his army. The teacher looked at them with angry eyes, and everyone froze. At that time, a wise मंत्री (Sanskrit: mantrī, advisor, मंत्री) knew that he was a person who had attained accomplishment, and treated him respectfully, so everyone was freed. मंत्री (Sanskrit: mantrī, advisor, मंत्री) said, "Respect the king!" The king did so, and the king was also freed. Everyone else did the same, and they were freed from physical stiffness, slurred speech, and mental confusion. After that, the king asked, "Who are you?" The teacher said, "Who are you?" The king said, "I am the king." The teacher said, "I am also the king." The king said, "You don't have the enjoyment of a king, no bed, wife, fan, lamp, etc." The teacher sang a song: "The earth is a huge bed, my arms are pillows.