Tibetan
བྱ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྒྲུབ་པ། རྒྱུད་སྡེ་བར་པ་གཉིས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ། རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་སྒྲུབ་པ་བཤད་པའོ། །བཞི་པ་ཕྱག་ཆེན་གོམ་པས་འཁོར་འདས་བསྲེ་བའི་སྤྱོད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྤྱོད་པའི་རྣམ་གཞག་སྤྱིར་བསྟན་པ། ལོག་རྟོག་དགག་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། །འདི་ལ་གསུམ་སྟེ། གང་གིས་རྒྱུ་བའི་གང་ཟག་ལ་འཁྲུལ་པ་དགག གང་དུ་རྒྱུ་བའི་གནས་ལ་འཁྲུལ་པ་དགག དེ་གཉིས་ཀའི་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། མཚན་ཉིད་དང་མི་ལྡན་པའི་གང་ཟག་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པ་དགག་པ། མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པའི་དགོས་པ། དེས་གྲུབ་པའི་དོན་བསྟན་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཏི་སེ་གངས་ཅན་དུ་འདོད་པ་དགག ཙ་རི་གནས་ཆེན་དུ་འདོད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། དགག་པ་སྤྱིར་བསྟན། ལུང་འགལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད། ཉེས་སྤང་གི་ལན་དགག་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ལུང་དང་འགལ་བ། མངོན་པའི་ལུང་དང་འགལ་བ། མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་དང་འགལ་བ། རྨ་བྱ་ཆེན་མོའི་ལུང་དང་འགལ་བ། ཕལ་པོ་ཆེའི་མདོ་དང་འགལ་བའོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཉེས་སྤོང་བརྗོད། དེ་དགག་པའོ། །འདི་ལ་གཉིས་ཏེ། འཆད་ཚུལ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་བཤད། དེ་ཉིད་སྐབས་ཀྱི་ལན་ལ་སྦྱར་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྒྲོ་བསྐུར་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་མི་འགྱུར་དཔྱད། དེའི་དཔེར་བརྗོད་གསལ་བར་བཤད་པའོ། ལྔ་པ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ས་ལམ་བགྲོད་དེ་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་ཚུལ་ལ་གཉིས་ཏེ། མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་ལ་འཁྲུལ་པ་དགག་པ། གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་འཁྲུལ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་ལྔ་སྟེ། རྒྱུ་འབྲས་རིགས་མི་མཐུན་དགག་པ། རྒྱུ་འབྲས་ཕྱིན་ལོག་དགག་པ། རྒྱུ་མེད་པར་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་དགག་པ། རྒྱུ་མ་ཚང་བར་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་དགག་པ། འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ལ་འཁྲུལ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཆིག་ཐུབ་ལས་སྐུ་གསུམ་འབྱུང་བ་དགག་པ། ཆིག་ཐུབ་རང་གི་ངོ་བོ་དགག་པའོ། །འདི་ལ་བཞི་སྟེ། ཆིག་ཐུབ་ཐབས་དང་བཅས་ན་ཁས་བླངས་འགལ། ཐབས་དང་བྲལ་ན་ལུང་རིགས་གཉིས་དང་འགལ་བ། དེས་ན་ཐབས་མཁས་ལམ་གྱི་གཙོ་བོར་བསྒྲུབ་པ། སྟོང་ཉིད་ཁོ་ན་བསྒོམས་པའི་ཉེས་དམིགས་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། དངོས་དང་། ལུང་འགལ་སྤང་བའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རིགས་པ་དང་འགལ། ལུང་དང་འགལ་བའོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རྣམ་གྲོལ་བཟང་ངན་ཐབས་ཀྱིས་བྱེད་པར་བསྟན། དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་ལུང་གིས་སྒྲུབ་བྱེད་འགོད། རྣམ་གྲོལ་བཟ
Chinese
行部之修法。 中间二续部之修法。 宣说大瑜伽之修法。 第四，以大手印之次第混合轮涅之行，分二：总示行之体性。 别说遮破邪分别。 此有三：遮破以何而行之补特伽罗之错谬。 遮破于何而行之处所之错谬。 彼二者之总结。 初者有三：遮破不具功德之补特伽罗行持。 具功德之补特伽罗行持之必要。 由彼所成立之义。 第二者有二：遮破提谢（冈仁波齐峰）为雪山。 遮破匝日为大圣地。 初者有三：总示遮破。 别说教证相违。 遮破除罪之答辩。 第二者有五：与时轮之教证相违。 与现观之教证相违。 与外道之论典相违。 与大孔雀之教证相违。 与华严经相违。 第三者有二：述说除罪。 遮破彼。 此有二：说二种解说方式之自性。 彼即结合于当下的答复。 初者有二：观察增益是否成为过失。 清楚地说彼之譬喻。 第五，依彼而行持地道，从而现证果位之方式有二：遮破于究竟之果位之错谬。 遮破于暂时之果位之错谬。 初者有五：遮破因果种类不相同。 遮破因果颠倒。 遮破无因而生果。 遮破因不全而生果。 遮破于果位之体性之错谬。 初者有二：遮破从唯一生出三身。 遮破唯一自身之体性。 此有四：若唯一具有方便则违背承诺。 若离方便则与教理二者相违。 是故成立方便为道之主要。 显示唯修空性之过患。 初者有二：正文与遮止教证相违。 第二者有二：与理相违。 与教证相违。 第三者有三：显示以方便而作解脱之好坏。 于彼生信，安立以教证为成立之依据。 解脱之好
English
The practice of the Action Tantra. The practice of the two intermediate Tantra divisions. Explanation of the practice of Mahayoga. Fourth, the practice of mixing samsara and nirvana through the steps of Mahamudra, which has two aspects: Generally showing the nature of practice. Specifically explaining the refutation of wrong conceptions. This has three parts: Refuting the confusion about the individual who practices. Refuting the confusion about the place where one practices. The conclusion of both of these. The first has three parts: Refuting the practice of an individual who does not possess the qualities. The necessity of the practice of an individual who possesses the qualities. Showing the meaning established by that. The second has two parts: Refuting the idea that Tise (Mount Kailash) is a snow mountain. Refuting the idea that Tsari is a great sacred site. The first has three parts: Generally showing the refutation. Specifically explaining the contradiction of scriptures. Refuting the answer of removing faults. The second has five parts: Contradicting the scriptures of the Kalachakra. Contradicting the scriptures of Abhidharma. Contradicting the doctrines of the heretics. Contradicting the scriptures of the Great Peacock. Contradicting the Avatamsaka Sutra. The third has two parts: Stating the removal of faults. Refuting that. This has two parts: Explaining the nature of the two ways of explaining. Applying that to the answer of the occasion. The first has two parts: Examining whether imputation becomes a fault or not. Clearly explaining the example of that. Fifth, relying on that, how to traverse the bhumis and paths and manifest the result has two aspects: Refuting the confusion about the ultimate result. Refuting the confusion about the temporary result. The first has five parts: Refuting that the causes and results are of different types. Refuting the reversal of causes and results. Refuting that the result arises without a cause. Refuting that the result arises without complete causes. Refuting the confusion about the nature of the result. The first has two parts: Refuting that the three kayas arise from the sole one. Refuting the nature of the sole one itself. This has four parts: If the sole one has means, then it contradicts the commitment. If it is without means, then it contradicts both scripture and reason. Therefore, establishing skillful means as the main thing of the path. Showing the faults of meditating only on emptiness. The first has two parts: The actual text and avoiding scriptural contradictions. The second has two parts: Contradicting reason. Contradicting scripture. The third has three parts: Showing that good and bad liberation is done by means. Having faith in that, establishing the basis for proof with scripture. Good liberation
Tibetan
ང་པོ་འདོད་པས་ཐབས་ལ་འབད་པར་གདམས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བྱམས་པའི་ལུང་། དཔའ་བོའི་ལུང་ངོ་། །གཉིས་པ་གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་འཁྲུལ་པ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གྲུབ་ཐོབ་ལས་རྟོགས་ལྡན་བཟང་བ་དགག་པ། ཉམས་ལས་གོ་རྟོགས་བཟང་བ་དགག་པ། རྣལ་འབྱོར་བཞི་པོ་འཕགས་པའི་ས་ལམ་ལ་སྦྱར་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་བརྗོད། དེ་དགག་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་བརྗོད། དེ་དགག་པའོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་བརྗོད། དེ་དགག་པའོ། །འདི་ལ་གཉིས་ཏེ། ཆོས་མཐུན་བརྩི་ན་དཔྱད་པར་བྱ་བ། འཕགས་པའི་སར་བྱེད་ན་མདོ་རྒྱུད་དང་འགལ་བའོ། །སྔགས་སྡོམ་གྱི་སྐབས་ཀྱི་བསྡུས་དོན་ནོ།། །།སྤྱིའི་གཉིས་པ་རྩོད་པ་སྤང་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྩོད་པ་དང་། ལན་ནོ། །འདི་ལ་བཞི་སྟེ། སྨྲས་ཚད་བདེན་པ་དགག་པ། གྲུབ་མཐའ་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་དགག་པ། དྲང་ངེས་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་དགག་པ། དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ལ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ། དེ་དག་ཇི་ལྟར་ལེན་པའི་ཚུལ་ལོ། །བཞི་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྩོད་པ་དང་། ལན་ནོ། །གསུམ་པ་གནད་མ་འཁྲུལ་བར་བསྒྲུབ་པར་གདམས་པའི་སྒོ་ནས་མཇུག་བསྡུ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། མ་འཁྲུལ་པའི་གནད་བསྒྲུབ་པར་གདམས་པ། འཁྲུལ་པའི་གྲུབ་མཐའ་སུན་འབྱིན་པར་གདམས་པ། གློ་བུར་གྱི་ཆོས་ལ་བརྟགས་དཔྱད་བྱ་བར་གདམས་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། གནད་བཅོས་པ་ཉེས་དམིགས་ཆེ་བས་སྤང་བར་གདམས། གནད་བཅོས་པའི་བདུད་ཤེས་ནས་སྤང་བར་གདམས་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཚིག་གི་གནད་བཅོས་པ་སྔོན་བྱུང་གི་དཔེ་དང་སྦྱར། དོན་གྱི་གནད་བཅོས་པ་ད་ལྟར་གྱི་གྲུབ་མཐའ་དང་སྦྱར། དེས་ན་ཉེས་དམིགས་ཆེ་བས་སྤང་བར་གདམས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། མདོར་བསྟན། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །གཉིས་པ་གནད་བཅོས་པའི་བདུད་ཤེས་ནས་སྤང་བར་གདམས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གནད་བཅོས་པའི་བདུད་ཇི་ལྟར་བྱུང་བའི་ཚུལ། དེས་གནད་ཇི་ལྟར་བཅོས་པའི་ཚུལ། དེ་ཤེས་ནས་སྤོང་བར་གདམས་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། རྣམ་པ་ཇི་ལྟར་སྟོན་པ། ཐབས་གང་གིས་བསླུ་བ། སྔོན་བྱུང་གི་དཔེ་དང་སྦྱར་བའོ། །གཉིས་པ་འཁྲུལ་པའི་གྲུབ་མཐའ་སུན་འབྱིན་པར་གདམས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྔོན་བྱུང་མཁས་པས་འཁྲུལ་པའི་གྲུབ་མཐའ་སུན་ཕྱུང་བའི་ཚུལ། རྗེས་འཇུག་མཁས་པས་འཁྲུལ་པའི་གྲུབ་མཐའ་སུན་འབྱིན་པའི་ཚུལ། དགག་བསྒྲུབ་ཀྱི་ལུང་སྦྱོར་ཇི་ལྟར་བྱ་བའི་ཚུལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ལུང་རིགས་ཀྱིས་གནོ
Chinese
第一，教导努力以方法来追求欲求。第二分为二：慈氏的教证，勇士的教证。第二，对于暂时的果位产生错谬的驳斥，分为三：驳斥相比于成就者，证悟者更好；驳斥相比于体验，觉悟更好；驳斥将四种瑜伽与圣者的道位结合。第一分为二：陈述欲求，驳斥它。第二分为二：陈述欲求，驳斥它。第三分为二：陈述欲求，驳斥它。这分为二：如果重视与法相符，则应当考察；如果在圣者位上做，则与经续相违背。这是密咒戒律场合的总结意义。总的第二，避免争论分为二：争论和回答。这分为四：驳斥所说的一切都是真实的，驳斥一切宗派都是真实的，驳斥一切了义不了义都是真实的，由此避免争论。第三分为二：将佛陀的教言分为二，如何接受它们的道理。第四分为二：争论和回答。第三，通过教导不错误地确立要点的方式来结束，分为三：教导确立不错误的要点，教导驳倒错误的宗派，教导对于突发的法进行考察。第一分为二：教导因为篡改要点过患极大而应当避免，教导认识到篡改要点的魔而避免。第一分为三：将篡改词句的要点与先前的例子结合，将篡改意义的要点与现在的宗派结合，因此教导因为过患极大而应当避免。第二分为二：简略地指示，详细地解说。第二，教导认识到篡改要点的魔而避免，分为三：篡改要点的魔如何出现的道理，它如何篡改要点的道理，认识到它而避免。第一分为三：如何显现形象，用什么方法欺骗，与先前的例子结合。第二，教导驳倒错误的宗派分为三：先前智者驳倒错误的宗派的道理，后随智者驳倒错误的宗派的道理，如何运用破立的教证。第二分为三：以教理妨害
English
First, it teaches to strive with methods to pursue desires. The second is divided into two: the teachings of Maitreya, and the teachings of the heroes. Second, refuting the delusion about the temporary results is divided into three: refuting that realized ones are better than accomplished ones; refuting that understanding is better than experience; refuting that the four yogas are combined with the paths and bhumis of the noble ones. The first is divided into two: stating the desire, and refuting it. The second is divided into two: stating the desire, and refuting it. The third is divided into two: stating the desire, and refuting it. This is divided into two: if one values conformity with the Dharma, then it should be examined; if one does it on the level of the noble ones, then it contradicts the sutras and tantras. This is the summarized meaning of the context of mantra vows. The second of the general topics, avoiding disputes, is divided into two: disputes and answers. This is divided into four: refuting that everything said is true, refuting that all philosophical systems are true, refuting that all definitive and interpretable meanings are true, and thereby avoiding disputes. The third is divided into two: dividing the Buddha's teachings into two, and how to accept them. The fourth is divided into two: disputes and answers. Third, concluding by teaching how to establish the key points without error is divided into three: teaching to establish the key points without error, teaching to refute erroneous philosophical systems, and teaching to examine sudden dharmas. The first is divided into two: teaching to avoid tampering with the key points because the faults are great, and teaching to avoid tampering with the key points by recognizing the demon. The first is divided into three: combining the tampering with the key points of words with previous examples, combining the tampering with the key points of meaning with current philosophical systems, and therefore teaching to avoid it because the faults are great. The second is divided into two: briefly indicating, and explaining in detail. Second, teaching to avoid tampering with the key points by recognizing the demon is divided into three: how the demon of tampering with the key points arises, how it tampers with the key points, and teaching to avoid it by recognizing it. The first is divided into three: how to show the appearance, by what means to deceive, and combining it with previous examples. Second, teaching to refute erroneous philosophical systems is divided into three: how previous scholars refuted erroneous philosophical systems, how subsequent scholars refute erroneous philosophical systems, and how to apply the reasoning of refutation and establishment. The second is divided into three: harming with scripture and reason.