Tibetan
པོར་མངལ་དུ་བཟུང་། ཕྱིས་བཙས་པ་ན་འབུ་རིད་ལྟ་བུ་དེ་སྲོག་མགོ་བཏོན། དེ་ནས་ཟས་གོས་སོགས་ཀྱིས་བསྐྱངས་པའི་དྲིན་ཡོད་ཚད་དྲན་པར་བྱས་ནས། མ་འདི་དྲིན་ཅན་ཡིན་པས་བདེ་བ་ལ་འགོད་དགོས་སྙམ་དུ་བསམ། དེ་ནས་གཉེན་ཚན་གཞན་རྣམས་དང་། གནོད་པ་སྐྱེལ་བའི་དགྲ་བོ་རྣམས་དང་། ངན་སོང་གསུམ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་འཁོར་བ་ཐོག་མེད་ནས་མ་ཡང་ཡང་བྱས་པའི་དྲིན་དྲན་པར་བྱས་ནས། དེ་དག་བདེ་བ་ལ་འགོད་པར་འདོད་པའི་བྱམས་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་སྐྱེས་སུ་བསྒོམ་མོ། །གཉིས་པ་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་པ་ནི། རྩ་བའི་མ་འདིའི་དྲིན་གང་ཡོད་དྲན་པར་བྱས་ནས། དྲིན་ཅན་གྱི་མ་འདི་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་དགོས་ཀྱང་། ད་ལྟ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་འདུག་པས་སྙིང་རེ་རྗེ། འདི་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་ན་ཅི་མ་རུང་། འདི་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བ་ལ་འགོད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསྒོམ། དེ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་ཡང་སྔར་བཞིན་དུ་དྲིན་དྲན་པར་བྱས་ནས་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བ་འདོད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་མོ། །བྱམས་སྙིང་རྗེ་འདི་གཉིས་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣལ་མ་མི་སྐྱེ་བས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་འདི་གཉིས་ལ་འབད་པ་གལ་ཆེའོ། །གསུམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་ལ། སྨོན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས། བདག་གཞན་མཉམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས། བདག་གཞན་བརྗེ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་ཕ་མ་དྲིན་ཅན་རྣམས་བདེ་བ་དང་ལྡན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་དགོས་ཀྱང་དེའི་ནུས་པ་ད་ལྟ་བདག་ལ་མེད། དེར་མ་ཟད་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆེ་བ་ཚངས་པ་དང་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ལ་མེད། སུ་ལ་ཡོད་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཅིག་ཐོབ་པར་བྱས་ནས། དྲིན་ཅན་གྱི་ཕ་མ་རྣམས་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་བསྒྲལ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསྒོམ་མོ། །སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་ལ་འདི་མེད་ཁ་མེད་ཡིན་ཅིང་། བློ་འདི་ཡོད་ན་དགེ་བའི་རྩ་བ་གང་བསྒྲུབས་པ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུར་འགྱུར་བས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡེ་སྣོད་རྣམས་ལས་འདིའི་བསྔགས་པ་མང་དུ་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་བདག་གཞན་མཉམ་པ་བསྒོམ་པ་ནི། བདག་བདེ་བ་འདོད་པ་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདེ་བ་འདོད་པས། བདག་གི་བདེ་བ་བསྒྲུབ་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདེ་བའང་བསྒྲུབ་དགོས། བདག་སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་པ་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་པས་བདག་གི་སྡུག་བསྔལ་བསལ་བ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་བསལ་བར་བྱ་དགོས་སོ་སྙམ་དུ་བསྒོམ་པའོ། །གསུམ་པ་བདག་གཞན་བརྗེ་བ་བསྒོམ་པ་ནི། རྩ་བའི་མ་མདུན་དུ་དམིགས་ནས་མ་འདི་དྲིན་ཅན་ཡིན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་འདུག་པ་སྙིང་རེ་རྗེ། མ་འདིའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། དེའི་མི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་བདག་ལ་སྨིན་ནས་བདག་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྱུར་ཅིག བདག་གི་བདེ་དགེ་ཐམས་ཅད་མ་འདི་ལ་སྨིན་ནས་མ་འདི་སངས་རྒྱས་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་བསྒོམ་མོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཉེན་ཚན་གཞན་རྣམས་དང་། མཐོང་ཐོས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་དང་། བདག་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པའི་དགྲ་བོ་རྣམས་དང་། ངན་སོང་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཅན་རྣམས་ལ་རེ་རེ་བཞིན་བསྒོམས་ཏེ། མཐར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་འུབས་ཀྱིས་རང་ལ་འདུས་ནས་རང་གི་བདེ་དགེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་གང་ལ་གང་འདོད་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་དང་། མཐར་ཐུག་སངས་རྒྱ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པར་བསྒོམ་མོ། །འདི་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཉམས་ལེན་གྱི་སྙིང་པོ་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་ཚིག་ཡིན་པས་འདི་ལྟར་བསྒོམ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་། ཤེས་བྱེད་ཀྱི་ལུང་དང་། སྒོམ་ཚུལ་གྱི་དོགས་གཅོད་དང་བཅས་པ་དགོས་མོད་ཀྱི་ཧ་ཅང་མང་བར་འགྱུར་བས་མ་སྤྲོས་སོ། །སྨོན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནས་འདིའི་བར་རྣམས་ལ་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་གྱི་སྔོན་འགྲོ་སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད་ནི་ངེས་པར་དགོས་ལ། དེའི་སྟེང་དུ་ཡང་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམས་ནའང་བཟང་ངོ་། །དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་མཇུག་ཏུ་བསྔོ་བ་སྨོན་ལམ་གྱིས་རྒྱས་བཏབ་ལ། གཞན་འགྲོ་འཆག་ཉལ་འདུག་གི་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་དྲན་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་མཐའ་བཞིར་ཞེན་པ་དང་བྲལ་ནས་འཁྲུལ་པ་ཡེ་ཤེས་སུ་འཆར་བར་བྱེད་པ་ནི་མན་ངག་གཞན་གྱི་ལུགས་ལ་ཞི་གནས་དང་། ལྷག་མཐོང་གཉིས་ལས། ལྷག་མཐོང་ལ་ཡང་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་བསྒོམ་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་སྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་མོད་ཀྱི། འདི་པའི་ལུགས་ལ་མཉམ་བཞག་ཏུ་སྣང་བ་སེམས་སུ་བསྒྲུབ་པ། སེམས་སྒྱུ་མར་བསྒྲུབ་པ། སྒྱུ་མ་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྒྲུབ་པ་གསུམ་བསྒོམ་ཞིང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཞེན་མེད་སྒྱུ་མ་དང་། རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་ལྟ་བའི་ཉམས་ལེན་ཡོད་པ་ནི་བླ་མའི་མན་ངག་ལ་མ་ལྟོས་པར་རང་དགར་བསྒོམས་ན་འཁྲུལ་གཞི་ཆེ་ཞིང་ཡི་གེ་ཙམ་གྱིས་ཤེས་པར་མི་ནུས་པས་འདིར་མ་སྤྲོས་སོ། །འོན་ཀྱང་འཕྲལ་དུ་ཕན་པ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་གང་བསྒྲུབས་ཀྱང་བདག་ནི་དགེ་བ་བྱེད་པ་པོའོ། །དགེ་བ་ནི་འདི་དག་གོ་དེས་ན་ཁོ་བོས་དགེ་བ་འདི་བྱས་སོ་སྙམ་པའི་མངོན་རློམ་མེད་པ་ཡང་གལ་ཆེ། གཞན་དགེ་བ་ལ་བསྐུལ་བའི་ཆེད་དུ་རང་ལ་རློམ་པ་མེད་པར་ཁོ་བོས་དགེ་བ་འདི་ལྟ་བུ་བྱས་སོ་ཞེས་སྒྲོག་པ་ལ་ནི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དེས་ན་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྒྲུབ་པ་དང་། འཕྲལ་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཚེ་སྒྱུ་མ་ཡིན་ནམ། རྨི་ལམ་ཡིན་ནམ་སྙམ་དུ་དྲན་པར་བྱེད་ན་ལྟ་བ་རྟོགས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བས་དྲན་འཛིན་གལ་ཆེའོ། །དེ་ལྟར་འདི་ལ་ལམ་རིམ་བཞི་ཡོད་པའི་དང་པོ་ནི། སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་ཕན་ཆད་ཀྱི་དོན་བསྒྲུབ་པས་བློ་ཆོས་སུ་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ། གཉིས་པས་འཁོར་བ་སྤངས་ནས་ཐར་ལམ་བསྒྲུབས་པས་ཆོས་ལམ་དུ་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ། གསུམ་པས་ཐེག་དམན་གྱི་བསམ་པ་སྤངས་ནས་ཐེག་ཆེན་ལ་སྦྱོར་བས་ལམ་འཁྲུལ་པ་སེལ་བ་ཞེས་བྱ། བཞི་པས་མཐར་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་སྤངས་ནས་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་ལ་སྦྱོར་བས་འཁྲུལ་པ་ཡེ་ཤེས་སུ་འཆར་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ལམ་གྱི་གཙོ་བོ་འདི་ལྟ་བུ་ཉམས་སུ་བླངས་ཤིང་འཕྲལ་གྱི་སྤྱོད་པ་ལུས་དོན་ཡོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཕྱག་དང་བསྐོར་བ། ངག་དོན་ཡོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ཀྱི་བསྟོད་པ། མདོ་སྡེ་ཟབ་མོ་ཀློག་པ། ཡིད་དོན་ཡོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ། ལོངས་སྤྱོད་དོན་ཡོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དཀོན་མཆོག་ལ་མཆོད་པ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་བསྙེན་བཀུར་ལ་སོགས་པ་བྱས་ཏེ། སྨོན་ལམ་རྣམ་པར་དག་པས་མཚམས་སྦྱར་ན་སྐྱོན་མེད་ཡོན་ཏན་ཀུན་དང་ལྡན་པའི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ནི་ངེས་པའོ། །སླར་ཡང་གནད་བསྡུས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ནི། དམ་ཆོས་བསྒྲུབ་པའི་ལུས་རྟེན་རྙེད་དཀའ་ཞིང་། །མི་རྟག་མྱུར་དུ་འཇིག་པའི་རང་བཞིན་དུ། །ལེགས་པར་རྟོགས་ནས་དགེ་སྡིག་བླང་དོར་ལ། །བཟོབ་པ་ལྷུར་ལེན་རིམ་པ་དང་པོ་ལགས། །འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་མཐའ་མེད་འགྲོ་བ་རྣམས། །སྡུག་བསྔལ་ཆུ་སྲིན་ཁ་རུ་ཆུད་མཐོང་ནས། །མྱང་འདས་ཐར་པའི་སྐམ་ས་དོན་གཉེར་བའི། །ངེས་འབྱུང་བསྐྱེད་པ་རིམ་པ་གཉིས་པའོ། །མཁའ་མཉམ་འགྲོ་བས་བདག་གི་ཕ་དང་མ། །ཡང་ཡང་བྱས་ཤིང་ཕན་བཏགས་དྲིན་དྲན་ནས། །བྱམས་དང་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་མཆོག་གིས། །གཞན་དོན་བསྒྲུབ་པ་རིམ་པ་ག
Chinese
在子宫中受孕。 后来出生时，像虫子一样开始有了生命迹象。 然后忆念起食物、衣服等养育之恩的所有恩德，心想：这位母亲是如此的慈爱，我必须让她安乐。 然后忆念起其他亲戚，以及带来伤害的敌人，还有三恶道等痛苦众生，他们也从无始以来多次做过我的母亲的恩德，生起想要让他们安乐的慈爱之心，并反复修习。 第二，修习慈悲心：忆念起根本母亲的恩德，心想：这位慈爱的母亲本应远离痛苦，但现在却处于痛苦的本性之中，真是可怜。 如果她能远离痛苦该多好啊！ 我要让她脱离痛苦。 同样地，对于其他众生，也像之前一样忆念他们的恩德，修习想要让他们脱离痛苦的慈悲心。 如果心中没有生起慈爱和慈悲，就不会生起真正的菩提心，因此努力修习这二者是所有大乘佛法的根本，非常重要。 第三，修习菩提心，分为愿菩提心、自他平等的菩提心、自他交换的菩提心三种。 首先是愿菩提心： 如此，三界轮回中慈爱的父母们本应具有安乐，并脱离痛苦，但我现在却没有这个能力。 不仅如此，世间的伟大者如梵天和帝释天等，以及出世间的声闻和独觉也没有这个能力。 谁有这个能力呢？ 只有圆满正等觉的佛陀才有。 因此，为了所有众生的利益，我要获得圆满正等觉的果位，然后将慈爱的父母们从轮回的苦海中解救出来。 修习此心。 如果没有这个，就无法成为成就佛陀的因，如果有了这个心，那么所做的一切善根都会成为成就圆满正等觉的因，因此大乘经藏中对此赞叹很多。 第二，修习自他平等： 就像我渴望安乐一样，一切众生也渴望安乐。 就像我追求自己的安乐一样,
English
Conceived in the womb. Later, when born, it showed signs of life like a worm. Then, remembering all the kindness of being cared for with food, clothing, etc., one thinks, "This mother is so kind, I must place her in happiness." Then, remembering the kindness of other relatives, as well as enemies who bring harm, and suffering beings such as the three lower realms, who have also been my mother again and again from beginningless time, one cultivates loving-kindness, wishing to place them in happiness. Second, cultivating compassion: Remembering the kindness of this root mother, one thinks, "This kind mother should be free from suffering, but now she is in the nature of suffering, how pitiful. How wonderful if she were free from suffering! I will place her in freedom from suffering." Similarly, for other beings, remembering their kindness as before, one cultivates compassion, wishing them to be free from suffering. If loving-kindness and compassion are not born in one's mind, genuine bodhicitta will not arise, therefore striving for these two, which are the root of all Mahayana Dharma, is very important. Third, cultivating bodhicitta, which is divided into aspiring bodhicitta, equalizing self and others, and exchanging self and others. First is aspiring bodhicitta: Thus, these kind parents in the three realms of samsara should have happiness and be free from suffering, but I do not have the power to do so now. Moreover, the great ones of the world, such as Brahma and Indra, and the transcendent Hearers and Solitary Buddhas do not have it. Who has it? Only the Fully Enlightened Buddha has it. Therefore, for the sake of all sentient beings, I will attain the state of Fully Enlightened Buddhahood, and then liberate these kind parents from the ocean of samsara. One cultivates this thought. Without this, there is no cause for attaining Buddhahood, and if one has this mind, then all the roots of virtue that one accumulates will become the cause for attaining Fully Enlightened Buddhahood, therefore the Mahayana sutras praise this greatly. Second, cultivating equality of self and others: Just as I desire happiness, all sentient beings also desire happiness. Just as I pursue my own happiness,
Chinese
也必须成办一切有情之安乐。犹如我不欲痛苦，一切有情亦不欲痛苦，如我遣除自身痛苦一般，亦须遣除一切有情之痛苦，如是思维。第三，修持自他交换：于根本上师前观想，此母亲虽具恩德，然仍处于痛苦之自性中，甚可怜悯。愿此母亲之痛苦，及其一切不善，皆成熟于我，由我来体验。愿我之一切安乐善根，皆成熟于此母亲，愿此母亲成佛，如是思维。如是，于其他亲眷，及所见所闻之有情，及于我作损害之怨敌，及恶趣等痛苦之有情，一一修持。最终，一切有情之痛苦如乌云般融入自身，自身之安乐善根，于一切有情之暂时，成为随其所欲之受用，于究竟，成为成佛之因，如是修持。此乃大乘修持之精髓，乃三世诸佛之秘密语，故须如是修持之理由，及作为证知之教证，及修持方式之疑难决断等虽需，然恐过于繁多，故不赘述。从发愿菩提心至此之间，如前所示之前行皈依、发心是必须的，于其上，若修持上师瑜伽亦佳。一切对境之座间结尾，以回向发愿印持，其他行住坐卧之一切行为中，亦当忆念。第四，远离四边之执着而令错觉显现为智慧，乃其他口诀之宗派中，有寂止和胜观二者。胜观中，亦有修持人无我和法无我等，然此派之宗派中，于等持中将显现确立为心，将心确立为幻化，将幻化确立为无自性三者而修持，于后得时，有无执幻化和如梦般观待之修持，此乃不依赖上师口诀而自
English
One must also accomplish the happiness of all sentient beings. Just as I do not desire suffering, all sentient beings also do not desire suffering. Just as I dispel my own suffering, I must also dispel the suffering of all sentient beings, thinking in this way. Third, the practice of exchanging self and others: Visualize the root mother in front, and although this mother is kind, she is still in the nature of suffering, how pitiful. May the suffering of this mother, and all her non-virtue, ripen upon me, and may I experience it. May all my happiness and virtue ripen upon this mother, and may this mother become a Buddha, thinking in this way. Likewise, practice individually for other relatives, and sentient beings seen and heard, and enemies who harm me, and sentient beings suffering in the lower realms, etc. Finally, all the suffering of all sentient beings gathers into oneself like a cloud, and one's own happiness and virtue, in the temporary state of all sentient beings, becomes the enjoyment of whatever they desire, and in the ultimate, becomes the cause of becoming a Buddha, practice in this way. This is the essence of Mahayana practice, the secret word of all Buddhas of the three times, so the reason why one must practice in this way, and the scriptural proofs as evidence, and the doubts and decisions of the way of practice, although needed, are not elaborated because they would be too numerous. From the aspiration for Bodhicitta to this point, the preliminary refuge and generation of Bodhicitta as shown before are necessary, and on top of that, it is also good to practice Guru Yoga. At the end of all object-oriented sessions, seal with dedication and aspiration prayers, and also remember in all other activities of going, walking, sleeping, and sitting. Fourth, freeing oneself from attachment to the four extremes and causing delusion to arise as wisdom is, in the tradition of other instructions, the two of Shamatha and Vipassana. In Vipassana, there are also practices such as meditating on the selflessness of the person and the selflessness of phenomena, but in the tradition of this school, in equipoise, establishing appearance as mind, establishing mind as illusion, and establishing illusion as without inherent existence are practiced, and in post-meditation, there is the practice of non-attachment to illusion and viewing it as a dream, which is self-