Tibetan
འདིར་ཉི་ཟླ་ལྟར་གྲགས་པའི་ལམ་པོ་ཆེ་ཡིན་ལ། འདི་དག་གི་ཉམས་ལེན་ནི་རྒྱལ་སྲས་ཆོས་རྫོང་བ་ཡབ་སྲས་དང་། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གཞོན་ནུ་རྒྱལ་མཆོག་ལ་སོགས་པའི་གསུང་རབ་རྣམས་ལ་བལྟ་བར་བྱའོ། །ད་ནི་སྐབས་སུ་བབ་པ་མགོན་པོ་འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་བླ་མ་ས་སྐྱ་པ་ལ་གནང་བ་ནི་སྔར་གྱི་དེ་དག་དང་ཉམས་ལེན་གྱི་གནད་འདྲ་ཡང་། བརྗོད་བྱའི་ཚོ་བགོསཾ་དང་། དོན་གྱི་གོ་རིམ་ནི་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཞིག་སྟེ། དེ་ཡང་བླ་མ་ས་སྐྱ་པ་ཆེན་པོ་ཀུན་དགའ་སྙིང་པོ་དགུང་ལོ་བཅུ་གཉིས་བཞེས་པའི་དུས་སུ་འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་མཛད་པས་ཟླ་བ་དྲུག་ན་ཞལ་གཟིགས་ཏེ་མགོན་པོ་འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱི་ཞལ་ནས། ཚེ་འདི་ལ་ཞེན་ན་ཆོས་པ་མིན། །འཁོར་བ་ལ་ཞེན་ན་ངེས་འབྱུང་མིན། །བདག་དོན་ལ་ཞེན་ན་བྱང་སེམས་མིན། །འཛིན་པ་བྱུང་ན་ལྟ་བ་མིན། །ཞེས་གསུངས་པ་འདིའི་ནང་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཉམས་ལེན་མཐའ་དག་འདུས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་གི་དོན་ལ་ཚེ་འདི་ལ་ཞེན་པ་དང་བྲལ་ནས་བློ་ཆོས་སུ་འགྲོ་བར་བྱེད་པ་དང་། འཁོར་བ་ལ་ཞེན་པ་དང་བྲལ་ནས་ཆོས་ལམ་དུ་འགྲོ་བར་བྱེད་པ་དང་། བདག་དོན་ལ་ཞེན་པ་དང་བྲལ་ནས་ལམ་འཁྲུལ་པ་སེལ་བར་བྱེད་པ་དང་། མཐའ་བཞིར་ཞེན་པ་དང་བྲལ་ནས་འཁྲུལ་པ་ཡེ་ཤེས་སུ་འཆར་བར་བྱེད་པ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ལ་སྔོན་འགྲོ་དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ། དངོས་གཞི་འཆི་བ་མི་རྟག་པ། ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ལས་རྒྱུ་འབྲས་སྒོམ་པ་གསུམ། དང་པོ་དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་བསྒོམ་པ་ནི། སྟན་བདེ་བ་ལ་བསྡད་ནས་བླ་མ་དང་དཀོན་མཆོག་ལ་སྐྱབས་འགྲོ་ལན་མང་དུ་བྱས་ནས་བློ་ཆོས་སུ་འགྲོ་བ་སོགས་བཞིས་གསོལ་བ་བཏབ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱ་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་འདི་ལྟར་བསམ་སྟེ། དལ་འབྱོར་གྱི་ལུས་འདི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དལ་བ་བརྒྱད་དང་། འབྱོར་པ་བཅུ་ཚང་བ་རྙེད་པ་དཀའ་བར་འདུག རྒྱུའི་སྒོ་ནས་དགེ་བ་བསྒྲུབ་དགོས་པ་ལ་སེམས་རྒྱུད་འདི་ལ་དགེ་བ་ཤིན་ཏུ་དཀོན་པས་རྙེད་དཀའ་བར་འདུག གྲངས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྤྱིར་འགྲོ་བ་རིས་དྲུག་གོང་མ་གོང་མ་ལས་འོག་མ་འོག་མ་མང་ལ། མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ལ་ཡང་དབྱར་ཀོ་མོག་གཅིག་དང་། ཤིང་ཕུང་གཅིག་ལ་གནས་པའི་དུད་འགྲོའི་གྲངས་དེ་འཛམ་བུ་གླིང་གི་མི་ཐམས་ཅད་ལ་མེད་པས་རྙེད་དཀའ་བར་འདུག དཔེའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་གྱང་ལོག་ལ་སྲན་མ་གཏོར་ན་ཆགས་པ་དཀའ་བའམ། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་རླུང་གིས་གཡེངས་པ་ལ་གཉའ་ཤིང་གི་བུ་གར་རུས་སྦལ་གྱི་མགྲིན་པ་
Chinese
此乃如日月般著名的康庄大道。这些修持，应当参阅嘉赛却炯瓦父子，以及大菩萨云丹嘉措等人的论著。现在正当其时，怙主文殊菩萨赐予萨迦派上师的教言，虽然与之前的那些在修持的要点上相同，但在表达的分类和意义的顺序上，却比其他更为殊胜。那是由于萨迦派大上师贡噶宁波十二岁时修持文殊菩萨，六个月后亲见文殊菩萨，怙主文殊菩萨亲口说道：若贪恋此生，非为修行人；若贪恋轮回，则无出离心；若贪恋自利，则非菩萨；若生执着，则非正见。此语中已包含了所有波罗蜜多的修持。这些话的意义在于，断除对今生的贪恋，从而使心转向佛法；断除对轮回的贪恋，从而走向佛法之路；断除对自利的贪恋，从而消除道路上的迷惑；断除对四边的执着，从而使迷惑显现为智慧。这四者中，第一个是前行暇满难得，正行死亡无常，道之支分业果取舍。首先是修习暇满难得，安坐于舒适的坐垫上，多次皈依上师三宝，以心转向佛法等四种方式祈祷。为了所有众生的利益，发誓要证得佛果，然后这样思维：这个暇满的人身，从本体上来说，具备八暇和十圆满，是难以获得的。从因的角度来说，必须行善，但这个心相续中善行非常稀少，所以难以获得。从数量的角度来说，总的来说，六道众生中，越往上越少，越往下越多。即使是亲眼所见，一个夏季的蚊虫，以及一块木头上所居住的虫蚁的数量，也超过了整个赡部洲的人口，所以难以获得。从比喻的角度来说，就像向墙壁投掷豆子难以附着一样，或者在大风吹动的茫茫大海中，乌龟的脖子伸入轭木孔
English
This is the great path as famous as the sun and moon. These practices should be consulted in the treatises of Gyalsay Chojeongwa and his son, as well as the great Bodhisattva Yonten Gyatso and others. Now is the time when the Lord Manjushri gave to the Sakya master, although it is the same as the previous ones in the key points of practice, but in the classification of expression and the order of meaning, it is more excellent than others. That is because when the great Sakya master Kunga Nyingpo was twelve years old, he practiced Manjushri, and after six months he personally saw Manjushri, and the Lord Manjushri personally said: If you are attached to this life, you are not a practitioner; if you are attached to samsara, you have no renunciation; if you are attached to self-interest, you are not a Bodhisattva; if you have attachment, you have no right view. This saying contains all the practices of the Paramitas. The meaning of these words is to abandon attachment to this life, so that the mind turns to the Dharma; to abandon attachment to samsara, so as to walk the path of Dharma; to abandon attachment to self-interest, so as to eliminate the confusion on the road; to abandon attachment to the four extremes, so that confusion appears as wisdom. Among these four, the first is the preliminary practice of leisure and endowment is difficult to obtain, the main practice of death is impermanent, and the branch of the path is the cause and effect of karma. First, cultivate the difficulty of obtaining leisure and endowment, sit comfortably on the cushion, take refuge in the Guru and the Three Jewels many times, and pray in four ways, such as turning the mind to the Dharma. For the benefit of all sentient beings, vow to attain Buddhahood, and then think like this: This leisure and endowment body, in terms of its essence, has eight freedoms and ten endowments, which is difficult to obtain. From the perspective of cause, one must do good deeds, but there are very few good deeds in this mind stream, so it is difficult to obtain. From the perspective of number, in general, among the six realms of sentient beings, the higher the realm, the fewer the beings, and the lower the realm, the more the beings. Even what is seen with one's own eyes, the number of mosquitoes in one summer, and the number of insects living on a piece of wood, exceeds the population of the entire Jambudvipa, so it is difficult to obtain. From the perspective of metaphor, it is like throwing beans at a wall and it is difficult to attach, or in the vast ocean blown by the wind, the turtle's neck stretches into the yoke hole.
Tibetan
ཆུད་པ་ལས་ཀྱང་དཀའ་བར་འདུག དེས་ན་དལ་འབྱོར་ལན་ཅིག་རྙེད་པ་འདི་ཅི་ནས་ཀྱང་ཆུད་མ་ཟོས་པར་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་ཕན་ཆད་ཀྱི་དོན་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སྒོམ་མོ། །གཉིས་པ་འཆི་བ་མི་རྟག་པ་སྒོམ་པ་ནི། སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད་སྔར་ལྟར་བྱས་ནས་འདི་ལྟར་བསམ་སྟེ། སྐྱེས་ནས་མ་ཤི་ཚེ་ཐར་དུ་སྡོད་པ་སུ་ཡང་མི་འདུག་པས་ངེས་པར་འཆི། དེ་ཡང་འདི་ཙམ་ལ་འཆི་མི་འཆིའི་གདེང་མེད། འཆི་བའི་རྐྱེན་མང་། འཚོ་བའི་རྐྱེན་ཉུང་བས་ངེས་པར་འཆི། འཆི་བའི་དུས་ལ་བབ་པ་ན་སྨན་དང་རིམ་གྲོ་ལ་སོགས་པ་གང་གིས་ཀྱང་བཟློག་མི་ནུས་པས། འཆི་བ་ལ་གང་གིས་ཀྱང་མི་ཕན། ཤི་བའི་འོག་ཏུ་ཆོས་མིན་པ་འཁོར་དང་ལོངས་སྤྱོད་གང་ཡང་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་སྙམ་ཏུ་བསྒོམས་ནས་ཚེ་འདི་ལ་ཞེན་པ་དང་བྲལ་བར་བྱའོ། །བློ་ཆོས་སུ་འགྲོ་བར་བྱ་བའི་ཐབས་ཀྱི་གཙོ་བོ་འདི་ཡིན་པས་ཟས་བཟང་པོ་ཟ་བ་དང་། གོས་བཟང་པོ་གོན་པ་དང་། འཁོར་མང་པོས་བསྐོར་བའི་ཚེ་ཡང་། ད་ལྟ་བདག་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་འདུག་སྟེ། ནམ་ཞིག་འདི་དག་དང་བྲལ་ནས་གཅིག་པུར་འགྲོ་དགོས་པས་སྙིང་པོ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་བསྒོམས་ནས་ཚེ་འདིའི་བྱ་བྱེད་ལ་ཞེན་པ་དང་བྲལ་བར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ལས་རྒྱུ་འབྲས་བསྒོམས་པ་ནི། སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད་སྔར་ལྟར་བྱས་ནས་དེ་ལྟར་རྙེད་དཀའ་བའི་དལ་འབྱོར་ཐོབ་ཅིང་དེ་ཡང་མི་རྟག་པར་འདུག་པས་མ་ཤི་བའི་གོང་དུ་མི་དགེ་བ་མཐའ་དག་སྤངས་ཤིང་། དགེ་བ་ཅི་ནུས་སུ་བསྒྲུབ་དགོས་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤྱད་པའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུས་ངན་སོང་གསུམ་དུ་སྐྱེ། རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་མྱོང་བ་རྒྱུ་མཐུན་ནི་སྲོག་བཅད་པས་ཚེ་ཐུང་། མ་བྱིན་པར་བླངས་པས་ནོར་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བར་བཤད་ལ། བྱེད་པ་རྒྱུ་མཐུན་ནི་མི་དགེ་བ་གང་དང་གང་ལ་གོམས་པ་དེ་སླར་ཡང་བྱེད་འདོད་པ་འབྱུང་ཞིང་། ཡང་དེའི་འབྲས་བུས་ངན་སོང་དུ་ལྟུང་བ་སོགས་འབྱུང་བས་ཐར་པའི་སྐབས་མེད་ལ། སྐྱེས་བུ་བྱེད་པའི་འབྲས་བུས་ས་ཕྱོགས་དྲི་ང་བ་དང་རྡུལ་ཚུབ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བས་ངེས་པར་སྤང་དགོས་སྙམ་དུ་བསམ། དེ་བཞིན་དུ་དགེ་བ་བཅུའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུས་བདེ་གྲོར་སྐྱེ་བ་དང་། རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་མྱོང་བ་རྒྱུ་མཐུན་སྲོག་གཅོད་སྤངས་པས་ཚེ་རིང་བ་སོགས་དང་། བྱེད་པ་རྒྱུ་མཐུན་དགེ་བ་དེ་དང་དེ་བྱེད་འདོད་པ་དང་། སྐྱེས་བུ་བྱེད་པའི་འབྲས་བུས་ས་ཕྱོགས་དྲི་ཞིམ་པར་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པར་འབྱུང་བས་ངེས་པར་བསྒྲུབ་
Chinese
比浪费还要困难。因此，一定要想，好不容易得到一次的闲暇圆满，无论如何也不能浪费，要为了来世乃至以后的利益而努力。第二，修习死亡无常：如前一样皈依发心后，这样思维：出生后不死而能自由自在活着的人一个也没有，所以必定会死。而且，现在什么时候死也没有把握。死亡的因缘多，活着的因缘少，所以必定会死。死亡的时候到来时，药物和仪轨等等什么也无法阻挡，所以死亡对任何事物都没有用。死后，非法、眷属和受用什么也不会跟随，这样思维，从而舍弃对今生的贪执。这是使心向法的最主要方法，所以在吃好的食物、穿好的衣服、被很多人围绕的时候，也要想：现在我这样这样地活着，什么时候会和这些分离，必须独自一人前往，所以没有意义啊，这样思维，从而舍弃对今生所作所为的贪执。第三，修习业果：如前一样皈依发心后，既然这样难得的闲暇圆满已经得到，而且它也是无常的，所以在未死之前，必须断除一切不善，尽力行善。原因是，造作十不善业的异熟果会导致投生于三恶道。等流果中的感受等流是，因为杀生而短命，因为不予而取而贫穷等等。行为等流是，习惯了什么不善业，又会想再次造作。而且，又因为那个果报而堕入恶道等等，没有解脱的机会。士夫作用果会导致投生于气味难闻和尘土飞扬的地方，所以必须断除。同样，造作十善业的异熟果会导致投生于善趣，等流果中的感受等流是，因为断除杀生而长寿等等。行为等流是，想造作那个善业。士夫作用果会导致投生于气味芬芳的地方等等，所以必须努力。
English
It seems even harder than wasting it. Therefore, one must think, having obtained this leisure and opportunity once with great difficulty, one must by no means waste it, but strive for the benefit of future lives and beyond. Second, contemplate impermanence of death: After taking refuge and generating bodhicitta as before, think like this: There is no one who is born and lives freely without dying, so one will definitely die. Moreover, there is no certainty when one will die. The causes of death are many, and the causes of life are few, so one will definitely die. When the time of death comes, no medicine or rituals can prevent it, so death is of no use to anything. After death, nothing illegal, relatives, or enjoyments will follow, so think like this, and abandon attachment to this life. This is the most important method for turning the mind to Dharma, so when eating good food, wearing good clothes, and being surrounded by many people, one should also think: Now I am living like this, but when will I be separated from these things and have to go alone, so it is meaningless, think like this, and abandon attachment to the activities of this life. Third, contemplate the law of cause and effect: After taking refuge and generating bodhicitta as before, since such a rare leisure and opportunity has been obtained, and it is also impermanent, before dying, one must abandon all non-virtue and strive to do as much good as possible. The reason is that the ripening result of committing the ten non-virtuous deeds will lead to rebirth in the three lower realms. The experience of the result that is similar to the cause is that killing leads to a short life, and taking what is not given leads to poverty, and so on. The habitual result is that one becomes accustomed to whatever non-virtuous deed, and then wants to do it again. Moreover, one falls into the lower realms because of that result, and there is no opportunity for liberation. The result of the agent's action is that one is born in a place with a bad smell and dust, so one must definitely abandon it. Similarly, the ripening result of committing the ten virtuous deeds will lead to rebirth in the higher realms, and the experience of the result that is similar to the cause is that abandoning killing leads to a long life, and so on. The habitual result is that one wants to do that virtuous deed. The result of the agent's action is that one is born in a place with a fragrant smell, and so on, so one must definitely strive for it.