Tibetan
ནས་སྐབས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ལས་དེས་ཚེ་འདིར་མའི་མངལ་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔའོ། །མིང་དང་གཟུགས་ནི་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ནས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་མ་དོད་པའི་བར་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔའོ། །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ནི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དོད་པ་ནས་ཡུལ་དབང་རྣམ་ཤེས་གསུམ་མ་འདུས་པའི་བར་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔའོ། །རེག་པ་ནི་དེ་གསུམ་འདུས་ནས་བདེ་སྡུག་གི་འགྱུར་བ་མི་ཤེས་པའི་བར་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔའོ། །ཚོར་བ་ནི་བདེ་སྡུག་གི་འགྱུར་བ་ཤེས་ནས་འཁྲིག་པ་སྤྱོད་མི་ཤེས་པའི་བར་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔའོ། །སྲེད་པ་ནི་འཁྲིག་པ་སྤྱོད་ཤེས་པ་ནས་འཁྲིག་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཆགས་པ་མ་སྐྱེས་པའི་བར་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔའོ། །ལེན་པ་ནི་དེ་ལ་ཆགས་པ་སྐྱེས་པ་ནས་ལོངས་སྤྱོད་དེ་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་ཡོངས་སུ་རྒྱུག་པའི་བར་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔའོ། །སྲིད་པ་ནི་རྒྱུག་པ་དེ་ཉིད་ཡང་སྲིད་ཕྱི་མ་འབྱུང་བའི་ལས་སོག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔའོ། །སྐྱེ་བ་ནི་ལས་དེས་ཚེ་ཕྱི་མར་མངལ་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་སྐད་ཅིག་དང་པོའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔའོ། །རྒ་ཤི་ནི་དེའི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་མིང་གཟུགས་ནས་བཟུང་སྟེ་ཚོར་བའི་བར་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔའོ། །དེ་ཡང་འདི་ཉིད་དབུས་སུ་བཞག་པ་ན་སྐྱེ་བ་ལ་རྣམ་ཤེས་དང་། རྒ་ཤི་ལ་མིང་གཟུགས་ནས་ཚོར་བའི་བར་བཞག་སྟེ། གཞན་ལ་ཡང་འགྲེའོ། །གཉིས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཕུང་པོ་ལྔ་པ་ཡིན་ན། མ་རིག་པ་སོགས་ཅིའི་ཕྱིར་ཡན་ལག་ཏུ་བཞག་ཅེ་ན། དེ་དང་དེའི་གནས་སྐབས་ན་གཙོ་གང་ཆེ་བ་དེའི་མིང་ནས་སྨོས་ཏེ་ཡན་ལག་ཏུ་བཞག་པ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་ཉོན་མོངས་པའི་གནས་སྐབས་ན་མ་རིག་པ་གཙོ་ཆེ་བ་དང་། ལས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ན་འདུ་བྱེད་སེམས་པ་གཙོ་ཆེ་བ་ལ་སོགས་པའི་དབང་གིས་ཡན་ལག་རེ་རེ་ལ་ཕུང་པོ་ལྔ་ཆར་ཡོད་ཀྱང་མ་རིག་པ་སོགས་དེ་དང་དེའི་མིང་གིས་སྨོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཙོ་བོའི་ཕྱིར་ན་ཡན་ལག་བསྒྲགས། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། འོ་ན་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཕུང་པོ་ཉིད་ལ་བཞག་ནས། དེ་ཡང་ཚེ་གསུམ་ལ་བཞག་པའི་དགོས་པ་གང་ཞེ་ན། སྔོན་གྱི་མཐར་བདག་བྱུང་ངམ་མ་བྱུང་སྙམ་པའི་རྨོངས་པ་བསལ་ནས་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་ཙམ་ཞིག་འབྱུང་གི་བདག་ནི་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མ་བྱུང་བར་ཤེས་པ་དང་། ཕྱི་མའི་ཚེ་བདག་འབྱུང་ངམ་མི་འབྱུང་སྙམ་པའི་རྨོངས་པ་བསལ་ནས་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་ཙམ་ཞིག་འབྱུང་གི་བདག་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་འབྱུང་བ་མེད་པར་ཤེས་པ་དང་། ད་ལྟར་བདག་གི་ངོ་བོ་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན་སྙམ་པའི་རྨོངས་པ་བསལ་ནས་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་ཙམ་ཞིག་ཡོད་ཀྱི་བདག་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པའི་ཆེད་དུ་ཡིན་ཏེ། བདག་མེད་ཕུང་པོ་ཙམ་ཉིད་དོ། །ཞེས་དང་། སྔོན་དང་ཕྱི་མཐའ་བར་དག་ལ། །རྨོངས་པ་རྣམ་པར་བཟློག་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །བཞི་པ་ནི། བཅུ་གཉིས་པོ་ཐམས་ཅད་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་དུ་ཡང་འདུས་ཏེ། མ་རིག་པ་དང་། སྲེད་པ་དང་། ལེན་པ་གསུམ་ནི། ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། འདུ་བྱེད་དང་སྲིད་པ་གཉིས་ནི་ལས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ལྷག་མ་བདུན་ནི་གཞིའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་སུ་ཡང་འདུས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ལྔ་ནི་རྒྱུའི་རྟེན་འབྲེལ་དང་། ལྷག་མ་བདུན་ནི་འབྲས་བུའི་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉོན་མོངས་གསུམ་མོ་ལས་གཉིས་སོ། །གཞི་བདུན་དེ་བཞིན་འབྲས་བུ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ལྔ་པ་ནི། ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཆ་གཅིག་གིས་བསྡུས་པའི་ཚེ་ཕྱི་མའི་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་སུ་རྣམ་ཤེས་ནས་ཚོར་བའི་བར་ལྔ་མེད་པར་ཐལ། ཕྱི་མའི་འབྲས་བུའི་ཡན་ལག་རྣམས་སྐྱེ་རྒ་གཉིས་སུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚེ་སྔ་མའི་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་སུ་སྲེད་ལེན་སྲིད་པ་གསུམ་མེད་པར་ཐལ། ཚེ་སྔ་མའི་རྒྱུའི་ཡན་ལག་རྣམས་མ་རིག་པ་དང་འདུ་བྱེད་གཉིས་སུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་སྐྱོན་མེད་དེ། ཚེ་འདིའི་འབྲས་བུའི་ཡན་ལག་ལ་ལྔར་ཕྱེ་བའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ཕྱི་མའི་འབྲས་བུའི་ཡན་ལག་ལ་ཡང་ཡན་ལག་ལྔ་པོ་དེ་ཡོད་པར་རྟོགས་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཚེ་འདིའི་རྒྱུའི་ཡན་ལག་ལ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་སྔ་མའི་རྒྱུའི་ཡན་ལག་ལ་ཡང་གསུམ་པོ་དེ་ཡོད་པར་རྟོགས་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཉིས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་མདོར་བསྡུས་པ། །བར་མའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་སྔ་ཕྱི་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་རྒྱས་པར་མི་ཕྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡིན་སྙམ་ན། དེ་ལྟར་ན་མདོ་ལས། ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཆ་གཅིག་གིས་སྔ་མ་སྔ་མའི་རྐྱེན་གྱིས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་བསྐྱེད་པ་དེ་མི་འགྲུབ་པས་དེ་བསྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་སྔ་ཕྱི་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་མདོར་བསྡུས་ནས་བར་མ་རྒྱས་པར་ཕྱེ་བའོ། །དྲུག་པ་ནི་མ་རིག་པ་ལ་རྒྱུ་མེད་ན་འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཞིང་། ཡོད་ན་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སུ་གྲངས་མ་ངེས་པ
Chinese
是就那个阶段的五蕴。识是那个业在此生于母胎中结生的第一个刹那的状态的五蕴。名色是结生的第二个刹那到六处未生起之间的状态的五蕴。六处是六处生起到境、根、识三者未聚集之间的状态的五蕴。触是那三者聚集后到不知苦乐的变化之间的状态的五蕴。受是知苦乐的变化后到不知行淫之间的状态的五蕴。爱是知行淫后到未生起对行淫的享受的贪著之间的状态的五蕴。取是对其生起贪著后到为了获得那个享受而到处奔波之间的状态的五蕴。有是奔波本身成为来世再生的业的状态的五蕴。生是那个业在来世于母胎中结生的第一个刹那的状态的五蕴。老死是那个刹那的第二个名色开始到受之间的五蕴。而且如果将此置于中央，则生是识，老死是名色到受之间，其他也同样解释。第二，如果一切都是五蕴，那么无明等为何作为支分安立呢？因为在那个和那个阶段，哪个最主要就以那个的名称来称说而作为支分安立，以前在烦恼的阶段，无明最主要，在业的阶段，行（思）最主要等等的缘故，每个支分都有五蕴，但因为以无明等那个和那个的名称称说，所以，因为主要，所以宣说支分。是这样说的。第三，那么，十二支安立在五蕴本身上，而且又安立在三世上的必要是什么呢？是为了消除对过去际我产生了还是没有产生的愚昧，从而知道只是五蕴的相续产生，而我一点也没有产生，以及消除对未来世我产生还是不产生的愚昧，从而
English
Are the five aggregates of that state. Consciousness is the five aggregates of the state of the first moment of that karma connecting to the womb in this life. Name and form are the five aggregates of the state from the second moment of connection to the time when the six senses have not arisen. The six senses are the five aggregates of the state from the arising of the six senses to the time when the three, object, sense, and consciousness, have not gathered. Contact is the five aggregates of the state from the gathering of those three to the time when one does not know the change of pleasure and pain. Feeling is the five aggregates of the state from knowing the change of pleasure and pain to the time when one does not know how to engage in sexual activity. Craving is the five aggregates of the state from knowing how to engage in sexual activity to the time when attachment to the enjoyment of sexual activity has not arisen. Grasping is the five aggregates of the state from the arising of attachment to that to the time when one runs everywhere in order to obtain that enjoyment. Existence is the five aggregates of the state of the very running itself accumulating the karma for the arising of future rebirth. Birth is the five aggregates of the state of the first moment of that karma connecting to the womb in the future life. Old age and death are the five aggregates from the second name and form of that moment to feeling. Moreover, if this is placed in the center, then birth is consciousness, old age and death are from name and form to feeling, and the others are also explained in the same way. Second, if everything is the five aggregates, then why are ignorance and so on established as limbs? Because in that and that state, whichever is the most important is named by that name and established as a limb, formerly in the state of affliction, ignorance is the most important, and in the state of karma, action (thought) is the most important, and so on, each limb has all five aggregates, but because they are named by the name of that and that, such as ignorance, therefore, because of the main thing, the limb is proclaimed. That's how it is said. Third, then, what is the need to establish the twelve limbs on the aggregates themselves, and also to establish them on the three times? It is to eliminate the ignorance of whether or not I arose at the end of the past, so that one knows that only the continuum of the aggregates arises, and that I did not arise even a little, and to eliminate the ignorance of whether or not I will arise in the future life, so that
Chinese
知道仅仅是蕴的相续生起，而我丝毫也不生起，并且为了消除现在认为“我的自性是什么样”的愚昧，知道仅仅是蕴的相续存在，而我丝毫也不存在，这就是为了说明无我仅仅是蕴。如是说。为了完全遣除先前和后际的愚昧。如是说。第四，十二支全部也可以归纳为三种烦恼，即无明、贪爱和取这三种是烦恼的遍行烦恼，行和有这两种是业的遍行烦恼，其余七种是基的遍行烦恼。又可以归纳为因果二者，烦恼和业所摄的五支是因的缘起，其余七支是果的缘起。即烦恼三，业二，基七，如是是果。如是说。第五，如果十二支以一部分来归纳，那么在后世果位的阶段，从识到受之间的五支就不存在了，因为后世果位的支分都归纳为生和老二者。如果说前世因位的阶段，贪爱、取和有这三者就不存在了，因为前世因位的支分都归纳为无明和行二者，那么没有过失，因为通过推测今世果位的支分分为五支之后，也能领悟到后世果位的支分也存在那五支，并且通过推测今世因位的支分分为三支之后，也能领悟到前世因位的支分也存在那三支。即二者的因果是简略的，通过中间的推测。如是说。那么，如果认为为什么不详细区分前后二者的因果呢？如果是那样，那么经中说，十二支以一部分，前前是后后的因，后后是前前所生，这就不成立了，因此为了成就这一点，前后二者的因果简略地归纳，而中间详细地分开。第六，如果无明没有因，那么轮回就有开端了，如果有因，那么支分就不一定是十二支了。
English
Knowing that only the continuum of aggregates arises, and that I do not arise at all, and in order to eliminate the ignorance of thinking "What is the nature of my self now?", knowing that only the continuum of aggregates exists, and that I do not exist at all, this is to explain that the selflessness is only aggregates. Thus it is said. In order to completely dispel the ignorance of the past and future limits. Thus it is said. Fourth, all twelve branches can also be summarized into three afflictions, namely ignorance, craving, and grasping, these three are the pervasive afflictions of affliction, action and existence are the pervasive afflictions of karma, and the remaining seven are the pervasive afflictions of the basis. It can also be summarized into two causes and effects, the five branches included in affliction and karma are the dependent origination of cause, and the remaining seven branches are the dependent origination of effect. That is, affliction three, karma two, basis seven, thus it is the effect. Thus it is said. Fifth, if the twelve branches are summarized by one part, then in the stage of the future fruit position, the five branches from consciousness to feeling do not exist, because the branches of the future fruit position are summarized into birth and old age. If it is said that in the stage of the previous life's cause position, the three of craving, grasping and existence do not exist, because the branches of the previous life's cause position are summarized into ignorance and action, then there is no fault, because after inferring that the branches of this life's fruit position are divided into five branches, it can also be realized that the branches of the future fruit position also exist those five branches, and after inferring that the branches of this life's cause position are divided into three branches, it can also be realized that the branches of the previous life's cause position also exist those three branches. That is, the cause and effect of the two are brief, through the inference of the middle. Thus it is said. Then, if it is thought why not distinguish the cause and effect of the previous and future in detail? If it is so, then the sutra says that the twelve branches are in part, the former is the cause of the latter, and the latter is born of the former, this is not established, therefore in order to achieve this, the cause and effect of the previous and future are briefly summarized, and the middle is divided in detail. Sixth, if ignorance has no cause, then samsara has a beginning, and if there is a cause, then the branches are not necessarily twelve.