Chinese
由于修断的无明之缘故，行止息的缘故，所生的后续支分没有止息。修道最后刹那以修断的无明摧毁之后，修断的无明之缘故所生的后续支分也不生起，应当知晓。菩萨在见道生起之时，以前的见断和修断的一切无明同时止息，以业和烦恼的自在而断绝生死，在《宝性论》等可靠的论典中已经宣说，在其他地方也已经讲述完毕。 第二，声闻、独觉阿罗汉和菩萨圣者们的相续中，虽然没有有漏的十二支，但是无明习气的种子和无漏的业所生的十二支相似的部分是存在的，直到未获得佛果之前不会止息，因为没有断除无明习气的种子。这如何得知呢？《宝性论》中说：“对于那些人来说，有从无明习气的种子和无漏的业所生的意生身，以及无漏显现行的衰老，和细微习气的疾病，以及不可思议转变的死亡。佛陀圣者断除了这四种，因此获得了常恒坚固等。”就像凡夫和声闻有学以业和烦恼的自在而有生老病死四种一样，声闻、独觉阿罗汉和菩萨圣者有从无明习气的种子和无漏的业所生的生老病死，因此，十二支的道理也是非常存在的。那么，那十二支是什么？止息的时间是什么时候呢？第一，无明习气的种子就是那无明，无漏的业就是行。为了他利而想要在轮回中受生的善根和相应的烦恼就是爱、取、有三者。从那之中，意生身的名色到受之间成立的就是意生身的生，那本身前一刹那止息后一刹那生起就是行，不可思议转变的死亡就是生和老死。第二，止息的时间是，如金刚喻定的
English
Due to the cessation of ignorance caused by abandonment through meditation, the subsequent limbs that arise do not cease. However, after the final moment of the path of meditation destroys the ignorance to be abandoned through meditation, the subsequent limbs that arise due to the ignorance to be abandoned through meditation also do not arise, it should be known. When the bodhisattva attains the path of seeing, all the previously abandoned through seeing and the ignorance to be abandoned through meditation cease simultaneously, thus abandoning birth and death due to the power of karma and afflictions. This has been stated in authoritative texts such as the Ratnagotravibhāga, and has already been explained elsewhere. Secondly, although the śrāvaka, pratyekabuddha arhats, and noble bodhisattvas do not have the twelve limbs of contaminated existence in their continuums, they do have similar aspects of the twelve limbs arising from the seed of ignorance's habitual tendencies and uncontaminated karma, which do not cease until buddhahood is attained, because the seed of ignorance's habitual tendencies has not been abandoned. How is this known? The Ratnagotravibhāga states: "For those beings, there is the mind-made body arising from the seed of ignorance's habitual tendencies and uncontaminated karma, as well as the aging of uncontaminated manifest activity, the disease of subtle habitual tendencies, and the death that transforms in an inconceivable way. The Buddhas, the noble ones, have abandoned these four, thus attaining permanence, purity, etc." Just as ordinary beings and śrāvaka trainees have the four, birth, aging, sickness, and death, due to the power of karma and afflictions, so too do śrāvaka, pratyekabuddha arhats, and noble bodhisattvas have birth, aging, sickness, and death arising from the seed of ignorance's habitual tendencies and uncontaminated karma. Therefore, this aspect of the twelve limbs is also very much present. So, what are those twelve limbs? And when is the time of their cessation? Firstly, the seed of ignorance's habitual tendencies is that ignorance. Uncontaminated karma is action. The virtuous roots and corresponding afflictions that desire to take birth in saṃsāra for the sake of others are the three, craving, grasping, and becoming. From that, the formation of the mind-made body from name and form up to feeling is the birth of the mind-made body. The cessation of that very moment before and the arising of the moment after is action, and the death that transforms in an inconceivable way is birth and old age. Secondly, the time of cessation is like the vajra-like samādhi of the ultimate continuum.
Tibetan
ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་བཅོམ་པའི་ཚེ་མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་འགག་ལ། དེ་འགགས་པས་ཡན་ལག་ཕྱི་མ་ཐམས་ཅད་འགགས་ནས་དམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཞི་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་གྲུབ་མཐའ་འོག་མ་ལས་རྟེན་འབྲེལ་རྟོགས་ཚུལ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་སྟོན་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་ནི་རྟེན་འབྲེལ་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། ཁ་ཅིག་གཙོ་བོ་དང་དབང་ཕྱུག་སོགས་བྱེད་པོ་དང་། ཁ་ཅིག་རྟག་པའི་རྒྱུ་དང་། ཁ་ཅིག་རྒྱུ་མེད་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་འདི་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཁས་ལེན་པ་ཤ་སྟག་སྟེ། བཤེས་སྤྲིང་ལས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་འདི་རྒྱལ་བ་ཡིན། །གསུང་གི་མཛོད་ཀྱི་གཅེས་པ་ཟབ་མོ་སྟེ། །ཞེས་རྟེན་འབྲེལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་གི་མཛོད་ཀྱི་གཅེས་པ་ཟབ་མོར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་རྟེན་འབྲེལ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་དང་། སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པའི་འགྲོ་བ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་གཉིས། དང་པོ་ནི་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་ཀུན་རྒྱུ་གང་དང་རྐྱེན་གང་ལས་ཇི་ལྟར་བྱུང་བའི་ཚུལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་དངོས་པོ་འདི་རྒྱུ་གང་དང་རྐྱེན་གང་ལས་འགྲོ་བ་ལྔར་ཇི་ལྟར་འཁོར་བའི་ཚུལ་ལོ། །དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་པ་དག་ནི་གཉིས་ཀ་ལ་རྨོངས་ཞིང་། ཉན་ཐོས་སྡེ་གཉིས་དག་དང་པོ་ལ་རྨོངས་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱིས་བྱས་པ་དང་། ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་སོགས་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་དུ་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་འབྱུང་བ་སོགས་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་འཇུག་པ་ཁས་ལེན་པའི་ཆ་ནས་རྟེན་འབྲེལ་གཉིས་པ་ལ་རྨོངས་པ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཚེ་གསུམ་གྱི་ཕུང་པོའི་གནས་སྐབས་ལ་འཇོག་པ་སོགས་ལོག་པར་རྟོག་པ་ཡང་ཡོད་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་རིག་པ་རྣམས་ནི་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་རྒྱུ་མཚན་བོར་ནས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་བདེན་གྲུབ་པ་ལས་བྱུང་བར་ཁས་ལེན་པས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ལ་མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་བཀག་པའི་ཐ་སྙད་ཙམ་ཁས་བླངས་ཀྱང་དོན་ལ་བཀག
Chinese
当以禅定摧毁二障及其习气时，无明习气的地基就会崩塌。此地基一崩塌，后续的所有支分都会随之崩塌，从而获得四种殊胜的波罗蜜多。第三，阐述在下部宗义中，通达缘起的方式尤为殊胜：外道徒不承认缘起，因为有些外道徒声称有自在天等造物主，有些声称有常恒之因，有些则声称无因。所有内道徒都一致承认缘起。如《亲友书》中所说：“此缘起即是胜者佛，是佛语宝藏之甚深精髓。”因为缘起被认为是如来语宝藏的甚深精髓。然而，并非所有人都如实通达缘起的含义。例如，缘起有两种：区分自性的缘起，以及区分悦意和不悦意之道的缘起。第一种是内外一切事物从何因何缘而产生的道理。第二种是内在六处的事物从何因何缘而在五道中轮回的道理。对于此，外道徒对两者都无知。声闻二部对第一种无知，因为他们承认外在事物是由极微所造，内在诸处是由先前业力的因所生等，这些都经不起理性的推敲。从承认无明为缘而产生行等十二支的角度来看，他们并非对第二种缘起无知，但有部宗人将所有十二支都安立在三世蕴的阶段等，存在着颠倒的认知，因此并非在所有方面都如实通达。唯识宗人舍弃了内外事物如何显现的理由，而承认一切都源于真实存在的阿赖耶识，因此他们并未如实通达缘起，即使仅仅承认遮止四边的生，实际上也遮止了其意义。
English
When the two obscurations and their habitual tendencies are destroyed by Samadhi, the ground of the habitual tendencies of ignorance collapses. When that collapses, all subsequent limbs collapse, and the four noble perfections are attained. Third, showing that the way of understanding dependent origination is particularly superior to the lower philosophical systems: Outsiders do not accept dependent origination, because some claim that there is a creator such as the chief and the powerful, some claim that there is a permanent cause, and some claim that there is no cause. All followers of this Dharma accept dependent origination. As it says in the Letter to a Friend: 'This dependent origination is the Victorious One, the profound essence of the treasury of speech.' Because dependent origination is said to be the profound essence of the treasury of speech of the Thus-Gone One. However, not everyone understands the meaning of dependent origination correctly. For example, there are two types of dependent origination: dependent origination that distinguishes self-nature, and dependent origination that distinguishes between pleasant and unpleasant migrations. The first is the way in which all external and internal things arise from what cause and what condition. The second is the way in which the objects of the six internal sense bases revolve in the five migrations from what cause and what condition. The outsiders are ignorant of both of these. The two Hearer schools are ignorant of the first, because they accept that external objects are made of atoms, and that internal sense bases arise from the cause of previous actions, etc., which cannot withstand rational scrutiny. From the point of view of accepting the arising of actions from the condition of ignorance, etc., they are not ignorant of the second dependent origination, but the Vaibhashikas establish all twelve limbs in the stages of the aggregates of the three times, etc., so there are also inverted cognitions, so it is not understood correctly in all aspects. The Mind-Only practitioners abandon the reason for how external and internal objects appear, and accept that everything arises from the truly established Alaya consciousness, so they do not understand dependent origination correctly, and even if they only accept the term of negating the four extremes of birth, they actually negate the meaning.