Tibetan
་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་མཐར་གྱིས་པའི་སྐབས་སུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་དེ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ལ་སོགས་པར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང་། སྟོབས་བཅུ་ལ་སོགས་པར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ལྔ་གསུངས་པའི་དང་པོས་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། ཕྱི་མ་བཞིས་སྦྱོར་ལམ་བཞི་དང་། བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི་མཐོང་ལམ་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བར་གྱི་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི་སྒོམ་ལམ་ལ་སྦྱར་བར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་མཛད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་མདོ་ལས། བྱང་སེམས་ཆེན་པོ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་ཞེས་པ་འདི་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ལ་དགོངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སློབ་དཔོན་གྱིས་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཐོབ་པ་ཞེས་མཐར་གྱིས་པ་ལ་རྩེ་སྦྱོར་ཐོབ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་པ་ཙམ་ཞིག་གསུངས་ཀྱི། རྩེ་སྦྱོར་ཐོབ་པའི་སྐད་ཅིག་ཕྱི་ལོགས་ནས་མཐར་གྱིས་པ་འབྱུང་བའི་གསལ་ཁ་མི་སྣང་ཡང་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་སྐབས་སུ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ནས་སྟོབས་ལྔའི་བར་དོན་དམ་པར་དྲན་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་བདུན་གྱི་སྒོ་ནས་དྲན་པ་མཐོང་ལམ་དང་། འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དྲན་པ་སྒོམ་ལམ་ལ་སྦྱོར་བས་སྦྱོར་ལམ་ནས་མཐར་ཕྱིན་གྱིས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡོད་པར་བཞེད་པ་འདྲའོ། །འཕགས་པས་ནི་དེ་གསུམ་ཆར་ཡང་མཐོང་ལམ་ལ་སྦྱོར་ཏེ་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཕྱི་མ་བཞི་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ནང་དུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་རྣམ་པ་དྲུག་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ས་བཅུ་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང་། ཞེས་པ་ལྟར་ན། ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་མཐར་གྱིས་པའི་སྦྱོར་བ་ས་དང་པོ་ནས་འཇོག་པར་མངོན་ཏེ། ཚོགས་ལམ་དུ་རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བ་བསྒོམ་པ་ལས་བསྒོམ་བྱའི་དོན་ལ་གསལ་སྣང་
Chinese
忆念佛陀的渐次阶段中，对于如来，不作意于色等，忆念彼；同样，不作意于相好等；不作意于戒蕴等；不作意于十力等；不作意于缘起，如是宣说了五种忆念佛陀，初者生起心，后四者为四加行道，圆满了三十七菩提分法，因此忆念佛陀是见道，以及直至圆满一切相智之智慧之间的忆念佛陀，是为了配合修道。如此行持的理由也在经中说：大菩萨从初发心乃至具有一切相智的作意，通达一切法为无实性，此乃指世俗菩提心的初发心。第二，阿阇黎说获得顶位现观，只是说渐次阶段必须先获得顶加行，虽然没有明显说明获得顶加行的刹那之后会产生渐次阶段，但在忆念佛陀的阶段中，从念住到五力，以真实义上无忆念的体性来确定忆念佛陀，与辨别之分相符，并通过七菩提分之门忆念见道，以及通过八圣道分之门忆念修道，似乎是认为有从加行道到究竟的加行。圣者则将这三者都配合见道，之前已经说过了。后四波罗蜜多包含在智慧波罗蜜多中。如云：以布施波罗蜜多等三轮清净来善加分别，在一切六种相中圆满，能真实成办十地。如是看来，六度波罗蜜多的渐次加行似乎是从初地开始安立的，在资粮道中，比起修习圆满次第加行，对于所修之义更为明了。
English
In the gradual stages of remembering the Buddha, one does not focus on form, etc., of the Tathagata, and remembers him; similarly, one does not focus on the marks and signs, etc.; one does not focus on the aggregate of morality, etc.; one does not focus on the ten powers, etc.; one does not focus on dependent origination. Thus, five types of remembering the Buddha are taught, the first of which generates the mind of enlightenment, and the latter four are the four application paths. By perfecting the thirty-seven factors of enlightenment, remembering the Buddha is the path of seeing, and the remembering of the Buddha between that and the perfection of the wisdom of all-knowingness is to be applied to the path of meditation. The reason for doing so is also stated in the sutra: 'The great Bodhisattva, from the first generation of the mind of enlightenment to the contemplation of possessing all-knowingness, understands all phenomena as being without inherent existence.' This refers to the initial generation of conventional Bodhicitta. Secondly, the teacher says that obtaining the peak realization only means that obtaining the peak application must precede the gradual stage. Although it is not explicitly stated that the gradual stage arises after the moment of obtaining the peak application, in the stage of remembering the Buddha, from mindfulness to the five powers, the nature of remembering the Buddha is determined by the nature of non-remembrance in the ultimate sense, which is in accordance with the aspect of discernment. By remembering the path of seeing through the seven branches of enlightenment, and by remembering the path of meditation through the eightfold noble path, it seems that there is an application from the path of application to the ultimate. The noble ones, however, apply all three of these to the path of seeing, as has been said before. The latter four perfections are included in the perfection of wisdom. As it is said: 'By purifying the three spheres, such as the perfection of generosity, and by perfecting all six aspects, one can truly accomplish the ten grounds.' Thus, it seems that the gradual application of the six perfections is established from the first ground. In the path of accumulation, the meaning of what is to be cultivated is clearer than cultivating the complete stage application.
Tibetan
ཐོབ་པའི་སྦྱོར་ལམ་སྐྱེས་པ་ལ་རྩེ་སྦྱོར་དུ་འཇོག་ཅིང་། སྦྱོར་ལམ་དུ་རྩེ་སྦྱོར་བསྒོམ་པས་ས་དང་པོར་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ཐོབ་སྟེ། ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་སྒོ་ནས་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་གོ་རིམ་དུ་བསྒོམ་པ་ལ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་མཐར་གྱིས་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ་དཔྱད་དོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཕྱི་མ་བཞི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ནང་དུ་འདུས་པའི་ཚུལ་ལ་ཆོས་ཀྱི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཐབས་དང་། སྟོབས་དང་། སྨོན་ལམ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཞི་པོ་འདི་རྣམས་ཡུམ་གྱི་ནང་དུ་འདུས་པར་གྱུར་པ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་བསྔོས་པའི་མཐུ་ཡིས་ཅུང་ཟད་ཡང་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་དུ་མི་ཟད་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཉིད་དོ། །ཡང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ངན་པའམ་ཉུང་ངུ་ཞིག་ན་ཡང་འཕགས་པ་ནམ་མཁའི་མཛོད་ཀྱི་མདོ་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་མང་ཞིང་ཁྱད་པར་དུ་སྤྲུལ་ཏེ། དེ་ལ་ཕན་འདོགས་པས་འདི་ནི་སྟོབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། འདི་ཡང་ཡུམ་གྱི་བྱེ་བྲག་གོ །གང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་རྣམས་བློས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ་དངོས་པོ་དམན་པ་རྣམས་ཀྱང་ཁྱད་དུ་མི་གསོད་པར་བདག་དགེ་བའི་ལས་འདིས་སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་གྱི་འདྲེན་པར་གྱུར་ཅིག དེ་མ་ཐོབ་པའི་བར་དུ་ཡང་རིགས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སོགས་པ་འདི་དང་འདི་ལྟར་གྱུར་ཅིག ཅེས་སྨོན་ལམ་འདེབས་པས། དེ་ཇི་ལྟར་སྨོན་པ་ལྟར་འགྲུབ་སྟེ། འདི་ཡང་ཡུམ་གྱི་བྱེ་བྲག་གོ །དེ་དེ་ལྟར་སྨོན་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་གྲུབ་པ་སྤྱོད་པ་ན་ཡང་ཚེ་གཞན་དང་གཞན་དག་ཏུ་དེ་ལྟ་བུའི་གོ་འཕང་ལས་མ་ཉམས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་། ཇི་ལྟར་ཐོབ་པའི་བདེ་བ་རྣམས་ལེགས་པར་སྤྱད་པའི་འབྲས་བུར་འདོད་ཀྱི་རྒྱུ་མེད་པ་དང་། མི་མཐུན་པའི་རྒྱུར་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་མི་འདོད་པ་འདི་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཡུམ་གྱི་བྱེ་བྲག་གོ །ཅེས་གསུངས་སོ། །སྦས་དོན་ཟབ་མོའི་གཏེར་གྱི་ཁ་འབྱེད་ལས་སྐབས་དྲུག་པའི་གཞུང་གི་འབྲེལ་དང་། དཀའ་བའི་གནས་རྣམས་ལེགས་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ།། ༈ །།སྐད་ཅིག་མའི་སྦྱོར་བ་ལ་མཐར་གྱིས་པའི་འོག་ཏུ་སྐད་ཅིག་མའི་སྦྱོར་བ་འཆད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་། རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་སྐད་ཅིག་མའི་སྦྱོར་བ་དངོས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། མཐར་གྱིས་པའི་སྦྱོར་བ་བསྒོམ་པའི་དགོས་པ་ནི
Chinese
将所获得的加行道生起安立为顶加行，在加行道中修习顶加行，于初地获得六度。为了通过六度之门，次第修习三智之相，而安立为六度的渐次，如此思惟而观察。后四度包含于般若波罗蜜多中的方式，是法的善知识所说的方便、威力、愿、智慧的波罗蜜多。这四波罗蜜多融入于母中，即布施等回向大菩提的力量，稍微也能使轮回不尽，其方法即方便波罗蜜多，此乃智慧的殊胜之处。又，布施等事物，即使是劣质或少量，也应效仿圣虚空藏经等，化为众多殊胜，利益于彼，此乃威力波罗蜜多，此亦是母的分支。菩萨善行者，将一切善行归纳为一，不轻视劣质之物，愿我以此善业，成为世间引导者的佛陀。在未获得此果位之前，愿我的种姓和受用等，成为如此这般。如此发愿，则如所愿成就，此亦是母的分支。如是发愿之果成就后，在其他世中，也不退失如此果位之智慧行，以及如实受用所获得的安乐，视为善行的果报，不希望无因和不合之因等，此乃智慧波罗蜜多，此亦是母的分支。如是说。开启隐义深奥之宝藏中，第六品的经文关联和困难之处，已圆满解说。༈ 渐次之后，宣说刹那加行的理由，以及具有理由的刹那加行之正行二者。首先，修习渐次加行的必要是：
English
The obtained path of application is established as the peak application. By meditating on the peak application in the path of application, one attains the six perfections on the first ground. It is thought and examined that in order to gradually meditate on the aspects of the three wisdoms through the gate of the six perfections, it is established as the gradualness of the six perfections. The way in which the latter four perfections are included in the Perfection of Wisdom is the perfections of skillful means, power, aspiration, and wisdom spoken by the spiritual friend of the Dharma. These four perfections are integrated into the mother, that is, the power of dedicating generosity and so on to great enlightenment, which slightly makes samsara inexhaustible. The method is the perfection of skillful means, which is the distinction of wisdom itself. Furthermore, even if the objects of generosity and so on are inferior or small, one should follow the example of the Noble Akashagarbha Sutra and so on, transforming them into many and excellent things, benefiting them. This is the perfection of power, which is also a branch of the mother. Those Bodhisattvas who practice well gather all virtues into one, and without despising inferior things, may I, through this virtuous deed, become the Buddha, the guide of the world. Until that is attained, may my lineage and enjoyment and so on be like this and that. By making such aspirations, it will be accomplished as desired, which is also a branch of the mother. When the fruit of such aspirations is accomplished, even in other lives, the wisdom practice of not declining from such a state, and the happiness of enjoying what has been obtained, are regarded as the result of good deeds, and one does not desire causelessness and discordant causes, etc. This is the perfection of wisdom, which is also a branch of the mother. Thus it is said. In opening the treasure of hidden profound meanings, the connection of the sixth chapter of the text and the difficult points have been well explained. ༈ The reason for explaining the momentary application after the gradual one, and the actual momentary application with reason, are twofold. First, the necessity of meditating on the gradual application is: