Tibetan
་པས་རེ་ཞིག་བཞག་གོ །གཉིས་པ་སྦྱོར་བའི་མཉམ་པ་ཉིད་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་ལ་རློམ་མེད་པ། །རྣམ་བཞི་དེ་ཡི་མཉམ་པ་ཉིད། །ཅེས་ཏེ། མདོར། རྣམ་པ་བཞི་ནི་གཟུགས་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད། གཟུགས་ཀྱིས་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད། གཟུགས་བདག་གི་ཞེས་བྱ་བར་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད། གཟུགས་ལ་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད་ཅེས་པ་ནས། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་དུ་སྦྱར་ནས་གསུངས་པའི་དོན་སློབ་དཔོན་གྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་དང་། རྟོགས་པའི་རློམ་པ་རྣམས་མི་དམིགས་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་སྒོམ་པ་ལ་འཆད་དོ། །གཉིས་པ་འབྲས་བུ་མཐོང་ལམ་ནི། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་བདེན་པ་ལ། །ཞེས་སོགས་ཏེ། སྦྱོར་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་བདེན་བཞིའི་སྟེང་གི་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་དང་། མི་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་ལ་ཞེན་པ་བཀག་ནས་བསྒོམ་པའི་མཐུས་རྟག་མི་རྟག་སོགས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་སོ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་སྤྲོས་བྲལ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའོ། །གལ་ཏེ་གཞུང་འདིས་ཐེག་དམན་གྱི་རྟོགས་རིགས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་བསྟན་པ་མི་འཐད་དེ། ཐེག་དམན་གྱི་རྟོགས་རིགས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ན་མི་རྟག་ལ་སོགས་བཅུ་དྲུག་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་དགོས་པ་ལས། འདིར་མི་རྟག་ལ་སོགས་བཅུ་དྲུག་གི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་ན། རྗེས་ཀྱི་ངེས་ཤེས་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་མི་རྟག་ལ་སོགས་བཅུ་དྲུག་ལ་ངེས་པ་འདྲེན་ནུས་པའི་ཆ་ནས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྟོགས་རིགས་ཚང་བར་བཞག་པ་ཡིན་གྱི། མི་རྟག་ལ་སོགས་བཅུ་དྲུག་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་ལ་ཡང་མེད་དེ། སྐྱེ་མེད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཡང་མཐོང་ལམ་དེ་ཉིད་གཟུང་བ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་ངེས་ཤེས་འདྲེན་པའི་ལྡོག་པ་ནས་རང་རྒྱལ་གྱི་རྟོགས་རིགས་ཀྱང་ཚང་བས་ན། ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་གྱི་རྟོགས་རིགས་ཚང་བ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་སྐབས་འདིར་ཐེག་དམན་གྱི་རྟོགས་རིགས་སུ་གྱུར་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་དངོས་སུ་སྟོན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡིན་སྙམ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ཚེ་ན་ཡང་། ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་གྱི་རྟོགས་རིགས་གཏན་ལ་ཕབ་ཅིང་། རྣམ་པར་བསྡུས་ནས་སྒོམ་པའི་ཚེ་ན་ཡང་། ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་གྱི་རྟོགས་རིགས་བསྒོམ་དགོས་པས། སྐབས་འདིར་ཐེག་དམན་གྱི་རྟོགས་རིགས་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ཉིད་རྣམ་པར་བསྡུས་པའི་ཚེ་
Chinese
暂时先放到这里。第二，加行的平等性是：对于色等等没有傲慢，这就是四种平等性。总而言之，四种相是：不以色为傲慢之心，不以色生傲慢之心，不以色为我所而生傲慢之心，不以色而生傲慢之心，从这直到一切智之间结合起来所说的意义，阿阇黎解释为对于色等等不执著，对于青色等等的相，以及对于证悟的傲慢都不执著，而修持平等性。第二，果位见道是：对于痛苦等等的真谛等等。在加行道的阶段，对于四谛之上的常等十六种，以及无常等十六种的执著加以遮止而修持的力量，就能现量见到远离常无常等三十二种戏论的离戏。如果这个论典宣说现量见到小乘的证悟种类的大乘见道是不合理的，因为如果现量见到小乘的证悟种类，就必须现量见到无常等十六种，而这里是远离无常等十六种的戏论的缘故。如果这样想，那么在后得的决定识的阶段，从能够引出对于无常等十六种的决定的角度来说，是安立了声闻的证悟种类是圆满的，但现量见到无常等十六种，即使在声闻的见道中也是没有的，因为已经说过了是现量见到无生。而且，那个见道本身从执取外境的意义是无自性的角度引出决定识的方面来说，也圆满了独觉的证悟种类，因此是圆满了三乘的证悟种类。那么，在这种情况下，直接显示作为小乘证悟种类的大乘见道的理由是什么呢？因为菩萨在听闻思惟而确定的时候，也确定了三乘的一切证悟种类，并且在归纳而修持的时候，也必须修持三乘的一切证悟种类，所以，在这种情况下，是因为是听闻思惟而确定小乘证悟种类的时候，并且是归纳那个的时候
English
Let's put it here for the time being. Secondly, the equality of application is: There is no arrogance towards form, etc. This is the equality of the four types. In short, the four aspects are: not to have an arrogant mind towards form, not to generate an arrogant mind towards form, not to generate an arrogant mind towards form as mine, and not to generate an arrogant mind towards form. From this to omniscience, the meaning of what is said in combination, the master explains that there is no attachment to form, etc., no attachment to the characteristics of blue, etc., and no arrogance of realization, but to cultivate equality. Secondly, the result is the path of seeing: Suffering, etc., is the truth, etc. In the stage of the path of application, by the power of preventing and cultivating attachment to the sixteen types of permanence, etc., and the sixteen types of impermanence, etc., on the four truths, one can directly see the absence of elaboration, which is free from the thirty-two elaborations of permanence and impermanence, etc. If this treatise states that it is unreasonable to show the Mahayana path of seeing that directly sees the types of realization of the Hinayana, because if one directly sees the types of realization of the Hinayana, one must directly see the sixteen types of impermanence, etc., but here it is free from the elaboration of the sixteen types of impermanence, etc. If you think so, then in the stage of subsequent determination, from the point of view of being able to lead to the determination of the sixteen types of impermanence, etc., it is established that the types of realization of the Shravakas are complete, but directly seeing the sixteen types of impermanence, etc., is also not present in the path of seeing of the Shravakas, because it has already been said that it is directly seeing the unborn. Moreover, that path of seeing itself also completes the types of realization of the Pratyekabuddhas from the aspect of leading to the determination that the meaning of grasping external objects is selfless, so it completes the types of realization of the three vehicles. So, in this case, what is the reason for directly showing the Mahayana path of seeing that has become the type of realization of the Hinayana? Because when a Bodhisattva hears, thinks, and determines, he also determines all the types of realization of the three vehicles, and when he summarizes and cultivates, he must also cultivate all the types of realization of the three vehicles. Therefore, in this case, it is because it is the time of hearing, thinking, and determining the types of realization of the Hinayana, and it is the time of summarizing that.
Tibetan
འོག་ནས་འཆད་པའི་གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་དེ་ཡང་། ཐེག་དམན་གྱི་རྟོགས་རིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཐེག་དམན་གྱི་གཞི་ཤེས་ཉིད་དངོས་སུ་སྟོན་རིགས་སོ་སྙམ་ན། འདིར་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བྱང་སེམས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གསུམ་པ་སྒོམ་ལམ་མི་སྟོན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། ཉིར་སྣང་དུ། ཡང་ཅིའི་དོན་གྱིས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་སྒོམ་པའི་ལམ་ལོགས་ཤིག་པ་མེད་ཅེ་ན། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཤེས་པ་དང་། མཐོང་བས་བལྟས་ནས་འདིའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་ན། འདི་ནི་གཞན་གཙོ་བོར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། དེའི་དོན་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་མངོན་དུ་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་པས་སྒོམ་པའི་ལམ་ནི་མ་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་དག་གི་དོན་ཡང་སྐབས་གཉིས་པར་མཐོང་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་སྒོམ་ལམ་བསྟན་པ་ལྟར་འདིར་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མི་སྟོན་སྙམ་ན། འདིར་མཐོང་ལམ་ནི་ཐེག་དམན་གྱི་རྟོགས་རིགས་སུ་གྱུར་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མཐོང་ལམ་ཡིན་པས། དེའི་རྗེས་སུ་སྒོམ་ལམ་སྟོན་ན་ཐེག་དམན་གྱི་རྟོགས་རིགས་རྒྱུན་ལྡན་དུ་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་བསྟན་དགོས་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཐེག་དམན་གྱི་རྟོགས་རིགས་གཞན་དོན་དུ་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ཟིན་རང་དོན་དུ་རྒྱུན་ལྡན་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་པས་དེ་ལྟ་བུའི་སྒོམ་ལམ་མེད་པས་མ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གཞི་ཤེས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དང་། འབྲས་བུ་མཐོང་ལམ་གྱི་རྟོགས་རིགས་ཀྱི་གནད་ངོས་ཟིན་ན། འདི་ལ་དཀའ་བའི་གནས་གཞན་མེད་པས་སྨྲ་བ་མང་བ་ལ་དགོས་པ་མེད་དོ། །གསུམ་པ་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་རྣམ་པར་བསྡུས་པའི་ཆེད་དུ་མཁྱེན་གསུམ་གྱིས་མཇུག་བསྡུ་བ་ནི། དེ་ལྟར་འདི་དང་ཡང་འདི་དང་། །ཞེས་སོགས་ཏེ། འདི་ལ་རྫོགས་པར་བསྟན་བྱ། རྫོགས་པར་སྟོན་བྱེད། གོ་རིམ་བཟློག་པའི་དགོས་པ། སྐབས་འདིར་བསྟན་པའི་དགོས་པ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། དོན་བསྡུ་འདི་ལ་ལྟོས་ནས་བཤད་མ་ཐག་པའི་གཞི་ཤེས་འདི་དང་། གཞི་ཤེས་ལ་ལྟོས་ནས་ཡང་བཤད་མ་ཐག་པའི་ལམ་ཤེས་འདི་དང་། ལམ་ཤེས་ལ་ལྟོས་ནས་ཡང་བཤད་མ་ཐག་པའི་རྣམ་མཁྱེན་འདིའོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་རྣམ་མཁྱེན་ལ་ཐོག་མར་འདི་ཞེས་སྨོས་ནས་བ
Chinese
下面要讲的基础识的相，也是小乘的证悟之类。那么，小乘的基础识本身可以直接显示吗？这里直接显示的现观是菩萨的现观，理由已经说过了。第三个不显示修道的原因是，《现观庄严论》中说：“又因何故，如道智性，于一切智性，无别修道耶？声闻及独觉之圆满，乃菩萨之智慧，以见而观此故。”因此，这是以他为主的缘故。是这样认为的。并且，其意义是，论师说，声闻的道是菩萨应当完全了知的，但不是应当现证的，所以修道没有显示。那些意义是，像第二品中在见道之后显示修道一样，这里为什么不显示呢？这里见道是属于小乘的证悟之类的大乘见道，所以在其后显示修道的话，就必须显示将小乘的证悟之类作为常态来修习的大乘修道，而菩萨对于小乘的证悟之类，仅仅是为了他利而显现了知，而不是显现证悟之后为了自利而作为常态来修习，因此没有那样的修道，所以没有显示。如果认识了基础识的加行和果见道的证悟之类的要点，那么这里就没有其他的难点了，所以没有必要多说。第三，为了总结通过听闻思索而确定的意义，用三智来结尾，就像“如是此及复此”等等。对此，有圆满显示、圆满显示者、颠倒顺序的必要、此时显示的必要这四个方面。第一个方面是，相对于这个意义总结，有刚才所说的这个基础识，相对于基础识，又有刚才所说的这个道智，相对于道智，又有刚才所说的这个一切智。论师首先提到一切智，然后
English
The aspect of the base consciousness to be explained below is also a type of realization of the Lesser Vehicle. So, is it possible to directly show the base consciousness of the Lesser Vehicle itself? The reason why the direct realization shown here is the direct realization of a Bodhisattva has already been explained. The third reason for not showing the path of meditation is: In the Manifestation, it says, "Furthermore, why is it that, like the nature of the path knowledge, there is no separate path of meditation for the nature of all knowledge? The perfections of the Hearers and Solitary Buddhas are the wisdom of the Bodhisattvas, because they are seen and observed." Therefore, this is because it is primarily focused on others. This is what is meant. And, the meaning of that is, the teacher said, "The path of the Hearers is to be fully known by the Bodhisattvas, but it is not to be directly realized, so the path of meditation is not shown." Those meanings are, like in the second chapter, where the path of meditation is shown after the path of seeing, why is it not shown here as well? Here, the path of seeing is the Great Vehicle's path of seeing, which has become a type of realization of the Lesser Vehicle. Therefore, if the path of meditation is shown after that, then the Great Vehicle's path of meditation, which makes the type of realization of the Lesser Vehicle a constant practice, must be shown. And, Bodhisattvas only manifestly know the type of realization of the Lesser Vehicle for the sake of others, but they do not constantly meditate on what has already been manifestly seen for their own sake. Therefore, there is no such path of meditation, so it is not shown. If the key points of the application of the base consciousness and the type of realization of the fruit path of seeing are recognized, then there are no other difficult points here, so there is no need to say more. Third, in order to summarize the meaning determined through hearing and thinking, the conclusion is made with the three wisdoms, such as "Thus this and again this," etc. Regarding this, there are four aspects: complete display, complete displayer, the need to reverse the order, and the need for display at this time. The first aspect is: relative to this summary of meaning, there is this base consciousness just mentioned, relative to the base consciousness, there is also this path knowledge just mentioned, and relative to the path knowledge, there is also this all-knowingness just mentioned. The teacher first mentioned all-knowingness, and then