Tibetan
ཐོང་སྤང་གཉེན་པོའི་ཚོགས་སྒྲུབ་བཞི་དང་། སྒོམ་སྤང་གཉེན་པོའི་ཚོགས་སྒྲུབ་དང་པོ་དང་། ཕྱི་མ་གསུམ་རིམ་པ་བཞིན་བསྟན་ཏོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དེས་ལྷ་དང་མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ཟིལ་གྱིས་མནན་ཏེ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི་སྔ་རབས་པའི་མཁས་པ་ཁ་ཅིག ཡུལ་གྱིས་ཡུལ་ཅན་མཚོན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་བཅུ་པོས་རྣམ་མཁྱེན་མཚོན་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་བཅུ་པོ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ནི་རྣམ་མཁྱེན་ནོ། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཚོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་སྤྱིར་རྣམ་མཁྱེན་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་གཙོ་བོ་མཁྱེན་པའི་རྣམ་མཁྱེན་དང་། བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་མ་ལུས་པ་མཁྱེན་པའི་རྣམ་མཁྱེན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་འདིའི་སྐབས་ཀྱི་རྣམ་མཁྱེན་དེ་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི། རྣམ་པ་གང་དག་དང་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་ནས་བསྟན་པ་ལྟར་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཞེད་དོ། །འོན་ཀྱང་དེ་གཉིས་རྣམ་པ་མཁྱེན་ཚུལ་གྱི་སྒྲ་བཤད་མི་གཅིག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་མཁྱེན་ཚུལ་ལ་དམིགས་པ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ལ་བཞག་ནས་དེའི་རྣམ་པའི་རབ་དབྱེ་མཁྱེན་པ་དང་། དམིགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བཞག་ནས་དེའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྣམ་པའི་རབ་དབྱེ་མཁྱེན་པ་དང་། དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་བཞག་ནས་དེའི་དོན་དམ་པའི་རྣམ་པ་མཁྱེན་པ་ལ་རྣམ་མཁྱེན་དུ་བཞག་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། འདིར་བསྟན་པ་དང་གཉིས་པ་ནི་རྣམ་པ་གང་དག་དང་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་དང་། གསུམ་པ་ནི་ཆོས་གཅིག་གིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ། ཅེས་པའི་སྐབས་ནས་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ། །འོ་ན་ཆོས་བཅུ་པོ་དེ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པའི་རབ་དབྱེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་སྙམ་ན། ཆོས་བཅུ་པོ་རེ་རེའི་སྐབས་སུ་ཡང་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་མཐའ་དག་གམ། འབྲས་བུ་མཐའ་དག་གམ། ལམ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་ཀ་གཏན་ལ་དབབ་པའི་ཕྱིར་ན་རྣམ་པའི་རབ་དབྱེ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཀུན་བཏུས་སུ། རྫས་ཡོད་ཤེས་བྱ་གཟུགས་ཅན་ལ་སོགས་པ་ཆོས་དྲུག་ཅུ་པོ་རེ་རེའི་སྐབས་སུ་ཡང་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་མཐའ་དག་གཏན་ལ་དབབ་པས་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རྣམ་པའི་རབ་དབྱེར་འཇོག་པ་བཞིན་ནོ། །ཆོས་བཅུ་པོ་རེ་རེས་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ཇི་ལྟར་གཏན་ལ་དབབ་སྙམ་ན། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ལམ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་ཀའི་སེམས་བསྐྱེད་བཤད་པ་དང་། གདམས་ངག་གི་སྐབས་སུ་སྒྲུབ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ནས་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་གི་བར་བཤད་པ་དང་། ངེས་འབྱེད
Chinese
断除贪欲对治之四种集合修法，以及断除修习对治之第一种集合修法，和后三种依次讲述。大乘能压伏天、人、非天等世间而生起，此乃讲述决定生起之修法。第二，一些古代的学者认为，以处所代表处所之所有者的形式，以十法代表一切智，即显现证悟十法就是一切智。因为是以这种方式来代表的。此外，一般来说，一切智有了解因果之主要因素的一切智，以及了解二谛之所有方面的一切智这两种。第一种是此处所指的一切智，第二种如“哪些相”等处所讲的那样。然而，这二者在了解相状的方式上的解释并非不同，而是将对相状的专注置于包含果实的大乘道上，并了解其相状的差别；将专注置于一切法上，并了解其世俗相状的差别；将专注置于其本身上，并了解其胜义相状，而将此三者立为一切智。第一种是此处所讲的，第二种是通过“哪些相”等方式讲述的，第三种是以一法知一切相，如彼处所讲的那样。那么，这十法如何成为包含果实的大乘道的相状差别呢？在每一种十法的情况下，要么是所有的大乘道，要么是所有的果实，要么是确定道和果实两者，因此被称为相状差别。如《摄类学》中，对于实有、所知、有色等六十法中的每一种情况，也确定了所有的蕴、界、处，因此被认为是蕴、界、处的相状差别。那么，每一种十法如何确定道和果实呢？在发心的情况下，讲述了道和果实二者的发心；在教言的情况下，从修法本身的体性到佛陀三宝都进行了讲述；在决择
English
The four assembly practices of antidote to abandonment of desire, and the first assembly practice of antidote to abandonment of meditation, and the latter three are taught in order. The Great Vehicle arises by subduing the world including gods, humans, and asuras, which shows the practice of definitely arising. Secondly, some ancient scholars believe that the ten dharmas represent omniscience in the manner of a place representing its owner, that is, manifestly realizing the ten dharmas is omniscience. It is because it is represented in this way. Moreover, in general, omniscience has two types: omniscience that knows the main factors of cause and effect, and omniscience that knows all aspects of the two truths. The first is the omniscience referred to here, and the second is as taught in the context of "which aspects" and so on. However, the two are not different in the explanation of how to know the aspects, but rather the focus on the aspects is placed on the Great Vehicle path including the fruit, and the differences of its aspects are understood; the focus is placed on all dharmas, and the differences of its conventional aspects are understood; the focus is placed on itself, and its ultimate aspects are understood, and these three are established as omniscience. The first is taught here, the second is taught through "which aspects" and so on, and the third is knowing all aspects through one dharma, as taught there. Then, how are these ten dharmas the differences in aspects of the Great Vehicle path including the fruit? In each case of the ten dharmas, either all of the Great Vehicle path, or all of the fruit, or both the path and the fruit are determined, therefore it is called the difference of aspects. As in the Compendium, in each case of the sixty dharmas such as existent, knowable, and colored, all aggregates, elements, and sources are also determined, therefore it is considered the difference of aspects of aggregates, elements, and sources. Then, how does each of the ten dharmas determine the path and the fruit? In the case of generating bodhicitta, the generation of bodhicitta of both the path and the fruit is taught; in the case of instructions, from the nature of the practice itself to the Buddha, Dharma, and Sangha are taught; in the case of determination
Tibetan
་ཡན་ལག་གི་སྐབས་སུ་ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་གྱི་རྟོགས་རིགས་ཚང་བ་དེ་མཐོང་ལམ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་ལ་འཇོག་དགོས་ཤིང་། དེའི་རྒྱུ་ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་དང་། སྒྲུབ་པའི་རྟེན་གྱི་སྐབས་སུ་དྲོད་ནས་བཟུང་སྟེ་རྒྱུན་མཐའི་བར་གྱི་སྒྲུབ་པ་མཐའ་དག་བཤད་པ་དང་། དམིགས་པའི་སྐབས་སུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བཤད་པ་དང་། ཆེད་དུ་བྱ་བའི་སྐབས་སུ་ཆེན་པོ་གསུམ་གྱི་འབྲས་བུའི་རྣམ་པ་མཐའ་དག་བཤད་ཅིང་། འབྲས་བུའི་རྣམ་པ་མཐའ་དག་བསྡུས་ཤིང་དེ་ཉིད་མདོ་ལས་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་དུ་བཤད་པའི་ལམ་མཐའ་དག་ཀྱང་བསྡུས་པ་དང་། གོ་སྒྲུབ་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཚོགས་ལམ་ནས་རྒྱུན་མཐའི་བར་གྱི་ཉམས་ལེན་མཐའ་དག་བཤད་ཅིང་། བསྒྲུབ་བྱ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཡང་བསྡུས་པ་དང་། འཇུག་སྒྲུབ་ཀྱི་སྐབས་སུ་དྲོད་ནས་རྒྱུན་མཐའི་བར་གྱི་ཉམས་ལེན་མཐའ་དག་བཤད་ཅིང་། འཇུག་བྱ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་དང་། འབྲས་བུ་གཉིས་ཀ་བསྡུས་པ་དང་། ཚོགས་སྒྲུབ་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོ་ནས་རྒྱུན་མཐའི་བར་གྱི་ཉམས་ལེན་མཐའ་དག་བཤད་ཅིང་། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཡང་བསྡུས་པ་དང་། ངེས་འབྱུང་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་སུ་དག་སའི་ཉམས་ལེན་མཐའ་དག་བཤད་ཅིང་། ངེས་པར་འབྱུང་ས་བརྒྱད་པོས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཡང་བསྡུས་པས་ན་ཆོས་བཅུ་པོ་འདི་ལ་རྣམ་པའི་རབ་དབྱེར་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ནི་ཡུལ་གྱིས་ཡུལ་ཅན་མཚོན་པའི་ཚུལ་ཡིན་ལ། རྒྱུས་འབྲས་བུ་མཚོན་པའི་ཚུལ་ཡང་འདི་ལ་གནས་ཏེ། ཆོས་བཅུ་པོ་དེས་རྣམ་མཁྱེན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་ནས། སྒྲུབ་པ་དེའི་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་པ་ནི་རྣམ་མཁྱེན་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་གཞུང་སོ་སོའི་དོན་ལ་འཇུག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཆོས་བཅུའི་གྲངས་ངེས་པ། གོ་རིམ་ངེས་པ། སོ་སོའི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། ལོ་ཆེན་གྱིས་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་དང་། དམིགས་པ་དང་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང་། སྒྲུབ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་སྟེ། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་བཞིར་ངེས་པ་ལས། དང་པོ་ནི་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་པ་སྟེ་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། གདམས་ངག་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ཐོབ་པ་དང་། སྦྱོར་བའི་ཁྱད་པར་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ཐོབ་པ་དང་། རིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རིགས་དང་ལྡན་པའོ། །རྟེན་ཆོས་བཞི་ལྡན་དེས་དམིགས་པ་བཅུ་གཅིག་ལ་དམིགས་ཏེ། ཆེད་དུ་བྱ་བ་གསུམ་གྱི་ཆེད་དུ་སྒྲུབ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་བཞི
Chinese
在支分的时候，三乘的一切证悟种类都要安立在从见道到佛地的期间。它的因是具有决择支分。在修行的所依的阶段，讲述从暖位开始直到有顶之间的所有修行。在所缘的阶段，讲述一切法。在所为的阶段，讲述三大果位的各种相状。一切果位的相状都包括在内，而且也包括了经中宣说的菩萨的修持的所有道。在悟入修行的阶段，讲述从资粮道到有顶之间的所有修持。所要证得的六度也包括了佛地。在进入修行的阶段，讲述从暖位到有顶之间的所有修持。所进入的大乘道和二果都包括在内。在积聚修行的阶段，讲述从大殊胜法到有顶之间的所有修持。以证悟空性的智慧也包括了佛地。在出离修行的阶段，讲述清净地的所有修持。所要 निश्चित 出离的八地也包括了佛地。因此，这十法被安立为种类的差别。这些是以境来表示有境的方式，因以表示果的方式也存在于此。这十法显示了成办一切种智的修行，以这种修行最终的果就是一切种智的方式来表示。第三、进入各个论典的意义有三：十法的数量确定，次第确定，各自的意义。第一，大译师认为所依的补特伽罗、所缘、所为和修行自身的体性，是成办一切种智的四法。其中第一是具有四法，也就是思维的差别——发菩提心，获得教言的随顺开示，加行的差别——获得决择分，种姓的差别——具有法界种姓。具有四法之所依，缘于十一种所缘，为了三种所为而修行自身的四
English
In the context of the limbs, all types of realization of the three vehicles must be established from the path of seeing up to the ground of Buddhahood. Its cause is the definitive discernment together with its limbs. In the context of the basis of practice, all practices from heat up to the peak of existence are explained. In the context of the object, all phenomena are explained. In the context of the purpose, all aspects of the three great fruits are explained. All aspects of the fruits are included, and all the paths explained in the sutras as the practice of Bodhisattvas are also included. In the context of the attainment of practice, all practices from the path of accumulation up to the peak of existence are explained, and the six perfections to be attained also include the ground of Buddhahood. In the context of entering into practice, all practices from heat up to the peak of existence are explained, and both the path of the Great Vehicle to be entered and the two fruits are included. In the context of accumulating practice, all practices from the great supreme Dharma up to the peak of existence are explained, and the wisdom of realizing emptiness also includes the ground of Buddhahood. In the context of the practice of renunciation, all practices of the pure realms are explained, and the eight grounds to be definitely renounced also include the ground of Buddhahood. Therefore, these ten dharmas are established as differentiations of types. These are ways in which the object signifies the subject, and the way in which the cause signifies the effect also exists here. These ten dharmas show the practice that accomplishes omniscience, and they signify in the way that the ultimate fruit of that practice is omniscience. Third, there are three ways to enter into the meaning of each text: the number of the ten dharmas is definite, the order is definite, and the individual meanings are definite. First, the great translator asserts that the individual who is the basis, the object, the purpose, and the nature of the practice itself are the four dharmas for accomplishing omniscience. The first is possessing four dharmas, namely, the distinction of thought—generating the mind of enlightenment, obtaining the subsequent instruction of the oral teachings, the distinction of application—obtaining the factors of definitive discernment, and the distinction of lineage—possessing the lineage of the element of Dharma. That basis possessing four dharmas focuses on eleven objects, and for the sake of three purposes, practices its own four