Tibetan
དོན་གཅིག་པར་ཐལ། འདིར་བསྟན་རྟོག་པ་དེ་དགག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་གྱི་ཁྱད་ཆོས་སུ་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དར་ཊཱིཀ་པ་ན་རེ། འདིར་བསྟན་རྟོག་པ་ཡིན་ན་སྒྲུབ་རྟོག་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་སྟེ། གཟུང་འཛིན་བདེན་སྟོང་བདེན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་དེ་སྒྲུབ་རྟོག་མིན་པའི་ཕྱིར། གཟུང་བར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་འཛིན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་མཚོན་བྱེད་ཡིན་གྱི། འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་དེར་ངེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཐེག་དམན་གྱི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ལ་དམིགས་ནས་ལྡོག་བྱར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་དེ་འདིར་བསྟན་རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདིར་མངོན་པར་བསྡུས་པ་ཙམ་ཡིན་པས་སྐབས་ལྔ་པར་བཤད་པའི་རྟོག་པ་དང་དོན་གཅིག་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་འདིར་བསྟན་རྟོག་པ་ལ་དགག་རྟོག་དང་སྒྲུབ་རྟོག་གཉིས་སུ་ཡོད་དེ། ཕུང་པོ་ལ་བདེན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་དང་། དེའི་ཞེན་ཡུལ་བཀག་པའི་བཀག་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་གཉིས་ཀ་ཡང་འདིར་བསྟན་རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཟུང་རྟོག་དང་འཛིན་རྟོག་གི་མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། ལོངས་སྤྱད་བྱར་བདེན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་བྱེད་དུ་བདེན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། གཟུང་འཛིན་གྱི་བདེན་སྟོང་བདེན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། སྒྲུབ་རྟོག་ཏུ་ཐལ། འཛིན་སྟངས་སྒྲུབ་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འཛིན་སྟངས་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་དམིགས་ཡུལ་དགག་པ་ལ་དམིགས་པའི་རྟོག་པ་ཡིན་ན་དགག་རྟོག་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། དེ་དགག་རྟོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། བུམ་མེད་ཤེས་བྱར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། བུམ་མེད་ཤེས་བྱ་ཡིན་པ་དགག་པར་ཐལ་ལོ། །ཐེག་དམན་གྱི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ལ་དམིགས་ནས་ལྡོག་བྱར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་དེར་ཐལ། གཟུང་རྟོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། གཟུང་བར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་ཡིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཡང་ཁས་བླངས་ཏེ། གཟུང་འཛིན་གྱི་དོན་ལོངས་སྤྱད་བྱ་སྤྱོད་བྱེད་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། ཡང་དེ་ཆོས་ཅན། སྒྲུབ་རྟོག་ཏུ་ཐལ། ལོངས་སྤྱད་བྱར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསལ་བ་ཁས། ཡང་ཕུང་པོ་ལ་བདེན་པར་ཞེན་པའི་བློ་དང་དེའི་ཞེན་ཡུལ་བཀག་པའི་བཀག་པ་ལ་བདེན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་གཉིས་ལ། སྒྲུབ་རྟོ
Chinese
理应相同，因为此处所说的分别念，是以遮遣的方式，具备大乘加行道的特点。第二，达滴巴说：如果此处所说的分别念是成立分别念，则不周遍，因为执著所取能取真空中显现为真实的心的缘故，不是成立分别念。所取显现执著和能取显现执著，这只是代表，并非所有执著都一定如此，因为缘于小乘道果并显现为应遣除的心的缘故，是此处所说的分别念，因为此处只是概括，所以与第五品所说的分别念意义相同。因此，此处所说的分别念有遮遣分别念和成立分别念两种，因为对蕴执著为真实的心的，以及对遮遣其执著境的遮遣执著的心，都是此处所说的分别念。所取分别念和能取分别念的定义，依次为：对受用境执著为真实的心的，以及对受用者执著为真实的心的说法不合理，因为所取能取的真空中显现为真实的执著心，有法，应是成立分别念，因为是执著方式成立的分别念的缘故，因为是执著方式真实的分别念的缘故。此外，如果缘于所遮遣的对境的分别念，则必须是遮遣分别念，因为那是遮遣分别念的缘故。如果承认，则瓶无知为所知显现执著的心，有法，应是如此，因为那的缘故。如果承认，则应遮遣瓶无知是所知。缘于小乘道果并显现为应遣除的心的有法，应是该定义，因为是所取分别念的缘故。如果承认，则应是所取显现执著的心，因为承认那的缘故。也承认周遍，因为承认所取能取的意义是受用境和受用者的缘故。又是该法，应是成立分别念，因为是执著受用境显现的心的缘故。明显承认。又是对蕴执著为真实的心的，以及对遮遣其执著境的遮遣执著显现为真实的两个心，成立分别
English
It should be the same, because the conceptualization mentioned here, in the manner of refutation, possesses the characteristics of the Mahayana path of application. Secondly, Dar Tika Pa says: If the conceptualization mentioned here is an establishing conceptualization, it is not all-pervasive, because the mind that apprehends the emptiness of the apprehended and the apprehender as true is not an establishing conceptualization. Saying that the apprehended appears to be grasped and the apprehender appears to be grasped is only representative, not that all grasping is necessarily so, because the mind that focuses on the path and fruit of the Lesser Vehicle and appears as something to be abandoned is the conceptualization mentioned here, because here it is only summarized, so it has the same meaning as the conceptualization described in the fifth chapter. Therefore, the conceptualization mentioned here has two types: refuting conceptualization and establishing conceptualization, because both the mind that clings to the aggregates as true and the mind that clings to the negation of the object of clinging are the conceptualization mentioned here. The definitions of apprehended conceptualization and apprehender conceptualization, respectively, as: the mind that clings to the object of enjoyment as true, and the statement that the mind that clings to the enjoyer as true is unreasonable, because the mind that clings to the emptiness of the apprehended and the apprehender as true, the subject, should be an establishing conceptualization, because it is a conceptualization that establishes the mode of clinging, because it is a conceptualization that is true in the mode of clinging. Furthermore, if the conceptualization focuses on the object to be refuted, then it must be a refuting conceptualization, because it is a refuting conceptualization. If accepted, then the mind that clings to the non-existence of a pot as knowable, the subject, should be so, because of that. If accepted, then it should be refuted that the non-existence of a pot is knowable. The subject, the mind that focuses on the path and fruit of the Lesser Vehicle and appears as something to be abandoned, should be that definition, because it is an apprehended conceptualization. If accepted, then it should be the mind that clings to the apprehended, because of accepting that. The pervasiveness is also accepted, because the meaning of the apprehended and the apprehender is accepted as the object of enjoyment and the enjoyer. Again, that subject, should be an establishing conceptualization, because it is the mind that clings to the object of enjoyment. Clearly accepted. Again, the mind that clings to the aggregates as true, and the two minds that cling to the negation of the object of clinging as true, establishing conceptualization