Tibetan
་སུ་དྲན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་བཤད་པ་ལས། འདིར་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་ལ་སོགས་པ་གསུང་རབ་ལས་རྟོག་པ་ཇི་སྙེད་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་རྟོག་ཏུ་འདུས་ཏེ། བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་ཁམས་གསུམ་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར། དེའི་མཚན་གཞི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། ཐེག་དམན་སློབ་མི་སློབ་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་ཐོབ་ཤེས་པ་དང་། ཐེག་ཆེན་སློབ་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཤེས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་དབྱེ་ན། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཙམ་གྱི་རྟོག་པ་དང་། སེམས་རྩིང་བའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་དང་། སྒྲ་དོན་འདྲེས་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། མངོན་ཞེན་མེད་པར་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཙམ་སྟེ། སོ་སྐྱེའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྟོག་མེད་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། ཐེག་ཆེན་སློབ་པ་དང་། ཐེག་དམན་སློབ་མི་སློབ་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡུལ་ལ་རྩིང་པོར་འཚོལ་བའི་རྣམ་པར་ཅན་གྱི་སེམས་བྱུང་སྟེ། ཀུན་བཏུས་ལས། རྟོག་པ་གང་ཞེ་ན། སེམས་དཔའི་ཤེས་སྒྲིབ་ལ་བརྟེན་ནས་ཀུན་དུ་འཚོལ་བའི་ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པ་སྟེ། དེ་ནི་སེམས་རྩིང་བའི་རྣམ་པར་ཅན་ནོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། མིང་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་སྟེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། ཤེས་གང་གང་ལ་སྒྲ་དོན་འཛིན། །དེ་ནི་དེ་ལ་རྟོག་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། བྱང་སེམས་ལམ་གྱི་སྤང་བྱའི་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པར་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཙམ་གྱི་ཉེས་པ་མི་སྐྱེད་པས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་སྤོང་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཇི་སྲིད་གཉིས་སྣང་གི་བག་ཆགས་མ་སྤངས་པ་དེ་སྲིད་དུ་རང་གི་ངང་གིས་འབྱུང་བས་སྤོང་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་སྤངས་ན་རང་གི་ངང་གིས་ལྡོག་པས་ལོགས་སུ་སྤོང་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང་། མོས་བསྔོ་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་གསུམ་པོ་དེ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཡང་མིན་ཏེ། ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དེ་ཡང་སེམས་རྩིང་བའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་བྱང་སེམས་ལམ་གྱི་སྤང་བྱའི་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་རྟོག་པ་དེ་རྟོག་པ་གསུམ་པ་ལ་འཇོག་སྟེ། མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་དེ་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་དང་། བདག་གཉིས་ཀ་མེད་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་དང་གསུམ་ཡོད་པ་ལས། དང་པོ་ཉན་རང་ལམ་གྱི་སྤང་བྱའི་གཙོ་བོ་དང་། གཉིས་པ་བྱང་སེམས་ལམ་གྱི་སྤང་བྱའི་གཙོ་བོ་དང་། ཐ་མ་སྤང་བྱ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་པ་གསུམ་པ་དེ་ཡིན་ན་བྱང་སེམས་ལམ་གྱི་སྤང་བྱའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་སྟེ། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་མཉམ་གཞག་ཡེ་ཤེས་དང་། ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱང་རྟོག་པ་གསུམ་པ་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བྱང་སེམས་ལམ་གྱི་སྤང་བྱའི་གཙོ་བོ་དེ་ཡིན་ན་རྟོག་པ་གསུམ་པ་དེ་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་སྟེ། ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་ས་བོན་དེ་ཡང་དེའི་སྤང་བྱའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན། བྱང་སེམས་ལམ་གྱི་སྤང་བྱའི་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་རྟོག་པ་དེ་ཡིན་ན་སྒྲ་དོན་འདྲེས་འཛིན་གྱི་ཞེན་བློ་ཡིན་པས་ཁྱབ་སྟེ། དེ་ཡིན་ན་མངོན་ཞེན་ཅན་གྱི་བློ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། ངོ་བོ། དབྱེ་བ། ཕྱེ་བ་སོ་སོའི་དོན། གྲངས་ངེས། ལྡན་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ། སྒྲུབ་རྟོག་དང་དགག་རྟོག་གང་ཡིན་དཔྱད། ངོ་བོ་དང་སྤང་བྱ་གང་ལྡན་དཔྱད། རང་བཞིན་གཏན་ལ་དབབ་པ་དང་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ལ། དགག་རྟོག་ཁོ་ནར་འདོད་པ་དགག དགག་རྟོག་དང་སྒྲུབ་རྟོག་གཉིས་ཀ་ཡོད་པར་འདོད་པ་དགག རང་ལུགས་དང་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ལ། བུ་ན་རེ། འདིར་བསྟན་རྟོག་པ་ཡིན་ན་དགག་རྟོག་ཡིན་པས་ཁྱབ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱིས་དགག་རྟོག་ཏུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྒྲུབ་རྟོག་ཡིན་ན་ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་ལམ་གྱི་ཁྱད་ཆོས་སུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །འོ་ན་ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་ལམ་མཉམ་གཞག་ཡེ་ཤེས་དང་འདིར་བསྟན་རྟོག་པ་གཉིས་འཛིན་སྟངས་དངོས་སུ་འགལ་བ་མིན་པར་ཐལ། འཛིན་སྟངས་དེ་གཉིས་ཀ་དགག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་གཉིས་སྤང་གཉིས་མིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། གཉིས་ཀ་འཛིན་སྟངས་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཁོ་ན་རེ། རྒྱུན་མཐའི་ཡེ་ཤེས་དང་། གནས་ངན་ལེན་གྱི་དྲི་མ་གཉིས་སྤང་གཉེན་མིན་པར་ཐལ། དེ་གཉིས་འཛིན་སྟངས་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་བསྒྲིག་ཟེར་ན་སྒྲ་མི་རྟག་པར་རྟོག་པའི་རྗེས་དཔག་དང་། སྒྲ་རྟག་འཛིན་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་གཉིས་འཛིན་སྟངས་མི་འགལ་ན། དེ་གཉིས་གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་མིན་པས་མ་ཁྱབ་པར་ཐལ། ཚ་རེག་དང་གྲང་རེག་གཉིས་འཛིན་སྟངས་མི་འགལ་ན། དེ་གཉིས་གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་མིན་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། གཞན་ཡང་། ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་ལམ་པའི་རྣམ་པའི་ཁྱད་ཆོས་དང་། རྟོག་པའི་ཁྱད་ཆོས་
Chinese
在关于忆念的两种分别的阐述中，这里，关于能取所取的四种分别等等，经藏中所说的所有分别都包含在非真实的遍计分别中，因为它们是由习气的力量显现为能取所取的，具有三界相状的心和心所摄。它的所依是异生相续中的所有识，以及小乘有学无学相续中的后得识，以及大乘有学的后得识。从分类上说，有显现为能取所取的分别，有心粗猛相的分别，有声义混杂执着的分别这三种。第一种是，不带实执地显现为能取所取，即异生相续中的所有无分别识，以及大乘有学，小乘有学无学相续中的所有后得识。第二种是，粗猛地寻求对境的心所，如《摄类学》中所说：“何为分别？即心依于心之障蔽而普遍寻求的意的言说，它是心粗猛之相。”第三种是，依于名而对义产生实执的智慧，如《释量论》中所说：“识于何何执声义，彼于彼即是分别。”如是三种中，第一种不是菩萨道所断的主要对境，因为不带实执地显现为二取，不会产生过失，所以不需要特意努力断除；并且只要二取显现的习气没有断除，它就会自然产生，所以无法断除；并且断除它之后，它会自然消失，所以不需要另外断除；并且因为它包含着随喜、回向、随念这三者。第二种也不是，因为世亲论师说真实的分别也是心粗猛之相。因此，菩萨道所断的主要分别应安立为第三种分别，即对实执的智慧，其中有对人我产生实执的智慧，有对法我产生实执的智慧，以及对二我都
English
In the explanation of the two kinds of conceptualization of mindfulness, here, all the conceptualizations mentioned in the scriptures, such as the four kinds of conceptualization of grasper and grasped, are included in the unreal pervasive conceptualization, because they are minds and mental factors with the appearance of the three realms, appearing as grasper and grasped due to the power of habit. Its basis is all the consciousness in the continuum of ordinary beings, the subsequent consciousness in the continuum of Hinayana learners and non-learners, and the subsequent consciousness of Mahayana learners. They are divided into three types: conceptualization that merely appears as grasper and grasped, conceptualization with the aspect of a coarse mind, and conceptualization that mixes sound and meaning. The first is merely the appearance of grasper and grasped without clinging to reality, which is all the non-conceptual consciousness in the continuum of ordinary beings, and all the subsequent consciousness of Mahayana learners and Hinayana learners and non-learners. The second is the mental factor with the aspect of coarsely searching for objects, as stated in the Compendium of Abhidharma: "What is conceptualization? It is the mental expression of mind that seeks everywhere based on the obscuration of knowledge of the mind, and it is the aspect of a coarse mind." The third is the wisdom that clings to reality based on names, as stated in the Commentary on Valid Cognition: "Whatever consciousness grasps sound and meaning, that is conceptualization." Among these three, the first is not the main object to be abandoned on the Bodhisattva path, because merely appearing as two graspers without clinging to reality does not cause faults, so there is no need to deliberately strive to abandon it; and as long as the habit of the appearance of two graspers is not abandoned, it will naturally arise, so it cannot be abandoned; and when it is abandoned, it will naturally disappear, so there is no need to abandon it separately; and because it includes the three of rejoicing, dedication, and mindfulness. The second is also not, because Vasubandhu said that real conceptualization is also the aspect of a coarse mind. Therefore, the main conceptualization to be abandoned on the Bodhisattva path should be established as the third conceptualization, which is the wisdom of clinging to reality, which includes the wisdom of clinging to the self of a person, the wisdom of clinging to the self of phenomena, and the wisdom of clinging to the non-existence of both selves.
Chinese
有执著的分别念有三种，第一是声闻缘觉道要断除的主要，第二是菩萨道要断除的主要，第三不是要断除的。如果是第三种分别念，那么不遍于是菩萨道要断除的主要，因为菩萨的加行道等持智慧和烦恼现行也都是第三种分别念的缘故。如果是菩萨道要断除的主要，那么不遍于是第三种分别念，因为所知障的种子也是它的要断除的主要的缘故。因此，如果是成为菩萨道要断除的主要的分别念，那么周遍于是声义混杂执着的执著心，因为如果是它，那么周遍于是具有现行执著的心之故。第三有五，即：体性、分类、各自的差别义、数量决定、具有的方式。第一，观察是成立分别念还是破除分别念，观察具有体性和要断除的哪一个，以及决断自性这三者。第一，遮破唯独承许是破除分别念，遮破承许有破除分别念和成立分别念二者，以及自宗这三者。第一，对方说，如果此处所说的分别念，那么周遍于是破除分别念，因为佛陀智慧足（佛陀的智慧）说是破除分别念的缘故，并且如果是成立分别念，那么不应成为大乘加行道的特点之故。如果这样，那么大乘加行道等持智慧和此处所说的分别念二者，不成为执著方式上实际相违，因为那两个执著方式都是具有破除的相的缘故。如果承认，那么那二者不成为所断和对治，因为承认它的缘故。周遍，因为二者都是具有执著方式的识之故。对此，对方说，常边的智慧和处非处的垢染二者，不成为所断和对治，因为那二者执著方式不相违的缘故。如果说周遍成立，那么声无常的分别的后比量和声常执著的增益二者，如果执著方式不相违，那么那二者不成为损害和所损，不周遍。冷触和热触二者，如果执著方式不相违，那么那二者不成为损害和所损，不周遍的缘故。承认周遍。此外，大乘加行道者的相的特点和分别念的特点
English
There are three types of conceptual minds with attachment: the first is the main thing to be abandoned on the path of Hearers and Solitary Realizers; the second is the main thing to be abandoned on the path of Bodhisattvas; and the third is not to be abandoned. If it is the third type of conceptual mind, then it does not necessarily follow that it is the main thing to be abandoned on the Bodhisattva path, because the meditative wisdom of the Bodhisattva's path of joining and the manifest afflictions are also the third type of conceptual mind. If it is the main thing to be abandoned on the Bodhisattva path, then it does not necessarily follow that it is the third type of conceptual mind, because the seed of the obscuration of knowledge is also the main thing to be abandoned. Therefore, if it is a conceptual mind that has become the main thing to be abandoned on the Bodhisattva path, then it is pervaded by the attachment of grasping sound and meaning as mixed, because if it is that, then it is pervaded by a mind with manifest attachment. The third has five aspects: nature, division, the meaning of each distinction, definite number, and the way of possessing. First, examine whether it is an affirmative or negative conceptual mind, examine which of nature and what is to be abandoned it possesses, and the three of determining its own nature. First, refute the assertion that it is only a negative conceptual mind, refute the assertion that there are both negative and affirmative conceptual minds, and the three of one's own system. First, the opponent says, if the conceptual mind shown here, then it is pervaded by being a negative conceptual mind, because the Buddha's wisdom feet (Buddha's wisdom) said it is a negative conceptual mind, and if it is an affirmative conceptual mind, then it should not be a characteristic of the Great Vehicle's path of joining. If so, then the meditative wisdom of the Great Vehicle's path of joining and the conceptual mind shown here are not actually contradictory in their manner of grasping, because both of those manners of grasping are of the nature of negation. If you accept, then those two do not become what is to be abandoned and its antidote, because you accept that. It is pervasive, because both are consciousnesses with a manner of grasping. To this, the opponent says, the wisdom of the extreme of existence and the stains of bad rebirths do not become what is to be abandoned and its antidote, because those two manners of grasping are not contradictory. If you say that pervasion is established, then if the inference that sound is impermanent and the imputation of grasping sound as permanent do not have contradictory manners of grasping, then those two do not become harm and what is harmed, it is not pervasive. If cold touch and hot touch do not have contradictory manners of grasping, then those two do not become harm and what is harmed, because it is not pervasive. The pervasion is accepted. Furthermore, the characteristic of the aspect of the Great Vehicle's path of joining and the characteristic of conceptual mind