Tibetan
་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པ་དེ་ཡང་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་དོན་སྟོང་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཐུན་མོང་གི་བདག་འབྲས་ལ། སྟོང་གསུམ་གྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ལས་ལྷག་པ་མི་འགྲུབ་ཅིང་། ཤའི་སྤྱན་ནི་བདག་པོའི་འབྲས་བུའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པས་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཤའི་སྤྱན་གྱིས་སྟོང་གསུམ་ལས་ལྷག་པ་མི་མཐོང་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་གྱི་སངས་རྒྱས་ལ་ནི་མི་མཚུངས་སོ། །ལྷའི་སྤྱན་ནི་བདག་རྐྱེན་བསམ་གཏན་གྱི་སས་བསྡུས་པའི་དབང་པོ་ལ་འཇོག་པ་ནི་ཊཱི་ཀ་ལྟར་བྲིས་པ་ཡིན་གྱི། འདི་ནི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པར་གསུངས་པས་གཟུགས་ཀྱི་སས་བསྡུས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྣམ་སྨིན་འདོད་པར་མི་སྨིན་ཅིང་། འདོད་པའི་སས་བསྡུས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་ལས་བསམ་གཏན་གྱི་སས་བསྡུས་པའི་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་མི་འབྱུང་བས་ན་ཤིན་ཏུ་དཔྱད་པའི་གཞིའོ། །ཁོ་བོ་ལ་ནི་གཞན་ཞིག་ཡོད་དོ། །གསུམ་པ་ལ། མངོན་པ་གོང་འོག་ལས་མངོན་ཤེས་དྲུག་བཤད་ཀྱི་སྤྱན་ལྔ་མ་བཤད་ལ། འདི་ནི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་དང་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ཁོ་ན་ལས་བཤད་ཅིང་། རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ཀྱང་ཐེག་ཆེན་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པས། དང་པོ་ནི། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་ནས་དང་། གཉིས་པ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་ནས་དང་། གསུམ་པ་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ཁོ་ན་དང་། བཞི་པ་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཁོ་ན་དང་། ལྔ་པ་རྗེས་མཐུན་པ་ས་བདུན་པ་ནས་ཐོབ་ཅིང་མཚན་ཉིད་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཁོ་ན་ན་ཡོད་དོ། །ཐུབ་པ་དགོངས་རྒྱན་ལས། ཇི་ལྟར་རིགས་པར་ཚོགས་ཀྱི་ས་དང་། གོང་མ་གོང་མའི་སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་མཆོག་དང་། རབ་མཆོག་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་སྤྱན་ལྔ་རྣམས་སོ་སོར་ཐོབ་ལ། མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ཀྱང་སྟེ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྫུ་འཕྲུལ་དང་། ལྷའི་རྣ་བ་དང་། ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། མངོན་ཤེས་དྲུག་གི་རྟེན་དང་། ངོ་བོ་ས་མཚམས་གསུམ། དང་པོ་ནི། མངོན་ཤེས་དང་པོ་ལྔ་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་དང་། དྲུག་པ་ཀུན་བཏུས་ལྟར་ན། བསམ་གཏན་བཞི་པའི་དངོས་གཞི་དང་། མཛོད་ལྟར་ན་འདོད་པ་ནས་སྲིད་རྩེའི་བར་གྱི་ས་བཅུ་གཅིག་ལ་བརྟེན་ཏེ། ཀུན་བཏུས་ལས། དག་པའི་བསམ་གཏན་བཞི་ལ་བསྟེན་ནས་ཚད་མེད་པ་རྣམས་མངོན་པར་འགྲུབ་བོ། །ཚད་མེད་པ་ཇི་ལྟ་བར་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཡོན་ཏན་ལྷག་མ་རྣམས་ནི། ཉན་ཐོས་སམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འམ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་རུང་སྟེ་རབ་ཀྱི་མཐར་
Chinese
是境之性，谓总摄三千大千世界之界故。其义谓三千之有情共同之自果，不能超出三千世界之界。肉眼是自者之果境，故菩萨之肉眼不见超于三千世界之境，是此之义，然与佛不同。天眼是安立于以自缘静虑地所摄之根，是如释论所写，然此说为善业之异熟，故不符以色地所摄之善异熟，且从欲地所摄之异熟，不生静虑地所摄之有色根，故是极应考察之处。于我则另有之。三者，于上下对法中未说六神通而未说五眼，此唯于般若经及现观庄严论中说，且所依之补特伽罗亦唯有大乘，故初者从大乘之资粮道，二者从大乘之加行道，三者唯大乘圣者之等持，四者唯大乘圣者之后得，五者随顺者从七地获得，具相者唯于佛地有之。《能仁密意庄严论》中云：如其所应于资粮地，及上上之心之位次中，亦以胜及极胜等之差别，而个别获得五眼，亦有六神通也。于神通及天耳之时，六神通之所依及体性地界三者。初者，前五神通是静虑之正行，第六如《集论》所说，是第四静虑之正行，如《俱舍论》所说，是依于从欲界至有顶之十一地。于《集论》中云：依于清净之四静虑，而现证诸无量。如诸无量，如是五神通亦如是。其余之功德，无论是声闻或菩萨或如来，皆可达于极顶
English
It is the nature of the realm, which means that it encompasses the realm of the three thousand great thousand worlds. Its meaning is that the common self-fruit of the sentient beings of the three thousand cannot exceed the realm of the three thousand worlds. The flesh eye is the realm of the fruit of the self, so the flesh eye of the Bodhisattva does not see beyond the realm of the three thousand worlds, which is the meaning of this, but it is different from the Buddha. The divine eye is established as the faculty gathered by the self-cause meditative state, as written in the commentary, but this is said to be the ripening of virtuous karma, so it does not conform to the good ripening gathered by the form realm, and from the ripening gathered by the desire realm, the colored faculty gathered by the meditative state does not arise, so it is a place that should be examined extremely. I have another one. Third, in the upper and lower Abhidharma, the six superknowledges are not explained, and the five eyes are not explained. This is only explained in the Prajnaparamita Sutra and the Ornament of Clear Realization, and the person who relies on it is only in the Mahayana. Therefore, the first is from the Mahayana's path of accumulation, the second is from the Mahayana's path of preparation, the third is only the Mahayana's noble samadhi, the fourth is only the Mahayana's noble post-attainment, and the fifth, the conforming one, is obtained from the seventh ground, and the characteristic one is only in the Buddha ground. In the "Ornament of the Sugata's Intent," it is said: As appropriate, in the ground of accumulation and in the position of the higher and higher minds, the five eyes are individually obtained with the distinction of the supreme and the most supreme, and there are also six superknowledges. At the time of magical powers and divine ears, the basis of the six superknowledges and the three elements of the nature ground. The first, the first five superknowledges are the main practice of meditative concentration, and the sixth, as stated in the Compendium, is the main practice of the fourth meditative concentration, as stated in the Treasury, is based on the eleven grounds from the desire realm to the peak of existence. In the Compendium, it is said: Relying on the pure four meditative concentrations, the immeasurable ones are manifested. Like the immeasurable ones, so are the five superknowledges. The remaining qualities, whether it is a Hearer or a Bodhisattva or a Tathagata, can reach the extreme.