Tibetan
དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ལ་བསྟོད་པར་འོས་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ལ་གསུམ། ཉན་རང་སངས་རྒྱས་ལས་འཁྲུངས་ཚུལ། སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ལས་འཁྲུངས་ཚུལ། དེས་ན་བྱང་སེམས་བསྔགས་པར་འོས་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། འཁྲུངས་ཚུལ་དངོས། དེ་ལ་དོགས་པ་དཔྱད་པ། ཉན་རང་གི་སྒྲ་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐུབ་པའི་དབང་པོ་ལས་འཁྲུངས་ཏེ། དེས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བསྟན་པའི་དོན་ཉན་པ་དང་། སེམས་པ་དང་། བསྒོམ་པའི་རིམ་པས་ལྷག་པར་མོས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་འོ་ན་མཐོང་ཆོས་བཞི་ལ་དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་། ཉན་ཐོས་གཞན་རྣམས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ལ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེ་དག་ཀྱང་མྱོང་བར་ངེས་པའི་ལས་ཚེ་རབས་གཞན་དུ་རྣམ་སྨིན་འཛིན་པ་ལྟར་ཚེ་འདིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཉན་པ་ལས་དོན་དམ་པའི་དོན་ལ་མཁས་སུ་ཟིན་ཀྱང་། མཐོང་བའི་ཆོས་ཚེ་འདི་ཁོ་ན་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་མོད་ཀྱི་ཚེ་རབས་གཞན་དུ་ངེས་པར་འཐོབ་སྟེ། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། དེ་ཉིད་ཤེས་པས་གལ་ཏེ་འདིར། །མྱ་ངན་འདས་པ་མ་ཐོབ་ཀྱང་། །སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་འབད་མེད་པར། །ངེས་པར་འཐོབ་འགྱུར་ལས་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེས་ན་རང་རྒྱལ་གྱི་རིགས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་བསྐལ་པ་བརྒྱའི་བར་དུ་སངས་རྒྱས་ལས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཐོས་ནས་སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་རྟེན་ལ་སངས་རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་མེད་པའི་ཞིང་ཁམས་སུ་རང་བྱུང་གི་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་བྱེད་པས་སངས་རྒྱས་ལས་འཁྲུངས་པ་སྟེ། དབུ་མ་རྩ་བར། རྫོགས་སངས་རྒྱས་རྣམས་མ་བྱུང་ཞིང་། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱང་ཟད་པ་ན། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི། །རྟེན་པ་མེད་པར་རབ་ཏུ་སྐྱེ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཅིའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་དང་སངས་རྒྱས་འབྲིང་པོ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་གདམས་ངག་ཉན་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་ནས་དེ་གཞན་ལ་ཐོས་པར་བྱེད་པས་ན་ཉན་ཐོས་ཏེ། ཐོས་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ་ནི། འདི་ལྟར་བྱ་བ་བྱས་སོ། །འདི་ལས་སྲིད་པ་གཞན་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ལྟར་རོ། །ཡང་ན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལས་ཐོས་ནས་དེ་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་ལ་སྒྲོག་པར་བྱེད་པས་ན་ཉན་ཐོས་ཏེ། དམ་ཆོས་པད་དཀར་དུ། མགོན་པོ་དེ་རིང་བད
Chinese
为了表明值得赞颂的是能完全救护无量众生的自性，所以这样说。这有三种：声闻、缘觉从佛陀处产生的道理；佛陀从菩萨处产生的道理；因此菩萨值得赞颂。第一种有三种：产生的道理的真实情况；对此的疑惑的辨析；声闻、缘觉的词义。第一种是，声闻和缘觉们是从薄伽梵释迦牟尼佛处产生的，因为他如实地宣说了缘起，通过听闻、思考和修习的次第，如其所愿地增上信解，从而使声闻和缘觉的菩提得以圆满。第二种是，那么对于四现法是这样，但其他的声闻和缘觉又如何呢？他们也如领受决定之业在其他世转为异熟一样，在此生听闻了对缘起的详细开示，即使精通了胜义谛，也无法在现世获得涅槃，但必定会在其他世获得，如《四百论》所说：若以知彼故，于此未得灭，于余生无难，如业定能得。因此，缘觉种姓者们也在百劫中从佛陀处听闻缘起之法后，在最后有者的依处，于没有佛陀和声闻的刹土中，现证自生之菩提，所以是从佛陀处产生的。如《中观根本慧论》中说：诸佛未出时，声闻既已无，无依自然慧，是则名缘觉。第三种是，为什么称为声闻和中等佛陀呢？因为获得了听闻真实教诲的果实后，再将此传给他人听闻，所以是声闻。听闻的方式是，像这样做了，除此之外，不知道其他的存在等等。或者，从如来处听闻了圆满佛陀的道后，为那些寻求其意义的人宣说，所以是声闻。如《妙法莲华经》中说：怙主今日我
English
In order to show that it is worthy of praise to have the nature of completely saving immeasurable beings, it is said. There are three aspects to this: the way in which the Hearers and Solitary Realizers arise from the Buddha; the way in which the Buddhas arise from the Bodhisattvas; therefore, the Bodhisattvas are worthy of praise. The first has three aspects: the actual way in which they arise; examining doubts about this; and the meaning of the terms Hearer and Solitary Realizer. The first is that the Hearers and Solitary Realizers arise from the Bhagavan Shakyamuni Buddha, because he taught dependent arising without error, and through the sequence of hearing, thinking, and meditating, their faith increases as they wish, so that the enlightenment of the Hearers and Solitary Realizers becomes complete. The second is, if that is so for the four visible dharmas, how is it for the other Hearers and Solitary Realizers? They also, like the ripening of karma that is certain to be experienced in another lifetime, even if they become skilled in the ultimate meaning from hearing the close teaching of dependent arising in this life, they will not attain nirvana in this life alone, but they will certainly attain it in another lifetime, as it is said in the Four Hundred: If by knowing that, one does not attain cessation here, in another life, without effort, one will certainly attain it, like karma. Therefore, those of the Solitary Realizer lineage also, after hearing the Dharma of dependent arising from the Buddha for a hundred eons, manifest self-arisen enlightenment in a realm without Buddhas or Hearers, on the basis of their last existence, so they arise from the Buddha. As it is said in the Root Verses on the Middle Way: When the perfect Buddhas have not appeared, and the Hearers have also ceased, the wisdom of the Solitary Realizer arises without dependence. The third is, why are they called Hearers and intermediate Buddhas? Because after obtaining the fruit of hearing the true instructions, they cause others to hear it, so they are Hearers. The way of causing to hear is like this: I have done this, I do not know another existence other than this, and so on. Or, having heard the path of the complete Buddha from the Thus-Gone One, they proclaim it to those who seek its meaning, so they are Hearers. As it says in the Lotus Sutra of the True Dharma: Protector, today I
Tibetan
ག་ཅག་ཉན་ཐོས་གྱུར། །བྱང་ཆུབ་དམ་པ་ཡང་དག་བསྒྲག་པར་བགྱི། །བྱང་ཆུབ་པ་ཡི་སྒྲ་ཡང་རབ་ཏུ་བརྗོད། །དེ་བས་བདག་ཅག་ཉན་ཐོས་མི་ཟད་འདྲ། །ཞེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྐད་དོད་ཤྲ་བ་ཀ་ཞེས་པ་ཐོས་སྒྲོག་ལ་འཇུག་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །འོ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱང་ཉན་ཐོས་སུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟ་ནའང་སྒྲོག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི། རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཙམ་ཡང་མི་སྒྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉན་ཐོས་ཡིན་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །སྒྲ་བཤད་སྔ་མའི་དོན་ལ། མཁས་པ་ཁ་ཅིག་ཙོང་༡ སྒྲ་བཤད་འདི་གཟུགས་མེད་ཁམས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་སོགས་འགའ་ཞིག་ལ་མེད་ཀྱང་སྐྱོན་མེད་དེ། སྒྲ་དངོས་མིང་དུ་འཇུག་པ་ལ་སྒྲ་བཤད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་པས་མ་ཁྱབ་པ་ནི་དཔེར་ན་སྐམ་ལས་སྐྱེས་པའི་པདྨ་ལ་མཚོ་སྐྱེས་ཀྱི་སྒྲ་དངོས་མིང་དུ་འཇུག་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་མི་འཐད་དེ། གཟུགས་མེད་ཁམས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱང་སྔར་འདོད་པའི་རྟེན་ལ་མཐོང་ལམ་ཐོབ་པས་ཁྱབ་ལ། མཐོང་ལམ་དེ་ཡང་དག་པའི་གདམས་ངག་ཉན་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་དེ་ཐོབ་པའི་ཚེ་དེ་གཞན་ལ་ཐོས་པའི་ཚིག་འདུལ་བ་ལུང་ལས་མང་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་འགྲོ་འཆག་ཉལ་འདུག་གི་སྤྱོད་ལམ་བྱེད་པའི་ཚེ་སྒྲ་བཤད་འདི་མེད་ཀྱང་ཞེས་པའི་དོགས་པའང་གཅོད་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་བྱ་བ་བྱས་སོ། །འདི་ལས་སྲིད་པ་གཞན་ནི་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་པ་ནི་མཚོན་པ་ཙམ་མོ། །རང་སངས་རྒྱས་ལ་སངས་རྒྱས་འབྲིང་དུ་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། འགྲེལ་པར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྒྲ་འདི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་དང་། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གསུམ་ཆར་ལའང་འཇུག་སྟེ་ཞེས་གསུངས་ལ། དེའི་དོན་བུདྡྷ་ཞེས་པའི་སྒྲ་མ་རིག་པའི་གཉིད་སངས་པ་དང་། ཤེས་བྱ་ལ་བློ་གྲོས་རྒྱས་པ་གཉིས་ལ་འཇུག་པ་ལས། དགྲ་བཅོམ་འོག་མ་གཉིས་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་མ་རིག་པའི་གཉིད་སངས་པ་ཡོད་པས་བུདྡྷའི་སྒྲ་འཇུག་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །ཁ་ཅིག་༢ཏ་ཏྭ་བུདྡྷ་ཞེས་པའི་སྒྲ་གང་ཟག་གསུམ་ཆར་ལ་འཇུག་པ་འཆད་པ་ལྟར་ལེགས་ཏེ། ཏ་ཏྭ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། བུདྡྷ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ལའོ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར། དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་བུདྡྷའི་སྒྲའི་དོན་དུ་བྱས་པའི་ཚེ་དོན་དེ་གང་ཟག་གསུམ་ཀ་ལ་ཡོད་པས། དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་སྒྲས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱང་བསྙད་ཅེས་ཟེར་རྒྱུ་ཡིན་པ་ལ་སངས་
Chinese
我们是声闻。（藏文）殊胜菩提，如实宣说。（藏文）菩提之声，亦极赞颂。（藏文）因此我等声闻众，犹如无尽。（藏文）如是所说。这是声闻的梵语（श्रावक，śrāvaka，听者，倾听者）的意思是着重在听闻宣说。如果菩萨们也变成声闻吗？即使那样，也只是宣说而已。凡是不修随顺的，才是声闻，所以不会对菩萨们造成过失。关于前面词源解释的意义，有些智者宗喀巴（1）说，这个词源解释即使对于无色界的声闻等一些人没有，也没有过失。因为声音本身作为名称使用，有词源解释的理由，所以不遍及，比如从旱地生长的莲花，也用海生的声音作为名称一样。这种说法不合理，因为无色界的声闻们也普遍在先前所希望的所依上获得见道，而且见道也是听闻正确教诲的结果，所以在获得见道时，从听闻中获得的词句，在律藏中多有宣说。否则，声闻阿罗汉在行走、站立、睡觉、坐卧等行为时，也需要断除“即使没有这个词源解释也可以”的疑惑。像这样做了事情。（藏文）除了这个之外，不知道其他的存在，这只是一个象征。将缘觉称为中等佛陀的原因是，在注释中说：“佛陀的声音，对于佛陀的真如，声闻和，缘觉和，无上正等觉佛陀三者都适用。”其含义是，佛陀（梵文，बुद्ध，buddha，觉者）这个声音，从无明的睡眠中醒来和，对于所知增长智慧这两种含义来说，对于阿罗汉以下的两者，有烦恼的无明睡眠醒来，因此佛陀的声音是着重在适用的。有些人（2）说，（梵文，तथा बुद्ध，tathā buddha，如来佛）的声音对于三者都适用，这样解释很好，（梵文，तथा，tathā，如）是如是，（梵文，बुद्ध，buddha，觉者）是通达。如是出现，如果将证悟真如作为佛陀声音的意义，那么这个意义三者都有。因此，证悟真如的声音也可以称缘觉，这样说来，
English
We are Shravakas. (Tibetan) We truly proclaim the supreme Bodhi. (Tibetan) We highly praise the sound of Bodhi. (Tibetan) Therefore, we Shravakas are like the inexhaustible. (Tibetan) As it is said. This is because the Sanskrit word for Shravaka (श्रावक, śrāvaka, listener, hearer) emphasizes hearing and proclaiming. If Bodhisattvas also become Shravakas? Even so, it is only proclaiming. Whoever does not cultivate accordingly is a Shravaka, so it will not cause fault to Bodhisattvas. Regarding the meaning of the previous etymological explanation, some wise men, such as Tsongkhapa (1), say that even if this etymological explanation does not exist for some people such as Shravakas in the formless realm, there is no fault. Because the sound itself is used as a name, there is a reason for etymological explanation, so it is not pervasive. For example, a lotus that grows on dry land is also called by the sound of a sea-born lotus. This statement is unreasonable, because Shravakas in the formless realm also universally obtain the path of seeing on the basis of the previously desired support, and the path of seeing is also the result of hearing the correct teachings. Therefore, when obtaining the path of seeing, the words obtained from hearing are often spoken in the Vinaya Pitaka. Otherwise, when Shravaka Arhats perform actions such as walking, standing, sleeping, and sitting, it is also necessary to eliminate the doubt that "even without this etymological explanation, it is okay." Like this, things have been done. (Tibetan) Apart from this, I do not know other existences, this is just a symbol. The reason for calling Pratyekabuddhas intermediate Buddhas is that the commentary says: "The sound of Buddha applies to the Tathata of Buddha, Shravakas, Pratyekabuddhas, and Anuttara-samyak-sambuddhas." Its meaning is that the sound of Buddha (Sanskrit, बुद्ध, buddha, awakened one) refers to both awakening from the sleep of ignorance and increasing wisdom in the knowable. For the two below Arhats, there is awakening from the sleep of afflictive ignorance, so the sound of Buddha emphasizes application. Some people (2) say that the sound of (Sanskrit, तथा बुद्ध, tathā buddha, Tathagata Buddha) applies to all three, which is a good explanation. (Sanskrit, तथा, tathā, thus) is thus, (Sanskrit, बुद्ध, buddha, awakened one) is understanding. As it appears, if enlightenment of Suchness is taken as the meaning of the sound of Buddha, then this meaning is present in all three. Therefore, the sound of enlightenment of Suchness can also be called Pratyekabuddha, saying that,