Tibetan
་ཏུ་སྦྱར་ནས་ཁྱད་ཆོས་དེ་ཁྱད་གཞི་དེ་ལ་མི་ལྡན་པ་རྣམ་པར་བཅད་ནས་དེ་དེ་ལ་ལྡན་ངེས་སུ་སྟོན་པའི་མཉན་བྱ་དང་། ཁྱད་གཞི་དང་ཁོ་ན་བ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྦྱར་ནས་ཁྱད་ཆོས་དེ་ཁྱད་གཞི་དེ་ལས་གཞན་ལ་ལྡན་པ་རྣམ་པར་བཅད་ནས་དེ་དེ་ཁོ་ན་ལ་ལྡན་ངེས་སུ་སྟོན་པའི་མཉན་བྱ་དང་། བྱ་བ་སྲིད་པ་དང་ཁོ་ན་བ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྦྱར་ནས་ཁྱད་ཆོས་དེ་ཁྱད་གཞི་དེ་ལ་མི་སྲིད་པ་རྣམ་པར་བཅད་ནས་དེ་དེ་ལ་སྲིད་པ་ཙམ་དུ་སྟོན་པའི་མཉན་བྱ་མཚན་གཞི་རིམ་བཞིན་སྒྲ་བྱས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཞེས་པ་དང་། སྒྲ་ཁོ་ན་མཉན་བྱ་ཡིན་ཞེས་པ་དང་། བ་ལ་བེའུ་སྲིད་པ་ཁོ་ན་ཞེས་པའི་ངག་རྣམས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག ཁྱད་གཞི་དང་ཁྱད་ཆོས་ཕྱེད་བཤགས་ཀྱི་སྐྱོན་བརྗོད་པ་དང་། གཞན་དག་གཞན་དོན་སྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་ཡིན་ན། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཚོགས་དོན་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་ལ་མཚུངས་པས་སུན་འབྱིན་པ་སོགས་དུ་མ་སྣང་མོད་ཀྱང་འདིར་མ་བཀོད་དོ། །ཁ་ཅིག སྒྲ་ཁོ་ན་མཉན་བྱ་ཡིན་ཞེས་པའི་ངག་ཆོས་ཅན། མི་ལྡན་རྣམ་གཅོད་ཀྱི་ངག་ཏུ་ཐལ། མཉན་བྱ་དང་ཁོ་ན་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྦྱར་ནས་མཉན་བྱ་སྒྲ་ལ་མི་ལྡན་པ་རྣམ་པར་བཅད་ནས་དེ་དེ་ལ་ལྡན་ངེས་སུ་སྟོན་པའི་མཉན་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་དེར་ཐལ། ཁོ་ན་བརྗོད་པའི་མཇུག་ཐོག་དེ་མ་ཐག་ཏུ་མཉན་བྱ་བརྗོད་པའི་ངག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། ཁོ་ན་དང་མཉན་བྱ་སྦྱར་བའི་ངག་ཡིན་ན། མཉན་བྱ་དང་ཁོ་ན་སྦྱར་བའི་ངག་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། ཁྱབ་པ་ཕྱི་མ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན་གངས་རི་སེང་གེ་ལ་གནས་པར་ཐལ། སེང་གེ་གངས་རི་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར། མཚན་ཉིད་དེ་རྣམས་ཀྱང་མི་འཐད་དེ། ནག་པ་འཕོང་སྐྱེན་ཞེས་པའི་ངག་ཆོས་ཅན། དང་པོའི་མཚན་ཉིད་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། ནག་པ་དང་སྲིད་སྒྲུབ་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་སྲིད་སྒྲུབ་འཕོང་སྐྱེན་ཞེས་པའི་ངག་ཆོས་ཅན། གཉིས་པའི་མཚན་ཉིད་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། སྔོན་པོའི་མཚོ་སྐྱེས་སུ་འགྱུར་ཞེས་པའི་ངག་ཆོས་ཅན། གསུམ་པའི་མཚན་ཉིད་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟགས་གྲུབ་ཅིང་འདོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། དེ་སྦྱར་མེད་ཀྱང་བརྗོད་འདོད་ལས། །དེ་དོན་ཉིད་ནི་རྟོགས་པར་འགྱུར། །གང་ཕྱིར་ངག་འབྲས་རྣམ་གཅོད་ཕྱིར། །དཔེར་ན་ནག་པ་འཕོང་སྐྱེན་པའམ། །སྲིད་སྒྲུབ་འཕོང་སྐྱེན་ཞེས་པའམ། །སྔོན་པོ་མཚོ་སྐྱེས་འགྱུར་ཞེས་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ལ་མཚན་ཉིད་དང་། དབྱེ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རིམ་བཞིན། རང་གི་ཞེན་པའི་
Chinese
将特性与基体结合，从而区分该特性不属于该基体，并显示它肯定属于该基体的可听事物；以及将基体与“仅仅”一词结合，从而区分该特性属于该基体之外的其他事物，并显示它仅仅属于该基体的可听事物；以及将“存在”与“仅仅”一词结合，从而区分该特性不属于该基体，并显示它仅仅存在于该基体的可听事物，例如“声音仅仅是被听到的”，“仅仅声音是被听到的”，以及“母牛仅仅存在小牛”这些话语。有人这样说。对此，有些人指责基体和特性之间存在部分混淆的过失，另一些人则认为，如果为他者利益而作出的论证是正确的，那么由于普遍存在着法与有法集合的意义，所以会受到反驳等等，虽然出现了很多这样的情况，但这里没有列出。有些人认为，“仅仅声音是被听到的”这句话，是有法，是排除非相关的陈述。因为将“被听到的”和“仅仅”结合，从而区分“被听到的”不属于声音，并显示它肯定属于声音，所以它是被听到的。第一个前提是正确的。因为在陈述“仅仅”之后，紧接着就是陈述“被听到的”的话语。这样说是不合理的。如果它是结合了“仅仅”和“被听到的”的话语，那么它必须是结合了“被听到的”和“仅仅”的话语。因为后一个周遍是正确的。如果承认，那么雪山就存在于狮子身上。因为狮子存在于雪山上。那些定义也是不合理的。例如，“黑色的迅速移动”这句话，是有法，属于第一个定义。因为它是所指。在黑色和存在论证两者之中，“存在论证迅速移动”这句话，是有法，属于第二个定义。因为它是所指。 “蓝色变成海生”这句话，是有法，属于第三个定义。因为它是所指。不能成立所有这些理由，也不能接受，因为即使没有结合，也能从想要表达的内容中理解。因为那意义本身会被理解。因为话语的结果是排除。例如，“黑色的迅速移动”，或者“存在论证迅速移动”，或者“蓝色变成海生”等等。因为这样说过。在自己的宗派中，有定义和分类两种。第一个是，依次，自己的执着
English
Combining a characteristic with a basis, thereby distinguishing that the characteristic does not belong to that basis, and showing that it definitely belongs to that basis, is something audible; and combining a basis with the word "only," thereby distinguishing that the characteristic belongs to something other than that basis, and showing that it belongs only to that basis, is something audible; and combining "existence" with the word "only," thereby distinguishing that the characteristic does not belong to that basis, and showing that it only exists in that basis, are examples of audible things, such as the statements "sound is only heard," "only sound is heard," and "a calf only exists for a cow." Some say this. To this, some point out the fault of partially confessing the basis and characteristic, and others argue that if the proof for the sake of others is valid, then it is refuted by being similar to the pervasiveness of the meaning of the collection of dharma and the possessor of dharma, and so on. Although many such instances appear, they are not listed here. Some argue that the statement "only sound is heard" is the subject, and it is entailed to be a statement of excluding non-relevance. Because by combining "heard" and "only," it distinguishes that "heard" does not belong to sound, and shows that it definitely belongs to sound, therefore it is heard. The first premise is entailed. Because immediately after stating "only," there is a statement of stating "heard." Saying this is unreasonable. If it is a statement combining "only" and "heard," then it must be a statement combining "heard" and "only." Because the latter pervasiveness is correct. If accepted, then the snow mountain is entailed to exist on the lion. Because the lion exists on the snow mountain. Those definitions are also unreasonable. For example, the statement "black moves quickly" is the subject, and it is entailed to belong to the first definition. Because it is the signified. Among black and the existence argument, the statement "the existence argument moves quickly" is the subject, and it is entailed to belong to the second definition. Because it is the signified. The statement "blue becomes sea-born" is the subject, and it is entailed to belong to the third definition. Because it is the signified. It is not possible to establish all these reasons, nor is it possible to accept them, because even without combining, it is understood from the intention to express. Because that meaning itself will be understood. Because the result of speech is exclusion. For example, "black moves quickly," or "the existence argument moves quickly," or "blue becomes sea-born," and so on. Because it was said that way. In one's own system, there are two: definition and division. The first is, in order, one's own clinging
Tibetan
བརྗོད་བྱ་དེ་བློ་ཡུལ་དུ་མི་འཆར་བ་རྣམ་པར་བཅད་ནས་བློ་ཡུལ་དུ་འཆར་བར་སྟོན་པའི་ངག་དང་། རང་གི་ཞེན་པའི་བརྗོད་བྱ་དེ་ལས་གཞན་པ་བློ་ཡུལ་དུ་འཆར་བར་རྣམ་པར་བཅད་ནས་དེ་ཁོ་ན་བློ་ཡུལ་དུ་འཆར་བར་སྟོན་པའི་ངག་དང་། རང་གི་ཞེན་པའི་བརྗོད་བྱ་དེ་མི་སྲིད་པ་རྣམ་པར་བཅད་ནས་དེ་སྲིད་པར་སྟོན་པའི་ངག་གོ །གཉིས་པ་ལ་ངེས་བཟུང་སྦྱར་བའི་རྣམ་གཅོད་ཀྱི་ངག་གསུམ་དང་། ངེས་བཟུང་མ་སྦྱར་བའི་རྣམ་གཅོད་ཀྱི་ངག་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། རིམ་བཞིན། སྒྲ་བྱས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཞེས་དང་། སྒྲ་ཁོ་ན་མཉན་བྱ་ཡིན་ཞེས་དང་། མཚོ་སྐྱེས་ལ་སྔོན་པོ་སྲིད་པ་ཁོ་ན་ཞེས་པའི་ངག་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་ཁྱད་གཞི་རྐྱང་པའི་རྣམ་གཅོད་ཀྱི་ངག་གསུམ་དང་། ཁྱད་གཞི་དང་ཁྱད་ཆོས་སྦྱར་བའི་རྣམ་གཅོད་ཀྱི་ངག་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་བུམ་པ་ཞེས་པའི་ངག་གཅིག་ལ་གསུམ་ཆར་ཚང་ངོ་། །ཕྱི་མ་ནི་ནག་པ་འཕོང་སྐྱེན་མི་སྐྱེན་དྲིས་པའི་ཚེ་ནག་པ་འཕོང་སྐྱེན་ཞེས་པའི་ངག་དང་། ནག་པ་དང་སྲིད་སྒྲུབ་གཉིས་གང་འཕོང་སྐྱེན་དྲིས་པའི་ཚེ་སྲིད་སྒྲུབ་འཕོང་སྐྱེན་ཞེས་པའི་ངག་དང་། མཚོ་སྐྱེས་ལ་སྔོན་པོ་སྲིད་མི་སྲིད་དྲིས་པའི་ཚེ་མཚོ་སྐྱེས་ལ་སྔོན་པོ་སྲིད་ཅེས་པའི་ངག་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ཞར་ལ་བརྗོད་བྱ་དོན་གྱི་རྣམ་གཅོད་གསུམ་ངོས་བཟུང་བ་ལ། ཁྱད་གཞི་རྐྱང་པའི་རྣམ་གཅོད་གསུམ་དང་། ཁྱད་གཞི་དང་ཁྱད་ཆོས་སྦྱར་བའི་རྣམ་གཅོད་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། བུམ་པ་གཅིག་ཉིད་ལ་གསུམ་ཆར་ཚང་བའོ། །གཉིས་པ་ལ་ཁ་ཅིག་བྱས་པ་དེ་སྒྲ་ལ་མི་ལྡན་རྣམ་གཅོད་དང་། མཉན་བྱ་དེ་སྒྲ་ལ་གཞན་ལྡན་རྣམ་གཅོད་དང་། མཉན་བྱ་དེ་སྒྲ་ལ་མི་སྲིད་རྣམ་གཅོད་ཡིན་ཞེས་ཁྱད་ཆོས་སོ་སོ་དང་སྦྱར་བ་ཡོད་ཀྱང་། ཁྱད་ཆོས་གཅིག་ཉིད་དང་སྦྱར་བའི་ཚེ་གསུམ་ཀ་ཚང་བ་ཅིག་དགོས་ཏེ། མཚན་མཚོན་རྣམ་དག་ཡིན་ན། བརྗོད་བྱ་དོན་གྱི་རྣམ་གཅོད་གསུམ་ཚང་དགོས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། མཉན་བྱ་དེ་སྒྲ་ལ་མི་ལྡན་རྣམ་གཅོད་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་ཡིན་ན། མཉན་བྱ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། འདིས་མ་ཁྱབ་པ་སེལ་ལོ། །དེ་སྒྲ་ལ་གཞན་ལྡན་རྣམ་གཅོད་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་མ་ཡིན་ན། མཉན་བྱ་མིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། འདིས་ཁྱབ་ཆེས་པ་སེལ་ལོ། །དེ་སྒྲ་ལ་མི་སྲིད་པའི་རྣམ་གཅོད་ཡིན་ཏེ། མཉན་བྱ་དེ་སྒྲའི་མཚན་གཞི་ཐམས་ཅད་ལ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་མི་སྲིད་པ་སེལ་ལོ། །འདི་ནི་ཕྱོགས་གླང་ཡབ་སྲས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་གླང་གི་མཚན་མའི་མཚན་ཉིད་མི་བསླུ་བའི་ཤེས
Chinese
就是遮遣所说之事物不显现于心，而显示其显现于心的语，以及遮遣自己所执著的事物之外的其他事物显现于心，而显示唯独它显现于心的语，以及遮遣自己所执著的事物是不存在的，而显示它是存在的语。第二种分为，带有确定的区分的语三种，以及不带确定的区分的语三种。第一种是，依次为，“声音唯是所作”、“声音唯是所听”、“莲花上蓝色唯是存在”这样的语。第二种分为，唯有基体的区分的语三种，以及基体和属性结合的区分的语三种。第一种是“瓶子”这个语，就包含以上三种。后者是，当被问到黑和敏捷哪个敏捷时，回答“黑敏捷”的语，以及当被问到黑和存在二者哪个敏捷时，回答“存在敏捷”的语，以及当被问到莲花上蓝色存在不存在时，回答“莲花上蓝色存在”这样的语。第三，顺便确定所说之事物的三种区分，分为唯有基体的区分三种，以及基体和属性结合的区分三种。第一种是，一个瓶子本身就包含以上三种。第二种，有些说是“所作在声音上是不具有的区分”，以及“所听在声音上是具有其他的区分”，以及“所听在声音上是不存在的区分”，虽然有和各自的属性结合的情况，但是和同一个属性结合的时候，必须要有三种都具备的情况，因为如果是名称所指完全纯净，就必须具备所说之事物的三种区分。那么应该怎样呢？所听在声音上是不具有的区分，因为如果是声音，就必须是所听。这遮遣了不周遍。它在声音上是具有其他的区分，因为如果不是声音，就必须不是所听。这遮遣了过分周遍。它在声音上是不存在的区分，因为所听在声音的所有基体上都是存在的。这遮遣了不存在。这是陈那（梵文：Dignāga）和法称（梵文：Dharmakīrti）父子的观点，因为陈那的名称的定义是无欺骗的知识。
English
That is, the speech that prevents the object of expression from appearing in the mind and shows it appearing in the mind, and the speech that prevents other things than the object of one's attachment from appearing in the mind and shows only it appearing in the mind, and the speech that prevents the object of one's attachment from being non-existent and shows that it is existent. The second is divided into three kinds of speech with definite distinctions and three kinds of speech without definite distinctions. The first is, in order, the speech such as "sound is only made", "sound is only heard", and "blue on a lotus is only existent". The second is divided into three kinds of speech with only the base of distinction and three kinds of speech with the base and attribute combined. The first is the speech "vase", which contains all three. The latter is the speech "black is quick" when asked whether black or quick is quick, and the speech "existence is quick" when asked whether black or existence is quick, and the speech such as "blue exists on a lotus" when asked whether blue exists or not on a lotus. Third, incidentally, identifying the three distinctions of the object of expression, there are three distinctions with only the base, and three distinctions with the base and attribute combined. The first is that one vase itself contains all three. The second is that some say "made is a distinction that does not exist in sound", and "heard is a distinction that has other things in sound", and "heard is a distinction that does not exist in sound", although there are cases where they are combined with their respective attributes, but when combined with the same attribute, there must be a case where all three are present, because if the name is completely pure, it must have the three distinctions of the object of expression. So how should it be? Heard is a distinction that does not exist in sound, because if it is sound, it must be heard. This eliminates non-pervasion. It is a distinction that has other things in sound, because if it is not sound, it must not be heard. This eliminates over-pervasion. It is a distinction that does not exist in sound, because heard exists on all bases of sound. This eliminates non-existence. This is the view of Dignāga and Dharmakīrti, because Dignāga's definition of name is unerring knowledge.