Tibetan
པའོ་ཞེ་ན། ཤིང་ཆོས་ཅན། ཤ་པ་དང་གྲུབ་བདེ་རྫས་གཅིག་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་དང་རྫས་གཅིག་པ་གང་ཞིག དེ་དང་སྐྱེ་འཇིག་ཅིག་ཆར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། ཤིང་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྟག་པ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཤ་པ་དང་དུས་མཉམ་པའི་རྫས་གང་ཞིག ཤ་པ་ཞིག་པའི་ཚེ་ཁྱོད་མ་ཞིག་པར་གནས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་རྫས་གཅིག་ལ་གྲུབ་བདེ་རྫས་གཅིག་གིས་མ་ཁྱབ་པར་ཁས་བླངས་པ་དག་གིས་ནི་རྟག་དངོས་ཁས་བླང་དགོས་ཏེ། ད་ལྟ་རྫས་གཅིག་ཏུ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་གཉིས་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་གཅིག་ཞིག་ནས་གཅིག་ཤོས་གནས་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ལྕགས་གོང་དམར་འབར་བར་སོང་བའི་ཚེ་ལྕགས་རྡུལ་དང་མེ་རྡུལ་རྫས་གཅིག་ཡིན་ན་ཕྱིས་ལྕགས་དམིགས་ནས་མེ་རྡུལ་མ་དམིགས་པ་མིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རྒྱུན་དང་སྐད་ཅིག་མ་ཕྱེད་པའི་གཏམ་སྟེ། དམར་འབར་བར་སོང་བའི་དུས་ཀྱི་ལྕགས་རྡུལ་དང་མེ་རྡུལ་གཉིས་ཀ་ཡང་རང་གྲུབ་དུས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་ཞིག་ཟིན་ལ། ཕྱིས་ཀྱི་ལྕགས་རྡུལ་དེ་སྔར་གྱི་མེ་རྡུལ་རྫས་གཅིག་ཏུ་ནི་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་དང་ལྔ་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། གྲངས་ཅན་པས་ཀྱང་སྤྱི་གསལ་ཁྱབ་མཉམ་དང་ཡིན་ཁྱབ་མཉམ་དུ་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེས་ཀྱང་བ་སྤྱི་ཡོད་ན་བ་ལང་དཀར་ཟལ་ཡོད་པས་ཁྱབ་པར་ཡང་མི་འདོད་ཅིང་། སྤྱི་གཙོ་བོ་དང་གསལ་བ་རྣམས་ཡིན་ཁྱབ་མཉམ་དུ་ཡང་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལུང་གིས་དགག་པ་ནི། རྣམ་འགྲེལ་ལས། སྤྱི་ཡི་བློ་ཡང་བསླད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། རྟོག་པའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཉིད་ཀྱིས། །སྒྲ་ཡི་དོན་ནི་བཏགས་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། སྤྱི་ནི་དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་དེ་དབང་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །དེས་ན་སྤྱི་ཡི་ཆོས་རྣམས་ནི། །མངོན་སུམ་མིན་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཕྱེད་དང་བཞི་པ་ལས། གཞན་ཡང་སྤྱི་དོན་གཞན་དུ་རྟོག་པ་འདི་རང་གི་རྟེན་ཙམ་ལ་ཡོད་པའམ། ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་ཐམས་ཅད་ན་ཡོད་པར་འགྱུར་གྲང་ན། དེ་ལ་གལ་ཏེ་རང་གི་རྟེན་ཙམ་ལ་ཡོད་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ས་ཕྱོགས་བུམ་པ་ལ་སོགས་པས་སྟོང་པ་དག་ཏུ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བྱུང་བ་ན་ཡུལ་ཐ་དད་པ་ཅན་གྱི་རྫས་ལ་ཡོད་པའི་སྤྱི་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་དེ་དག་ལ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ནི་རྫས་སྔ་མ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་རྫས་ལ་མི་འགྲོ་སྟེ་བྱེད་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་གཞན་ལ་གནས་པའི་དངོས་པོ་དེ་ལས་མི་གཡོ་བ་དེ་གཉིས་ཀའི་བར་ལ་ཁྱབ་པ
Chinese
驳斥：木法，夏巴和成实是同一实体的，因为它们和生灭同时。如果不是，木法，你就是常法，你和夏巴是同时的实体，夏巴坏灭的时候，你没有坏灭而存在。因此，那些承认一个实体不遍及成实一个实体的人，必须承认常有事物，因为他们承认现在同一个实体中的两个事物，在第二刹那一个坏灭而另一个存在。如果铁块烧红的时候，铁粉和火粉是同一个实体，那么后来只见到铁，没有见到火粉，难道不是吗？这是没有区分常和刹那的说法。烧红的时候的铁粉和火粉，都在各自成立的时候的第二刹那坏灭了。后来的铁粉，并没有承认和之前的火粉是同一个实体。第四和第五也不合理，因为数论派也不认为总相显现周遍相等和是一周遍相等，他们也不认为有牛的总相就周遍有白牛和杂色牛，也不认为总相主要和显现是一周遍相等。第二，用教证驳斥。《释量论》中说：“总相的智慧也是虚假的。”又说：“由分别的知识的境，是词的意义假立的。”又说：“总相是无实体的自性，因此它不是自在的行境，因此总相的法不是现量成立的。”《四百论》中说：“此外，将总相理解为其他的这种想法，是只存在于自己的所依上，还是像虚空等一样存在于一切处呢？如果它只存在于自己的所依上，那么在空无陶罐等的地方，当陶罐等产生时，存在于异地的实体上的总相，怎么会存在于那些地方呢？因为它不会进入从先前实体产生的实体中，因为已经承认它是无作用的。因为安住于他处的事物不会从那里移动，它遍及两者之间。”
English
Refutation: Wood Dharma, it follows that Śāpa and Established Truth are the same entity, because they arise and cease simultaneously. If not, Wood Dharma, it follows that you are permanent, you are an entity simultaneous with Śāpa, when Śāpa disintegrates, you remain without disintegrating. Therefore, those who admit that one entity does not pervade an Established Truth entity must admit permanent entities, because they admit that two things in the same entity now, in the second moment, one disintegrates and the other remains. If, when an iron lump becomes red-hot, the iron powder and the fire powder are the same entity, then later only the iron is seen, and the fire powder is not seen, isn't it? This is a statement that does not distinguish between constant and momentary. Both the iron powder and the fire powder at the time of becoming red-hot disintegrate in the second moment of their own establishment. The later iron powder is not admitted to be the same entity as the previous fire powder. The fourth and fifth are also unreasonable, because the Sāṃkhya school also does not consider the general appearance to be coextensive and equal, nor do they consider it to be coextensive and equal. They also do not think that if there is a general appearance of a cow, then there are white cows and variegated cows. Nor do they consider the general principal and appearances to be coextensive and equal. Second, refutation by scripture. In the Pramāṇavārttika, it says: "The wisdom of the general appearance is also false." It also says: "By the object of discriminative knowledge, the meaning of words is imputed." It also says: "The general appearance is the nature of non-entity, therefore it is not the object of free use, therefore the Dharma of the general appearance is not established by direct perception." The Catuḥśataka says: "Furthermore, is this idea of understanding the general appearance as something else only present on its own basis, or does it exist everywhere like space, etc.? If it only exists on its own basis, then in places empty of pots, etc., when pots, etc. arise, how can the general appearance that exists on the entity of a different place exist in those places? Because it does not enter the entity that arises from the previous entity, because it has been admitted that it is without function. Because the thing that abides in another place does not move from there, it pervades between the two.\
Tibetan
་མ་ཡིན་པ་ནི་ཡུལ་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོ་དང་ལྡན་པས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། དེས་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དག་ལ་ཐམས་ཅད་ལ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་སྦྱོར་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་མིན་ན་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བའམ། མིང་ཐ་དད་པར་ཟད་དེ་དོན་ཁས་བླངས་ནས་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཡང་དེ་ལ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པས་འགའ་ཞིག་ལས་འོངས་པ་མེད་པ་དེ་ལྟ་ན་བླུན་པོ་ལས་འགལ་བའི་ཁུར་སུས་འདེགས་ནུས་ཞེས་དང་། གཞན་ཡང་འདིས་མི་རིགས་པ་ཅི་ཞིག་མངོན་པར་སྤྱད་ནས་དེ་ལྟར་དུབ་པ་མང་པོའི་སྤྱི་སྨྲ་བ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ཅེས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་བསྟན་བཅོས་རྩ་བར། བརྗོད་བྱ་ཉིད་དེ་དངོས་མ་ཡིན། །ཞེས་སོགས་སྤྱི་དངོས་མེད་དུ་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་བརྒྱད་གསུངས་པ་དང་། དེ་མི་རུང་ཕྱིར་རང་བཞིན་མེད། །དེ་ནི་དངོས་མེད་མཚན་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་དང་། དེའི་འགྲེལ་པར། ལྷས་མི་རུང་བ་ཉིད་ཀྱང་ཅིའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དངོས་མེད་མཚན་ཉིད་ཡིན། །འདི་ལྟ་སྟེ་དོན་བྱེད་པའི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་འདི་ནི་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །སྤྱི་ལ་ཡང་ཡོད་པ་དེ་ལྟ་ན་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་སྤྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་སོ་ཞེས་དང་། ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལས་བཟློག་ཡིན། །དེ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་འདོད། །ཅེས་པའི་འགྲེལ་པར། ལྷས། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པ་ལས་བཟློག་པ་དང་། བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པ༡་་དེ་ཉིད་དང་། གཞན་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་༢གཉིས་མེད་པའི་དོན་སྣང་བ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ༣་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ཅིང་༤ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་༥གང་ཡིན་པ། བརྡ་དྲན་པ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་རྟོགས་པ་ཅན་༦དུ་རང་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ལ་གཞན་གྱི་ངོ་བོས་དབེན་པར་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་དང་༧། དོན་བྱེད་པར་ནུས་པ་གང་ཡིན་པ་༨་དེ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་འདོད་དོ་ཞེས་དང་། དོན་བྱེད་ནུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དོན་དམ་ཡོད་པ་ཡིན་ཞེས་པའི་རང་འགྲེལ་དུ། དེ་བས་ན་ཁྱད་པར་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་སྤྱི་ནི་མ་ཡིན་ནོ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་དངོས་པོ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་དོན་བྱེད་ནུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ཞེས་པ་ནས་དངོས་པོ་ནི་ཁྱད་པར་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ལས་དེ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སོ། །དེའི་འགྲེལ་བཤད་དུ་ཤཱཀྱ་བློས། ཁྱད་པར་ཁོ་ན་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ
Chinese
还说，因为不是异地的东西所具有，所以不是。因此，对于共同产生和毁灭的事物，一切都将与一切紧密相连。如果不是这样，就不会成为所谓的“一”，或者只是名称不同而已，因为在承认了意义之后才这样说。还说，因为那也没有产生，所以没有从任何事物而来，如果是那样，谁能承担超越愚人的重担呢？此外，他还说，这个人究竟显现了什么不合逻辑的行为，以至于依赖于如此众多疲惫的共同论述呢？此外，在论著根本颂中说：“所说之物本身不是实有。”等等，说了八种成立总相非实有的理路。以及“那不合理故无自性，那是无实有之体性。”以及，在那的注释中说：神问，仅仅是不合理，为何就是无实有呢？答：是这样的，是无实有的体性。是这样的，因为远离了一切作用的能力，这就是无有的体性。如果总相也有，那就是无实有的。因此，总相安住于无实有之中。以及，“与如是所说相违，那是自之体性所欲。”在那的注释中，神说：与如是所说相违背，以及，凡是不可言说者１——即彼，以及，可言说为他者２，对于无二之义显现为无有差别的智慧之境非为３相似，且非４共同，５凡是，不依赖于记号忆念的觉悟者６于自执持之识显现为远离他之自性的任何事物，以及７，凡是具有作用能力者８——那是自之体性所欲。以及，在《作用能力为何即是胜义有》的自释中说：因此，是产生差别者，而非总相，因此，唯有彼是实有，如是，凡是具有作用能力者，那即是胜义有，从实有是唯有差别，因为唯有从彼而成立。在那的解释中，释迦慧说：唯有差别是产生者，因此，产生者彼
English
He also said that it is not because it possesses things of different places. Therefore, for things that arise and perish together, everything will be closely connected to everything. If it is not so, it will not become what is called "one," or it is just a different name, because it is said so after acknowledging the meaning. He also said that because that also has no arising, it does not come from anything. If that is the case, who can bear the burden of surpassing fools? Furthermore, he said, what illogical behavior has this person manifested, so that he relies on so many tiring common discourses? Furthermore, in the root verses of the treatise, it says, "The object of expression itself is not real." And so on, it speaks of eight reasons for establishing that universals are not real. And, "That is not permissible, therefore it is without inherent existence. That is the characteristic of non-existence." And in its commentary: The god asks, why is it that just being impermissible is non-existent? Answer: It is like this, it is the characteristic of non-existence. It is like this, because it is devoid of all the power to perform a function, this is the characteristic of non-existence. If the universal also exists, then it is non-existent. Therefore, the universal abides in non-existence. And, "It is the opposite of what has been said, that is what is desired as its own characteristic." In the commentary to that, the god says: It is the opposite of what has been said, and whatever is not to be expressed 1—that itself, and what can be expressed as other 2, for the meaning of non-duality, the object of wisdom that appears without distinction is not 3 similar, and not 4 common, 5 whatever is, the one who realizes without relying on the memory of signs 6, whatever appears to the self-grasping consciousness as being devoid of the nature of others, and 7, whatever has the power to perform a function 8—that is what is desired as its own characteristic. And, in the self-commentary on "Whatever has the power to perform a function is truly existent," it says: Therefore, it is what produces distinctions, but not the universal, therefore, only that is real, thus, whatever has the power to perform a function, that is truly existent, from the real is only distinction, because it is established only from that. In the explanation of that, Shakya Blo says: Only distinction is the producer, therefore, the producer that