Tibetan
མ་བཞི་གྱེས་པ་ཡན་ལག་ལྟ་བུའི་བསྟན་བཅོས་སུ་བཞེད་ཀྱང་། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏ་ནི་རྣམ་འགྲེལ་རྩ་བ་ལྟ་བུ་དང་། གཞན་རྣམས་དེའི་འགྲེལ་པ་ལྟ་བུར་བཞེད་པར་མངོན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། འཕགས་ཡུལ་དུ་ཇི་ལྟར་བྱུང་བའི་ཚུལ། བོད་ཡུལ་དུ་ཇི་ལྟར་བྱུང་བའི་ཚུལ། དེ་དག་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་ལུགས་ངོས་བཟུང་བའོ། །དང་པོ་ནི་རྒྱལ་དབང་བློས་མདོའི་རང་འགྲེལ་ལ་འགྲེལ་བཤད་ཤླཽ་ཀ་སྟོང་ཕྲག་དགུ་པ་མཛད། སློབ་དཔོན་ལྷ་དབང་བློས་རྣམ་འགྲེལ་ལེའུ་གཉིས་པ་མན་གྱི་འགྲེལ་པ། ལེའུ་དང་པོའི་རང་འགྲེལ། བསྡོམས་པས་ཤླཽ་ཀ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་ཡོད་པ་དང་། དེ་གཉིས་ཀྱི་འགྲེལ་བཤད་ཤཱཀྱ་བློས་བམ་པོ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གསུམ་པ་མཛད་དོ། །སློབ་དཔོན་ཤེས་རབ་འབྱུང་གནས་སྦས་པས་ལེའུ་གཉིས་པ་མན་གྱི་འགྲེལ་པ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་རྒྱན་ཞེས་བྱ་བ་བམ་པོ་དྲུག་ཅུ་པ་དང་། དེའི་འགྲེལ་བཤད་རྒྱལ་བ་ཅན་གྱི་བམ་པོ་དྲུག་ཅུ་པ་དང་། ཉི་མ་སྦས་པས་བམ་པོ་བཅུ་དགུ་པ་དང་། ཡཱ་མ་རིས་ཀྱང་འགྲེལ་བཤད་མཛད་ཅིང་། ལེའུ་དང་པོའི་རང་འགྲེལ་ལ་བྲམ་ཟེ་བདེ་བྱེད་དགའ་བས་འགྲེལ་བཤད་དང་། འབྲེལ་བརྟག་གི་འགྲེལ་པ་མཛད་དོ། །རྣམ་ངེས་ལ་ཆོས་མཆོག་གི་འཐད་ལྡན་ཆེན་མོ་ཤླཽ་ཀ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་དང་། བཞི་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གསུམ་པ་དང་། རིགས་ཐིགས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ཆོས་མཆོག་ཆུང་བར་གྲགས་པ་དང་། སྔ་མའི་འགྲེལ་བཤད་ཁ་ཆེ་ཛྙཱ་ན་ཤྲཱིས་མཛད་དོ། །རིགས་ཐིགས། རྒྱུད་གཞན་གྲུབ་པ། གཏན་ཚིགས་ཐིགས་པ། འབྲེལ་བརྟག རྩོད་རིགས། དམིགས་བརྟག་གི་འགྲེལ་པ་དུལ་བ་ལྷས་མཛད་པ་དང་། རྩོད་རིགས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་དོན་དམ་རྣམ་འབྱེད་ཤཱནྟི་པས་མཛད་པ་དང་། རིགས་ཐིགས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ཤླཽ་ཀ་སྟོང་བདུན་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་བདུན་པ་དང་། དེའི་ཕྱོགས་སྔ་མདོར་བསྡུས་པ་ཀཱ་མ་ལ་ཤཱི་ལས་མཛད་པ་དང་། དེའི་དོན་བསྡུས་ཛཱི་ན་མི་ཏྲས་མཛད་པ་དང་། དུལ་བ་ལྷས་མཛད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཐིགས་པའི་རྒྱ་ཆེ་འགྲེལ་གྱི་འགྲེལ་བཤད་བྲམ་ཟེ་ཨ་ཙ་ཊས་མཛད་པ་རྣམས་ནི་མདོ་དང་། སྡེ་བདུན་གྱི་འགྲེལ་པ་འགྲེལ་བཤད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །གཞན་ཡང་རྟོག་གེའི་བསྟན་བཅོས་ཐོར་བུ་བ་ལ། ཙནྡྲ་གོ་མིས་རིགས་པ་གྲུབ་པའི་སྒྲོན་མེ་དང་། ཤེས་རབ་འབྱུང་གནས་སྦས་པས་སེལ་བ་གྲུབ་པ་དང་། དེའི་འགྲེལ་པ་བྲམ་ཟེས་མཛད་པ་དང་། ཞི་བ་འཚོས་ཚད་མའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པ་དང་། དེའི་དཀའ་འགྲེལ་ཀ་ཤིས་མཛད་པ་སྟོང་ཕྲག་བཅོ་བརྒྱད་པ་དང་། ཛེ་ཏ་རིས
Chinese
虽然有人认为四部（量论）的区分如同分支，但萨迦班智达大师则认为《释量论》如同根本，其他论著如同其注释。第二部分有三点：在印度如何出现的状况，在藏地如何出现的状况，以及从这些之中识别出卓越的宗派。第一点是，胜者智作论师为自己的《集量论》自释造了九千颂的注释。导师天智为《释量论》第二品之后的注释，以及第一品的自释，总共有十二千颂。释迦智为这两者造了六十三卷的注释。导师般若源隐为《释量论》第二品之后的注释，名为《释量论庄严》，共六十卷。其注释由胜军所造，共六十卷。日藏造了十九卷。雅玛热也作了注释。婆罗门乐作喜为第一品的自释作了注释，并作了《关联观察》的注释。关于《定量论》，法称的《正理大论》有十二千四百六十三颂，以及《理滴论》的注释，即著名的《法称小论》。前者的注释由克什米尔智吉祥所作。《理滴论》，《他相续成》，《因滴论》，《关联观察》，《论式》，《境观察》的注释由调伏天所作。《论式》的注释由义成辨寂静论师所作。《理滴论》的注释有七千七百七十七颂，其前陈的简略本由莲花戒所作，其义的汇集由胜友所作。婆罗门阿杂吒为调伏天所作的《因滴论》广释的注释。这些都是以经和七论的注释为主所作的。此外，对于零散的因明论著，旃陀罗郭弥著有《理成立明灯》，般若源隐著有《破斥成立》，其注释由婆罗门所作，寂护著有《量真实性略集》，其难解注疏由卡什所作，共一万八千颂，以及杰达日
English
Although some consider the division of the four treatises (on valid cognition) as akin to branches, the great master Sakya Paṇḍita considered the Pramāṇavārttika to be like the root, and other treatises to be like its commentaries. The second part has three points: how it arose in India, how it arose in Tibet, and identifying the distinguished system from among these. The first point is that the Victorious Intellect (rgyal dbang blos mdo) composed a commentary of nine thousand ślokas on his own autocommentary to the Compendium on Valid Cognition. Teacher Lhawang Blo (lha dbang blos) composed a commentary on the Pramāṇavārttika from the second chapter onwards, and an autocommentary on the first chapter, totaling twelve thousand ślokas. Śākya Blo (shAkya blos) composed a commentary of sixty-three fascicles on these two. Teacher Sherab Jungne (shes rab 'byung gnas) concealed composed a commentary on the Pramāṇavārttika from the second chapter onwards, called the Ornament of Pramāṇavārttika, in sixty fascicles. Its commentary was composed by Gyalwa Chen (rgyal ba can), in sixty fascicles. Nyima Bebepa (nyi ma sbas pas) composed nineteen fascicles. Yāmarī also composed a commentary. The Brahmin Deje Gewa (bram ze bde byed dga' bas) composed a commentary on the autocommentary of the first chapter, and composed a commentary on the Sambandhaparīkṣā. Regarding the Pramāṇaviniścaya, Dharmottara's Great Justification has twelve thousand four hundred and sixty-three ślokas, and the commentary on the Nyāyabindu, known as the Small Dharmottara. The commentary on the former was composed by Kashmiri Jñānaśrī. The Nyāyabindu, the Proof of Other Continuums, the Hetubindu, the Sambandhaparīkṣā, the Vādavidhi, the Lakṣaṇaparīkṣā were commented on by Dulwa Lha. The commentary on the Vādavidhi was composed by Don Dam Namjepar Śāntipa. The commentary on the Nyāyabindu has seven thousand seven hundred and seventy-seven ślokas, and its abbreviated former position was composed by Kamalaśīla, and its meaning was compiled by Jinamitra. The commentary on the extensive commentary on the Hetubindu composed by Dulwa Lha was commented on by the Brahmin Acaṭa. These are all made with the commentaries on the sūtras and the seven treatises as the main focus. Furthermore, for scattered treatises on logic, Candragomin composed the Lamp of Establishing Reasoning, Sherab Jungne concealed composed the Establishing Refutation, its commentary was composed by a Brahmin, Śāntarakṣita composed the Compendium on the Reality of Valid Cognition, its difficult commentary was composed by Kāśi, in eighteen thousand ślokas, and Jetāri