Tibetan
ས་ཏེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྡེ་བདུན་མཛད་དོ། །འདིར་བོད་སྔ་རབས་པ་རྣམས་དང་པོ་གསུམ་ལ་གཙོ་བོ་ལུས་ལྟ་བུ་དང་། ཕྱི་མ་བཞི་གྱེས་པ་ཡན་ལག་ལྟ་བུའི་བསྟན་བཅོས་སུ་བཞེད་ཀྱང་། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏ་ནི་རྣམ་འགྲེལ་རྩ་བ་ལྟ་བུ་དང་། གཞན་རྣམས་དེའི་འགྲེལ་པ་ལྟ་བུར་བཞེད་པར་མངོན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། འཕགས་ཡུལ་དུ་ཇི་ལྟར་བྱུང་བའི་ཚུལ། བོད་ཡུལ་དུ་ཇི་ལྟར་བྱུང་བའི་ཚུལ། དེ་དག་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་ལུགས་ངོས་བཟུང་བའོ། །དང་པོ་ནི་རྒྱལ་དབང་བློས་མདོའི་རང་འགྲེལ་ལ་འགྲེལ་བཤད་ཤླཽ་ཀ་སྟོང་ཕྲག་དགུ་པ་མཛད། སློབ་དཔོན་ལྷ་དབང་བློས་རྣམ་འགྲེལ་ལེའུ་གཉིས་པ་མན་གྱི་འགྲེལ་པ། ལེའུ་དང་པོའི་རང་འགྲེལ། བསྡོམས་པས་ཤླཽ་ཀ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་ཡོད་པ་དང་། དེ་གཉིས་ཀྱི་འགྲེལ་བཤད་ཤཱཀྱ་བློས་བམ་པོ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གསུམ་པ་མཛད་དོ། །སློབ་དཔོན་ཤེས་རབ་འབྱུང་གནས་སྦས་པས་ལེའུ་གཉིས་པ་མན་གྱི་འགྲེལ་པ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་རྒྱན་ཞེས་བྱ་བ་བམ་པོ་དྲུག་ཅུ་པ་དང་། དེའི་འགྲེལ་བཤད་རྒྱལ་བ་ཅན་གྱི་བམ་པོ་དྲུག་ཅུ་པ་དང་། ཉི་མ་སྦས་པས་བམ་པོ་བཅུ་དགུ་པ་དང་། ཡཱ་མ་རིས་ཀྱང་འགྲེལ་བཤད་མཛད་ཅིང་། ལེའུ་དང་པོའི་རང་འགྲེལ་ལ་བྲམ་ཟེ་བདེ་བྱེད་དགའ་བས་འགྲེལ་བཤད་དང་། འབྲེལ་བརྟག་གི་འགྲེལ་པ་མཛད་དོ། །རྣམ་ངེས་ལ་ཆོས་མཆོག་གི་འཐད་ལྡན་ཆེན་མོ་ཤླཽ་ཀ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་དང་། བཞི་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གསུམ་པ་དང་། རིགས་ཐིགས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ཆོས་མཆོག་ཆུང་བར་གྲགས་པ་དང་། སྔ་མའི་འགྲེལ་བཤད་ཁ་ཆེ་ཛྙཱ་ན་ཤྲཱིས་མཛད་དོ། །རིགས་ཐིགས། རྒྱུད་གཞན་གྲུབ་པ། གཏན་ཚིགས་ཐིགས་པ། འབྲེལ་བརྟག རྩོད་རིགས། དམིགས་བརྟག་གི་འགྲེལ་པ་དུལ་བ་ལྷས་མཛད་པ་དང་། རྩོད་རིགས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་དོན་དམ་རྣམ་འབྱེད་ཤཱནྟི་པས་མཛད་པ་དང་། རིགས་ཐིགས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ཤླཽ་ཀ་སྟོང་བདུན་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་བདུན་པ་དང་། དེའི་ཕྱོགས་སྔ་མདོར་བསྡུས་པ་ཀཱ་མ་ལ་ཤཱི་ལས་མཛད་པ་དང་། དེའི་དོན་བསྡུས་ཛཱི་ན་མི་ཏྲས་མཛད་པ་དང་། དུལ་བ་ལྷས་མཛད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཐིགས་པའི་རྒྱ་ཆེ་འགྲེལ་གྱི་འགྲེལ་བཤད་བྲམ་ཟེ་ཨ་ཙ་ཊས་མཛད་པ་རྣམས་ནི་མདོ་དང་། སྡེ་བདུན་གྱི་འགྲེལ་པ་འགྲེལ་བཤད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །གཞན་ཡང་རྟོག་གེའི་བསྟན་བཅོས་ཐོར་བུ་བ་ལ། ཙནྡྲ་གོ་མིས་རིགས་པ་གྲུབ་པའི་སྒྲོན་མེ་དང་། ཤེས་རབ་འབྱུང་གནས་སྦས་པས་སེལ་བ་གྲུབ་པ་དང་། དེའི་འགྲེལ་པ་བྲམ་ཟེས་མཛད་པ་དང་། ཞི་བ་
Chinese
因此，他撰写了《释量论》七部。在此，西藏早期的人们认为前三部如同主要身体，后四部如同分离的肢体。然而，伟大的萨迦班智达认为《释量论》如同根本，其他如同其注释。第二部分有三个方面：在印度如何出现的情况，在西藏如何出现的情况，以及从这些中识别出卓越的体系。第一方面是，胜者智作了对《集量论》自释的注释，有九千颂。导师天智作了《释量论》第二品之后的注释，以及第一品的自释，总共有十二千颂。释迦智作了对这两者的注释，有六十三卷。导师般若源藏作了《释量论》第二品之后的注释，名为《释量论庄严》，有六十卷。对它的注释有胜者生的六十卷，以及日藏的十九卷。雅玛热也作了注释。婆罗门乐作喜对第一品的自释作了注释，并作了《关系观察》的注释。《定量论》方面，法上作了伟大的《具理》，有一万二千四百六十三颂，以及被称为小法上的《理滴》的注释。克什米尔智吉祥作了前者的注释。《理滴》、《他相续成立》、《因滴论》、《关系观察》、《论式》、《观所缘论》的注释由寂天作。《论式》的注释由真实分别寂静作。《理滴》的注释有七千七百七十七颂，迦摩拉希拉作了它的前相简略，吉那弥扎作了它的意义总摄，婆罗门阿杂吒作了寂天所作的《因滴论》广释的注释。这些是关于经部和《释量论》七部的注释和释论。此外，对于零散的因明论著，旃陀罗郭弥作了《正理成就灯》，般若源藏作了《遮遣成立》，婆罗门作了它的注释，寂
English
Thus, he composed the seven treatises of Pramāṇasamuccaya. Here, early Tibetans considered the first three as the main body and the latter four as separate limbs. However, the great Sakya Paṇḍita considered Pramāṇasamuccaya as the root and the others as its commentaries. The second part has three aspects: how it arose in India, how it arose in Tibet, and identifying the distinguished system from these. The first aspect is that the Victorious Intellect composed a commentary on the autocommentary of the Compendium of Valid Cognition, with nine thousand ślokas. The teacher Deva-intellect composed a commentary on the Pramāṇavārttika after the second chapter, and the autocommentary of the first chapter, totaling twelve thousand ślokas. Shakya-intellect composed a commentary on these two, with sixty-three fascicles. The teacher Prajñākara-gupta composed a commentary on the Pramāṇavārttika after the second chapter, called the Ornament of Pramāṇavārttika, with sixty fascicles. A commentary on it was composed by Jina-born, with sixty fascicles, and by Nima-gupta, with nineteen fascicles. Yama-ri also composed a commentary. The Brahmin Sukha-kara-priya composed a commentary on the autocommentary of the first chapter, and composed a commentary on the Sambandha-parīkṣā. On the Pramāṇaviniścaya, Dharma-uttara composed the great Valid Reasoning, with twelve thousand four hundred and sixty-three ślokas, and the commentary on the Nyāyabindu, known as the small Dharma-uttara. The Kashmiri Jñanaśrī composed a commentary on the former. The commentaries on the Nyāyabindu, the Parasamaya-siddhi, the Hetubindu, the Sambandha-parīkṣā, the Vāda-vidhi, and the Alambana-parīkṣā were composed by Dīpaṃkaraśrījñāna. The commentary on the Vāda-vidhi was composed by Tattva-vibhajña-śānti. The commentary on the Nyāyabindu has seven thousand seven hundred and seventy-seven ślokas, and Kamalaśīla composed its abbreviated former aspect, Jīnamitra summarized its meaning, and the Brahmin Acāṭa composed a commentary on the commentary of the extensive commentary on the Hetubindu composed by Dīpaṃkaraśrījñāna. These are the commentaries and explanations of the Sūtra and the seven treatises of Pramāṇa. Furthermore, for the scattered treatises on logic, Candragomin composed the Lamp of Accomplishing Reasoning, Prajñākara-gupta composed the Establishment of Refutation, the Brahmin composed its commentary, and Śānti
Tibetan
འཚོས་ཚད་མའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པ་དང་། དེའི་དཀའ་འགྲེལ་ཀ་ཤིས་མཛད་པ་སྟོང་ཕྲག་བཅོ་བརྒྱད་པ་དང་། ཛེ་ཏ་རིས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་བསྟན་པ་དང་། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དང་། བྱིས་པ་འཇུག་པའི་རྟོག་གེ་སྡེ་གསུམ་དང་། ཐར་པ་འབྱུང་གནས་ཀྱི་རྟོག་གེའི་སྐད་དང་། བྲམ་ཟེ་རིན་ཆེན་རྡོ་རྗེས་མཛད་པའི་རིགས་པའི་སྦྱོར་བ་དང་། ཛྙཱ་ན་ཤྲཱིས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་སྒྲུབ་པ་དང་། ཆོས་མཆོག་གི་ཚད་མ་བརྟག་པ་ཆེ་ཆུང་གཉིས། གཞན་སེལ་གྱི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་གྲུབ་པ། གླེགས་བམ་ཀློག་ཐབས། སྐད་ཅིག་མ་གྲུབ་པའི་རབ་བྱེད་འགྲེལ་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་བཙུན་པ་དགེ་བསྲུངས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྒྲུབ་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ། ཕྱི་རོལ་དོན་གྲུབ་ཀྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ། ཐོས་པ་བརྟག་པའི་རབ་བྱེད། གཞན་སེལ་བརྟག་པའི་རབ་བྱེད་རྣམས་དང་། བྲམ་ཟེ་མུ་ཏིག་བུམ་པས་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ངེས་པ་གྲུབ་པ། ཤཱནྟི་པས་རྣམ་རིག་གྲུབ་པ་དང་། ནང་གི་ཁྱབ་པ་རྣམས་མཛད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ལས། བསྟན་པ་སྔ་དར་གྱི་དུས་སུ་བྱུང་ཚུལ་དང་། བསྟན་པ་ཕྱི་དར་གྱི་དུས་སུ་བྱུང་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། མཁན་པོ་ཞི་བ་འཚོ་དང་། མཁས་མཆོག་ཀཱ་མ་ལ་ཤཱི་ལས་ཚད་མའི་བཤད་སྲོལ་འཛུགས་པར་སྣང་ཡང་། དེང་སང་ནི་ཡིག་ཆ་ཙམ་ལས་བཤད་པའི་རྒྱུན་མི་སྣང་ངོ་། །གཉིས་པ་ནི་རྒྱལ་བས་ལུང་བསྟན་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་རྔོག་ལོ་ཙཱ་བ་བློ་ལྡན་ཤེས་རབ་ཀྱིས། པཎྜི་ཏ་གཞན་ཕན་བཟང་པོ་ལས་རྣམ་ངེས་དང་། ཁ་ཆེའི་རྟོག་གེ་པ་སྐལ་ལྡན་རྒྱལ་པོ་ལས་རྣམ་འགྲེལ་གསན་ནས་བོད་དུ་བཤད་པའི་སྲོལ་བརྩོན་པ་ཆེན་པོས་འཛུགས་པར་མཛད་པ་ལས། རྣམ་འགྲེལ་གྱི་བཤད་སྲོལ་ཆེར་དར་བར་མི་སྣང་ཞིང་། རྣམ་ངེས་ཀྱི་བཤད་སྲོལ་སྲས་ཀྱི་ཐུ་བོ་གྲོ་ལུང་པ་དང་། སྟོད་ལུང་རྒྱ་དམར་སོགས་ནས་བརྒྱུད་དེ། རིགས་པའི་དབང་ཕྱུག་ཕྱྭ་པ་ཆེན་པོས་གངས་རིའི་ཁྲོད་འདིར་ཤིན་ཏུ་དར་བར་མཛད་དོ། །འོན་ཀྱང་འདི་དག་ལ་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་ཡོད་པ་སོགས་སྐལ་ལྡན་རྒྱལ་པོ་ནས་བརྒྱུད་པའི་ཕྱི་རོལ་པའི་སྒྲོས་འཆུགས་པ་འགའ་རེ་ཡང་སྣང་ཞིང་། བོད་ཀྱི་རིགས་པས་རང་དགར་བཏགས་པའི་སྒྲོས་ཡང་མང་དུ་སྣང་ངོ་། །དུས་ཕྱིས་དཔལ་ལྡན་ས་སྐྱའི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་སྐུ་འཁྲུངས་པ། མགོན་པོ་འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱི་ཐུགས་ཀྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་བློ་གྲོས་ཀྱི་པད་མོ་ཁ་བྱེ་བས། ཤེས་བྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་མཐའ་དག་ལ་བསྙེངས་པ་མི་མང
Chinese
འཚོས་所著的《量论真实性之略集》，及其噶西所作的难解疏《十八千颂》，杰达日所著的《论式真实性之显示》，法与法性之确立，儿童入门之论理三篇，解脱生处之论理之声，婆罗门宝金刚所著的《理之结合》，智吉祥所著的《因果自性之成立》，法胜的《量观察》大小二种，《他遮遣之分别》，《他世成立》，《读经方法》，《刹那不成之分别》及释等，以及分别说部比丘善护所著的《成立一切智之偈颂》，《外义成立之偈颂》，《听闻观察之分别》，《他遮遣观察之分别》等，以及婆罗门牟帝迦布玛所著的《俱时缘起决定成立》，寂天所著的《唯识成立》，以及内之遍等。二者分为二：一为前弘时期出现之情况，一为后弘时期出现之情况。初者，堪布寂护和，大学者莲花戒似乎创立了量论的讲说传统，但如今只有文字记录，没有讲说的传承。二者，由佛陀授记的大士大译师仁钦桑波（རྔོག་ལོ་ཙཱ་བ་བློ་ལྡན་ཤེས་རབ，1059-1109）从班智达他益贤处听闻《释量论略解》，又从喀什米尔论理学家具吉祥处听闻《释量论》，之后以极大的努力在藏地创立了讲说之传统。然而，《释量论》的讲说似乎没有广泛弘扬，而《释量论略解》的讲说则由其法子卓隆巴和，托隆嘉玛等传承下来，由理自在法瓦大师使之在此雪域广为弘扬。然而，这些论著中也出现了一些从具吉祥处传承下来的外道观点，如存在共同体等错误，并且也存在许多藏地论理学家随意添加的观点。后来，在吉祥萨迦寺诞生的，受到怙主妙音的智慧光芒照耀，使智慧的莲花绽放，对于一切所知领域都无所畏惧。
English
The Condensed Essence of Valid Cognition by 'Tshos, and its difficult commentary, the Eighteen Thousand Verses by Kashi; Jeta'ri's Showing the Essence of Logic, the Establishment of Dharma and Dharmata, the Three Sections of Logic for Children's Entry, the Sound of Logic from the Source of Liberation, the Combination of Reasoning by the Brahmin Precious Vajra, Jnana Shri's Establishing the Nature of Cause and Effect, Dharma Supreme's Major and Minor Examinations of Valid Cognition, the Differentiation of Other Exclusion, the Establishment of the Other World, the Method of Reading Texts, the Differentiation of Non-Momentariness with Commentary, and the Verses Establishing Omniscience by the Vaibhashika monk Ge-srung, the Verses Establishing External Objects, the Differentiation of Examining Hearing, the Differentiation of Examining Other Exclusion, and the Establishment of Simultaneous Origination by the Brahmin Mutika Buma, Shanti Pa's Establishing Mind-Only, and the Inner Inferences, etc. The second is divided into two: the circumstances of its emergence during the early dissemination of the doctrine, and the circumstances of its emergence during the later dissemination of the doctrine. The first is that although Abbot Zhi-ba-'tsho and the great scholar Kamala Shila seem to have established the tradition of explaining valid cognition, nowadays there is only textual record, and no lineage of explanation. The second is that the great being prophesied by the Victorious One, the great translator Ngok Lotsawa Lodan Sherab, having heard the Compendium of Valid Cognition from Pandita Other Benefit Good, and the Commentary on Valid Cognition from the Kashmiri logician Kalden Gyalpo, established the tradition of explaining them in Tibet with great effort. However, the tradition of explaining the Commentary on Valid Cognition does not seem to have spread widely, while the tradition of explaining the Compendium of Valid Cognition was transmitted from his spiritual sons Drolungpa and Todlung Gya-mar, etc., and the Lord of Reasoning, Phya-pa Chenpo, made it extremely popular in this land of snow mountains. However, some of these contain errors of externalist views transmitted from Kalden Gyalpo, such as the existence of a common entity, and there are also many views arbitrarily added by Tibetan logicians. Later, born in the glorious Sakya Monastery, the lotus of intelligence blossomed by the rays of light from the heart of the Protector Manjushri, unafraid of all areas of knowledge.