Tibetan
ས་སུ་བསྒྲུབ་པའི་རྟགས་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བརྗོད་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། འདྲ་བ་གཞན་བྱུང་སོགས་ཀྱིས་བྱས་པའི་འཁྲུལ་པ་དེ་ཉིད་བཟློག་པའི་ཆེད་དུ་ནི་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལྔ་པ་ནི། ཁ་དོག་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་རྟག་པར་འཁྲུལ་བའི་འཁྲུལ་རྒྱུ་དང་བྲལ་བའི་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་ངོར་ཁ་དོག་སོགས་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་རྟགས་དང་རྗེས་དཔག་འཇུག་མི་དགོས་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཁ་དོག་སོགས་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བ་ཉིད་ལས་མི་རྟག་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དེས་དྲངས་པའི་ངེས་ཤེས་ཀྱིས་ངེས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་དང་དེའི་མི་རྟག་པ་དོན་ལ་ཐ་དད་མེད་ན་ཇི་ལྟར་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དུ་འགྱུར་ཞེ་ན། དོན་ལ་ཆོས་ཐ་དད་པ་དུ་མ་མེད་པའི་དོན་ཆོས་ཅན་སྒྲ་ལྟ་བུ་དེ་ལ་ནི་ཆོས་ཅན། ལོག་པ་ཐ་དད་ལས་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་བློ་དུ་མ་དང་། ཇི་ལྟར་བརྡར་བརྟགས་པའི་སྒྲ་ཐ་དད་པ་དག་ནི་དོན་ལ་ཐ་དད་པའི་རྟེན་ཅན་བཞིན་དུ་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། དོན་ལ་གཅིག་ཡིན་ཀྱང་མ་བྱས་རྟག་སོགས་རིགས་མི་མཐུན་ཐམས་ཅད་ལས་ནི་ལྡོག་པ་ཡིས་སོ། །དེས་ན་སྒྲ་སོགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྟག་འཛིན་གྱི་འཁྲུལ་རྒྱུ་མེད་ན་ཁྱོད་མཐོང་བའི་མངོན་སུམ་གྱི་རྗེས་སུ་ཁྱོད་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་རྟགས་དང་རྗེས་དཔག་འཇུག་མི་དགོས་ཏེ། ཁྱོད་རྟག་འཛིན་གྱི་འཁྲུལ་རྒྱུ་མེད་ན་ཁྱོད་དེ་ཡིས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རང་དང་ནི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་མི་རྟག་པར་ངེས་པའི་བློ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ཞིག་འཇིག་གཅིག་པའི་ལུགས་ལའང་རྗེས་དཔག་ཡིན་པ་ནི། སྔར་གྱི་བཤད་ཚུལ་ལས་ཡང་ན་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་སོགས་དངོས་པོ་ཞིག་ནས་མེད་པ་མི་རྟག་པར་འདོད་པའི་ལུགས་ལའང་ཁ་དོག་མི་རྟག་པར་ངེས་པའི་ཚད་མ་ཆོས་ཅན། མངོན་རྗེས་གཉིས་ལས་གཞན་པའི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁ་དོག་གི་སྐད་ཅིག་ཐ་མ་མཐོང་བའི་སྐབས་འདིར་ནི་སྔར་གྱི་ཁ་དོག་མ་དམིགས་པའི་རྟགས་ལས་ཁ་དོག་གི་འཇིག་པ་གྲུབ་པའི་རྗེས་དཔག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་གྲུབ་སྟེ། དེ་དག་གི་ལུགས་ལ་སྔར་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་ཕྱིས་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པར་གྱུར་པ་ན་སྔར་གྱི་དངོས་པོ་དེ་མི་རྟག་ཅེས་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ཞར་ལ་གཞན་སྡེའི་མི་རྟག་འདོད་ཚུལ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཕྱོགས་སྔ་བརྗོད་དེ་དེ་དོན་དྲི། །དྲིས་པའི་མཐའ་གཉིས་བརྟགས་ནས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རིག་པ་ཅན་པ་དང་། གསལ་བྱེད་པ་གང་གི་ལུགས་ལ་དངོས་པོ་ཡོད་ཙམ་མི་རྟག་པ་
Chinese
关于在处所成立的相和比量之说，有必要，因为是为了遣除由相似之处产生等的错乱。第五，对于具有远离将色等事物执为常有的错乱因的大智慧者而言，无需运用成立色等无常的相和比量，因为您仅凭现量见到色等，就能通过由此产生的定解，确定一切无常等相。如果事物及其无常在本质上没有差别，那么如何成为法和有法呢？对于本质上没有多种不同法的有法，如声音等，可以作为有法。多种与颠倒相异的理智，以及如何辨别的各种声音，将像本质上具有差异的所依一样存在，因为即使本质上是同一的，也能从所有未造作、常等不同类别中分离。因此，声音等有法，如果您没有常执的错乱因，那么在您见到之后，无需运用成立您无常的相和比量，因为如果您没有常执的错乱因，那么您就能通过它，自性生起与自身相符的无常的定解。第三，在事物坏灭为一的宗派中也有比量，或者按照分别部等宗派，事物从有到无被认为是无常的观点，确定颜色无常的量，不是现量和比量之外的量，因为在见到颜色最后刹那的时候，由于没有见到之前的颜色之相，由此成立颜色坏灭的比量。理由成立，因为在他们的宗派中，先前存在的事物后来消失且不可见时，就说先前的事物是无常的。第四，顺便驳斥其他宗派关于无常的观点，分为两部分：首先陈述对方观点并询问其含义；然后考察所问的两种极端情况并加以驳斥。第一，在胜论派和数论派中，哪一个宗派认为事物仅仅存在就是无常的？
English
Regarding the statement of signs and inferences established in a place, it is necessary because it is to dispel the confusion caused by the occurrence of similarities, etc. Fifth, for the great wisdom that is free from the cause of delusion that constantly mistakes things like color as permanent, there is no need to apply signs and inferences to establish the impermanence of color, etc., because you directly see color, etc., and through the definite knowledge derived from it, you ascertain all aspects of impermanence, etc. If things and their impermanence are not different in essence, how can they become subjects and predicates? For a subject that does not have many different qualities in essence, such as sound, it can be a subject. Many reasons that are different from inversion, and how the different sounds are distinguished, will exist like a basis with differences in essence, because even if they are the same in essence, they are separated from all different categories such as unmade, permanent, etc. Therefore, sound, etc., if you do not have the cause of delusion of permanence, then after seeing you, there is no need to apply signs and inferences to establish your impermanence, because if you do not have the cause of delusion of permanence, then you will generate the definite knowledge of impermanence that is consistent with yourself by its very nature. Third, there is also inference in the system of one destruction of things, or according to the Vaibhashika and other systems that consider things impermanent from existence to non-existence, the valid cognition that determines the impermanence of color is not a valid cognition other than direct perception and inference, because when seeing the last moment of color, the inference of the destruction of color is established from the sign of not seeing the previous color. The reason is established, because in their system, when a thing that previously existed disappears and becomes invisible, it is said that the previous thing is impermanent. Fourth, incidentally refuting the views of other schools on impermanence, it is divided into two parts: first, state the opponent's view and ask its meaning; then examine the two extremes of the question and refute them. First, in which of the Vaisheshika and Samkhya schools is it the case that a thing is impermanent merely by existing?
Tibetan
མིན་ཏེ། ཡིན་ན་ནམ་མཁའ་སོགས་ཀྱང་མི་རྟག་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་ཞིག་ཙམ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་དང་འབྲེལ་བ་མེད་པས་དངོས་པོ་འདིའི་མི་རྟག་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཞེས་ཐ་སྙད་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེས་ན་མི་རྟག་ཅེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་ནི་མཐའ་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་ཆོད་པ་སྟེ། ད་ལྟར་དབུས་ན་གནས་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་དེ་ཡོད་པ། དེའི་འཕྲོད་པ་འདུ་བའི་འབྲེལ་པ་བརྗོད་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཡིན་པར་སྨྲའོ། །འོ་ན་ཡོད་པ་ཁྱད་པར་བ་དེའི་བྱེད་ཆོས་མཐའ་གཉིས་པོ་དེ་དག་གང་ལ་བརྗོད་པ་ཡིན་ཅེས་དྲིའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྔ་ཕྱིར་མེད་པ་མཐའ་གཉིས་ཡིན་པ་དགག །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མཐའ་གཉིས་ཡིན་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་དེ་སྔ་ན་མ་སྐྱེས་ནས་མེད་པ་དང་། ཕྱིས་ཞིག་ནས་མེད་པ་གཉིས་པོ་དེ་ཉིད་མཐའ་ཡིན་ན་སྔ་ན་མེད་པ་དང་ཞིག་ནས་མེད་པ་དེ་ཉིད་མི་རྟག་པ་ཅིས་མ་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པས། དངོས་པོའི་མི་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོའི་མི་རྟག་པ་ཞེས་དྲུག་པ་དང་། ཆོས་ཆོས་ཅན་སོགས་ཀྱི་སྒྲ་སྦྱོར་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དངོས་མེད་ཡིན་པས་དངོས་པོ་དང་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན་མཐའ་གཉིས་ལ་ཆོས་ཅན། ཡོད་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དྲུག་པའི་སྒྲ་དེ་ཇི་ལྟར་སྦྱར་དུ་རུང་སྟེ་མི་རུང་བར་ཐལ། དངོས་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ཡོད་པ་ཉིད་ཁྱད་པར་ཅན་དང་། དེའི་འབྲེལ་པ་ཆོས་ཅན། སྔ་ན་མེད་པ་དང་ཕྱི་ན་མེད་པའི་མཐའ་ཡིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། རྟག་པའི་ཕྱིར། རྟགས་བསལ་ཁས་བླངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། དངོས་པོ་སྔར་མེད་མེད་པས་རྒྱུ་འབྲས་མེད། །འབྲེལ་པ་རྟག་པ་ཡིན་པས་འབྲས་བུ་མིན། །དངོས་པོ་སྔར་མེད་བྱེད་ན་རང་ཚིག་འགལ། །དེས་ན་དངོས་པོ་སྔར་མེད་ཉིད་དུ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་རྒྱུ་སྔ་མའི་མཐའ་དང་། འབྲས་བུ་ཕྱི་མའི་མཐའ་ཡིན་ཞིང་། བར་གྱི་དངོས་པོ་དེ་ཡོད་པ་ཁྱད་པར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཡོད་པ་ཁྱད་པར་བ་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་འབྲས་ཉིད་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། སྔར་མེད་མེད་པ་དེ་ལ་སྔར་མེད་དེའི་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་བརྗོད་པ་དེ་ཡང་མི་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། སྔ་མའི་གཏན་ཚིགས་ཁས་བླངས་ཏེ། རིག་པ་ཅན་པ་དེ་ཡིས་ནི་དངོས་པོ་སྔར་མེད་འདོད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དངོས་པོ་དང་སྔ་ན་མེད་པ་ལ་འབྲེལ་པ་མེད་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། འ
Chinese
不是的。如果是这样，那么天空等也应成为无常，因为这个缘故。也不是仅仅一个事物，因为与事物没有关联，所以不能说这个事物的无常是这个，因为没有获得这样的名称。因此，所谓“无常”这个词，是在两个极端之间断定的，即现在位于中间的色等存在的那个事物是存在的，它的适合包含关联的表达方式。那么，你会问，那个存在的特殊事物的两个作用性质的极端是指什么呢？分为两种：否定先前和后来的不存在是两个极端；否定原因和结果是两个极端。第一种：如果事物先前未生而没有，后来坏灭而没有，这两个就是极端，那么你会问，为什么先前没有和坏灭后没有不是无常呢？不是事物的无常，因为“事物的无常”这样的第六格，以及法与有法等词的组合是不允许的，因为是无实体的，所以与事物没有关联。那么，你会说，那么，对于两个极端作为有法，与存在一起的第六格的词如何能够组合呢？是不允许的，因为是无实体的。此外，存在本身是特殊的，它的关联是有法，被先前没有和后来没有的极端所区分，这不会发生，因为是常恒的。承认了反驳的理由。第二种分为四点：事物先前不存在，没有原因结果；关联是常恒的，所以不是结果；事物先前不存在，如果能起作用，则自相矛盾；因此，事物先前不存在已经被证明。第一点：如果原因是先前的极端，结果是后来的极端，中间的事物是存在的特殊事物，那么，存在的特殊事物作为有法，被原因和结果所区分，这会变成不存在，因为原因和结果本身没有成立。普遍成立，因为对于先前不存在的不存在，说它是先前不存在的特殊，这也是不成立的。承认了先前的理由，因为有知者不会承认事物先前不存在，因为他们承认事物和先前不存在之间没有关联。第二点：
English
It is not. If so, then the sky and so on should also become impermanent, because of that reason. It is not just a thing either, because there is no connection with things, so it cannot be said that the impermanence of this thing is this, because it has not obtained such a name. Therefore, the word "impermanence" itself is determined between two extremes, that is, the object that exists now in the middle, such as form, is existent, and its suitability is a way of expressing inclusion of connection. So, you may ask, what are the two extreme qualities of that existing special thing referring to? It is divided into two: negating that the previous and subsequent non-existence are the two extremes; negating that cause and effect are the two extremes. The first is: if the thing did not arise before and does not exist, and later it is destroyed and does not exist, these two are the extremes, then you may ask, why are the previous non-existence and the subsequent non-existence not impermanent? It is not the impermanence of things, because the sixth case of "the impermanence of things", and the combination of words such as dharma and the possessor of dharma are not allowed, because it is non-substantial, so there is no connection with things. Then, you may say, how can the word of the sixth case, together with existence, be combined for the two extremes as the subject? It is not allowed, because it is non-substantial. Furthermore, existence itself is special, its connection is the subject, distinguished by the extremes of previous non-existence and subsequent non-existence, this will not happen, because it is permanent. The reason for the refutation is admitted. The second is divided into four points: things did not exist before, there is no cause and effect; the connection is permanent, so it is not a result; if things did not exist before, if it can function, it is self-contradictory; therefore, the non-existence of things before has been proven. The first point: if the cause is the previous extreme, and the result is the later extreme, and the thing in between is the existing special thing, then the existing special thing as the subject, distinguished by cause and effect, will become non-existent, because cause and effect themselves are not established. It is universally established, because for the non-existence of previous non-existence, saying that it is the special of previous non-existence is also not established. The previous reason is admitted, because the intelligent one does not admit that things did not exist before, because they admit that there is no connection between things and previous non-existence. The second point: