Chinese
如果它们同时产生，如果不是，那么之后从何产生？如果说是从之前的意识产生，确实如此。佛教徒，立宗，你们所主张的后一个意识是从前一个意识产生的，这一点成立，因为后一个意识是从行产生的，而它又是从前一个意识产生的。第二，如果前一个意识是执著自己的后一个意识的近取因，但不是所取境，那么后一个意识会转移到其他境吗？前一个意识，立宗，你具备后一个意识的所取境的特征，因为你是执著自己的后一个意识的直接生起者。周遍成立，一般来说，对于所取境的事物来说，作为所取境的那部分，不是其他，而是直接生起执著自己的意识。如果说直接生起执著不是所取的特征，因为显现是直接生起执著，但不是所取，那么，显现，立宗，你直接生起执著的部分不是所取是不可能的，因为你直接生起执著的部分与那个所取境是同一本体。例如，就像烧红的铁块一样。如果说显现是有分的部分，因此能生起意识，但它的另一部分等不是所取，同样，前一个意识也是后一个意识的因，但它的一些部分不是所取，那么，前一个意识，立宗，即使一些部分通过微小等方式生起后一个意识，也不可能不是所取。因为没有部分，即没有方位的组成部分。第三部分有三个方面：直接反驳、消除争论、总结。第一，对于第一个意识来说，有作为后一个意识的所取境和生起后一个意识的自性的两种能力。如果前一个意识所具有的作为后一个意识的所取境的能力消失，而生起后一个意识的自性没有消失，那么后一个意识会产生并转移到其他境吗？一般来说，对于具有所取特征的事物来说，立宗，即使你的所取能力消失，但生起的能力没有消失是不合理的。因为你从执著自己的意识的所取境的部分直接生起
English
If they arise simultaneously, and if not, then from what do they arise later? If it is said that they arise from the previous consciousness, that is indeed the case. Buddhist, thesis, your assertion that the later consciousness arises from the previous consciousness is established, because the later consciousness arises from action, and that arises from the previous consciousness. Second, if the previous consciousness is the immediate cause of the later consciousness that grasps itself, but is not the object of grasping, then will the later consciousness shift to another object? Previous consciousness, thesis, you possess the characteristic of being the object of grasping for the later consciousness, because you are the direct generator of the later consciousness that grasps itself. This is pervasive, because in general, for things that are objects of grasping, the aspect of being an object of grasping is none other than directly generating the consciousness that grasps itself. If it is said that directly generating grasping is not the characteristic of being grasped, because appearance directly generates grasping but is not an object of grasping, then, appearance, thesis, it is impossible that the part of you that directly generates grasping is not grasped, because the part of you that directly generates grasping is the same entity as that object of grasping. For example, like a red-hot iron ball. If it is said that appearance has parts and therefore generates consciousness, but its other parts etc. are not grasped, similarly, the previous consciousness is also the cause of the later consciousness, but some of its parts are not grasped, then, previous consciousness, thesis, even if some parts generate the later consciousness through being subtle etc., it is impossible that they are not grasped. Because there are no parts, i.e., no directional components. The third part has three aspects: direct refutation, dispelling disputes, and conclusion. First, for the first consciousness, there are two abilities: to be the object of grasping for the later consciousness and to generate the nature of the later consciousness. If the ability of the previous consciousness to be the object of grasping for the later consciousness disappears, but the other nature of generating the later consciousness does not disappear, then will the later consciousness arise and shift to another object? In general, for things that have the characteristic of being grasped, thesis, it is unreasonable that your ability to be grasped disappears but the ability to generate does not disappear. Because you directly generate from the part of the consciousness that grasps itself as the object of grasping
Tibetan
་པར་བྱེད་པའི་ཆ་རྫས་གཞན་དུ་མེད་པར་རྫས་གཅིག་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་གཟུང་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་ཀྱང་རང་འཛིན་ཤེས་པའི་གཟུང་ཡུལ་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་མིན་པར་ན་རང་འཛིན་གྱི་བློ་ལ་དངོས་སུ་ཕན་འདོགས་བྱེད་དུ་མེད་པས་ན། གཟུང་ཡུལ་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ལས་གཟུགས་སོགས་འདི་ཡིཾད་རང་འཛིན་ཤེས་པ་དེ་ལ་དངོས་སུ་ཕན་འདོགས་བྱེད་ཀྱི་དངོས་པོར་ངེས་པ་གཞན་ཅི་ཡོད་དེ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བློ་སྔ་མ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན། དེའང་བློ་ཕྱི་མའི་གཟུང་ཡུལ་དེ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གནས་པར་ཐལ། དེ་ལའང་བློ་ཕྱི་མ་རང་འཛིན་ནུས་སུ་དངོས་སུ་བསྐྱེད་པ་དེ་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རང་འཛིན་པ་ཡི་བློ་ཕྱི་མའི་ནི་དངོས་ཀྱི་ཉེར་ལེན་བྱེད་པ་དང་བློ་ཕྱི་མའི་མྱང་བྱར་གྱུར་པ་ཡིན་ན། སེམས་ཀྱི་སྟེ་བློ་ཕྱི་མའི་གཟུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཚང་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་གཟུགས་ཕྲ་བ་སོགས་དང་ཉེར་ལེན་མ་ཡིན་པའི་སེམས་རིམ་པ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུང་བ་དང་སེམས་ཀྱི་གཟུང་བ་མ་ཡིན་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུགས་ཕྲ་བ་སོགས་དང་། ཉེར་ལེན་མིན་པའི་གཞན་གྱི་སེམས་སོགས་གཟུང་བར་འགྱུར་བ་དང་འགལ་ཞེ་ན། གཟུགས་སོགས་གཟུང་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བ་རགས་པར་སྣང་བ་དང་། བར་མ་ཆོད་པ་དང་། ཐག་ཉེ་བ་སོགས་དགོས་ཞེས་པ་དང་ནི། སེམས་གཟུང་ཡུལ་དུ་འཇོག་ན་རང་འཛིན་པའི་ཤེས་པའི་ཉེར་ལེན་ཡིན་པ་དགོས་ཞེས་དེ་ལྟར་གཟུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་དཔྱོད་པ་འདི་ཆོས་ཅན། མ་དག་བློ་ཅན་ཚུར་མཐོང་ལ་ཡིན་གྱི། རྣམ་འབྱོར་པ་འཕགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་མིན་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པ་འཕགས་པས་ཡུལ་རྟོགས་པའི་ཚུལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། གཟུགས་སོགས་དེ་ལ་སྔར་ཉེ་བ་དང་། བར་མ་ཆོད་པ་དང་། རགས་པར་སྣང་བ་ཕྱིས་རིང་བ་དང་། ཆོད་པ་དང་། ཕྲ་བ་སོགས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་ཡིས་སྔར་གཟུང་བ་ཕྱིས་གཟུང་བ་མིན་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ན། གཟུགས་སོགས་འཛིན་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་རགས་པ་ཕྲ་བར་སོང་བ་སོགས་སྔར་མེད་གང་ཕྱིས་སྐྱེས་པ་ནི་ཅི་ཞིག་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྔར་གཟུང་ཡུལ་ཡིན་པ་ཕྱིས་གཟུང་ཡུལ་མིན་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ལུས་ཅན་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན། བློ་ཕྲ་བ་སོགས་སུ་འགྱུར་བ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར། བློ་ཕྱི་མས་རང་བློ་སྔ་མ་ཉིད་འཛིན་པར་འགྱུར་ན། ཤེས་པ་ཕྱི་མ་ཆོས་ཅན། དོན་གཞན་གཟུགས་སོགས་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། རང་གི་དེ་མ་ཐག་པའི་རྒྱུར་གྱུར་
Chinese
因为没有其他作为能动之物的成分，而是唯一的能动之物。例如，所取境色等并非是自持识的所取境，因为它们实际上无法帮助自持的智慧。因此，从所取境的定义来看，色等对于自持识来说，除了作为实际帮助的对境之外，还有什么其他确定的东西吗？没有。因此，所有先前的智慧，作为有法，也必然存在于后来的智慧的所取境中，因为后来的智慧实际上能够产生自持的能力。这是周遍的，因为自持的后来的智慧是实际的近取因，并且是后来的智慧所体验的对象，所以必须具备心的，也就是后来的智慧的所取境的定义。第二，如果像微细色等和非近取因的心一样，不是外在的所取境和心的所取境，那么瑜伽士们将取微细色等和非近取因的其他心等，这与此相矛盾。如果说色等成为所取境需要显现为粗大、没有间隔和接近等，并且如果心被认为是所取境，则需要是自持识的近取因，那么这种对所取境定义的分析，作为有法，是针对不纯洁的智慧和短视的观点，而不是针对圣者瑜伽士，因为圣者瑜伽士证悟对境的方式是不可思议的。第三，如果色等先前是接近的、没有间隔的和显现为粗大的，后来变成了远离的、有间隔的和微细的等，因此先前所取之物后来不再是所取之物，那么，执持色等的智慧，作为有法，你有什么理由说，先前不存在的粗大变为微细等，导致先前是所取境后来不再是所取境呢？不会改变，因为它不是有身之物。如果承认，因为智慧没有变成微细等，所以后来的智慧将执持先前的智慧，那么，后来的知识，作为有法，将不会证悟其他事物，比如色等，因为它变成了自己的直接原因。
English
Because there are no other components that act as the agent, but it is the only agent. For example, the objects of apprehension, such as form, etc., are not the objects of apprehension for self-grasping consciousness, because they cannot actually help the self-grasping mind. Therefore, from the definition of the object of apprehension, what else is there that is certain for the self-grasping consciousness other than being an object that actually helps? There is nothing. Therefore, all previous minds, as subjects, must also exist in the object of apprehension of the later mind, because the later mind is actually able to generate the ability of self-grasping. This is pervasive, because the self-grasping later mind is the actual immediate cause and is the object experienced by the later mind, so it must have the definition of the object of apprehension of the mind, that is, the later mind. Second, if, like subtle forms and minds that are not immediate causes, they are not external objects of apprehension and objects of apprehension of the mind, then yogis will apprehend subtle forms and other minds that are not immediate causes, etc., which contradicts this. If it is said that for forms, etc., to become objects of apprehension, they need to appear as gross, without interruption, and close, etc., and if the mind is considered an object of apprehension, then it needs to be the immediate cause of the self-grasping consciousness, then this analysis of the definition of the object of apprehension, as a subject, is for impure wisdom and short-sighted views, not for noble yogis, because the way noble yogis realize objects is inconceivable. Third, if forms, etc., were previously close, without interruption, and appeared as gross, and later became distant, interrupted, and subtle, etc., so that what was previously apprehended is no longer apprehended, then, the wisdom that grasps forms, etc., as a subject, what reason do you have to say that the grossness that did not exist before has become subtle, etc., causing what was previously an object of apprehension to no longer be an object of apprehension? It will not change, because it is not an embodied thing. If it is admitted that because wisdom has not become subtle, etc., the later wisdom will grasp the previous wisdom, then the later knowledge, as a subject, will not realize other things, such as forms, etc., because it has become its own immediate cause.