Tibetan
་འབྱུང་ལ་རྒྱུ་མིན་སོགས་བཞི་དང་། འགོག་པ་ལ་འགོག་པ་མ་ཡིན་པ་སོགས་བཞི་དང་། ལམ་ལ་ལམ་མ་ཡིན་པ་སོགས་བཞི་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་དག་པ་མིན་པའི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་མ་རིག་པས་སྒྲོ་བཏགས་ནས་ནི་མ་རིག་པ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་སྲེད་པས་བདེ་སྡུག་ལ་བླང་དོར་དུ་ཡོངས་སུ་སྲེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། བདག་འཛིན་ལས་བྱུང་བའི་སྲེད་པ་སྤངས་བའི་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། ལས་དང་ལུས་དག་གནས་ན་ཡང་ལས་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་། ལུས་ཏེ་རྒྱུ་གསུམ་པ་ཅན་གྱི་སྐྱེ་བ་ལེན་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུའི་གཙོ་བོ་གཅིག་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །དཔེར་ན་ས་བོན་མེད་ན་མྱུ་གུ་མི་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ། །འདིར་ལམ་བདེན་གྱི་གཞུང་རྣམས་ཀྱིས་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ལམ་འཁོར་བའི་གཉེན་པོར་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ལ། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་འཇིག་ལྟས་བསྡུས་པའི་མ་རིག་པ་དང་། རྐྱེན་སྲེད་པ་ཡིན་པས་གཞུང་གི་སྐབས་ཀྱང་དེ་དག་གི་གཉེན་པོར་བསྒྲུབ་པའི་སྐབས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བཤད་ཟིན་ལམ་དེ་ཞེས་པས་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ལ་འཁོར་བ་སྤོང་བའི་ནུས་པ་ཡོད་པར་བསྟན་ནས། དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡུལ་གྱི་གནས་ཚུལ་ལ་ཞུགས་པ་དང་། བདག་ལྟ་དང་འཛིན་སྟངས་འགལ་བ་དང་། བདག་ལྟ་འཁོར་བའི་རྩ་བ་ཡིན་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། རྣམ་ཤེས་ཡུལ་འཛིན་པ་ཡི་ཆོས། །ཞེས་སོགས་དང་། གཉིས་པ་ནི། སྟོང་ཉིད་ལྟ་དང་དེ་འགལ་ཕྱིར། །ཞེས་སོགས་དང་། གསུམ་པ་ནི། གང་ཞིག་བདག་མཐོང་དེ་ལ་ནི། །ཞེས་སོགས་སོ། །ལམ་གཞན་བདག་ཆགས་སྐྱོན་བཅས་སུ་ཤེས་པ་དང་། དབང་སོགས་སྡུག་བསྔལ་དུ་བསྒོམ་པ་དང་། དབང་བདག་ཐ་དད་དུ་ཤེས་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ལས་ཡིད་འབྱུང་བ་རྣམས་ནི་བདག་ལྟ་དང་འཛིན་སྟངས་མི་འགལ་བས་བདག་ལྟ་སྤོང་མི་ནུས་ལ། དེས་ན་འཁོར་བའི་གཉེན་པོར་མི་རུང་ཞེས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཆགས་པ་སྐྱོན་བཅས་ན། །ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བསྡུ་བ་ནི། དེ་ཕྱིར་གྲོལ་འདོད་ཐོགས་མེད་པའི། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གོ །གཉིས་པ་ནི། སྟོན་པའི་སྐབས་དང་། ཀུན་འབྱུང་གི་སྐབས་སུ་སྲེད་པ་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་ངེས་ཀྱི་རྐྱེན་དུ་བསྒྲུབས་པ་ལྟར་སྲེད་པ་མ་སྤངས་ན་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་མི་ནུས་ལ། ལུང་ལས་བཤད་པའི་ཆོ་ག་ནི་རྒྱུ་བདག་འཛིན་ལ་མི་གནོད་པས་འབྲས་བུ་ལོག་སྲེད་སྤོང་མི་ནུས་ཞེས་པ་ནི། ལུང་ནི་དེ་ལྟའི་དངོས་ཡིན་པའི། །ཞེས་སོགས་སོ། །བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ལམ་ནི་རྒྱུ་བདག་འཛིན་སྤོང་བའི་སྒོ་ནས་འབྲས་བུ་སྲེད་པ
Chinese
生起有非因等四种，灭除有非灭除等四种，道有非道等四种，像这样以十六种非真实的行相，由无明妄加执着，由于从那个无明生起的贪爱，对于乐与苦完全贪执取舍。第二是，具有从我执生起的贪爱已断除的补特伽罗法相，即使业和身体存在，也不可能再取业、烦恼和身体这三因的 जन्म（梵文天城体：जन्म，梵文罗马音：janma，汉语字面意思：出生），因为唯一的因，烦恼已经没有了。比如没有种子就不会生出苗芽一样。这里道谛的论典都是在论证证悟无我的道是轮回的对治。轮回痛苦的因是包含坏聚见在内的无明，缘是贪爱，因此论典的场合也有对治它们的两种场合。第一，以“已说之道”表示证悟无我具有舍弃轮回的能力，进而成立它的根据，有进入对境的状况、与我见和执着相违、我见是轮回的根本这三者。第一是，“识是执境法”等，第二是，“空性见与彼相违故”等，第三是，“何者见有我”等。其他的道，知道具有贪着等过患，观修蕴等为痛苦，知道蕴与我 अलग（梵文天城体：अलग，梵文罗马音：alaga，汉语字面意思：分离），以及从痛苦中厌离等，因为与我见和执着不相违，所以不能舍弃我见，因此不能成为轮回的对治，即“若然贪着具有过”等。归纳所有这些意义是，“因此欲解脱，无有障碍者”等一个偈颂。第二，如在宣说和集起时，贪爱被证明是必定产生痛苦的因，同样，如果不舍弃贪爱，就不能舍弃轮回的痛苦。经中所说的仪轨，因为不能损害因我执，所以不能舍弃果颠倒贪爱，即“经是如是之实事”等。证悟无我的道，是通过舍弃因我执而
English
There are four aspects such as non-cause in origination, four aspects such as non-cessation in cessation, and four aspects such as non-path in the path. Thus, the sixteen unreal aspects are imputed by ignorance, and because of the craving arising from that ignorance, one completely craves to accept and reject happiness and suffering. Secondly, the person who has abandoned the craving arising from self-grasping, even if karma and body remain, it is impossible to take birth with the three causes of karma, affliction, and body, because the main cause, affliction, is absent. For example, just as a sprout does not grow without a seed. Here, the treatises on the truth of the path establish that the path of realizing selflessness is the antidote to samsara. The cause of the suffering of samsara is ignorance, which includes the view of the destructible aggregate, and the condition is craving. Therefore, the occasion of the treatises also has two occasions for counteracting them. First, by saying "the path already explained," it shows that the realization of selflessness has the power to abandon samsara, and then to establish its basis, there are three things: entering into the state of the object, contradicting self-view and clinging, and self-view being the root of samsara. The first is, "consciousness is the dharma that grasps objects," etc., the second is, "because the view of emptiness contradicts it," etc., and the third is, "whoever sees self," etc. Other paths, knowing that they have faults such as attachment, meditating on the aggregates as suffering, knowing that the aggregates and self are separate, and aversion from suffering, etc., because they do not contradict self-view and clinging, they cannot abandon self-view, therefore they cannot be the antidote to samsara, that is, "if attachment has faults," etc. The summary of all these meanings is, "therefore, those who desire liberation, without obstacles," etc., is one verse. Secondly, just as craving is proven to be the cause that definitely produces suffering in the context of teaching and arising, similarly, if craving is not abandoned, the suffering of samsara cannot be abandoned. The rituals mentioned in the scriptures, because they cannot harm the cause of self-grasping, cannot abandon the fruit of inverted craving, that is, "the scripture is such a reality," etc. The path of realizing selflessness is through abandoning the cause of self-grasping
Tibetan
་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པ་སྤོང་ནུས་སོ་ཞེས་པ་ནི། བདེན་པ་བཞི་ལ་བརྟེན་པ་དང་། །ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བསྡུ་བ་ནི། ལས་དང་ལུས་དག་གནས་ན་ཡང་། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གོ །ཉོན་མོངས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ལས་ལོགས་སུ་ལས་ལུས་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་མེད་དོ་ཞེས་པ་ནི། ལས་དང་ལུས་དག་སྤང་མིན་ཏེ། །ཞེས་སོགས་རང་ལུགས་ཀྱི་ཐར་ལམ་སྒྲུབ་པ་སྐབས་དོན་གྱི་གཙོ་བོར་བྱས་ནས། གཞན་ལུགས་ཀྱི་ཐར་ལམ་སྐབས་སུ་བབ་པ་འགོག་པའི་ཚུལ་འདི་ལྟ་བུ་ལ་བློ་ཁ་མ་ཕྱོགས་པར་བོད་ཀྱི་ཊཱི་ཀ་བྱེད་པ་དག བདག་མེད་བསྒོམས་པས་གྲོལ་བའི་ཚུལ། དེ་ལ་གཞན་གྱི་རྩོད་པ་སྤོང་། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་ལམ་དུ་བསྒྲུབ། བདག་འཛིན་མ་སྤངས་པའི་གཉེན་པོ་ལམ་དུ་མི་རུང་བ་དང་བཞི་ལས། ཕྱི་མ་ལ་བདག་གིར་ཞེན་པ་དང་བྲལ་བ་དང་། ལུང་ནས་བཤད་པའི་ཆོ་ག་ཙམ་དང་། ལས་ལུས་འཛད་པའི་ཐབས་གཉེན་པོར་མི་རུང་བ་གསུམ་ཞེས་དང་། གཞན་དག་རང་ལུགས་ཀྱི་ཐར་ལམ་བསྒྲུབ། གཞན་ལུགས་ཀྱི་ཐར་ལམ་དགག་པ་གཉིས་སུ་བྱས་ནས། ཕྱི་མ་ལ་བདག་གིར་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་དང་། དབང་སོགས་སྡུག་བསྔལ་དུ་བསྒོམས་པ་དང་། དབང་བདག་ཐ་དད་དུ་ཤེས་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཡིད་འབྱུང་བ་དང་། ལུང་ནས་བཤད་པའི་ཆོ་ག་དང་། ལས་ལུས་འཛད་པའི་ཐབས་གཉེན་པོར་མི་རུང་བ་ཞེས་པའི་ཕྲེང་བ་སྒྲིག་པ་ནི་གཉེན་པོར་འགྲོ་ཚུལ་གྱི་སྐབས་གཉིས་དང་། དེ་གཉིས་ལ་སྐབས་སུ་བབ་པའི་གཞན་ལུགས་འགོག་པ་སོ་སོར་ཡོད་པ་མ་ཕྱེད་པར་སྐབས་དོན་ཉམས་སུ་འཇུག་ཅིང་གཞུང་འདི་རྩོད་པ་ལྷུར་ལེན་གྱི་བསྟན་བཅོས་སུ་ནན་གྱིས་བསྒྲུབ་པའོ། །ཁོ་བོ་ནི་ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏའི་བྱིན་རླབས་དང་ལེགས་བཤད་ཀྱི་མཐུས་རྟོག་གེའི་གནད་རྣམས་ལ་རྨོངས་པའི་ཁུར་མེད་པའོ། །གསུམ་པ་དེ་ལས་ལོགས་སུ་ལས་ལུས་གཉེན་པོ་མེད་པ་ལ་བཞི་སྟེ། ལས་ལུས་སྤངས་ལ་དགོས་ནུས་མེད། །ལས་འཛད་གཉེན་པོ་ཡོད་པ་དགག །ལས་འཛད་འདོད་དང་འགལ་བ་སྤོང་། །ལས་ཉོན་རྒྱུ་འབྲས་མཚུངས་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཉོན་མོངས་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་ལམ་ཡིན་པ་ལྟར། ལས་ལུས་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་ཡང་ལམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། ལས་ལུས་ཉོན་མོངས་གསུམ་ཀ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཐར་པ་དོན་གཉེར་ཆོས་ཅན། ལས་དང་ལུས་དག་ཁོ་ན་སྤོང་བ་མིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཁོ་ན་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་དག་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྲེད་པ་མ་སྤངས་པར་དེ་གཉིས་སྤོང་བའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཏན་ཚིགས་གྲུབ་སྟེ། སྲེད་པ་ནི་ཡོད་ན་ལས་ལུས་སླ
Chinese
说“能够舍弃连同随从”是指，依靠四谛等。总摄所有这些的意义是，即使业和身存在等，这是一句偈颂。说除了烦恼的对治之外，没有舍弃业身的对治是指，业和身不是要舍弃的等，自己宗派的解脱道作为主要目的来修持，对于顺便提及的其他宗派的解脱道，不要关注这种遮破的方式，而应该做好藏文注释。通过修持无我而解脱的方式。对此，破除他人的辩论。将证悟空性作为道来修持。不舍弃我执的对治不能作为道，共有四点，其中最后一点是，脱离对我的执着，以及仅仅是从经文中宣说的仪轨，以及业身耗尽的方法不能作为对治，共有三种。其他人将修持自己宗派的解脱道，遮破其他宗派的解脱道分为两种，其中后者是脱离对我的贪执，以及将五根等观想为痛苦，以及了知五根与我 अलग-अलग，以及对痛苦生起厌离心，以及经文中宣说的仪轨，以及业身耗尽的方法不能作为对治，这样安排顺序，是作为对治的两种情况，并且对于这两种情况，没有区分各自顺便提及的遮破其他宗派，而是在实践中削弱了意义，并且强烈地将这部论典确立为专门辩论的论著。我因为萨迦班智达的加持和善说，没有对逻辑的关键点感到迷惑的负担。第三，除了这些之外，没有业身的对治有四点：舍弃业身没有必要和能力。破除存在耗尽业的对治。破除与想要耗尽业相违背。破除业和烦恼因果相同。第一点是：就像舍弃烦恼的对治是道一样，舍弃业身的对治也成为道，因为业身和烦恼三者都是产生的因。如果这样说，那么寻求解脱者，不是仅仅舍弃业和身，因为没有仅仅舍弃这两者的对治，并且在没有舍弃贪欲之前，没有能力舍弃这两者。理由成立，因为如果贪欲存在，那么业身会更
English
Saying "able to abandon together with followers" refers to relying on the Four Noble Truths, etc. To summarize the meaning of all these, even if karma and body exist, etc., this is one verse. Saying that apart from the antidote to afflictions, there is no antidote to abandoning karma and body means that karma and body are not to be abandoned, etc. By making the path to liberation of one's own school the main purpose of practice, one should not focus on such a way of refuting the path to liberation of other schools that are mentioned incidentally, but should do Tibetan commentaries well. The way to be liberated by meditating on selflessness. To this, refute the arguments of others. Practice realizing emptiness as the path. The antidote that does not abandon self-grasping cannot be used as the path, there are four points, the last of which is to be free from attachment to self, and only the rituals spoken from the scriptures, and the means of exhausting karma and body cannot be used as antidotes, there are three. Others establish the path to liberation of their own school, and refute the path to liberation of other schools in two ways, the latter of which is to be free from attachment to self, and to contemplate the faculties, etc. as suffering, and to know that the faculties and self are अलग-अलग, and to generate aversion to suffering, and the rituals spoken from the scriptures, and the means of exhausting karma and body cannot be used as antidotes, arranging the sequence in this way is as two situations of going as antidotes, and for these two situations, without distinguishing the incidental refutation of other schools, the meaning is weakened in practice, and this treatise is strongly established as a treatise dedicated to debate. I, because of the blessings and good words of Sakya Pandita, do not have the burden of being confused about the key points of logic. Third, apart from these, there are four points that there is no antidote to karma and body: abandoning karma and body has no necessity and ability. Refuting the existence of an antidote to exhausting karma. Refuting contradicting the desire to exhaust karma. Refuting that karma and afflictions have the same cause and effect. The first point is: just as the antidote to abandoning afflictions is the path, the antidote to abandoning karma and body also becomes the path, because karma, body, and afflictions are all the cause of arising. If you say so, then the seeker of liberation, it is not only abandoning karma and body, because there is no antidote to only abandoning these two, and without abandoning craving, there is no ability to abandon these two. The reason is established, because if craving exists, then karma and body will be more