Tibetan
ར་ན་ངག་དང་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཅན། རྭ་ཅན་ཡིན་ཏེ། གོ་ཞེས་པའི་སྒྲ་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་ན་མ་ངེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེའང་། ངག་དང་ཕྱོགས་དང་འོད་ཟེར་དང་། །ཕྱུགས་དང་མིག་དབང་རྡོ་རྗེ་དང་། །མཐོ་རིས་ཆུ་སྟེ་དོན་དགུ་ལ། །མཁས་པས་གོ་སྒྲ་བརྟག་པར་བྱ། །ཞེས་བཤད་དོ། །གཞན་ཡང་སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཅན། འདོད་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པར་ཐལ། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་རྣམས་དོན་གང་ནའང་འཇུག་རུང་དུ་མེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་དེ་ཡོད་པ་ནི་བརྗོད་བྱའི་དོན་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །གཏན་ཚིགས་གྲུབ་སྟེ། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་རྣམས་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་གཞན་དབང་ཙམ་གྱིས་དོན་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། སྒྲ་ཙམ་ལས་དོན་རྗེས་སུ་དཔག་མི་ནུས་པར་བསྟན་པ་འདིས་ནི་ཆོས་ཅན། སེར་སྐྱ་སྟེ་གྲངས་ཅན་དང་། ལ་སོགས་པ་གཅེར་བུ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རིམ་པ་ལྟར་བློ་བདེ་ཆོས་ཅན། སེམས་མེད་དང་སོགས་པ་ནང་མ་ཡིན་ཏེ། མི་རྟག་པ་དང་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པ་དང་། ཤིང་ཆོས་ཅན། སེམས་ལྡན་ཡིན་ཏེ། ཤུན་པ་བཤུས་ན་ནི་འཆི་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པ་ལ་སྐྱོན་དཔྱད་པ་ཡིན་ཏེ། རྟགས་ཀྱི་སྒྲ་ཙམ་གྲུབ་ཀྱང་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་ལ། རྟགས་ཀྱི་དོན་སྐྱེ་འཇིག་ཅན་རང་ཉིད་ལ་མ་གྲུབ་ཅིང་། ཤིང་ལ་སྲོག་འགག་པའི་འཆི་བ་ནི་སངས་རྒྱས་པ་ལ་མ་གྲུབ་ལ། འཆི་བའི་སྒྲ་རྟགས་སུ་འགོད་ན་མར་མེ་ལ་སོགས་པས་མ་ངེས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྟགས་ཀྱི་ངོ་བོ་གཙོ་བོར་གྲུབ། །མིང་ལས་དོན་ཉིད་གཙོ་བོར་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི་རྟགས་སུ་དགོད་བྱའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་སྟེ་དོན་རྩོད་གཞི་ལ་མ་གྲུབ་ན། ཕྱོགས་ཆོས་མ་གྲུབ་པའི་ཚུལ་འདི་ཡིན་ཀྱང་རྟགས་སུ་དགོད་བྱའི་དོན་བྱས་པ་ལྟ་བུ་རྩོད་གཞི་ལ་གྲུབ་ན་དེའི་ཁྱད་པར་སྒྲ་དང་བུམ་པའི་བྱས་པ་ལྟ་བུ་རྩོད་གཞི་ལ་མ་གྲུབ་ཀྱང་། ཁྱད་པར་མ་གྲུབ་པ་དེས་གཏན་ཚིགས་གྲུབ་པ་ལ་གནོད་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བྱས་པ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་ཆོས་ཅན་སྒྲའི་སྟེང་དུ་རྒོལ་བ་འགའ་ཞིག་གིས་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་དུ་བཏགས་པའི་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ་དེ་དང་དོན་གཅིག་ལ་འདུ་བའི་བྱས་པ་མ་གྲུབ་ཀྱང་ཕྱོགས་ཆོས་འགྲུབ་པ་ལ་མི་གནོད་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་རྟགས་ཀྱི་སྒྲ་སྟེ་མིང་འགའ་ཞིག་རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་གཉིས་ཀས་རྩོད་གཞི་ལ་མཐུན་སྣང་དུ་མ་གྲུབ་ཀྱང་རྟགས་ཀྱི་དངོས་པོ་སྟེ་དོན
Chinese
如同“拉纳”等，声音和方位等法，是有角的，因为有“郭”这个声音的缘故，如果这样写就不确定了。其中，声音和方位，以及光芒，牲畜和眼根，金刚和天界的水，这九种意义，智者应当考察“郭”这个声音。另外，所有的人，作为有法，所有的愿望都会实现，因为能表达的词语并非不能用在任何意义上。承认周遍。因为能表达的词语存在，所以表达的意义就成立了。理由成立，因为能表达的词语仅仅因为想要表达的意愿，就能用在意义上。第三，仅仅从声音无法推断意义，通过这个来显示，作为有法，数论派，以及裸体派等，也依次认为神志清醒，作为有法，是无心等，以及不是内在的，因为是无常等，以及是有生等，这样写道，以及树木，作为有法，是有心的，因为剥皮就会死亡，这样写道，这是在评论过失，即使仅仅成立了作为理由的声音，但周遍并不确定，作为理由的意义，生灭者自身没有成立，而且树木的生命断绝的死亡，在佛教徒那里没有成立，如果将死亡的声音作为理由，那么用蜡烛等就无法确定，这是在显示这一点。第四点分为两点：理由的本体主要成立，从名称上意义本身主要成立。第一点是，作为理由应该安立的事物的本体，即意义在争论的对境上没有成立，这就是不成立同品遍的状况，但是作为理由应该安立的意义，比如作为所作在争论的对境上成立，那么它的差别，比如声音和瓶子的所作，即使在争论的对境上没有成立，但是差别的没有成立，并不会损害理由的成立，例如，在以所作来成立声音是无常的时候，在有法声音之上，一些辩论者认为所作的差别依赖于虚空的功德，即与此意义相同的事物的所作没有成立，也不会损害同品遍的成立。第二点是，作为理由的声音，即一些名称，即使辩论双方都没有在争论的对境上共同显现地成立，但是作为理由的事物，即意义。
English
Like "Rana" etc., phenomena such as sound and direction are horned, because there is the sound of "Go," if written like this, it is uncertain. Among them, sound and direction, as well as light, livestock and eye faculty, vajra and the water of the heavenly realm, for these nine meanings, the wise should examine the sound "Go." Furthermore, all people, as the subject of debate, all wishes will be fulfilled, because the words that can express are not unable to be used in any meaning. The pervasion is admitted. Because the words that can express exist, the meaning expressed is established. The reason is established, because the words that can express, merely because of the intention to express, can be used on the meaning. Third, merely from the sound, one cannot infer the meaning, by showing this, as the subject of debate, the Samkhya school, as well as the naked ascetics etc., also sequentially consider clear-mindedness, as the subject of debate, as being without mind etc., and not internal, because they are impermanent etc., and are born etc., thus it is written, and trees, as the subject of debate, are sentient, because peeling the bark will cause death, thus it is written, this is commenting on the fault, even if only the sound as the reason is established, but the pervasion is not certain, the meaning as the reason, the self of arising and ceasing is not established, and the death of the tree's life being cut off is not established for Buddhists, if the sound of death is taken as the reason, then it cannot be determined by candles etc., this is showing this point. The fourth point is divided into two points: the essence of the reason is mainly established, from the name, the meaning itself is mainly established. The first point is that the essence of the object to be established as the reason, that is, the meaning is not established on the object of dispute, this is the situation of the non-establishment of the homogeneity, but the meaning to be established as the reason, such as being made, is established on the object of dispute, then its difference, such as the made of sound and pot, even if it is not established on the object of dispute, but the non-establishment of the difference does not harm the establishment of the reason, for example, when establishing that sound is impermanent by being made, on the subject of debate sound, some debaters believe that the difference of being made depends on the merit of space, that is, the made of things with the same meaning as this is not established, nor does it harm the establishment of the homogeneity. The second point is that the sound as the reason, that is, some names, even if neither of the debaters has jointly and apparently established it on the object of dispute, but the object as the reason, that is, the meaning.
Tibetan
་ནི་རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་གཉིས་ཀྱིས་རྩོད་གཞི་ལ་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་ན་ཕྱོགས་ཆོས་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་འུག་པ་བ་སྟེ་རྡུལ་ཕྲན་རྟག་པར་འདོད་པའི་བྱེ་བྲག་པ་ལ་སངས་རྒྱས་པས་རྡུལ་ཕྲན་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་སྟེ། ལུས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། སོགས་པ་ཐོགས་བཅས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བཤད་པ་ནི། བྱེ་བྲག་པས་ལུས་ཅན་གྱི་མིང་འབྱུང་བཞིའི་རྡུལ་ཕྲན་ལ་མ་གྲུབ་ཀྱང་དོན་རེག་བྱ་ཅན་གྲུབ་པས་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེའང་བྱེ་བྲག་པས་རྫས་ནི་གཉིས་ཏེ། བདག་དང་ཡིད་དང་། ཕྱོགས་དང་དུས་དང་ནམ་མཁའ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་རྫས་ཡིན་ལ། ས་སོགས་འབྱུང་བ་བཞི་ནི་ཐམས་ཅན་དུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པའི་རྫས་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པའི་རྫས་ཀྱི་ཚད་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་ནང་ཚན་ཡིན་ཅིང་། དེ་ལ་ལུས་ཅན་གྱི་མིང་ཁས་ལེན། རྡུལ་ཕྲན་ལ་ཁས་མི་ལེན་པས་མིང་མ་གྲུབ་ཀྱང་དོན་རེག་བྱ་ཅན་རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་གཉིས་ཀྱི་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་པས་ལུས་ཅན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་ཏུ་འགྱུར་བའོ། །དེས་ན་རྟགས་ཀྱི་དོན་དེ་ཉིད་འཁྲུལ་པ་དང་ལ་སོགས་པ་མ་གྲུབ་པ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ན། རྟགས་ཀྱི་སྒྲ་ནི་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཡིན་ན་ཡང་སྒྲུབ་བྱེད་སྐྱོན་ལྡན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རྟགས་ཀྱི་དངོས་པོ་སྟེ་དོན་གཉིས་ལས་བསྒྲུབ་བྱའི་དངོས་པོ་སྟེ་དོན་ནི་གྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟགས་ཀྱི་སྒྲ་འཁྲུལ་པ་མེད་ཀྱང་དོན་འཁྲུལ་པའི་དཔེ་ནི་བ་ཁ་མོ་ཆོས་ཅན། རྭ་ཅན་ཡིན་ཏེ། འགྲོ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། གླང་པོ་ཆེའི་ཕྲུ་གུ་ཆོས་ཅན། གླང་པོ་ཆེ་ཡིན་ཏེ། ལག་ལྡན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བཀོད་པ་ན་འགྲོ་བ་དང་ལག་ལྡན་ཞེས་པ་གཉིས་པོ་འདི་ཡི་སྒྲ་ཡི་བརྗོད་བྱ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་བ་གླང་དང་། གླང་པོ་ཆེ་ཁོ་ན་ལ་གྲགས་པས་རྭ་ཅན་དང་གླང་པོ་ཆེ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་གོ་བ་ཡིན་གྱི། ཚིག་དེས་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་དོན་འགྲོ་བ་དང་ལག་ལྡན་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཡིན་ན། རྭ་ཅན་དང་གླང་པོ་ཆེར་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མི་ཡང་ཁྱོད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །བཞི་པ་ལ་བཞི་སྟེ། གཅིག་ལ་རྒྱུ་དང་རྒྱུ་མིན་འགལ། །ལྡོག་པ་མེད་པས་རྒྱུར་མི་འཐད། །རྗེས་འགྲོ་མེད་པས་རྒྱུར་མི་འཐད། །སྔ་མའི་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། དབང་ཕྱུག་རྟག་པ་གཅིག་གིས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་བྱེད་པར་འདོད་ན། དབང་ཕྱུག་གི་དངོས་པོ་དེ་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར་དུས་འགའ་ཞིག་གི་ཚེ་འབྲས་བུའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་དེ
Chinese
如果攻方和守方都认为争论的依据是相似的，那么周遍关系就成立了。例如，对于认为微尘是常存的胜论派，佛教徒说：微尘，是所立宗。是无常的，因为是有身体的。以及，因为是有障碍的等等，作为能立。虽然胜论派不承认“有身体的”这个名称适用于四大组成的微尘，但他们承认微尘具有可触性，因此“有身体的”可以作为能立。胜论派认为，实体有两种：我和意。方位、时间和虚空是遍一切处的实体。地等四大不是遍一切处的实体。不是遍一切处的实体的量是功德的范畴。他们承认“有身体的”这个名称，但不承认微尘，所以名称不成立，但实际上可触性在攻守双方看来是相似的，因此“有身体的”这个意义可以成为正确的能立。因此，如果作为理由的事实本身是错误的、不成立的或相违的，即使作为理由的词语没有错误，也应该知道能立是有缺陷的，因为作为理由的事实，即两种意义中的所立宗的事实，必须成立。作为理由的词语没有错误，但意义有错误的例子是：母牦牛，是所立宗。是有角的，因为会走动。以及，象的幼崽，是所立宗。是大象，因为有手。当把“走动”和“有手”作为能立时，这两个词的所指在世间只被认为是牛和象所独有的，所以会理解为角和象所独有的。但是，如果词语想要表达的意义是走动和有手，那么你就不能确定它是有角和象，因为人也是你。第四个方面有四个：在一个方面，原因和非原因相违背。没有周遍性，所以不适合作为原因。没有随同出现，所以不适合作为原因。舍弃前者的不定因。第一个方面是：如果认为自在天是常存的，并且创造一切众生，那么自在天的实体，是所立宗。正如在某个时候是果的原因一样，
English
If both the attacker and the defender agree that the basis of the argument is similar, then pervasion is established. For example, to the Vaisheshika school, which believes that atoms are permanent, the Buddhist says: Atoms, are the subject. Are impermanent, because they have a body. And, because they are obstructive, etc., as the proof. Although the Vaisheshika does not admit that the name "having a body" applies to the four elements that make up the atom, they admit that the atom has tangibility, so "having a body" can be used as a proof. The Vaisheshika believes that there are two kinds of substances: self and mind. Direction, time, and space are substances that pervade everywhere. The four elements, such as earth, are not substances that pervade everywhere. The measure of substances that do not pervade everywhere is the category of qualities. They admit the name "having a body", but do not admit atoms, so the name is not established, but in fact tangibility is similar in the eyes of both the attacker and the defender, so the meaning of "having a body" can become a correct proof. Therefore, if the fact of the reason itself is wrong, unestablished, or contradictory, even if the word of the reason is not wrong, it should be known that the proof is flawed, because the fact of the reason, that is, the fact of the subject in the two meanings, must be established. An example of a word of reason that is not wrong, but the meaning is wrong is: female yak, is the subject. Has horns, because it moves. And, the baby elephant, is the subject. Is an elephant, because it has hands. When "moving" and "having hands" are used as proofs, the referents of these two words are only considered unique to cows and elephants in the world, so it will be understood as unique to horns and elephants. However, if the meaning that the word wants to express is moving and having hands, then you cannot be sure that it has horns and is an elephant, because a person is also you. The fourth aspect has four: In one aspect, cause and non-cause contradict each other. There is no pervasion, so it is not suitable as a cause. There is no co-occurrence, so it is not suitable as a cause. Abandon the uncertain reason of the former. The first aspect is: If it is believed that Ishvara is permanent and creates all beings, then the entity of Ishvara, is the subject. Just as at some time it is the cause of the fruit,