Tibetan
སྔལ་ལ་ཡིད་འབྱུང་བ་དང་། ལུང་ནས་བཤད་པའི་ཆོ་ག་དང་། ལས་ལུས་འཛད་པའི་ཐབས་གཉེན་པོར་མི་རུང་བ་ཞེས་པའི་ཕྲེང་བ་སྒྲིག་པ་ནི་གཉེན་པོར་འགྲོ་ཚུལ་གྱི་སྐབས་གཉིས་དང་། དེ་གཉིས་ལ་སྐབས་སུ་བབ་པའི་གཞན་ལུགས་འགོག་པ་སོ་སོར་ཡོད་པ་མ་ཕྱེད་པར་སྐབས་དོན་ཉམས་སུ་འཇུག་ཅིང་གཞུང་འདི་རྩོད་པ་ལྷུར་ལེན་གྱི་བསྟན་བཅོས་སུ་ནན་གྱིས་བསྒྲུབ་པའོ། །ཁོ་བོ་ནི་ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏའི་བྱིན་རླབས་དང་ལེགས་བཤད་ཀྱི་མཐུས་རྟོག་གེའི་གནད་རྣམས་ལ་རྨོངས་པའི་ཁུར་མེད་པའོ། །གསུམ་པ་དེ་ལས་ལོགས་སུ་ལས་ལུས་གཉེན་པོ་མེད་པ་ལ་བཞི་སྟེ། ལས་ལུས་སྤངས་ལ་དགོས་ནུས་མེད། །ལས་འཛད་གཉེན་པོ་ཡོད་པ་དགག །ལས་འཛད་འདོད་དང་འགལ་བ་སྤོང་། །ལས་ཉོན་རྒྱུ་འབྲས་མཚུངས་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཉོན་མོངས་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་ལམ་ཡིན་པ་ལྟར། ལས་ལུས་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་ཡང་ལམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། ལས་ལུས་ཉོན་མོངས་གསུམ་ཀ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཐར་པ་དོན་གཉེར་ཆོས་ཅན། ལས་དང་ལུས་དག་ཁོ་ན་སྤོང་བ་མིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཁོ་ན་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་དག་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྲེད་པ་མ་སྤངས་པར་དེ་གཉིས་སྤོང་བའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཏན་ཚིགས་གྲུབ་སྟེ། སྲེད་པ་ནི་ཡོད་ན་ལས་ལུས་སླར་ཡང་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་སྲེད་པ་དང་ལས་གཉིས་ཀ་ཟད་པའི་དོན་དུ་འབད་པར་རིགས་སོ་ཞེ་ན། ཐར་པ་དོན་གཉེར་ཆོས་ཅན། སྲེད་པ་དང་ལས་གཉིས་ཀ་ཟད་པའི་དོན་དུ་འབད་ན་ཡང་ལས་ཟད་པའི་ཆེད་དུ་དུབ་པར་བྱས་པའི་ཆ་དེ་དོན་མེད་ཡིན་ཏེ། སྲེད་པ་སྤངས་པས་ལས་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གཉེན་པོ་དག་ནི་མེད་ཕྱིར་དང་། །ཞེས་པའི་རྟགས་མ་གྲུབ་སྟེ། དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་ནུས་པ་ཟད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་རྣམས་ཆོས་ཅན། འབྲས་བུ་མི་འདྲ་བ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཐ་དད་དུ་རྗེས་སུ་དཔོག་སྟེ། འབྲས་བུ་མི་འདྲ་བ་སྣ་ཚོགས་སྐྱེ་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དངོས་པོ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་གཅིག་གིས་ལས་ཐམས་ཅད་མི་འཛད་དེ། ཁྱོད་ཀྱི་རྣམ་པ་འགས་རིགས་མཐུན་པ་བཀྲེས་པ་ལྟ་བུ་དེ་བསྐྱེད་པའི་འབྲས་བུ་ནི་ཆུང་བར་འགྱུར་གྱི། རིགས་མི་མཐུན་པ་ཅན་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཆུང་བར་འགྱུར་བ་ཙམ་ཡང་མིན་པའི་ཕྱིར། ཅི་སྟེ་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནུས་པ་ཡིས་ལས་ཀྱི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པར་བྱས་ནས་དེ་སྡུག་བསྔལ་གཅིག་མྱོང་བའམ་དཀའ་ཐུབ་གཅིག་གིས་ཟད་པར་བྱེད་ཅེ་ན། དཀའ་ཐུབ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཆ་སྤུ་འཐོགས་པ་ལྟ་བུ་འགས་ལས་ཐམས་ཅད་སྤོང་བའམ། ཡང་ན་ཉོན་མོངས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཀུན་སྤོང་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱིས་ལས་ཀྱི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པར་བྱས་ནས་དེ་སྡུག་བསྔལ་གཅིག་གམ་དཀའ་ཐུབ་གཅིག་གིས་ཟད་པར་བྱེད་པ་གང་ཞིག ཁྱོད་ཉོན་མོངས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ལས་གཞན་དུ་འདོད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མ་གྲུབ་སྟེ། ཉོན་མོངས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཡིན་ཅེ་ན། དཀའ་ཐུབ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། འདིས་ལས་རྣམས་ཀྱི་ནུས་པ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པ་དང་ཟད་པ་སོགས་བྱེད་ནུས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ལས་ངན་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཁྱོད་ཀྱང་བདག་མེད་མཐོང་བས་དེའི་འབྲས་བུ་ལས་ཀྱང་ཟད་པར་འདོད་པ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་ལས་འཛད་པའི་གཉེན་པོ་མེད་ཅེ་ན། བདག་མེད་མཐོང་བའི་ལམ་དེ་ཆོས་ཅན། གང་ཡང་སྐྱོན་སྲེད་པ་རྣམས་འགོག་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཡིན་ཏེ། སྲེད་པ་སྔ་མ་ལས་མ་འོངས་པ་ན་སྲེད་པ་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བར་འདོད་པའི་ཉེས་པ་སྲེད་པ་ཕྱི་མའི་ས་བོན་བཅོམ་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་བདག་མེད་མཐོང་བའི་ལམ་ཆོས་ཅན། སྲེད་པ་ཕྱི་མ་དེས་བསྐྱེད་པའི་ལས་འཇོམས་པ་ལ་ནུས་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་གྱི་ཇི་ལྟར་ན་སྔར་བྱས་ཟིན་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཉམས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། སྲེད་པས་བྱས་པའི་ལས་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་ལས་ལས་འབྱུང་བས་ཉོན་མོངས་ཡོད་ན་མི་གྲོལ་བ་བཞིན་དུ་ལས་ལས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་འབྱུང་བས་ལས་ཡོད་ན་ཡང་མི་གྲོལ་བར་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་སྤངས་པའི་ལས་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་ཉེས་པ་ཉོན་མོངས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ལ་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། སྐྱོན་ཉོན་མོངས་དང་ལྡན་ན་ལས་བྱེད་པར་འགྱུར་གྱི། བཟློག་པ་མི་ལྡན་པ་ལས་ལས་དང་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བ་མིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མ་གྲུབ་སྟེ། ལས་བཟང་ངན་ལས་བདེ་སྡུག་སྐྱེ། དེ་ལས་ཆགས་སྡང་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདག་ལྟ་སྤངས་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཀྱང་འདོད་དང་ཞེ་སྡང་སོགས་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ལོག་པའི་རྣམ་རྟོག་ང་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་མེད་པར་ནིའོ། །གཉིས་པ་དེ་ལས་བདེར་གཤེགས་གྲུབ་པའི་ཚུལ་ནི། བདེན་བཞི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པའི་སྐྱོབ་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྟགས་སུ་བཀོད
Chinese
将厌倦轮回，以及经文中讲述的仪轨，和业与身耗尽的方法，编纂成“不能作为对治”的系列，其中对治成立的方式有两种情况。这两种情况各自有针对具体情况的其他观点反驳，如果不区分这些，只是实践表面意义，并坚持将此论著作为争论的著作来强调。我凭借萨迦班智达的加持和善说，没有对逻辑要点感到迷惑的负担。第三，除了这些之外，业与身没有对治的情况有四点：舍弃业与身没有必要的能力；否定存在耗尽业的对治；消除与耗尽业的意愿相违背的观点；消除业与烦恼因果相似的观点。第一点是：就像舍弃烦恼的对治是道一样，舍弃业与身的对治也应该是道，因为业、身、烦恼三者都是产生的因。如果这样认为，那么追求解脱者，不只是舍弃业和身，因为没有仅仅舍弃这两者的对治，而且不舍弃贪欲就没有能力舍弃这两者。理由成立，因为如果存在贪欲，业与身还会再次产生。如果认为应该努力使贪欲和业两者都耗尽，那么追求解脱者，即使努力使贪欲和业两者都耗尽，但为了耗尽业而做的努力是无意义的，因为舍弃贪欲就不会产生业。第二点是：因为没有对治，所以“没有对治”的理由不成立，因为苦行可以耗尽先前业的力量。如果这样认为，那么有漏的业，可以推断出产生不同果报的能力是不同的，因为看到产生各种不同的果报。因此，苦行的烦恼，即痛苦的事物，你一个不能耗尽所有的业，因为你的一些同类，比如饥饿，产生的果报会变小，而不同类的痛苦产生的业的果报甚至不会变小。如果苦行的力量将所有业的力量混合在一起，那么它
English
Compiling the series of "not being able to be an antidote" for being weary of samsara, as well as the rituals spoken of in the scriptures, and the methods of exhausting karma and body, there are two situations in which the antidote is established. Each of these two situations has its own refutation of other views for the specific situation. If these are not distinguished, but only the superficial meaning is practiced, and it is insisted that this treatise be emphasized as a work of contention. I, through the blessings and good teachings of Sakya Pandita, do not have the burden of being confused about the key points of logic. Third, apart from these, there are four situations in which karma and body have no antidote: abandoning karma and body has no necessary ability; denying the existence of an antidote to exhaust karma; eliminating views that contradict the desire to exhaust karma; eliminating the view that karma and afflictions have similar cause and effect. The first point is: Just as the antidote to abandon afflictions is the path, the antidote to abandon karma and body should also be the path, because karma, body, and afflictions are all causes of arising. If one thinks this way, then the seeker of liberation does not only abandon karma and body, because there is no antidote that only abandons these two, and without abandoning craving, there is no ability to abandon these two. The reason is established, because if craving exists, karma and body will arise again. If one thinks that one should strive to exhaust both craving and karma, then the seeker of liberation, even if one strives to exhaust both craving and karma, the effort made to exhaust karma is meaningless, because abandoning craving will not produce karma. The second point is: Because there is no antidote, the reason of "no antidote" is not established, because asceticism can exhaust the power of previous karma. If one thinks this way, then contaminated karmas can be inferred to have different abilities to produce different fruits, because one sees various different fruits being produced. Therefore, the affliction of asceticism, that is, the object of suffering, you alone cannot exhaust all karmas, because some of your similar types, such as hunger, will have a smaller fruit produced, while the fruit of karma that produces suffering of dissimilar types will not even become smaller. If the power of asceticism mixes all the powers of karma together, then it
Chinese
如果说经历一种痛苦或者一种苦行就能耗尽（业），那么苦行，你所具有的烦恼，也就是痛苦的一部分，像拔毛一样，会舍弃一切业吗？或者不依赖于烦恼，也就是痛苦，而完全舍弃吗？因为你将所有业的力量都混合在一起，然后用一种痛苦或一种苦行来耗尽它，这是什么道理呢？因为你认为烦恼不同于痛苦。如果这不成立，如果烦恼就是痛苦本身，那么苦行，你所具有的，这不能够将所有业的力量混合并耗尽等等，因为这是恶业的果报。第三，如果你也认为通过证悟无我，连它的果报业也会耗尽，那么为什么没有耗尽业的对治法呢？证悟无我的道，你所具有的，是阻止所有过失贪欲的方法，因为想要从先前的贪欲中在未来产生后来的贪欲的过患，是因为摧毁了后来贪欲的种子。因此，证悟无我的道，你所具有的，能够摧毁由后来的贪欲所产生的业，但如何能够使先前已经造作的业的果报消失呢？不能消失。因为由贪欲所造作的业必定会产生果报。第四，就像从烦恼产生业，所以如果有烦恼就不能解脱一样，从业也会产生烦恼，所以如果有业也不能解脱，是这样吗？断除了烦恼的业，你所具有的，不会从你那里产生过失烦恼，因为你没有烦恼。这是周遍的，如果具有过失烦恼，就会造业，反之，不具备过失烦恼就不会产生业和烦恼。如果这不成立，从善恶业中产生乐和苦，从那里面产生贪嗔，是这样吗？断除了我见的补特伽罗，你所具有的，即使从快乐和痛苦中也不会产生贪欲和嗔恨等，因为没有颠倒的分别念执着我与我所。第二，从那里面成立善逝的方式是，如实宣说四谛的救护者，你所具有的，被作为宗法。
English
If it is said that experiencing one suffering or one asceticism can exhaust (karma), then asceticism, the afflictions that you possess, which are part of suffering, like plucking hair, will abandon all karma? Or will it completely abandon without relying on afflictions, which are suffering? Because you have mixed all the power of karma together, and then exhaust it with one suffering or one asceticism, what is the reason for this? Because you think that afflictions are different from suffering. If this is not established, if afflictions are suffering itself, then asceticism, which you possess, this cannot mix and exhaust all the power of karma, etc., because it is the result of bad karma. Third, if you also think that by realizing selflessness, even its result, karma, will be exhausted, then why is there no antidote to exhaust karma? The path of realizing selflessness, which you possess, is the method of preventing all faults and desires, because the fault of wanting to generate later desires from previous desires in the future is because the seeds of later desires have been destroyed. Therefore, the path of realizing selflessness, which you possess, is able to destroy the karma generated by later desires, but how can it make the fruit of the karma that has already been done disappear? It cannot disappear. Because the karma created by desire will surely produce results. Fourth, just as karma arises from afflictions, so if there are afflictions, one cannot be liberated, and just as afflictions also arise from karma, so if there is karma, one cannot be liberated, is that so? The karma that has eliminated afflictions, which you possess, will not produce faulty afflictions from you, because you have no afflictions. This is pervasive, if one has faulty afflictions, one will create karma, conversely, not having faulty afflictions will not produce karma and afflictions. If this is not established, happiness and suffering arise from good and bad karma, and from that, attachment and aversion arise, is that so? The person who has abandoned the view of self, which you possess, will not generate desire and hatred, etc., even from happiness and suffering, because there is no inverted discrimination that clings to self and what belongs to self. Second, the way to establish the Sugata from that is, the protector who truly proclaims the Four Noble Truths, which you possess, is used as a subject.