Tibetan
་ཉིད་གང་གི་ཚེ་རྒྱུ་མིན་དུ་འགྱུར་ཏེ། འགྱུར་བའི་སྐབས་མི་སྲིད་པར་ཐལ། འབྲས་བུའི་རྒྱུ་ཡིན་པར་རྟག་པའི་ཕྱིར། རྟགས་གསལ་ཁས་བླངས་སོ། །ཡང་དབང་ཕྱུག་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། ཁྱད་པར་གང་གིས་རྒྱུར་འདོད་པའི་གནས་སྐབས་ལ་རྒྱུ་མ་ཡིན་པར་མི་འདོད་དེ་འདོད་དགོས་པར་ཐལ། རྒྱུར་འདོད་པའི་སྐབས་ནའང་རྒྱུ་མིན་པའི་སྐབས་ལས་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་པ་མེད་ན། ནག་པའི་ལུས་ཀྱི་རྨ་སོས་སྐྱེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་སྡོང་དུམ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་ནི་རྟོག་པར་མི་བྱེད་དེ་བྱེད་རིགས་པར་ཐལ། རྒྱུ་མིན་ལས་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་དུ་མ་གྱུར་ཀྱང་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། མཚོན་སོགས་དང་ནག་པའི་ལུས་འབྲེལ་པ་ལས་ནག་པའི་ལུས་ཀྱི་རྨ་དང་། སྨན་སོགས་དང་འབྲེལ་པ་ལས་དེ་འདྲུབས་པ་སྟེ་སོས་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔ་མའི་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་ན་དབང་ཕྱུག་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་མིན་གྱི་གནས་སྐབས་ལས་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པར་ཡང་ནི་མི་རུང་བར་ཐལ། སྔ་ཕྱིའི་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་མེད་པར་ནི་རྟག་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དབང་ཕྱུག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱང་ཚད་མས་རྟོགས་པ་དཀའ་བར་ཐལ། ཁྱོད་ལོག་སྟོབས་ཀྱིས་རང་གི་འབྲས་བུ་ལྡོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི་རྫ་མཁན་དང་འཇིམ་པ་སོགས་གང་དག་ཡོད་ན་བུམ་པ་གང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་དེ་དག་ལས་གཞན་པའི་དབང་ཕྱུག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་བུམ་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་བུམ་པ་དེའི་རྒྱུར་རྟོག་པ་ཡིན་ན། འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ལས་རྒྱུ་རྣམས་ཕན་ཚུན་འཆོལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཕྱི་ཡི་རྐྱེན་གྱིས་མ་ངེས་སྤང་། །ནང་གི་རྐྱེན་གྱིས་མ་ངེས་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི་གོང་གི་རྒྱུ་མིན་གྱི་གནས་སྐབས་ལས་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ན་རྒྱུ་མིན་པར་ཐལ་བ་མེད་དེ། ས་སོགས་རྟག་པ་ཡིན་པས་མྱུ་གུ་མི་སྐྱེད་པའི་གནས་སྐབས་ལས་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་མ་གྱུར་ཀྱང་མྱུ་གུའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ས་དང་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཅན། མྱུ་གུ་བསྐྱེད་པ་ལ། མྱུ་གུ་མི་སྐྱེད་པ་ལས་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་ཡོངས་སུ་གྱུར་ན་ནི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི། མ་གྱུར་ན་ནི་མིན་ཏེ། དེ་རྨོ་བ་སོགས་ལེགས་པར་བྱས་པ་ན་མྱུ་གུ་དེའི་ཁྱད་པར་བཟང་བ་སོགས་མཐོང
Chinese
那么，自在天您在什么时候会变成非因呢？变成非因的时候是不可能的，因为您恒常是果的因。这个理由是成立的。再说，自在天您，在以某种差别作为因的场合，不会认为您不是因，必须这样认为，因为在作为因的场合，您并没有比不是因的场合变得更具特殊性。如果没有遍及性，那么黑人的身体上的伤口愈合这件事，为什么不认为与您无关的树桩也是您的因呢？应该认为树桩也是您的因，因为即使没有比非因更具特殊性，也有是因的情况。不能这样认为，因为刀剑等与黑人的身体接触会导致黑人的身体受伤，药物等与黑人的身体接触会导致伤口愈合。如果前面的理由不成立，那么自在天您，也不能比非因的状态更具特殊性，因为前后没有特殊性就是常。第二，自在天您，您具有产生果的能力，但也很难被量识所认识，因为您具有使自己的果无法逆转的力量，因为您是常。第三，陶师和泥土等存在时，花瓶就会产生，看到这些之外的自在天您，您不是花瓶的因，如果认为您是花瓶的因，那么所有的果的因都会以相互混杂的方式无止境地延续下去。第四点分为两种：排除由外缘引起的未确定性，排除由内缘引起的未确定性。第一点是，因为没有比上述非因的状态更具特殊性，所以没有变成非因的过失，因为土地等是常，即使没有比不产生幼苗的状态更具特殊性，也是幼苗的因。如果有人这样认为，那么土地和种子等，在产生幼苗时，如果完全比不产生幼苗的状态更具特殊性，那就是因，如果没有变得更具特殊性，那就不是因，因为如果好好耕作，就能看到幼苗的特殊性变得更好。
English
Then, when would you, the Isvara, become a non-cause? It is impossible to become a non-cause, because you are always the cause of the effect. This reason is accepted. Furthermore, you, the Isvara, in the case of considering a certain difference as a cause, you would not think that you are not a cause, you must think so, because in the case of being a cause, you have not become more special than the case of not being a cause. If there is no pervasiveness, then why is it not considered that the healing of a wound on a black person's body, even a tree stump that is unrelated to you, is also your cause? It should be considered that the tree stump is also your cause, because even if it is not more special than a non-cause, there are cases where it is a cause. It cannot be thought so, because contact between swords etc. and the black person's body can cause injury to the black person's body, and contact between medicine etc. and the black person's body can cause the wound to heal. If the previous reason is not established, then you, the Isvara, also cannot be more special than the state of non-cause, because without the difference between before and after, it is constant. Secondly, you, the Isvara, have the ability to produce effects, but it is also difficult to be recognized by valid cognition, because you have the power to prevent your own effects from being reversed, because you are constant. Thirdly, when potters and clay etc. exist, pots will be produced. Seeing you, the Isvara, other than these, you are not the cause of the pot. If you think that you are the cause of the pot, then the causes of all effects will continue endlessly in a mutually mixed manner. The fourth point is divided into two: eliminating the uncertainty caused by external conditions, and eliminating the uncertainty caused by internal conditions. The first point is that because it is not more special than the above-mentioned state of non-cause, there is no fault in becoming a non-cause, because the earth etc. are constant, and even if it is not more special than the state of not producing seedlings, it is the cause of the seedlings. If someone thinks this way, then the earth and seeds etc., when producing seedlings, if they are completely more special than the state of not producing seedlings, then it is the cause, and if it has not become more special, then it is not the cause, because if it is well cultivated, the specialness of the seedling can be seen to become better.