Tibetan
ས་སུ་ཆུག་ཀྱང་རབ་གྲགས་ཚད་མ་ཉིད་མིན་ཕྱིར། སྒྲ་དེའི་དོན་སྦྱངས་སྔགས་ཀྱི་མར་མེ་ནང་དུ་བླུགས་པ་དེར་འཛིན་པ་ལའང་རྒྱུ་ཅི་ཡོད་དེ་མེད་པར་མཚུངས་སོ། །བཞི་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་གྲགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་དོན་གཅིག་གི་རྗོད་བྱེད་དུ་ངེས་པ་ལ་དེ་ལྟར་ཡིན་མིན་གྱི་དོགས་པ་སྐྱེད་པ་ནི་ཡིན་པར་ཐལ། གང་གི་ཕྱིར་ན་གྲགས་པ་དེ་ལ་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་རྣམས་དོན་སྣ་ཚོགས་ལ་འཇུག་པ་ཅན་ཉིད་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དོན་སྣ་ཚོགས་སྟོན་ནུས་པ་ཅན་གྱི་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་རང་ཉིད་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་དོན་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པའི་ངེས་བྱེད་མ་མཐོང་བའི་གང་ཟག་དག་གིས་ངེས་པར་ཁྱོད་ཀྱི་དོན་གང་ཡིན་དོགས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ་དོགས་པར་ཐལ། འདོད་དོན་ལས་གཞན་དུ་འཇུག་མི་སྲིད་པར་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རིག་བྱེད་ཟོལ་གྱིས་སྐྱེས་བུས་བྱས་པར་གྲུབ། །སྐྱེས་བུས་བྱས་པ་མིན་ན་དོན་ངེས་འགལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། རིག་བྱེད་རང་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱལ་དཔོག་པ་ལ་དོན་ངེས་སྟོན་ཅིང་། དེས་གཞན་ལ་སྟོན་ནོ་ཞེ་ན། རྒྱལ་དཔོག་པ་ཆོས་ཅན། རང་ཉིད་ཀྱིས་རིག་བྱེད་དོན་ངེས་སྨྲས་པར་ཐལ། རིག་བྱེད་ལ་བསྙད་བཏགས་ནས་རིག་བྱེད་དོན་ངེས་སྨྲས་པ་གང་ཞིག དེ་དག་ལ་རང་ཉིད་ཀྱིས་སྨྲས་མ་སྨྲས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་བརྟག་པར་གྱིས་ཏེ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་གཡོན་ཅན་འགའ་ཞིག་ལམ་ནི་འདི་ཡིན་ཞེས། སྡོང་དུམ་འདི་ནི་སྨྲ་བར་འགྱུར་ཞེས་ཟེར་བ་དང་། སྐྱེས་བུ་གཞན་ནི་སྡོང་དུམ་ལ་བསྙད་མི་འདོགས་པར་ལམ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ལམ་སྨྲ་བ་གཉིས་པོ་རང་ཚིག་གིས་སྨྲས་པ་ཁྱད་པར་མེད་པ་དེ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་གྱིས་དོན་གཅིག་གི་གསལ་བྱེད་དེ་རྗོད་བྱེད་དུ་ངེས་པ་གང་ལས་ཡིན་ཏེ་མིན་པར་ཐལ། དོན་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་རུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། བརྗོད་འདོད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དོན་སོ་སོའི་རྗོད་བྱེད་དུ་ངེས་པ་མ་གཏོགས་པར་བརྗོད་དོན་དང་རང་བཞིན་གྱིས་འབྲེལ་པ་ཚད་མ་གང་གིས་ཤེས་ཏེ་མི་ཤེས་པར་ཐལ། བརྗོད་དོན་དང་རང་གཞན་གྱིས་འབྲེལ་བ་དབང་པོ་ལས་འདས་པ་སྟེ་ཚད་མའི་ཡུལ་མིན་པའི་ཕྱིར། རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་དེ་ཆོས་ཅན། བརྗོད་དོན་གཅིག་ཁོ་ནའི་རྗོད་བྱེད་དུ་ངེས་པ་ཅན་དེ་གང་ལས་ཡིན་ཏེ་མིན་པར་ཐལ། སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། འདོད་བརྗོད་ནི་སྒྲ་རྣམས་དོན་སོ་སོའི་བརྗོད་བྱེད་དུ་ངེས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཞིང་བརྡ་ནི་བརྗོད་འདོད་དེ་ཡི་གསལ་བྱེད་ཡིན་ལ་བརྡ་དེ་ནི་སྐྱེས་བུས་བྱས་པ་མིན་པ་ལ་མེད་ན་སྟེ་མེད་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ནི། རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། བརྗོད་དོན་གཞན་ལ་བརྗོད་འདོད་དེས་ཀྱང་སྦྱར་དུ་མི་རུང་བར་ཐལ། བརྗོད་དོན་གཅིག་ཁོ་ནའི་རྗོད་བྱེད་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་ནི་ངེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་དོན་གོ་བར་བྱེད་པ་ལ་བརྡ་ཡང་དོན་མེད་པ་ཅན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ་ཏེ། གཏན་ཚིགས་སྔ་མ་དེའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་འབྲེལ་པ་བརྡ་ལས་གསལ་བར་བྱེད་པས་བརྡ་དོན་མེད་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བརྡ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་སྒྲ་དོན་རང་བཞིན་གྱིས་འབྲེལ་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་གསལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ་དེ་ཉིད་ལ་སྦྱོར་བའི་ངེས་པའང་གང་ལས་ཡིན་ཏེ་མིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་འཇུག་པའི་ཕྱིར། བརྡ་ནི་ཆོས་ཅན། སྒྲ་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་འཇུག་ཏུ་རུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་འདོད་པའི་དོན་ཁོ་ན་གསལ་བར་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། དེ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་རང་གི་བརྗོད་བྱ་ངེས་པ་ལ་སྦྱོར་བར་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཞིག་ཡོད་དེ་མེད་པ་དེས་ན་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། དོན་གང་ལ་འདོད་པ་རང་རྒྱུད་པ་འཇུག་པས་སོ། །ཚིགས་བཅད་གཉིས་པོ་འདི་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གོ །གཉིས་པ་ཕྱོགས་གཅིག་མི་སླུ་བའི་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་བརྗོད། སུན་འབྱིན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། མེས་གྲང་བ་ཟློག་ཅེས་པ་ལས་གཞན་པའི་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ཡང་ཆོས་ཅན། བདེན་པའི་དོན་ཅན་དེ་འདྲ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་ན་རིག་བྱེད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་མེ་གྲང་བ་ཟློག་བྱེད་ཡིན་ཅེས་པའི་ངག་བདེན་པ་བཞིན་ཞེས་དེ་སྐད་དུ་དཔྱོད་པ་བ་རྒན་རབས་གཞན་དག་ཟེར་རོ་ལོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྒྲུབ་བྱེད་ལྷག་ལྡན་ཉིད་དུ་བསྟན། །བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་ལ་གནོད་པ་བསྟན། །ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་སྒོ་ནས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རིག་བྱེད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་པ་ཆོས་ཅན། རིགས་པ་ཤེས་པ་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་ཁྱོད་གཏན་ཚིག་ཡང་དག་ཡིན་པ་འདི་འདྲ་བ་བཀག་སྟེ། ཁྱབ་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ལྷག་མ་དང་ལྡན་པའི་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཤིང་ཐོག་ལྷག་མ་རྣམས་ཟོས་པ་དང་རོ་འདྲ་བར་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཟོས་པ་དང་དབྱིབས་ཀྱི་ངོ་བོ་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་པ་དང་། སྣོད་གཅིག་ཏུ་བཙོས་པར་མཚུངས་པ་ལ་ཡང་སྟེ་དེའི་རྟགས་ལས་འབྲས་ལྷག་མ་ཚོས་པར་སྒྲུབ་པ
Chinese
即使放在地上，也不是公认的量，因此，执着于将该声音的意义学习后倒入咒语的灯中，也没有任何理由，如同没有一样。第四个是：世间人，你所公认的《吠陀》的声音确定为表达一个意义，对此产生是否如此的怀疑，这是应该的。因为在那个公认中，看到《吠陀》的声音具有应用到各种意义的能力。因此，能够显示各种意义的《吠陀》的声音本身，你没有看到确定其意义的决定因素的人们，一定会怀疑你的意义是什么，即应该怀疑。因为没有确定它不可能应用到意愿之外的意义。第二点分为两部分：通过伪装的《吠陀》被士夫所造而成立。如果不是士夫所造，那么意义的确定就会相违背。第一点是：如果《吠陀》本身对国王进行推测时显示意义的确定，并且它向他人显示，那么，国王推测者，你自己说了《吠陀》意义的确定。凡是假借《吠陀》之名而说《吠陀》意义的确定，对于那些，请考察自己说了还是没说的区别，因为是相同的。例如，一些狡猾的人说：“路是这条”，并且说：“这根树桩会说话”。而另一个人不假借树桩之名，而是自己说：“路是这条”，这两种用自己的话语说路的人没有区别，就是这样。第二点是：《吠陀》的声音，从何处确定它是自然而然地阐明一个意义的表达者，即不是。因为它能够应用到所有意义。此外，《吠陀》的声音，除了通过表达意愿来确定为各个意义的表达者之外，通过什么量能够知道表达的意义和自然而然的联系，即不知道。因为表达的意义和自身他者的联系超出了感官，即不是量的对象。那个《吠陀》的声音，从何处确定它是唯一表达一个意义的确定者，即不是。因为不是士夫所造。这是普遍的，意愿表达是声音的各个意义
English
Even if placed on the ground, it is not an accepted measure, therefore, there is no reason to cling to pouring the meaning of that sound, learned, into the lamp of mantra, it is the same as having none. The fourth is: Worldly person, it is appropriate to generate doubt as to whether your accepted Veda sound is definitely expressive of a single meaning. Because in that acceptance, the Veda sounds are seen to have the ability to apply to various meanings. Therefore, the Veda sound itself, capable of showing various meanings, those who have not seen the determinant that determines its meaning, will surely doubt what your meaning is, that is, they should doubt. Because there is no certainty that it is impossible to apply to meanings other than the intended meaning. The second point is divided into two parts: Through the guise of the Vedas, it is established that it was made by a person. If it is not made by a person, then the determination of meaning will be contradictory. The first point is: If the Veda itself shows the determination of meaning when speculating about the king, and it shows it to others, then, king speculator, you yourself have spoken the determination of the Veda meaning. Whoever speaks the determination of the Veda meaning in the name of the Veda, for those, please examine the difference between whether you have spoken it yourself or not, because it is the same. For example, some cunning people say, "The road is this," and say, "This stump will speak." And another person does not borrow the name of the stump, but says himself, "The road is this," these two people who speak the road with their own words are no different, it is like that. The second point is: From where is it determined that the sound of the Veda is naturally an explainer of one meaning, that is, it is not. Because it can be applied to all meanings. Furthermore, the sound of the Veda, apart from being determined as the expresser of each meaning through the expression of intention, through what measure can one know the connection between the expressed meaning and nature, that is, one does not know. Because the connection between the expressed meaning and self and other is beyond the senses, that is, it is not the object of measure. From where is it determined that that Veda sound is definitely the only expresser of one meaning, that is, it is not. Because it was not made by a person. This is universal, the expression of intention is the various meanings of the sounds.
Chinese
是作为所诠释的决定性原因，而符号是想要表达的那个的显现者，而且那个符号如果不是人造的，那是因为没有。第四个是，吠陀的声音，具有法性。对于其他要表达的意义，即使是想要表达的也不能适用，因为对于唯一一个要表达的意义，从自性上来说是决定的。又是那个，具有法性。从你那里理解事物，符号也会变成无意义的，因为之前的那个理由。如果说通过符号来显现自性的关联，符号就不会变得无意义，那么，符号，具有法性。从你那里，声音和意义自性关联的差别来显现，也就是对于那个的适用，从哪里来的决定呢？因为仅仅是意愿而进入。符号，具有法性。那个声音自性上可以进入，仅仅通过意愿来显现意义，不会变成那样，因为对于那个，自性上对于自己的所诠释的决定，叫做适用上的决定，有什么呢？因为没有，所以，对于任何意义，意愿自主地进入。这两个偈颂是中间的偈颂。第二，以一部分不欺骗的标志来成立的破斥，分为二：表达意愿，讲述驳斥。第一个是，除了“火能驱寒”之外的吠陀的声音，也具有法性。是那样的真实的意义，因为是吠陀的一部分。例如，就像“火能驱寒”这句话是真实的一样，其他的年长的论师们是这么说的。第二部分分为三：显示能成立是剩余的，显示对于所要成立的本身有害，通过极端的过失来进行破斥。第一个是，是吠陀的一部分，具有法性。理智的象鼻阻止了你，这个正确的理由，因为对于周遍存在怀疑的剩余，是迷惑的本身。例如，对于剩余的水果，为了成立和吃过的味道一样，因为吃过的和形状的体性相同，以及，对于在一个容器里煮熟的相同，也是，从那个标志来成立剩余的果实煮熟
English
It is the definitive cause as the expressed, and the symbol is the manifester of that which is intended to be expressed, and that symbol, if not man-made, is because it is not there. The fourth is, the sound of the Vedas, possessing the nature of dharma. For other meanings to be expressed, even the intention to express cannot be applied, because for the only meaning to be expressed, it is determined by its own nature. Again, that, possessing the nature of dharma. From you, understanding things, the symbol will also become meaningless, because of the previous reason. If it is said that the connection of self-nature is made clear by the symbol, then the symbol will not become meaningless, then, the symbol, possessing the nature of dharma. From you, the difference between the self-nature connection of sound and meaning is made clear, that is, the application to that itself, from where does the determination come? Because it enters only by intention. The symbol, possessing the nature of dharma. That sound can enter by its own nature, it will not become clear that it only manifests the meaning of intention, because for that, the determination of its own expressed meaning by its own nature, what is called the determination of application, what is there? Because there is not, therefore, for any meaning, the intention enters autonomously. These two verses are intermediate verses. Second, refuting the establishment by a sign that does not deceive in one aspect, divided into two: expressing the intention, explaining the refutation. The first is, other than "fire repels cold," the sound of the Vedas is also of the nature of dharma. It is such a true meaning, because it is a part of the Vedas. For example, just as the statement "fire repels cold" is true, other elder logicians say so. The second part is divided into three: showing that the establishment is residual, showing harm to the establishment itself, and refuting through extreme faults. The first is, being a part of the Vedas, possessing the nature of dharma. The elephant of reason has stopped you, this correct reason, because for pervasiveness there is a remainder of doubt, it is the very nature of delusion. For example, for the remaining fruits, in order to establish that the taste is the same as what has been eaten, because the nature of what has been eaten and the shape are the same, and, for being cooked in the same container, also, from that sign to establish that the remaining fruits are cooked.