Tibetan
་པ་ལྟར་གྲགས་སུ་ཆུག་ཀྱང་རབ་གྲགས་ཚད་མ་ཉིད་མིན་ཕྱིར། སྒྲ་དེའི་དོན་སྦྱངས་སྔགས་ཀྱི་མར་མེ་ནང་དུ་བླུགས་པ་དེར་འཛིན་པ་ལའང་རྒྱུ་ཅི་ཡོད་དེ་མེད་པར་མཚུངས་སོ། །བཞི་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་གྲགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་དོན་གཅིག་གི་རྗོད་བྱེད་དུ་ངེས་པ་ལ་དེ་ལྟར་ཡིན་མིན་གྱི་དོགས་པ་སྐྱེད་པ་ནི་ཡིན་པར་ཐལ། གང་གི་ཕྱིར་ན་གྲགས་པ་དེ་ལ་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་རྣམས་དོན་སྣ་ཚོགས་ལ་འཇུག་པ་ཅན་ཉིད་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དོན་སྣ་ཚོགས་སྟོན་ནུས་པ་ཅན་གྱི་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་རང་ཉིད་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་དོན་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པའི་ངེས་བྱེད་མ་མཐོང་བའི་གང་ཟག་དག་གིས་ངེས་པར་ཁྱོད་ཀྱི་དོན་གང་ཡིན་དོགས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ་དོགས་པར་ཐལ། འདོད་དོན་ལས་གཞན་དུ་འཇུག་མི་སྲིད་པར་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རིག་བྱེད་ཟོལ་གྱིས་སྐྱེས་བུས་བྱས་པར་གྲུབ། །སྐྱེས་བུས་བྱས་པ་མིན་ན་དོན་ངེས་འགལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། རིག་བྱེད་རང་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱལ་དཔོག་པ་ལ་དོན་ངེས་སྟོན་ཅིང་། དེས་གཞན་ལ་སྟོན་ནོ་ཞེ་ན། རྒྱལ་དཔོག་པ་ཆོས་ཅན། རང་ཉིད་ཀྱིས་རིག་བྱེད་དོན་ངེས་སྨྲས་པར་ཐལ། རིག་བྱེད་ལ་བསྙད་བཏགས་ནས་རིག་བྱེད་དོན་ངེས་སྨྲས་པ་གང་ཞིག དེ་དག་ལ་རང་ཉིད་ཀྱིས་སྨྲས་མ་སྨྲས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་བརྟག་པར་གྱིས་ཏེ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་གཡོན་ཅན་འགའ་ཞིག་ལམ་ནི་འདི་ཡིན་ཞེས། སྡོང་དུམ་འདི་ནི་སྨྲ་བར་འགྱུར་ཞེས་ཟེར་བ་དང་། སྐྱེས་བུ་གཞན་ནི་སྡོང་དུམ་ལ་བསྙད་མི་འདོགས་པར་ལམ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ལམ་སྨྲ་བ་གཉིས་པོ་རང་ཚིག་གིས་སྨྲས་པ་ཁྱད་པར་མེད་པ་དེ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་གྱིས་དོན་གཅིག་གི་གསལ་བྱེད་དེ་རྗོད་བྱེད་དུ་ངེས་པ་གང་ལས་ཡིན་ཏེ་མིན་པར་ཐལ། དོན་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་རུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། བརྗོད་འདོད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དོན་སོ་སོའི་རྗོད་བྱེད་དུ་ངེས་པ་མ་གཏོགས་པར་བརྗོད་དོན་དང་རང་བཞིན་གྱིས་འབྲེལ་པ་ཚད་མ་གང་གིས་ཤེས་ཏེ་མི་ཤེས་པར་ཐལ། བརྗོད་དོན་དང་རང་གཞན་གྱིས་འབྲེལ་བ་དབང་པོ་ལས་འདས་པ་སྟེ་ཚད་མའི་ཡུལ་མིན་པའི་ཕྱིར། རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་དེ་ཆོས་ཅན། བརྗོད་དོན་གཅིག་ཁོ་ནའི་རྗོད་བྱེད་དུ་ངེས་པ་ཅན་དེ་གང་ལས་ཡིན་ཏེ་མིན་པར་ཐལ། སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། འདོད་བརྗོད་ནི་སྒྲ་རྣམ
Chinese
虽然可以像……一样出名，但因为并不是真正的出名。将那个声音的意义倒入已学习的咒语的酥油灯中，执着于此也没有任何理由，如同没有一样。第四个是：世间人，你以名声确定吠陀的声音表达一个意义，产生是否如此的怀疑，这是应该的。因为对于那个名声，吠陀的声音被看作是具有进入各种意义的能力。因此，能够显示各种意义的吠陀声音本身，那些没有看到你确定唯一意义的确定者的人们，一定会怀疑你的意义是什么，即应该怀疑。因为没有确定它不可能进入意愿意义之外。第二点分为两部分：吠陀通过伪装被士夫所造而成立。如果不是士夫所造，那么意义的确定就会相违背。第一点是：如果吠陀本身在国王的推测中显示意义的确定，并且它向他人显示，那么，国王的推测，你自己在吠陀中说了意义的确定。凡是假借吠陀之名而说吠陀意义确定的人，请考察他们自己说了还是没说，因为是相同的。例如，一些骗子说这条路是这样的，这根木头会说话，而另一个人不假借木头之名，自己说这条路是这样的，这两人用自己的话语说话没有区别，就是这样。第二点是：吠陀的声音，从何处确定它自然而然地成为一个意义的阐明者，即表达者？不可能确定，因为它能够进入所有意义。此外，吠陀的声音，除了通过表达意愿来确定各个意义的表达者之外，通过什么量可以知道表达意义和自然之间的关系？不可能知道，因为表达意义和自身他者之间的关系超出了感官，不是量之境。那个吠陀的声音，从何处确定它只是一个表达意义的表达者？不可能确定，因为它不是士夫所造。这是周遍的，意愿表达是声音……
English
Although it may be known as..., it is not truly famous. There is no reason to cling to pouring the meaning of that sound into the ghee lamp of learned mantras, it is the same as having none. The fourth is: Worldly person, it is appropriate that you, by your fame, create doubt as to whether the Vedic sound is definitely expressive of a single meaning. Because for that fame, the Vedic sounds are seen as having the ability to enter into various meanings. Therefore, the Vedic sound itself, which is capable of showing various meanings, those who have not seen the determiner that determines your meaning to be singular, will surely doubt what your meaning is, that is, they should doubt. Because there is no certainty that it is impossible to enter other than the intended meaning. The second point is divided into two parts: The Veda is established as being made by a person through disguise. If it is not made by a person, then the determination of meaning will be contradictory. The first point is: If the Veda itself shows the determination of meaning in the king's speculation, and it shows it to others, then, king's speculation, you yourself have spoken the determination of Vedic meaning in the Veda. Whoever speaks the determination of Vedic meaning by pretending to be the Veda, please examine whether they themselves have spoken or not, because it is the same. For example, some swindlers say that this is the way, this piece of wood will speak, while another person does not pretend to be a piece of wood, but says himself that this is the way, these two people speaking with their own words are no different, it is like that. The second point is: The sound of the Veda, from where is it determined that it is naturally a clarifier of one meaning, that is, an expression? It is impossible to determine, because it can enter into all meanings. Furthermore, the sound of the Veda, apart from determining the expression of each meaning through the expression of intention, by what valid cognition can the relationship between the expressed meaning and nature be known? It is impossible to know, because the relationship between the expressed meaning and self-other is beyond the senses, it is not the realm of valid cognition. That sound of the Veda, from where is it determined that it is only an expression of one expressed meaning? It is impossible to determine, because it is not made by a person. This is pervasive, the expression of intention is sound...
Tibetan
ས་དོན་སོ་སོའི་བརྗོད་བྱེད་དུ་ངེས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཞིང་བརྡ་ནི་བརྗོད་འདོད་དེ་ཡི་གསལ་བྱེད་ཡིན་ལ་བརྡ་དེ་ནི་སྐྱེས་བུས་བྱས་པ་མིན་པ་ལ་མེད་ན་སྟེ་མེད་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ནི། རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། བརྗོད་དོན་གཞན་ལ་བརྗོད་འདོད་དེས་ཀྱང་སྦྱར་དུ་མི་རུང་བར་ཐལ། བརྗོད་དོན་གཅིག་ཁོ་ནའི་རྗོད་བྱེད་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་ནི་ངེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་དོན་གོ་བར་བྱེད་པ་ལ་བརྡ་ཡང་དོན་མེད་པ་ཅན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ་ཏེ། གཏན་ཚིགས་སྔ་མ་དེའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་འབྲེལ་པ་བརྡ་ལས་གསལ་བར་བྱེད་པས་བརྡ་དོན་མེད་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བརྡ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་སྒྲ་དོན་རང་བཞིན་གྱིས་འབྲེལ་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་གསལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ་དེ་ཉིད་ལ་སྦྱོར་བའི་ངེས་པའང་གང་ལས་ཡིན་ཏེ་མིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་འཇུག་པའི་ཕྱིར། བརྡ་ནི་ཆོས་ཅན། སྒྲ་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་འཇུག་ཏུ་རུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་འདོད་པའི་དོན་ཁོ་ན་གསལ་བར་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། དེ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་རང་གི་བརྗོད་བྱ་ངེས་པ་ལ་སྦྱོར་བར་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཞིག་ཡོད་དེ་མེད་པ་དེས་ན་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། དོན་གང་ལ་འདོད་པ་རང་རྒྱུད་པ་འཇུག་པས་སོ། །ཚིགས་བཅད་གཉིས་པོ་འདི་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གོ །གཉིས་པ་ཕྱོགས་གཅིག་མི་སླུ་བའི་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་བརྗོད། སུན་འབྱིན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། མེས་གྲང་བ་ཟློག་ཅེས་པ་ལས་གཞན་པའི་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ཡང་ཆོས་ཅན། བདེན་པའི་དོན་ཅན་དེ་འདྲ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་ན་རིག་བྱེད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་མེ་གྲང་བ་ཟློག་བྱེད་ཡིན་ཅེས་པའི་ངག་བདེན་པ་བཞིན་ཞེས་དེ་སྐད་དུ་དཔྱོད་པ་བ་རྒན་རབས་གཞན་དག་ཟེར་རོ་ལོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྒྲུབ་བྱེད་ལྷག་ལྡན་ཉིད་དུ་བསྟན། །བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་ལ་གནོད་པ་བསྟན། །ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་སྒོ་ནས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རིག་བྱེད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་པ་ཆོས་ཅན། རིགས་པ་ཤེས་པ་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་ཁྱོད་གཏན་ཚིག་ཡང་དག་ཡིན་པ་འདི་འདྲ་བ་བཀག་སྟེ། ཁྱབ་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ལྷག་མ་དང་ལྡན་པའི་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཤིང་ཐོག་ལྷག་མ་རྣམས་ཟོས་པ་དང་རོ་འདྲ་བར་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཟོས་པ་དང་དབྱིབས་ཀྱི་ངོ་བོ་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་པ་དང་། སྣོད་གཅིག་ཏུ་བཙོས་པར་མཚུངས་པ་ལ་ཡང་སྟེ་དེའི་རྟགས་ལས་འབྲས་ལྷག་མ་ཚོས་
Chinese
原因是各自事物的表达方式，而符号是表达意图的阐明，而且符号不是人造的，如果不存在，那是因为不存在。第四个是：吠陀的声音，有法。认为用表达意图也不能与其他表达对象联系起来，这不合理，因为自然而然地一定是唯一表达对象的表达方式。还有，那个有法。因为你，为了理解事物，符号也会变得毫无意义，因为之前的理由。如果说，自然关系通过符号来阐明，所以符号不会变得毫无意义。符号，有法。通过你，声音和意义的自然关系的差别来阐明，那么与那个结合的确定性又从何而来，那是不合理的，因为仅仅是意愿的介入。符号，有法。声音本身可以自然介入，因此不会仅仅阐明意愿的意义，这不合理。因为对于那个，自然而然地与自己的表达对象结合的确定性是什么，因为没有，所以，因为对于任何事物，意愿都会自主介入。这两个偈颂是中间的偈颂。第二，用一部分不欺骗的标志来证明的驳斥，分为两个：表达意愿，阐述驳斥。第一个是：除了“火能驱寒”之外的吠陀声音，也是有法。是那样真实的意义，因为是吠陀的一部分。例如，“火能驱寒”这句话是真实的，其他年长的论师是这么说的。第二部分有三个：揭示了证明是多余的，揭示了对所证立的事物本身的损害，通过极端的推论来驳斥。第一个是：是吠陀的一部分，有法。理智的象头已经驳斥了你这个正确的理由，因为在普遍性上存在怀疑的残余，是错误的。例如，为了证明剩下的水果和吃过的味道一样，因为吃过的和形状的本质相同，以及在同一个容器中煮熟的相似性，也因为那个标志，剩下的果实煮熟了
English
The reason is the definite expression of individual things, and the sign is the clarification of the intention to express, and the sign is not man-made, if it does not exist, it is because it does not exist. The fourth is: the sound of the Vedas, the subject. It is unreasonable to think that it cannot be associated with other objects of expression even with the intention to express, because it must be the expression of the only object of expression by nature. Also, that subject. Because of you, in order to understand things, the sign will also become meaningless, because of the previous reason. If it is said that the natural relationship is clarified through the sign, so the sign will not become meaningless. Sign, the subject. Through you, the difference between the natural relationship of sound and meaning is clarified, then where does the certainty of combining with that come from, it is unreasonable, because it is only the intervention of intention. Sign, the subject. The sound itself can naturally intervene, so it will not only clarify the meaning of intention, which is unreasonable. Because for that, what is the certainty of naturally combining with its own object of expression, because there is none, therefore, because for anything, intention will autonomously intervene. These two verses are intermediate verses. Second, the refutation of proof by a sign that does not deceive in one aspect is divided into two: expressing intention, explaining refutation. The first is: other than "fire can dispel cold," the sound of the Vedas is also the subject. It is such a true meaning, because it is a part of the Vedas. For example, the statement "fire can dispel cold" is true, other older logicians say so. The second part has three: revealing that the proof is superfluous, revealing the harm to the thing to be proven itself, refuting through extreme inference. The first is: being a part of the Vedas, the subject. The elephant head of reason has refuted you this correct reason, because there is a remainder of doubt in universality, it is a mistake. For example, in order to prove that the remaining fruit and the eaten taste the same, because the eaten and the shape are the same in essence, and the similarity of being cooked in the same container, also because of that sign, the remaining fruit is cooked