Tibetan
་མིག་དང་རྣ་མཆོག་ཚུན་ཀྱང་ཀྲོང་གི་ཡོང་ལུས་ཀྱང་ཉྭ་བཞི་གྲིམས་ཀྱིས་འགྲོ། །ལེགས་པར་འཇུར་བཏབ་སྟེ་སྒོམ་པ་ནི་དཔེར་ན་ཁྲོམ་གསེབ་ནས་རྐུན་བུ་ངོས་འཛིན་པའམ་རྒྱང་མིག་གིས་རྟ་བ་གྲངས་སུ་འདེབས་པ་ལྟ་བུ་ཟམ་པ་མདའ་གཅིག་མའི་སྟེང་དུ་འགྲོ་བ་དང་མར་ཁུས་གཞོང་པ་གང་བ་འཚོ་བ་ལྟ་བུར་བསྒྲིམ་པའོ། །གློད་པ་ནི་སྒོམ་གྱི་རྩོལ་བརྒྱངས་ཀྱིས་བསྐྱུར་བ་འདྲ་ཞིག་བྱ། །དོན་ལ་བསྐྱུར་བ་ནི་མིན་བཟོ་མེད་བདག་མེད་དུ་ཕྱལ་གྱིས་བཏང་ལ་མ་ཡེངས་ཙམ་དྲན་པ་ཡུད་དེ་བྱ། ཐུན་ཡང་ཅུང་བསྲིངས་ལ་ལུས་སེམས་ཁོང་གློད་དེ་དཔེར་ན་ལས་ཟིན་ནས་བློ་བདེ་བའམ་ན་མེད་ལ་སོང་ནས་བློས་བསྐྱུར་བའམ་སོགས་ཕོན་ཐག་པ་ཆད་པ་དང་བུ་ཆུང་ལྟོས་འགྲངས་པ་དང་ཉི་ཟླ་སྤྲིན་དང་བྲལ་བ་དང་མར་མེ་རླུང་དང་བྲལ་བ་ལྟ་བུར་གློད་པའོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་བྱིང་རྒོད་ཀྱི་སྐྱོན་ཡང་སོ་སོར་སེལ་ལོ། །ཆོས་ཐུན་སོ་བདུན་པ། དམིགས་པ་སོ་གཉིས་པའོ། །འདིའི་ཀ་ནས་ན་པའི་བར་གྱི་དོན་ཚན་འདི་རྣམས་ངེས་པར་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་སྟོན་དགོས་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་ཉམས་དང་རྟོག་པ་གོ་བ་སོགས་དེ་དང་དེ་འདྲ་བ་བྱུང་བའི་རིགས་ཅན་ལ་གེགས་སེལ་དང་བོགས་འདོན་ལུགས་དེ་དང་དེ་འདྲ་བ་སྟོན་དགོས་ལ། དེའང་གོང་དུ་བསྟན་པ་ལྟར་དྲི་བ་བྱས་ནས་ཁོའི་རྒྱུད་ཚོད་ལ་རྟགས་འཆར་ཚུལ་ལ་དཔགས་ཏེ་གང་འགབ་སོ་སོར་སྟོན་པར་བྱེད། གལ་ཏེ་ཉམས་ལེན་གཞུང་མ་མི་བྱེད་པའི་ཐོབ་ལོ་ཙམ་གྱི་རིགས་ལས་བཤད་ཀྱང་ཆོག །ནན་གྱིས་འཆད་དགོས་པ་བྱུང་ན་གོ་མི་གོ་ཙམ་དུ་ལུང་གི་ཚུལ་དུ་ཕྱོགས་གཅིག་སྟོན་པ་མ་གཏོགས་ཞིབ་ཆར་བྱས་ཏེ་འཆར་ཚུལ་འདི་བཞིན་ཡོང་ཞེས་ཐོག་མ་ནས་བཤད་པར་བྱས་ཚེ་ཆོས་རྒྱུས་ཅན་དྲེད་པོར་ཤོར་ནས་རྟིང་སོར་གཞན་གྱིས་ཁྲིད་འདེབས་པ་ལའང་གནོད་པས་དབང་པོ་དང་དུས་ཚོད་ཤེས་པས་སྟོན་ནོ།། ༈ །།ཀ ཡང་ཁ་ཅིག་སྒོམ་དུས་སུ་ཉམས་བཟང་བཟང་པོ་ཞིག་འདོད་པས་བློས་བྱས་ཀྱི་གསལ་སྟོང་ཁྱད་འཕགས་ཤིག་བཟོས་ཀྱིན་སྒོམ་པ་དེ་སྒོམ་འཇའ་ཚོན་མ་ཟེར། ངོ་སྤྲོད་སྔ་ས་ན་འདི་ཡོང་བས་སྒོམ་གྱི་གོ་མི་ཆོད། སྟོན་པའམ་ཆོས་རྒྱུས་ཅན་དུ་འདོད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ཁོའི་བཤད་ཚོད་སྙན་སྙན་ཚོ་དང་མ་མཐུན་ན་ཁོ་མ་མགུ་ནས་བཅོས་སྒོམ་བྱེད་པ་དེ་གེགས་ཆེ་དེ་འདྲས་ཅི་ཡང་མི་བཏུབ་སྐས་གཤམ་ནས་མ་འཛེགས་པར་སྐས་མགོར་མི་སླེབ་པ་བཞིན་ནོ། དེའི་གེགས་སེལ་དུ་ཞེ་འདོད་སྐྱུངས། ཆེད་དུ་མ་སྒོམས། ཡིད་བཟོ་མ་བྱེད། ཐ་མལ་ལྷུཔར་སྐྱོངས། ཁྱོད་ཀྱིས་
Chinese
眼睛和耳朵等也要竖起来，身体也要像四条腿的动物一样绷紧地行走。好好地收摄而修禅，譬如在闹市中辨认小偷，或者用望远镜数马匹一样，像走在独木桥上，或者像用酥油装满容器一样地专注。放松就像放弃禅修的努力一样。实际上，放弃就是将一切都放任于无造作、无我之中，只需稍稍忆念，片刻即可。禅修的时间也可以稍稍延长，身心放松，譬如工作完成后感到轻松，或者疾病痊愈后放下一切，或者像绳索完全断裂，或者像小孩吃饱喝足，或者像日月远离云雾，或者像灯火远离风一样地放松。这两种（专注和放松）的沉掉和掉举的过失也要各自消除。这是第三十七次法会，第三十二个所缘。这里的从“ka”到“na”之间的这些要点，不一定需要按照顺序，原封不动地讲述，而是对于那些已经产生相似的体验、思考、理解等的人，需要讲述消除障碍和增进体验的方法。而且，也要像前面所说的那样，通过提问，根据他的根器和迹象显现的方式来分别讲述适合他的方法。如果只是讲述那些不进行实际修持，只追求名声的人，也可以。如果需要强调讲解，也只能以教证的方式，大概地讲述一个方面，如果一开始就详细地讲解，说会出现这样的情况，那么有法缘的人就会变得傲慢，甚至会妨碍以后其他人引导他，所以要了解根器和时机来讲述。༈ །།ཀ 还有一些人在禅修时，想要获得好的体验，因此人为地制造一种特殊的明空状态来进行禅修，这被称为“彩虹禅修”。在介绍之前就出现这种情况，会导致禅修无法理解。如果有人自认为是导师或有法缘的人，如果他的说法与悦耳的言辞不符，他就会不高兴，从而进行改造性的禅修，这种障碍非常大，就像不从楼梯下面开始攀登就无法到达楼梯顶端一样。为了消除这种障碍，要放弃期望，不要刻意禅修，不要人为造作，保持平常心。
English
The eyes and ears should be perked up, and the body should walk as tautly as a four-legged animal. Meditating with proper restraint is like identifying a thief in a crowded market, or counting horses with a telescope, like walking on a single-plank bridge, or focusing like filling a container with butter. Relaxation is like abandoning the effort of meditation. In reality, abandonment is to let everything go into non-fabrication and selflessness, just remembering slightly, for a moment. The session can also be lengthened slightly, relaxing the body and mind, like feeling relieved after finishing work, or letting go after recovering from illness, or like a rope completely broken, or like a child who is full, or like the sun and moon free from clouds, or like a lamp free from wind. The faults of sinking and agitation of these two (focus and relaxation) should also be eliminated separately. This is the thirty-seventh Dharma session, the thirty-second object of focus. These points from "ka" to "na" here do not necessarily need to be taught in order, exactly as they are, but for those who have had similar experiences, thoughts, understandings, etc., the methods of eliminating obstacles and enhancing experience should be taught. Moreover, as mentioned above, by asking questions, the appropriate methods should be taught separately according to his capacity and the way signs appear. If one only talks to those who do not practice but only seek fame, that is also acceptable. If it is necessary to emphasize the explanation, one can only teach one aspect in the manner of scriptural authority, but if one explains in detail from the beginning, saying that this is how it will appear, then those with Dharma connections will become arrogant, and it will even hinder others from guiding them later, so one should teach knowing the capacity and timing. ༈ །།ཀ Also, some people, when meditating, want to have good experiences, so they artificially create a special state of clarity and emptiness to meditate, which is called "rainbow meditation." If this happens before the introduction, it will lead to a lack of understanding of meditation. If someone considers himself a teacher or someone with Dharma connections, if his words do not match pleasant speech, he will be unhappy and engage in corrective meditation, which is a great obstacle, just as one cannot reach the top of the stairs without climbing from the bottom. To eliminate this obstacle, abandon expectations, do not meditate deliberately, do not fabricate, and maintain ordinariness.
Tibetan
དེས་ལོད་དུ་འགྲོ་བ་མ་གཏོགས་དྲག་ཏུ་འགྲོ་རི་ཤི་ཞེས་བརྗོད། ཁ ཡང་ངོ་སྤྲོད་སྔས་པ་འགའ་ཞིག་སེམས་འདི་ག་སངས་རྒྱས་ཡིན་མ་བཅོས་པར་ཞོག་བྱས་པས་ཁོ་རང་གི་རྣམ་རྟོག་རྒྱ་ཡན་དེ་ག་སངས་རྒྱས་ཡིན་སྙམ་ནས་རྟོག་པ་ཐོ་ཅོ་ལ་རེ་ལ་ཉམས་མྱོང་ཆང་ལ་རེ་བ་ཞིག་ཡོང་འདུག་པ་སྔ་མ་བས་ཀྱང་ཡོད། དེ་ལ་གོ་ཆ་དང་སྙིང་རུས་བསྐྱེད་ལ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མ་ཡེངས་པར་སྒོམས། ཆོས་སྐད་མ་མཐོ། ལག་ལེན་ལ་རེམ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ག ཡང་སྒོམ་ལེགས་པོ་ཞིག་སྐྱེས་ཀྱང་མ་བསྐྱངས་པར་ལད་ན་སྒོམ་བདག་མེད་པ་ཟེར། དེ་ལ་གཉུག་བསྲིངས་ལ་བརྩོན་འགྲུས་ཇེ་ཆེར་ཐོངས་ལ་སྒོམས་ཞེས་བརྗོད། ང་ ཡང་ལན་རེ་དགའ་རབ་རེ་བྱུང༌། དེ་རྟིང་འགྲིབས་པས་ཡི་མུག་སྟེ་སྔུན་མ་དེའི་ལད་མ་བཟོས་ཀྱིན་སྒོམ་དེ་མ་བྱུང་བས་སྡུག་ཐག་ཆོད་ནས་གོ་ཆ་ཆེས་ན་ཁམས་འདུས་ཡོང༌། ཆུང་ན་སྐྱིད་ཆོས་རེ་ལ་ཁ་ལྷན་གྱིས་འབྱར་ནས་འགྲོ། དེ་ལ་ངན་དུས་དེར་བཟང་པོ་མ་འདོད་ངན་པའི་ཉམས་དེ་རང་ལ་ལྟོས་ཀྱིན་སྐྱོངས་དང་བཟང་པོ་དེ་བས་ངན་པ་དེ་སྐྱོང་སླ་ལ་དྲིལ་ཐུབ་བ་ཞིག་ཡོང་བས་འདི་རྩལ་ཆེ་བ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད། ཅ ཡང་མཉམ་པར་བཞག་མ་ཐག་མ་པ་དེ་ཏིང་པ་བཅོས་དགོས་པ་འདྲ་ཞིག་བྱུང་གིན་དེ་བཅོས་པའམ་རྟོག་པ་འོག་འགྱུ་ལ་ཤོར་ན་ཇེ་ལོད་དུ་འགྲོ་བས་དེ་ལ་མ་བདེ་བ་དེ་མ་བཅོས་པར་དེ་ག་ལ་བལྟས་ན་མདུད་པ་བཀྲོལ་པ་བཞིན་ལྷོད་ཀྱི་བདེ་ཆམ་གྱིས་འགྲོ་བ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད། ཆ ཡང་རྣམ་རྟོག་འགྱུ་དུས་མ་ཚོར། ཁོ་རང་མ་ཡེངས་པར་ཡོད་སྙམ། དར་གཅིག་ལ་ད་ཅི་ནས་འགའ་ཞིག་འགྱུས་འདུག་པ་མ་ཚོར་མ་ལེགས་སྙམ་ནས་སྔུན་མ་དེའི་ཕྱིར་སྟེགས་བྱས་ནས་བཀུག་གིན་སྒོམ་ལ་འཇིག་པ་སྐད་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་འགུགས་མཁན་དེ་ལོག་ནས་མི་འོང༌། འགུགས་མཁན་ཡང་རྟོག་པ། ངོ་ཤེས་ཀྱང་ཉིང་འཁྲུལ་ཡིན་པས་འདི་ལ་སྒོམ་ལྕགས་ཀྱུ་མ་ཞེས་བརྗོད། ཇ ཡང་འགའ་རེ་རྟོག་པ་འགྱུས་པ་ཚོར་ཡང་དེ་ཚོ་སྟོང་པ་ཡིན་སྙམ་ནས་ཕཊ་རེ་རྒྱབ་ཀྱིན་རྟོག་པ་ཆ་ལང་ལ་གཏོང༌། དེ་དེ་བས་ཀྱང་ལོད། དེ་ལ་རབ་རྟོག་པ་དེ་ཚོར་མ་ཐག་ང་ཡེངས་འདུག་སྙམ་པའི་སེམས་དེ་ཀ་ལ་ལྟོས། དེ་མ་བྱུང་ཡང་ཕྱི་སྙིག་གི་འགྱོད་པ་མ་བྱེད་པར་ནམ་དྲན་ལ་ལྷོད་གློད་བཞག་པས་མདུད་པ་གྲོལ་བ་བཞིན་གྲོལ་འགྲོ། ཉ ཡང་འགའ་ཞིག་མ་ཡེངས་ཙམ་ལ་འཕྲོ་གཅོད། ཡང་གློད་པ་ནི་ཆུ་ནང་དུ་ཉ་བསྒུག་པ་ལྟ་བུའི་འཕྲོ་རྒོད་བྱ་བ་རྣམ་རྟོག་རྐུན་བུ་མ་ཚོར་བ་ལ་ཟེར། འདི་གློད་དྲགས་པའི་སྐྱོན་ཡིན་པས་དེ་ལ་རིག་པ་འཇུར་ཐེབས་པ་
Chinese
因此，（如果）只是变得迟钝而没有变得强烈，就被称为“锐势”。ཁ 又有一些引导者说：“这个心就是佛，不要改造，安住（于此）。”这样，他自己的散乱分别念就以为是佛，从而希望分别念变得粗大，希望体验变得像酒一样，比以前更甚。对此，要生起盔甲和精进，一刹那也不散乱地修持。不要提高法相之声，要被称为“依于实修”。ག 又，即使生起了好的禅定，如果没有守护而放任，就被称为“无主的禅定”。对此，要守护本性，更加努力地修持，这被称为“修持”。ང་ 又，有时非常高兴，有时又非常沮丧。之后，（禅定）衰退，感到厌烦，模仿之前的（禅定），但禅定没有生起，于是非常痛苦，如果盔甲过于强大，则气脉会聚集；如果盔甲弱小，则会与一些快乐的法结合而离开。对此，在恶劣的时候，不要希求美好，而要观察恶劣的体验本身，并守护它，因为守护恶劣比守护美好更容易，也更容易调伏，所以这被称为“技巧高超”。ཅ 又，刚安住下来，就好像必须调整那个“定”一样，如果调整它，或者陷入分别念的下游，就会变得更加迟钝，对此，不要调整那个不适，而要观察它本身，就像解开结一样，会变得松弛而舒适，这被称为“舒适”。ཆ 又，没有意识到分别念正在流动。他自己认为没有散乱。过了一会儿，才意识到刚才已经流动了一些，但没有意识到，觉得不好，于是为了之前的（状态）而努力，并拉回来，这被称为“破坏禅定”。对此，呼唤者不会回来。呼唤者也是分别念，认识也是根本的错误，所以这被称为“禅定铁钩”。ཇ 又，有些人即使意识到分别念在流动，也认为它们是空性的，于是念诵“啪”字，并将分别念放任自流。那样会更加迟钝。对此，最好在意识到分别念流动的那一刻，就观察“我散乱了”的心本身。即使没有做到，也不要后悔，无论何时想起，都要放松，就像解开结一样，自然会解开。ཉ 又，有些人只是稍微没有散乱就中断（修持）。还有，放松就像在水中等待鱼一样，被称为“放逸”，没有意识到分别念的小偷。这是过于放松的过失，所以这被称为“觉性迟钝”。
English
Therefore, if it only becomes dull and does not become strong, it is called "sharpness." ཁ Also, some guides say, "This mind is the Buddha, do not transform it, abide (in it)." In this way, his own scattered thoughts think that he is the Buddha, so he hopes that the differentiated thoughts become coarse, and hopes that the experience becomes like wine, even more so than before. To this, generate armor and diligence, and practice without distraction for a moment. Do not raise the voice of the Dharma, it should be called "relying on practice." ག Also, even if a good samadhi arises, if it is not guarded and let go, it is called "ownerless samadhi." To this, guard the nature, work harder to practice, this is called "practice." ང་ Also, sometimes very happy, sometimes very frustrated. After that, (samadhi) declines, feels bored, imitates the previous (samadhi), but samadhi does not arise, so it is very painful, if the armor is too strong, the qi channels will gather; if the armor is weak, it will combine with some happy dharmas and leave. To this, in bad times, do not desire good, but observe the bad experience itself, and guard it, because guarding the bad is easier than guarding the good, and it is easier to tame, so this is called "skillful." ཅ Also, just after settling down, it seems that the "samadhi" must be adjusted. If you adjust it, or fall into the downstream of differentiated thoughts, it will become more dull. To this, do not adjust that discomfort, but observe it itself, just like untying a knot, it will become relaxed and comfortable, this is called "comfortable." ཆ Also, I didn't realize that differentiated thoughts were flowing. He himself thought he was not distracted. After a while, I realized that something had just flowed, but I didn't realize it, and I felt bad, so I worked hard for the previous (state) and pulled it back, which is called "destroying samadhi." To this, the caller will not return. The caller is also a differentiated thought, and recognition is also a fundamental mistake, so this is called "samadhi iron hook." ཇ Also, some people even if they realize that differentiated thoughts are flowing, they think that they are empty, so they recite the word "phaṭ" and let the differentiated thoughts go. That will be even more dull. To this, it is best to observe the mind itself of "I am distracted" at the moment when you realize that differentiated thoughts are flowing. Even if you don't do it, don't regret it, relax whenever you remember it, and it will naturally untie like untying a knot. ཉ Also, some people interrupt (practice) just a little bit without being distracted. Also, relaxation is like waiting for fish in the water, which is called "negligence," and the thief of differentiated thoughts is not realized. This is the fault of being too relaxed, so this is called "dull awareness."